Iron Maiden - The Final Frontier (2010)

Tot middernacht is het officiele tourshirt van The Final Frontier te krijgen voor 8,99 euro thuis gestuurd op play.com : al helemaal leuk als je in juni naar het concert gaat, toch?

Van de vier laatste albums vind ik deze met Brave New World het beste. A Matter of Life and Death is te wisselvallig en Dance of Death over de hele lijn wat middelmatig.

Lang geleden dat ik echt verslaafd ben geweest aan de nieuwste van Maiden. Het slotnummer vind ik tot hiertoe misschien wel het minst, maar de rest is gewoon allemaal geweldig.

Ik heb er echt een ouderwets Maidengevoel bij The Final Frontier. Er is weer eens meer dan alleen de muziek op een Maidenplaat. Dat is wel lang geleden.

Heb hem vorige week nog eens gedraaid en hij blijft "goed". Niet "waw", niet "super", gewoon "goed". Vooral The Alchemist vind ik ronduit één van de beste nrs., het grijpt qua sound zowaar terug naar hun gouden jaren. Coming Home was al snel een favoriet omdat het een typische Bruce-song is. Isle Of Avalon en The Talisman (waarvan enkel de intro mij verveelt: The Legacy Part 2...geeuw) maken het rijtje favorieten compleet. When The Wild Wind Blows is gebaseerd op een stripverhaal van Raymond Briggs, moesten we ooit in de Engelse les lezen en bespreken. Er is ook een Nederlandse vertaling getiteld "En Toen Viel De Bom".
Het is trouwens niet de eerste keer dat Briggs door een metalband wordt geëerd. Nightwish coverde Walking In The Air afkomstig uit de tekenfilm The Snowman.

Intro van Talisman vind ik juist erg mooi, prachtig door Bruce verteld en dat de rest van het nummer dan hard inkomt met een Stand Up And Shout-achtige riff... lekker!

Ik vind het alleen jammer dat het als twee druppels water lijkt op dat van The Legacy.

Twee druppels vind ik wat overdreven, maar ik hoor idd de sterke overeenkomsten in het intro. Ik vind Talisman overtuigender en krachtiger over het geheel. De stem en zanglijn in Talisman overtuigt wat mij betreft meer, bij Legacy vind ik het wat te zoet. Ach ja, smaak...

Ik vind The Talisman ook beter dan The Legacy hoor (zie bericht 10:59)
't Is enkel die intro die ik maar al te graag skip tot de gitaren losbarsten.

Ik begrijp het, wat ik -dan toch iets negatiefs- een beetje jammer vind aan het intro (of aan de rest), is dat het volumeverschil zo enorm is...

Over het album: The Final Frontier blijft boeien en zo mag Maiden er nog wel een paar maken!

The Final Frontier is een album dat wat mij betreft
wat enige geduld en moeite van de luisteraar vergt, een toegankelijk album is het allerminst,

zeker niet als je nagaat dat ze beginnen met een nummer waarvan het (te lange) intro niet erg aan Maiden doen denken, maar daar is volgens mij al eerder over geschreven.

de eerste luisterbeurt van het album levert een mwhuah gevoel op maar enkele weken verder moet ik voor me zelf stellen dat ik het een erg sterk album vind, misschien wel het beste album van de 2e Dickenson periode.

Aan de ene kant klinkt het behoorlijk vernieuwend (naar Maiden maatstaven) zoals bijv. op Isle of Avalon maar daarnaast ook erg vertrouwd zoals The Alchemist wat weer wat weg heeft van een nummer als The Trooper.

Coming home, Starblind, The man who would be king, Where the wild wind blows, the talisman, en het titel nr zijn wat mij betreft de hoogtepunten. en de rest doet er niet veel voor onder

Ik heb het exact zo ervaren met deze plaat. Eerst was er mwah met een beetje teleurstelling maar gaandeweg ging het groeien. Nu ervaar ik dezelfde magie als tijdens de ontluikende liefdes tussen mij en de bekende albums uit de jaren 80.

Een heerlijk album ook om in de auto te draaien. De productie is daar erg geschikt voor, elk nummer spreekt en aan tegen dat je de laatste klanken van When the Wild Wind Blows hoort ben je al een heel eind.

Tenzij je in de file staat

Dit album is inderdaad een groeier. Kan niet wachten tot de 8e juni.

Nog eens beluisterd, als laatste in de reeks Iron Maiden albums (toch enkele dagen zoet mee geweest). En ik moet zeggen, dat hij me nog altijd bevalt. Erg lange plaat (bijna 80 minuten!), maar hij gaat eigenlijk niet vervelen, waar ik dat bij 'Brave New World' eerder deze dag wel wat merkte. In score echter geen verschil tussen die twee, ook omdat hier geen knaller zoals 'The Wicker Man' opstaat, maar mijn bewondering voor Iron Maiden staat er toch nog altijd..

Geen Wicker Man. Wel Starblind. Dat is pas een knaller.

Starblind vind ik persoonlijk één van de mindere goden hier, het is het minst toegankelijke nummer op het album en het kwartje is na zoveel luisterbeurten nog steeds niet gevallen.
Indien dat wel zou gebeuren, zit er een halfje meer in voor The Final Frontier.

Des te vaker ik deze plaat draai, des te minder ik 'm ga vinden. Bruce zingt echt veel te veel, waardoor er te weinig ruimte over blijft voor gitaarsolo's. Die ruimte wordt gevonden door de nummers ook nog eens ellenlang door te spelen. Weg spanning, hallo saaiheid. Dit album heeft ook daarom nog maar weinig van doen met metal. Wat mij betreft zou die categorie hier weggehaald moeten worden.

Onder welke categorie zou jij dit dan plaatsen?

Dan heb je wel een heel beperkt beeld van wat metal is.

Dit is gewoon heavy metal. Of je het nu saai vind, of niet.

Gitaarsolo's zijn overigens geen vereiste. Metal kan ook geheel zonder.

Maar op The Final Frontier staan er heel wat. En elk geluid op het album ademt metal.



Misschien een actiegroep oprichten die hier voor pleit. Ik denk dat je veel medestanders gaat vinden.

(hard-)rock: die staat er ook al bij.

Hoezo dan? Waaruit maak jij dat op? En heavy metal kan je het al helemaal moeilijk noemen, lijkt mij. Dit komt qua 'heavy' sound niet in de buurt van bijvoorbeeld Black Sabbath, Metallica of Slayer.

Dit is nou een mooi voorbeeld van hardrock. Ok: Eddie op de cover is nog wel metal.
Ik weet dat zij voortkomen uit de NWOBHM, but that is long ago. Nu zijn het die ellenlange vrij saaie songs, waarop Bruce veel te veel zingt. Heel anders dan de jaren '80 en ook anders dan Brave New World, ook alweer 10 jaar geleden.

Iron Maiden is archetypische heavy metal. Het boegbeeld van de NWOBHM. Moeten we daar nog een discussie aan wijden?
En natuurlijk is het niet te vergelijken met Sabbath, Metallica en Slayer. Want allen hebben een eigen geluid en een eigen gezicht.

De discussie gaat natuurlijk niet over hun geluid en gezicht van de jaren '80 en misschien ook nog ten tijde van Brave New World. Het gaat mij over met name het langdradige vrij saaie geluid van dit album (en eigenlijk ook dat van hiervoor), wat maar beperkt aansluit bij eerder wel heavy metal werk. Bruce Dickinson speelt een te prominente rol en de nummers zijn ook gewoon niet goed en heavy genoeg.

Staat ergens geschreven dat in heavy metal lange nummers (vrij saaie volgens jou) en zang (veel te veel volgens jou) niet thuishoren?

Het is een beetje zielig en lachwekkend hoe je met je waardeoordelen probeert te argumenteren dat het geen metal zou zijn, maar niet een serieus puntje kan bedenken waarom dit dan geen metal zou zijn en de vorige albums wel.

Mensen!! Dit is gewoon metal!! Door producer Kevin Shirley klinkt het gewoon allemaal wat minder 'hard' en 'in your face' als de oude platen. Maar ik weet zeker dat volgende week woensdag als ze nummers van dit album spelen, dat je kan horen dat dit gewoon METAL is! (al kan ik dat nu ook al horen, maja)

Met elkaar kunnen we wel vaststellen dat Maiden niet heel veel van haar oorspronkelijke stijl (heavy metal, that is) is afgeweken toch? Het enige dat ontbreekt is een stapeltje obligate rockers die het denim en leather gevoel zouden moeten benadrukken. Althans zo interpreteer ik, ietwat gechargeerd, de kritieken op dit album.