Iron Maiden - The Final Frontier (2010)

Klopt, met Metallica hetzelfde verhaal.

driejenalf vink mooi zat voor deze plaat. Al bezit deze een stuk meer variatie dan de vorige, wat ik wel een erg langdraderige plaat vind.

Op het vorige album werden ze uitgekauwd en zaten ze naar mijn idee op een dood spoor.

Op de 1 of andere manier klinken ze op deze wel weer net iets frisser en gevarieerder dan op hun vorige plaat.

Maar tis in de verte geen Somewhere In Time of powerslave.

Helemaal mee eens, thad een stukje van mij kunnen zijn.

Twijfelachtig album aan de ene kant is het best wel goed maar aan de andere kant toch wat minder, de eerste 2 nummers zijn wel redelijk daarna dwaalt het een beetje af.

maaja het is wel iron maiden waar ik het over heb!

Sorry, maar Ik lees die blaadjes bijna niet dus dat wist ik niet. Maar om nummers negatief te beoordelen omdat ze voor de kids geschreven zijn vind ik een verkeerde manier van beoordelen. Tussen proberen te schrijven en iets afleveren dat ook gewaardeerd wordt door het publiek zit een groot verschil.
En ook dat vergelijken met vroeger blijf ik onzin vinden vooral er steeds maar weer wordt bijgehaald hoe fantastisch vernieuwend Maiden toen was. Ze waren toen 20 jaar jonger, dachten anders over muziek, de tijd was anders, ze moesten zich nog bewijzen, genoeg argumentatie lijkt mij. Waarom moeten ze nog iets afleveren dat kan tippen, moet lijken op iets dat ze 20 jaar geleden gemaakt hebben? Als iemand 20 jaar geleden iets fantastisch heeft uitgevonden dan ga je toch ook niet alles wat die persoon daarna doet hiermee vergelijken? Tenminste ik niet.
Ik vind trouwens dat er op dit schijfje wel een aantal dingen staan, waarvan ik denk dat Maiden dat nog nooit eerder gedaan heeft.
Het intro Satellite 15 bijvoorbeeld of het sologedeelte in de man who would be king. Daarintegen vind ik niet alles goed uitgewerkt en zijn er ook zwakkere momenten/nummers te vinden.

Begrijp me niet verkeerd. Ik vind de plaat geweldig. De twee openingsnummers zijn de mindere broertjes, maar inmiddels kan ik daar ook volstrekt mee leven.

Wat mij nou zo aanspreekt is de spontaan aandoende opnamen. Foutjes zijn er in blijven zitten en de zang is ook niet vaak over gedaan zo te horen. Dat geeft een bepaalde live feel aan het geheel, waar ik erg van kan genieten.

Verbetering ten opzichte van de vorige Maiden. Eerste twee nummers zijn niet al te best en beloven niet veel goeds (het intro van de cd valt natuurlijk niet goed te praten).
De rest is prima!

Ok, vergelijken doe ik niet met eerdere albums. Leuk om te lezen dat de één de eerste 2 nummers niks vind en de rest wel en de ander juist andersom !! Feit is dat er dus verschil is tussen de eerste 2 en de rest. Zelf (en daar gaat het toch om ?!) vind ik het eerste nummer uit 2 delen bestaan. Het eerste deel origineel, maar niet mijn smaak. Het 2e deel wel duidelijk IM !

2e nummer El Dorado klinkt lekker anders dan ik gewend ben van IM en aangezien ik ook een Thin Lizzy liefhebber ben is dit nummer voor mij aangenaam (vragen ?). Daarna is het gewoon lekkere IM muziek zoals ik het wil horen. De nummers worden steeds beter naar het eind toe. Vervolgens heb ik het album in een andere volgorde gedraaid en kwam tot de conclusie dat dit album gewoon erg goed is. Bruce zijn stem is een onderwerp van discussie lees ik, maar de nummers zijn prima op hem afgestemd (door Steve ?). Eigenlijk is zijn stem in een aantal nummers zeer aangenaam wanneer hij zeer subtiel laag zingt. Kortom dit album kan mij zeer bekoren ! Gewoon doorgaan !

El Dorado beviel me in eerste instantie niet. Na een aantal luisterbeurten is het me steeds beter gaan bevallen.
De opkomende riff lijkt trouwens wel erg veul op die uit Barracuda van Heart.
De rest van de plaat is klassiek Maidenwerk en beviel mij direct. En ik heb het gevoel dat dat blijvend is.
Wat mij betreft is Maiden ook nog lang niet uitgepoept.

En dat is voor mij nu juist de reden om deze never en nooit origineel te gaan kopen.

Heb het gevoel het meeste al vaker gehoord te hebben, maar dan origineler, spontaner, gedrevener en gemener.

Neemt niet weg dat het natuurlijk een goed album is en blijft, alleen ik zou stukken sneller iets anders opzetten van Maiden dan deze als ikkum org in huis zou hebben.

Derhalve geen stem van mijn kant omdat ik hem niet org in huis heb, anders zou het een 3.5* geworden zijn ongeveer.

Origineel is het niet, nee. Gedreven en vooral spontaan is dit toch zeker wel.

Ik moet zeggen dat ik de post 2000 albums van Maiden eigenlijk net zo graag draai als iets uit de hoogtijdagen.

Ik zeg ook niet dat dit niet gedreven en niet spontaan is, daarom zou ik normaal gesproken nog wel een 3.5* hier voorover hebben. Maar dat het nog spontaner en gedrevener kan, en dat de stem van Bruce vroeger een stuk maniakaler klonk nog.

Brave New World en A Matter Of Live And Death heb ik ook beluisterd en zijn mooie albums natuurlijk, vooral die laatstgenoemde nog. Maar er mist ook iets, iets dat waar de nummers bij mij gewoon niet echt blijven hangen.

Laat deze mannen gewoon nog maar een tijdje rondtouren over de hele wereld, want live is het nog altijd dik ik orde vind ik. Nieuwe studio albums hoeven voor mij niet meer, zit er gewoon niet echt op te wachten meer een nieuwe Maiden.

Op een gegeven moment gingen ze op A Matter Of Live And Death ook gewoon te ver vind ik, en wilden ze voornamelijk alleen maar episch aandoende nummers maken lijkt het wel op. Net of op dat album 8 Hallowed By The Names gezet moesten worden of Alexander The Great's of Rime Of The Ancient Mariners. Totaal geen mooie en korte bondige songs erop.

Dit album vind ik dan wel weer stukken beter en staan wel een paar mooie korte en bondige nummers op, maar het meeste werk duurt mij gewoon te lang, en hebben ze gewoon een cd compleet willen vullen. Iets waar vele hardrock/metal bands last van hebben sinds de invoering van de cd vind ik, en dan vooral vanaf jaren 90.

De ideale speelduur voor een cd van een band als Iron Maiden blijf ik gewoon een minuut of 40 vinden.

Helemaal met je eens ricardo.

Enkel de eerste 3 albums vallen binnen de 40 minuten grens. Veel hardrockbands zochten dus ook al snel de grenzen van de lp op met albums van rond de 50 minuten.

Schrijven is schrappen, is een kreet die je vaak hoort. Probleem is dat als er geschrapt wordt, er altijd weer figuren zijn (moi incluis) die vinden dat het restmateriaal ook eens gehoord moet kunnen worden.

Ondanks dat alles vind ik niet dat The Final Frontier een plaat is met vullers. De tijd vliegt voorbij als ik hem opzet. Ik vind Maiden juist op haar best in de lange epics. De platen die een wat meer rockgerichte aanpak kregen, worden, afgezien van de vroege albums, over het algemeen niet als hun besten gezien.

Toch heeft The Final Frontier een heel duidelijk rockjasje gekregen. De plaat klinkt zeer spontaan. Foutjes zijn blijven zitten en zodoende heeft de plaat een beetje een livefeel meegekregen.

Wat!? Wordt de kwaliteit van deze plaat op MM net zo hoog/laag aangeslagen als die van Dance of Death? Het zal louter een kwestie van (mijn) smaak zijn, maar die plaat bevat toch wel wat mindere nummers dan deze. En dan laat ik de productie en de hoes (=bijzaak) nog buiten beschouwing. Jammer, vind dit een van de betere (hard) rock platen van het jaar van een stel 50ers die menig hedendaags bandje naar huis spelen.

Ik ben het eens dat Maiden nog steeds de meeste bandjes van nu naar huis spelen. ik vraag me wel af of dat wellicht aan die bandjes ligt en niet aan Maiden. Want, als ik eerlijk ben, heeft Maiden in het verleden wel betere albums gemaakt dan deze. Ik denk dan met name aan Powerslave en The Number of the Beast........

ik vind het een goed vernieuwend album
kan er alleen niets aan doen dat ik aan één stuk door aan queenscryche moet denken als ik dit doorluister

Ik denk dat je dat eerder andersom zou moeten plaatsen. Queensrÿche is zeer sterk beïnvloed door Iron Maiden. Tegelijkertijd is Queensrÿche wat mij betreft nog net even wat toffer.

Nou de huidige Queensrÿche heeft een harde tijd om hier kwalitatief bij in de buurt te komen.

De invloeden zijn er wel geweest, maar Queensrÿche ging vooral haar eigen weg. Dus ik vind het een wat onduidelijke vergelijking.

Ik had het inderdaad over de 80's Queensrÿche. Daarna is hun stijl ook wel wat veranderd. En persoonlijk vind ik American Soldier (Queensrÿche's laatste) een geweldige comeback die deze laatste Iron Maiden toch echt stof doet happen.

Onzin. Op het rampzalige Operation Mindcrime II na heeft Queensrÿche recentelijk alleen maar zeer toffe platen afgeleverd, hetzij minder metal dan voorheen, maar toch.

Ik kan overigens niet helpen te denken dat When the Wild Wind Blows zomaar op Virtual XI had kunnen staan. Precies dezelfde stijl.

Haha dat heb ik ook al een paar keer gedacht. Het had dan wel en van de betere songs van die plaat geweest maar het had niet misstaan

Redelijk toffe platen. Dat wel. Maar ik kan niet zeggen dat platen als American Soldier of Tribe nou de vloer aanvegen met The Final Frontier.

Stilistisch sluit Wild Wind goed aan bij Virual XI. Alleen op Virtual XI is alles zo matig uitgewerkt en op The Final Frontier spettert het allemaal lekker.

Kunnen ze het nog...met in het achterhoofd; Run to the Hills, The Clairvoyant, Wasted Years, Number of the Beast, was ik benieuwd naar dit album. I.i.g. kan Bruce nog redelijk de uithalen aan, al zit er wel een ruwer randje om zijn stem. De pakkende riffs zijn volop aanwezig evenals de uitgesponnen nummers. Niet alles vind ik even goed van het album, soms voegt het lang uitwerken niet altijd iets toe, zoals bijv. bij een Isle of Avalon. Heb wel het idee, dat ze de beste riffs al gebruikt hebben en het hier en daar een beetje recyclen, maar het blijft wel onmiskenbaar Maiden. Prima album maar geen nieuwe klassiekers.

eindelijk weer eens een goed Maiden album. Hieruit blijkt dat de heren het nog niet verleerd zijn. Ook ik maak me schuldig aan het vergelijken met oud materiaal maar die nummers zitten er zo ingebakken, die krijg er nooit meer uit . Maar dat wil niet zeggen dat wat ze daarna gedaan hebben minder is.
De vorige twee vond ik niet denderend maar Final Frontier maakt dat meer dan goed. één minpuntje is het (te) lange intro van van het eerste nummer. Een beetje langdradig maar daarna is het verder een goed album. Ik kijk nu al uit naar hun concert op 8 juni in het Gelredome!

Alleszins één van de betere Maiden albums sinds de terugkeer van Bruce en Adrian.
Misschien net iets minder (maar niet zo heel veel) dan Brave New World, maar zowiezo stukken beter dan DOD en AMOLAD.

Voor 6 euro wilde ik deze cd toch niet laten liggen.

Ik ben eens benieuwd of die me meer gaat overtuigen dan de mp3. Behalve het hoesje is het cd-boekje in ieder geval wel mooi en verzorgd, wat voor mij de minder geslaagde hoes aanvaardbaarder maakt.

6 €? Ik wist niet dat hij nu al in de afprijsbakken lag.

Hier bij de Carrefour wel dus. Het verbaasde mij ook wel. Maar wellicht redelijk wat aangekocht en nu overstock. De laatste van de Rolling Stones kostte daar ook al snel nog maar 5 euro.

Releasedatum: 13 augustus 2010. Amper zeven maanden geleden...

Wschl. de gewone jewelcase editie? In elk geval een koopje hoor.
Tegenwoordig betaal je voor een single al meer geld.