Iron Maiden - The Final Frontier (2010)

Wel jammer dat die voorlopig niet meer zullen verschijnen ben ik bang.

Naar mijn idee schreeuwt hij weinig, maar zingt hij regelmatig overdreven melo-dramatisch. En dat terwijl hij inderdaad in de productie naar voren wordt gehaald. Het is net alsof wij allemaal goed moeten horen, dat hij met vlag en wimpel voor de masterclass opera zingen geslaagd is.

Hierdoor vraag ik mij bij dit album vaak af, wat dit nog met metal te maken heeft. De kracht en de power van de muziek is al veel minder aanwezig en dan ook nog eens naar achteren gezet in de productie.

Ja, maar ook dat is weer niet nieuw. Hij heeft nooit anders gedaan. Eén van mijn ergenissen. Toch blijf ik er naar luisteren. De muziek blijft mij aantrekken.

De vraag wat het nog met metal heeft te maken omdat de stem wat meer naar voor in de mix zit vind ik nogal raar. Wel vind ik dat dit album hierdoor een beetje klinkt als een solo album, want niet alleen klinkt Bruce luid, hij zingt ook zowat alles vol.

Mijn vraag over metal was vanwege de nu wel heel erg melo-dramatische zang en muziek. In tegenstelling tot de kracht en power van eerder werk van Iron Maiden. En wat je schrijft: op deze wijze zingt Bruce ook nog eens alles behoorlijk vol. Naar mijn beleving zit ik zo eerder naar verschillende rock-opera's te luisteren, dan naar metal.

De nummers op zich noch het album als geheel hebben volgens mij iets van een rockopera.

Bruce klinkt op The Final Frontier zoals hij live klinkt. Eigenlijk klinkt het hele album alsof het live is.

Dat melodramatische zingen is vrij gewoon in de traditionele metalsferen. Iron Maiden is dat altijd wars van trends blijven doen. Ook in de jaren dat dat niet populair was.

Maar ik vind hun live albums juist zo goed?!
Dan moet het bij mij toch meer in bepaalde nummers zitten. Hoewel Bruce op dit album flink meer partijen zingt dan op eerdere albums. Juist en ook op de langere nummers. Wat meer gitaarsolo's had ik wel gewaardeerd.

Bruce is altijd heel erg theatraal (melodramatisch vind ik niet echt passen) geweest, dat vind je zowel terug op Number of the Beast als op The Final Frontier.

Ah, dat is het misschien. Op Number of the Beast (in de jaren '80) klinkt hij meer theatraal en op de laatste drie nieuwe albums (jaren '00) vind ik het eerder melodramatisch klinken. Ook krijg je er (dus) een overdosis van te verwerken op die albums. Het zijn al zulke lange nummers, maar dan wordt er ook nog eens zoveel op gezongen op zo'n manier. Dat klonk en ging in de jaren '80 toch echt anders.

Geef mij dus maar een grotere rol voor de gitaren. Ik ben blij als er ''ineens'' een gitaarsolo losbarst! Iemand schreef dat het soms meer op een Bruce Dickinson solo album lijkt. Zit wat in. (PS: he, dat was dus Metal-D78, zie bericht hieronder )

Gek, Ik heb dat bij Coming Home, die zou niet misstaan hebben op Tyranny Of Souls.
Moest die toen natuurlijk al geschreven zijn

Het lijkt me evident dat nummers je ook aan moeten spreken. Productie alleen maakt geen plaat.



Ik heb juist het idee dat er binnen Maiden 2000 meer gesoleerd wordt dan in de hoogtijdagen.
Hebben wij wel dezelfde plaat voor?

Alleen jammer dat de Gers-solo's quasi inruilbaar zijn...

Ik heb het idee dat dat een afgesproken rol is. Of het geslaagd is, is een ander verhaal. Tussen Smith en Murray bestaat een onwrikbare chemie.
Het is geen slechte gitarist ofzo.

Ik bedoel het aantal gitaarsolo's in verhouding tot al die lange nummers, ook tot de totale lengte van de plaat. Die is niet zo hoog.

Wat is dan eigenlijk het verschil tussen theatraal en melodramatisch?

Als de zang meer vooraan in de mix zit is het melodramatisch en als dat minder het geval is dan is het theatraal.

Theatraal is wat aanstellerig / overdreven zingen, wat je bijvoorbeeld veel in de jaren '80 metal en hardrock hoort. Melodramatisch is overdreven sentimenteel zingen, zoals vaak in opera's te horen is. Koor erbij, violen zwellen aan en zingen maar....

Voor 'melodramatisch' krijg je meer punten bij Scrabble. Verder boeit mij het verschil niet.

Iron Maiden is natuurlijk onderdeel van de definitie voor jaren 80 metal.

Hottetottetentententoonstelling is nog beter....

Waarom geef jij dit melodramatische plaatje met Bruce soms zingend als een operazanger maar liefst 5,0*? Ga jij in de zomer naar Verona? Ik ga naar de Big 4.

Ga je dan voor de theatrale zangpartijen van Hetfield en Belladonna of ga je liever naar de death metal van Slayer kijken en luisteren?

Onzin, je hebt het niet goed gespeld, het is hottentotten..

Omdat ik het album van begin tot eind super vind, wat dacht je anders? Veel plezier bij wat je ook gaat doen.

Vergeleken met Dickinson op de laatste twee Maiden albums zitten Hetfield en Belladonna bij de plaatselijke toneelvereniging.

Slayer was mij altijd te hoog gegrepen, maar inmiddels heb ik vanwege het concert naar hun wat 'rustiger' albums Seasons in the Abyss en South of Heaven geluisterd en vind ik die goed tot erg goed. Dit tot mijn eigen verbazing. Ik ga denk niet hun hele concert pizza en bier halen.

Vanmiddag nog eens beluisterd. Ik vind niet dat Dickinson, buiten het iets mindere bereik, anders zingt dan anders. Of het moeten de incidentele echo effecten zijn die soms gebruikt worden. ( Starblind, alweer) Maar in de jaren 80 deden ze niet zonder echo.
Kortom, de kritiek op Dickinson zou voor vrijwel al zijn werk moeten gelden.

Slayer is een oude mannenclub op het podium. Ze stellen vaak teleur. Anthrax lijkt me op voorhand de winnaar van de avond.
Maar die zie ik wel weer in een wat kleiner zaaltje als de nieuwe plaat er is.

Ik heb inmiddels de dvd van the Big 4 vorig jaar in Sofia en ik moet zeggen dat Slayer een strak concert neerzet. Alle 4 de bands overigens, Anthrax zeker ook. Normaal ben ik ook van de kleinere zalen, maar ik ben al 2x in Gelsenkirchen geweest en dat is echt een gaaf stadion met prima akoestiek.

Over Dickinson: misschien is het dan teveel een Bruce Dickinson show voor mij deze cd.

Iron Maiden zet hier weer een strak werkje neer. Ze doen wat ze het beste doen, schijt aan wat anderen doen. Maiden is Maiden en zal altijd de grootste Rock/Metal band voor mij zijn. Geen praatjes over hoe goed ze wel niet zijn, gewoon DOEN!!!!! Kiss this meneer Simmons! 4,5

Dit is geen slechte plaat maar als ik eerlijk ben dan zet ik liever de laatste drie soloalbums van Bruce nog eens op.

Ik zou zelfs verder durven gaan: de laatste 3 solo albums van Blaze Bayley.
Op zich is The Final Frontier geen zwak album trouwens.

Ik kan nog niet volgen wat mensen daarin horen. Ooit had ik op aanraden Tenth Dimension in huis gehaald en dat staat boordevol saaie derderangs powermetal. In dat opzicht leverde Blaze met Maiden toch zijn beste werk in mijn beleving.

De laatste soloplaten van Dickinson zijn subliem, maar op gedeelten Accident Of Birth na niet te vergelijken met Iron Maiden.
The Final Frontier is op en top Iron Maiden. Zelfs de nummers die hier aan Dickinsonplaten toebedacht werden, zijn eigenlijk Smith/Harris composities die ook wel heel veel klassieke Maidenelementen bevatten.

Ik vind dat Blaze zijn vocale capaciteiten beter gebruikt in zijn solo albums, geen wonder als de brave man eindelijk eens zelf zanglijnen kon/mocht schrijven.