Iron Maiden - The Final Frontier (2010)

Ja, dat deel ik helemaal met je. Kan nog steeds moeilijk begrijpen dat dit hetzelfde wordt beoordeeld als Dance of Death. Ik vind deze plaat een stuk beter, origineler (naar IM begrippen) en gemotiveerder klinken dan die draak (of: minder goed uitgewerkte plaat met matige productie)

Zover liggen die platen nou ook weer niet uit elkaar. Je kunt een voorkeur hebben maar The Final Frontier goed noemen en Dance Of Death bagger of andersom, is een wat overdreven stelling denk ik.

Ik zie The Final Frontier meer als een beter uitgewerkte versie van Dance of Death.

Goed, Starblind dus.



Over twintig jaar roemen we dit nummer. Hoe hebben we dat in 2011 toch zo kunnen miskennen?

Ok, dat klinkt beduidend genuanceerder (tekst aangepast). Nuance is goed, maar je krijgt er altijd zo weinig discussie door . Feit blijft dat ik DoD eigenlijk nooit meer draai, hij grijpt me niet. Het is onmiskenbaar IM, maar de bezieling lijkt te ontbreken.
Op deze plaat staan echt 4/5 uitschieters, waaronder het nummer dat jij noemt (Starblind), en ik vind er geen pure fillers op staan. Daar ontkwam zelfs Number of the Beast niet aan.....
Je begrijpt; ik vind dit een goede plaat.

Ik zie dat jij deze goed vindt en Somewhere in Time hun beste. Daar zijn we het in elk geval over eens.

Ik vind Dance Of Death meer dan oké. Het titelnummer en Paschendale vooral. Ik ben het overigens wel met je eens dat The Final Frontier meer bevlogen klinkt en meer spelvreugde uitstraalt.

Ja, en over Number Of The Beast moet ik je ook bijtreden. Al was de impact van die plaat wel iets anders. Ik houd ook gewoon meer van de uitgesponnen Maidenvariant dan van de korte puntige rockvariant.

Potverdorie, ga hem steeds beter vinden. De afgelopen twee weken heeft deze onafgebroken in de cd-speler van mijn auto gezeten en ik ging op een gegeven moment omrijden om bepaalde nummers af te kunnen luisteren. Op het intro na vind ik deze van begin tot eind van pure klasse getuigen. Nee ik ben zeer tevreden met deze nieuwe van een van mijn favoriete orkestjes.

Stem verhoogd naar 4,5*

Ik beleef er toch ook wel meer plezier aan dan ik had verwacht. The Talisman and Mother of Mercy zijn mijn favorieten.

Is idd meesterlijk, dat drumpatroon dat zo mooi tred houdt met de Van Halen(vind ik)-achtige riff. Dat middenstuk zo mooi.

Iedere keer als ik dit album draai - zoals nu - denk ik dit ook. Als je naar hun eerdere albums kijkt, dan zijn in ieder geval een aantal tracks minder langdradig. Hier duren veel nummers erg lang, zeker voor waar het op is gebaseerd. Het wordt vaak wel heel erg uitgesponnen. Dit gaat ten koste van de kracht van het nummer zelf en van de uitvoering. Op een bepaald moment denk ik: nee he, daar gaat Bruce NOG een stuk van hetzelfde zingen. Dit gaat ook weer ten koste van de solo's, die soms in de nummers verzuipen. En dat is jammer, want muzikaal zit het (natuurlijk) weer vaak goed in elkaar. Een voorbeeld van zo'n goede gitaarsolo waar je wel erg lang op moet wachten is die in The Man Who Would Be King. Overigens is mede daardoor het tweede gedeelte van dit nummer zeker de moeite waard.

Sir Spamelot had het over het gekabbel van het water bij hem in Oostende. Het kabbelt soms teveel voort. Ook ik betrap mezelf erop dat dit album lang niet altijd je aandacht vasthoudt. Bij het concert binnenkort, zou het spelen van een nummer van dit album wel eens kunnen leiden tot het halen van bier.
Een andere reden voor het 'gekabbel' is dat dit The Final Frontier nog wat meer progressieve rock herbergt dan eerdere albums. Het is toch wat anders dan de metal rock van vroeger (toen alles beter was?...). Overigens hebben ze zelf laten zien hoe die combinatie wel kan werken op het betere meer pakkende Brave New World.

Ik kan me volledig vinden in jouw redenering, west.

Ik niet Ik vind het echt een spannend album en vind zeker dat de nummers de aandacht goed vasthouden. Natuurlijk kennen we die in- en outtro's inmiddels wel en werkt dit niet altijd even goed. Echter wat er daartussenin gebeurt is echt dat heerlijke Iron Maiden werk waar ik zo van houd. Ongetwijfeld zal het ermee te maken hebben dat ik een voorliefde voor prog heb.

Het haalt uiteraard niet het niveau van platen als Somewhere in Time of Piece of mind, maar het is lang geleden dat ik zo enthousiast ben geweest over een nieuwe plaat van één van mijn favoriete bands.

Ik denk inderdaad dat jij het meer waardeert omdat je een voorliefde voor prog hebt. Dat helpt zeker bij dit album. Overigens: bij When The Wild Wind Blows zie je dat het wel kan werken, zo'n lange track. In dit nummer zit veel meer afwisseling dan in sommige andere lange nummers van the Final Frontier.

Ik hou ook van prog, maar wat Maiden betreft is het kwartet POM/Powerslave/SIT/SSOASS én
underdog The X Factor ongenaakbaar.

Met uitzondering van The X Factor ben ik dat dan weer wel met je eens. Doet overigens niets af aan de kwaliteit van The Final Frontier.

Voor wat het waard is hoor (ieder zijn mening), maar bij de waarderingen van de jaren '80 en '00 albums van Iron Maiden zie je dat The Final Frontier samen met Dance of Death het laagst gewaardeerd is gemiddeld. Nu is het wel weer zo dat ze juist in die tijd(en) veel goede albums maakten.

Het is bedriegelijk om zo af te gaan op cijfertjes te vinden op een enkele site. Op The Metal Archives wordt The Final Frontier al hoger gequoteerd dan Dance of Death en A Matter of Life and Death.

Ik schrijf erbij: voor wat het waard is. Alleen: je doet hetzelf ook! (the Metal Archives)
Even de cijfers (cijftertjes?) hier: The Final Frontier 153 stemmen, de rest van de jaren '00 al minimaal 200 stemmen voor een album en in de jaren '80 minimaal 262 stemmen voor een plaat. Dat is dus geen gebakken lucht waar het op is gebaseerd, ook al is het geen statistisch 100% verantwoord geheel natuurlijk. Conclusie blijft dat dit album samen met Dance of Death het laagst wordt gewaardeerd momenteel. Niets meer en niets minder. En ik kan dat wel volgen en begrijpen. Ik draaide vanmiddag Killers: wat een verschil in kwaliteit!

Nee, toch niet. Je interpreteert verkeerd.

Voor wat het waard is schreef je. Ik geef daar het voorbeeld van The Metal Archives bij om te laten zien dat het bedriegelijk is. Voor mij zijn die cijfertjes meer noch minder waard dan die op deze site.

Je vergelijking tenslotte met Killers gaat niet op. Iron Maiden haalt al decennia dat niveau niet meer. Vergelijken met vorige albums is zinniger. En het is mij nog niet duidelijk gemaakt als deze minder goed zou zijn, waarom dan. Behalve als louter subjectief en persoonlijk gegeven.

Te lang voortkabbelende uitgesponnen nummers, Bruce die te vaak hetzelfde zingt, dat is allemaal niet nieuw.

Mijn overkomelijke ergernissen bij The Final Frontier verschillen niet echt met die ik bij de drie vorige albums heb/had.

Deze plaat is een groeier. Ik durf er wat om te verwedden dat de waardering voor deze plaat over een paar jaar hoger zal zijn dan nu. Nogmaals, het is geen Piec of Mind of Somewhere in Time, maar desalniettemin een prima plaat.

En het valt in ieder geval te prijzen dat ze binnen hun eigen opgelegde beperking in stijl toch genoeg speelruimte weten te vinden om ook dit album weer een eigen karakter mee te geven.

Precies, want hoewel ze al meer dan 30 jaar iedere keer weer hetzelfde kunstje flikken, hoef je maar een paar seconden van een nummer te horen om te kunnen zeggen van welk album het komt.

Hierboven vergeleek ik ook met A Brave New World waar de combinatie van de 'oude' Iron Maiden met het vernieuwende progrock geluid wel werkt, in tegenstelling tot heel wat nummers op dit The Final Frontier. Veel nummers daar zijn beter en het album ''pakt'' mij veel meer dan dit album.

Ik heb 'm inmiddels een hele tijd laten ''groeien'', maar ik ben het album eerder minder gaan waarderen. Jij noemt het een prima plaat en waardeert 'm met 4,5* hoewel het niet het niveau van vroeger werk haalt. Dat kan ik niet helemaal volgen.

Ik vind dat The Final Frontier prima naast het materiaal uit de jaren 80 kan staan. Zo ook voorganger A Matter Of Life And Death. Echt toffe platen die in de hoogtijdagen waarschijnlijk een nog veel grotere impact gehad zouden hebben.

Ik heb hetzelfde met bijvoorbeeld Somewhere in Time gehad, die heeft ook een tijdje moeten groeien bij me. Volgens mij heb ik de albums uit de hoogtijdagen (jaren 80) allemaal minstens even goed gewaardeerd als deze. De 4,5* is hier dus m.i. prima op zijn plaats. 5* zal het waarschijnlijk niet worden.

Ik ben altijd benieuwd naar jouw mening, maar dit keer zijn we het gewoon oneens. Echt 'no way' wat mij betreft.

Over de nummers kun je redetwisten. Wat mij aanspreekt is dat deze en A Matter Of Life And Death ook qua sfeer mij een beetje hetzelfde gevoel geven als de platen uit de jaren 80.

Brave New World en Dance Of Death zijn ook knap en sfeervol, maar deze twee hebben een beetje extra magie. Het is een beetje ongrijpbaar en lastig uit te leggen.
Alhoewel een nummer als Starblind (had ik het daar al over gehad?) toch weer een nieuwe draai aan het Maiden oeuvre geeft.

Starblind had op een solo-plaat van Dickinson kunnen staan....

Starblind is inderdaad ook erg goed. Zit ritmisch knap in elkaar en het heeft wat mij betreft samen met Mother of Mercy en The Talisman de mooiste melodieën. Maar slechte nummers vind ik er niet op staan. Zelfs met het veel gehekelde intro Sattellite 15 heb ik geen probleem. Het is een knappe cinematografisch aandoende opener van een boeiende lange reis doorheen Maiden's nieuwste muzikale kosmos.

Wat me aangenaam blijft verrassen is hoe Bruce hier als 52-jarige zijn keel blijft openzetten. Je zou denken dat hij wat gas terugneemt, maar hij schreeuwt zich nog steeds de longen uit het lijf alsof hij met zijn energie geen blijf weet.

Een ander sterk punt is de prachtige productie. Dat de muziek iets verder naar de achtergrond zit ten opzichte van de zang stoorde me aanvankelijk maar het geeft het geheel wel een atmosferisch perspectief.

De hoes vind ik inmiddels toch echt wel geinig. Leuk dat Eddie weer een weerzinwekkend monster mag zijn. En grappig, het sijpelende bloed dat in het luchtledige zwevende bolletjes worden.