menu

The Alan Parsons Project - Tales of Mystery and Imagination - Edgar Allan Poe (1976)

Alternatieve titel: Tales of Mystery and Imagination

mijn stem
3,87 (326)
326 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Mercury

  1. A Dream Within a Dream (3:41)
  2. The Raven (3:58)

    met Leonard Whiting

  3. The Tell-Tale Heart (4:42)

    met Arthur Brown

  4. The Cask of Amontillado (4:28)

    met John Miles

  5. (The System of) Doctor Tarr and Professor Fether (4:12)

    met John Miles

  6. The Fall of the House of Usher - (I) Prelude (5:52)

    met Andrew Powell

  7. The Fall of the House of Usher - (II) Arrival (2:41)

    met Andrew Powell

  8. The Fall of the House of Usher - (III) Intermezzo (1:03)

    met Andrew Powell

  9. The Fall of the House of Usher - (IV) Pavane (4:34)

    met Andrew Powell

  10. The Fall of the House of Usher - (V) Fall (0:52)

    met Andrew Powell

  11. To One in Paradise (4:29)

    met Terry Sylvester

  12. The Raven [Original Demo] * (3:26)
  13. Edgar [Demo of an Unreleased Track] * (3:03)
  14. Orson Welles Radio Spot * (1:01)
  15. Interview with Alan Parsons and Eric Woolfson, 1976 * (8:33)
  16. A Dream Within a Dream [1987 Mix] * (4:13)
  17. The Raven [1987 Mix] * (3:57)

    met Leonard Whiting

  18. The Tell-Tale Heart [1987 Mix] * (4:39)

    met Arthur Brown

  19. The Cask of Amontillado [1987 Mix] * (4:33)

    met John Miles

  20. [The System of) Doctor Tarr and Professor Fether (1987 Mix] * (4:21)

    met John Miles

  21. The Fall of the House of Usher - (I) Prelude [1987 Mix] * (7:01)

    met Andrew Powell

  22. The Fall of the House of Usher - (II) Arrival [1987 Mix] * (2:34)

    met Andrew Powell

  23. The Fall of the House of Usher - (III) Intermezzo [1987 Mix] * (0:59)

    met Andrew Powell

  24. The Fall of the House of Usher - (IV) Pavane [1987 Mix] * (4:36)

    met Andrew Powell

  25. The Fall of the House of Usher - (V) Fall [1987 Mix] * (0:51)

    met Andrew Powell

  26. To One in Paradise [1987 Mix] * (4:44)

    met Terry Sylvester

  27. Eric's Guide Vocal Medley * (9:23)
  28. Orson Welles Dialogue * (3:05)
  29. Sea Lions in the Departure Lounge - Sound Effects and Experiments * (2:38)
  30. GBH Mix - Unreleased Experiments * (5:22)
  31. Album Launch at los Angeles Planetarium - Introduction by Warren Duffy * (2:17)
  32. A Dream Within a Dream [Piano Takes] * (2:19)
  33. A Dream Within a Dream [Recorder Takes] * (1:19)
  34. A Dream Within a Dream / The Raven (Early Mix with Eric on Vocoder * (2:55)
  35. The Raven [Out-take and Extended Jam] * (7:58)
  36. The Tell-tale Heart [Eric Guide Vocal] * (4:40)
  37. The Cask of Amontillado [Rough Mix - Piano and Backing Vocals] * (3:41)
  38. The Cask of Amontillado [Eric and Alan Guide Vocals] * (4:19)
  39. Doctor Tarr and Professor Fether [Early Rough Mix] * (4:28)
  40. Doctor Tarr and Professor Fether [Vocal Take] * (0:30)
  41. Doctor Tarr and Professor Fether [Eric's Guide Vocal] * (2:02)
  42. Prelude [Orchestral Take 19] * (2:02)
  43. Pavane [Experimenting & Take 1] * (5:15)
  44. To One in Paradise [Rough Mix] * (4:20)
  45. Interview with Alan and Eric (London, August 1987) * (20:36)
  46. [The System of) Doctor Tarr and Professor Fether (Single Version] * (3:49)
  47. The Raven [Single Version] * (3:23)
  48. To One in Paradise [Single Version] * (4:08)
toon 37 bonustracks
totale tijdsduur: 40:32 (3:19:32)
zoeken in:
avatar van Wandelaar
5,0
Na Tales tekenden Parsons en Woolfson een contract bij Arista. En daarbij ging het natuurlijk ook over zaken en niet alleen de kunst met de grote K. Ik weet niet of dat helemaal te betreuren is. Vrijheid als kunstenaar is mooi maar als niemand dat koopt, loop je toch ook een doodlopende weg in. En de orkesten die gebruikt werden waren echt niet goedkoop. Flink bezuinigd werd er pas in de jaren '80, zoals te horen is op een geamputeerd album als Vulture Culture.

Verder denk ik dat je wel gelijk hebt en moeten we spijtig constateren dat het idealisme van begin jaren '70, waar zoveel moois uit groeide, zo rond '76 een definitieve draai maakte richting de commercie.
Ook wel begrijpelijk vanuit de platenmaatschappijen. Na investeringen van miljoenen moest er nu ook terug verdiend worden. Het drama van ons kapitalistische systeem. Alleen de sterken bleven artistiek overeind.

Op Tales is het alles nog Kunst, denk ik.

avatar van The_CrY
3,5
Het eerste album van The Alan Parsons Project heeft me nooit zo gepakt als later werk. Toegegeven, de eerste helft, zogeheten Kant A, vind ik erg sterk en dat de boel hier nog niet zo gladgestreken en steriel is vind ik een pluspunt. Echter het hele 'The Fall of the House of Usher' kan me niet zo bekoren. Prog op zijn meest abstract, zullen we maar zeggen. Ene oor in, andere weer uit. Als Kant B echter net zo sterk was geweest als Kant A, dan had deze plaat aanzienlijk hoger gescoord bij mij. 'The Raven' is natuurlijk een klassieker.

5,0
Magistraal plaatje. Het had zomaar een meesterwerkje van Pink Floyd kunnen zijn. Geen zwakke fases en het verliest nergens haar zeggingskracht. Deze gaat nog hier nog vaak gedraaid worden.

avatar van ZAP!
Niet helemaal mijn ding, maar je wilt wel wel eens wat proberen. En dan verwarde ik ook nog eens Parsons met Oldfield, waarvan ik een latere plaat ooit best heel leuk vond.

avatar van lennert
4,5
Alan Parsons Project is het soort symfopop die ik altijd een warm hart heb toegedragen, maar waarvan ik ook prima kan begrijpen als mensen het echt niet trekken. Ik vind het debuut Tales Of Mystery And Imagination - Edgar Allan Poe in ieder geval weergaloos. Klinisch en glad geproduceerd, maar compositorisch wel doordacht. Invloeden van Pink Floyd en The Beatles zijn nooit ver weg, maar het geheel klinkt mysterieuzer, meer soundtrack-achtig. The Raven (en het eerste gebruik van een vocoder in popmuziek) is in ieder geval prachtig bombastisch, terwijl de maniakale zangprestaties van Arthur Brown The Tell-Tale Heart opzwepen. Het instrumentale (nou ja, met voice-over van Orson Welles) The Fall Of The House Of Usher is eveneens prachtig. Ja, aalglad allemaal, maar het is uitermate geschikt om op weg te dromen en vandaag de dag staat vooral de productie nog steeds als een huis. Ik heb er zin in om dit weer allemaal tot me te nemen!

5,0
I RObot heeft bij mij nog net een streepje voor. Verder eesn met jouw beschrijving.

avatar van RuudC
4,0
De drie lp's die ik van Alan Parsons Project in mijn bezit heb, komen allemaal uit de collectie van mijn Pink Floyd minnende pa. Verder is het redelijk een blinde vlek, want ik heb er nog nooit echt goed naar geluisterd. Progrock/pop, dat wist ik wel, maar dat was het dan ook wel. Dit debuut is toch direct een flink aantal keer gedraaid, al komt dat meer omdat ik nog niet toegekomen was aan schrijven en als je dan toch bezig bent, kun je deze rustig een tweede keer luisteren. of een derde, vierde, vijfde, twaalfde keer.

Meteen een positief punt te pakken: Dit album kun je makkelijk blijven draaien zonder het verveelt. De connectie met Pink Floyd is nooit ver weg. Zeker niet als je leest dat Alan Parsons met Pink Floyd heeft samengewerkt. Deze band is wel wat elektronischer, maar de stijl en sfeer doet er zeker aan denken. thematisch is dus gekozen voor enkele werken van Edgar Allen Poe. Qua muziek voor horrorverhalen zou je iets zwaars en duisters verwachten. Alan Parsons Project is opvallend lichtvoetig. Iets waar ik me niet echt aan stoor. De Italiaanse giallo horrorfilms zitten ook vol met keyboards. Een band als Goblin begrijpt het dan wel iets beter.

Desalniettemin komen de heren met leuke composities voor de dag en is dit gewoon een leuk debuut dat zijn weg naar de draaitafel ongetwijfeld nog wel zal vinden. (nevermore... nevermore... never! )

avatar van Zagato
4,0
Na (her)beluistering van de APP albums die ik ken kan ik niet anders dan concluderen dat het debuut mij het beste bevalt. Alle kritiek (vaak terecht) ten spijt blijft dit album overeind staan. De niemendalletjes ergeren me hier veel minder dan op andere albums, het mist misschien een 'Old and Wise'.

avatar van Zagato
4,0
Kleine nabrander nog, die Orson Welles had het maar druk met inspreken van albums destijds.

avatar van jorro
4,0
Dit is wel een stukje jeugdsentiment (ik was 17). Zelf had ik dit album niet maar sommige vrienden wel. Dus ik heb het zeker vaak gehoord. Destijds was dat met veel genoegen en dat is nog zo.
Inderdaad was het met Pink Floyd de band van het optimaal zuivere geluid. Hiermee testte je je installatie.
Ik kan ook geen favorieten aanwijzen. Het is een prachtig geheel
Draai/stream het nog zeer regelmatig dus die 4* laat ik lekker staan.
Wel bijzonder dat de 52 seconden durende track The Fall of the House of Usher - (V) Fall niet beschikbaar is op spotify en dat de link niet gekopieerd kan worden omdat het album niet in NL beschikbaar is. Dat geldt dus voor die ene track, maar de rest is gewoon te streamen.

avatar van Robje1968
3,5
Album begint sterk en niveau wordt voor mij doorgezet tot "Fall of the House of Usher". Ondanks diverse luisterbeurten doet mij "Fall of the House" niet zoveel.
Laaste nummer "Two one in Paradise" vind ik dan wel aardig. Voor mij niet het sterkste album van APP

avatar van little lion man
Robje1968 schreef:
Voor mij niet het sterkste album van APP

Wat is jouw favoriete APP album?
Zelf heb ik APP in de jaren '90 leren kennen via een verzamelalbum. Nooit veel aandacht aan dit project besteed, tot een paar geleden. Toen The Turn of a Friendly Card een paar keer beluisterd, gaan waarderen en aangeschaft. Daarna dit album.
De 'gepolijste' productie spreekt me niet zo aan, maar er staat toch mooie muziek op dit album, met name wanneer het project zijn symfonische trekjes laat horen, zoals in The Fall of the House of Usher.

avatar van Robje1968
3,5
little lion man schreef:
(quote)

Wat is jouw favoriete APP album?


Ik vind "I Robot", "The turn of a friendly card" en "Eye in the Sky" het beste wat APP heeft gemaakt. Ik herken wel wat je schrijft over gepolijste productie.
Deze albums zijn overigens ook aardig gepolijst, maar dat stort mij niet.

Gast
geplaatst: vandaag om 08:42 uur

geplaatst: vandaag om 08:42 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.