Arcade Fire - The Suburbs (2010)

Goed album!

4*

Ja ik, en nee geen afbreuk.

En het einde van kant 3 (na We Used To Wait) heeft een locked groove, waardoor de laatste pianonoten oneindig herhaald worden!

Hé, op 5 augustus 2010 om 19:25 uur staat The Suburbs dan eindelijk op 4,00* gemiddeld (na 227 stemmen). Nog wat aan de lage kant, maar de mentale barriere is geslecht.

Halfje erbij. 4,5 nu vanwege de consistentie en de rijkdom. Wat een prachtplaat.

Mooie plaat,.Vind de nummers individueel nu niet bijzonder sterk, maar als geheel klopt het wel allemaal.

Een minpunt vind ik toch wel dat vrouwtje.
Ze had het bij haar instrument moeten houden, en niet ook nog eens de vocalen erbij,
Vervelende stem heeft ze.

Voor mij zijn de mindere nummers ook gelijk degene waar ze prominent op te horen is.

Dat vind ik nu erg mooi gezegd.

Wat ik ervan hoor, prima nummers, maar wellicht net niet die extra magie van het debuut. Zal hem binnenkort eens helemaal aan een luistertoets onderwerpen.

En dat nog wel voor een Giraffe die Piraat is!

Verhoogd naaar 4,5..

Sommige albums blijf je draaien en dit is er 1 van..
Bovendien staat Suburban War op dit album en ik heb nog nooit eerder zo'n perfecte kruisbestuiving tussen de gitaar van Johnny Marr en de zang van Bruce Springsteen gehoord. Veel beter wordt het niet, voor mij althans..

Ik waag me na vele luisterbeurten ook maar eens aan een stem.

1. The Suburbs 4*
2. Ready to Start 4,5*
3. Modern Man 4,5*
4. Rococo 5*
5. Empty Room 4*
6. City with No Children 4*
7. Half Light I 3,5*
8. Half Light II (No Celebration) 3,5*
9. Suburban War 4*
10. Month of May 3,5*
11. Wasted Hours 4*
12. Deep Blue 4*
13. We Used to Wait 5*
14. Sprawl I (Flatland) 5*
15. Sprawl II (Mountains Beyond Mountains) 5*
16. The Suburbs (Continued) 3,5*

Naar boven afgerond komt dit neer op het eindcijfer 4,5*. Vooral het begin en het einde van het album vind ik zeer sterk. Het middengedeelte - 'Half Light I' en ''Half Light II' - vind ik zwakker. Het mooie aan het album is dat het echt een thema heeft: de nummers sluiten prachtig op elkaar aan qua teksten en qua muzikale overgang. Arcade Fire weet me nog altijd te raken, zoals dat al vanaf hun debuut deden. Dat vind ik een knappe prestatie. Zoals ik hier al eerder zei: ik hoef geen tweede 'Funeral'. Ik ben blij met deze nieuwe stap, deze nieuwe muzikale weg.

Ik ben zeer onder de indruk! Album opent ijzersterk met The Suburbs, zo vrolijk, zo simpel maar o zo doeltreffend. Ik zit er meteen helemaal 'in' en ik kom er niet meer uit tot aan The Suburbs (Continued). Wat een sfeer, wat een gevoel, wat een klasse druipt er van deze plaat af zeg. Beter als Funeral? Beter als Neon Bible? Who cares! Het gaat toch om dit album? Niet of het beter of slechter is dan zijn voorgangers? Ik ben zeer benieuwd hoe mensen hadden gereageerd op dit album als dit het debuut was van een (tot dan toe) nietszeggend bandje uit dezelfde streek als waar Arcade Fire vandaan komt..

4,5*

Pas een paar keer geluisterd maar ze stellen duidelijk niet teleur.

Jammer. De verwachtingen waren hooggespannen na twee goede albums en het hoge gemiddelde hier, maar dit album komt toch tekort om die hoge verwachtingen te doen uitkomen.
De opener is een grote draak, maar bij het tweede nummer dacht ik dat het nog goed zou kunnen komen. En dat kwam het ook, totdat ik na een nummer of 10 gewoon verveeld raakte en de nummers saai begon te vinden.

Eens te meer is de lengte van een album voor mij een struikelblok als het om dit soort muziek gaat.

Of de tweede helft van het album is duidelijk minder dan de eerste helft. Dat kan natuurlijk ook.

Ik zal dit album nog wat kansen gunnen. Het heeft ook even geduurd voordat ik Neon Bible kon waarderen. Voor nu echter een 2,5*.

Dit album kan je beter (ook) een paar keer draaien, voordat je een oordeel geeft. Het is een typische groeiplaat.

Ik ben het wel eens met Madmadder en het viel mij ook tegen. Termen als groeiplaat heb ik ook niks aan. Het is geen plant . Er moet direct al iets zijn. Ik begin helaas met een 2 en veel meer zit erook niet in.

Dit album heeft het geluk dat het gemaakt is door Arcade Fire, die het fantastische Funeral maakten. Anders had ik dit album na één keer luisteren met circa tweeënhalve ster aan de kant geschoven om er nooit meer naar om te kijken. Nu was ik toch geneigd om hem nog een keer op te zetten, en nog een keer, en moet ik toch bekennen dat de nummers iets meer op hun plaats beginnen te vallen.

De schitterende composities van het debuut blijven voorlopig afwezig en ook de knallers die zelfs op Neon Bible nog aanwezig waren kan ik nog niet ontdekken, maar Arcade Fire zet wel een coherent geheel neer. Met knallers bedoel ik uiteraard onder andere Rebellion (Lies) en In the Backseat op het debuut en No Cars Go op Neon Bible. Ik beluister hem toch nog maar een paar keer, want ik heb nog steeds het gevoel dat er meer in zit dan ik er op dit moment uit haal.

ik vind hem toch erg goed!
Vooral als geheel is het een ijzersterke cd!
Mijn favoriete nummers is: Deep blue, dat lijkt een beetje op Bon Iver vind ik net als zijn voorganger Wasted Hours.
Het is een zeer bijzondere luisterervaring vind ik en als hij afgelopen is wil ik maar een ding: Nog een keer!

Het is zo jammer dat sommige mensen na één luisterbeurt al afhaken, terwijl bij sommige albums de schoonheid en genialiteit pas naar boven komen na de eerste luisterbeurt(en).

Monumentaal album van een verrassende Arcade Fire dat een echt rock-album weet te maken met echo's uit het 70-ties popverleden.
Wat direct opvalt is het heldere geluid en de eenheid die het album uitstaalt, geen verzameling songs, maar een muzikale trip. Een bombardement aan stijlwisselingen en muzikale ideeen, die tot luisteren dwingt. Voor mij toch geen 5*****, omdat na ondertussen ontelbare luisterbeurten een paar songs tegenvallen:
3. Modern Man. Goed gitaarrif, maar de song is te simpel en stuurloos
5. Empty Room. Effectieve life-song. maar hier te eendimentionaal.
6. City with No Children. NeilYoung kopie.
10. Month of May. Zelfde kritiek als EmytyRoom.
11. Wasted Hours. Inhoudsloos la-la-la-la. het skipmoment.
Blijft over 10 magistrale songs die het her-her-her-beluisteren meer dan waard zijn.

Een album waarbij bijna 1/3e voor jou tegenvalt, en dan toch 4 sterren geven. Zijn de andere nummers dan echt briljant voor jou?

Dit album zojuist weer opgezet. Ik ben benieuwd.... Het eerste nummer vind ik in ieder geval nog steeds irritant

Vandaag nog eens beluisterd, maar er gaat nog een halfje af helaas.

Leg eens uit: hoe kom je erbij om dit album een ouderwetse 3 te geven?

Suburban War blijft het beste nummer, in het begin vond ik de Half Lights en de Sprawls niets maar naarmate je de cd meer luistert worden ook die nummers steeds beter! Hopelijk doen ze binnenkort nog een paar keer ons landje aan!

Ik vind Wasted Hours juist een heerlijk nummer, zo lekker rustig na Month of May, die ik nu ook erg kan waarderen.

The Suburbs is voor mij uitgegroeit tot een van de beste songs die Arcade Fire ooit heeft opgenomen. en dat is een hele prestatie

Ik heb dit plaatje nu 1x beluisterd. En volgens mij is dit niet aan mij besteed. Ik weet niet precies waar het aan ligt, maar voor mijn gevoel is het wat te geproduceerd. Een wat plastic geluid, te indirect.
Hoe langer de plaat opstaat, hoe meer het het ene oor in en het andere uit gaat. Beetje saai. Maar goed, er zijn ergere dingen natuurlijk.

Ik heb mijn sterretjes bij de nummers weg gehaald want ik ben er nu wel echt achter dat ik geen favoriet van dit album kan aanstrepen!
Het is zo goed in elkaar, het is een mooi geheel en na het live optreden dat ik zag op youtube weet ik zeker dat het zelfs live allemaal geweldig uit de verf komt!
Arcade kan het nog steeds en hopelijk blijven ze dan nog albums lang doen!

Verslaving is een feit aan het worden groeiplaatje

Op hun You Tube-kanaal staan al filmpjes van het optreden in Madison Square Garden in New York. Zeer de moeite waard.

YouTube - ‪Kanaal van ArcadeFireVEVO‬‎

Dit album inmiddels verschillende malen gehoord, maar ik ga zelfs een halfje zakken. Normaal zou ik niet eens de moeite nemen om een album zoveel kansen te gunnen als de eerste luisterbeurt al niet positief was, maar ja, het is Arcade Fire, een bandje dat al 2 erg goede albums wist te maken.

Hier slaan ze voor mij toch echt de plank helemaal mis. Voor mijn gevoel is er veel te hard geprobeerd om iets nieuws te doen. Waar Funeral en Neon Bible albums met weinig opsmuk waren, wordt hier veel te veel gedaan en dat werkt me op de zenuwen. Het gebruik van instrumenten, koortjes, whatever is niet meer functioneel, het is overdadig. Voor mij is het één brei van geluid zonder sfeer of gevoel.
Een bepaald gevoel vormt niet meer het fundament voor de muziek, maar het idee dat er iets nieuws gedaan moet worden. Dat men niet aan kan komen zetten met een Funeral #2 of een Neon Bible #2

Want laten we wel wezen, Funeral en Neon Bible verschillen ook wel degelijk. Verandering hoeft ook zeker niet slecht te zijn, maar ik vind dat ze hier gewoon een beetje doorgeslagen zijn. Vernieuwing is op dit album belangrijker dan de uitgedrukte sfeer/ het uitgedrukte gevoel geworden. Dat is in ieder geval de indruk die ik krijg als ik dit album beluister. Sorry liefhebbers.

De enige twee nummers die ik goed vind, zijn Ready to Start en Suburban War. En Deep Blue en Sprawl I kunnen er ook mee door. En er zijn natuurlijk uiteindelijk toch nog slechtere albums. Vandaar toch nog mijn 2 sterren.