The Alan Parsons Project - Tales of Mystery and Imagination - Edgar Allan Poe (1976)

Tekort gedaan? Dat klinkt als of we ergens recht op hebben. Ik zou niet weten op wat eigenlijk.

Muziek met een beetje kwalitatief hoog gehalte.

Hoe zo hebben we daar recht op? Als Parsons bagger op cd wil uitbrengen dan moet hij dat doen, we zijn nog steeds niet verplicht om het te kopen.

Hij mag net zoveel bagger maken als hij wil, Alan Parsons is toevallig net een goed voorbeeld.

Als hij verder voor lief neemt dat ook zijn trouwe publiek hem volledig links laat liggen, zoals met zijn laatste 3, 4 cd's, is het wat mij betreft prima.

Hij mag zijn fans net zo veel beledigen als hij wil.

De fans van het eerste uur, mogen zich na Tales te kort gedaan voelen, al was het alleen maar cijfermatig: de hoeveelheid orchestrale rock is van 100% naar inmiddels 0% gedaald.

Vandaag dit album via Marktplaats aangeschaft. De originele 1976 versie. Ik ben niet kapot van de geremasterde uitgaven met die halfbakken nummers erbij. Prima APP album. Favoriet:The Tell-tale Heart. Heerlijk nummer.

Ook niet kapot van de remake uit 87, zonder halfbakken extra nummers? Volgens mij is daar juist Tell tale heart leuk voorzien van een extra gitaar-rif

De remake versie uit 1987 ken ik niet. Ik heb verder bijna alle APP albums in de originele uitgave. Alleen van Stereotomy heb ik de nieuwe geremasterde versie en van de bonus nummers word ik niet echt enthousiast. Als de bonus nummers op de andere albums wel leuke extra tracks bevatten dan hoor ik dat graag.

Als fanatiek lezer van Poe kwam ik deze plaat bij toeval tegen, en de sfeer in de verhalen is heel mooi weergegeven. House of Usher blijft af en toe het aanhoren waard.
En ik blijf altijd het idee hebben dat de basnoot in het eerste nummer niet zuiver is, maar dat is echt niet zo.

Zeg, jullie weten toch dat er in 2007 een dubbele CD is uitgebracht met op Disc One: Het originele (!) album uit 1976 (plus bonus materiaal) en op Disc Two: De remix uit 1987 (plus bonus tracks). Een supergeweldige uitgave in een fantastisch mooie verpakking.

Jawel. geef mij maar alleen de remake uit '87.

Heiligschennis!

Ik heb alle versies met elkaar vergeleken, uiteraard. Die uit '87 blijft mij het meeste boeien.

Heiligschennis? De cd is door Alan Parsons en Eric Woolfson zelf opgepimpt, onder hun auspiciën is het uitgebracht. Een hele verademing. Een band die zegt dat het 'bij nader inzien' op een aantal puntjes toch beter had gekund.

Sorry maar het blijft heiligschennis. Ik zou ook geen nieuwe digitale reverbs willen horen op The Beatles. Jij soms wel? Dat onnodig oppimpen doet me denken aan hoe George Lucas zijn eigen werk verkracht.

Ik kon mij de beweegredenen van Parsons en Woolfson goed voorstellen, in die tijd.

Als ik het mij goed herinner, heeft Paul McCartney enig jaren geleden Let it be naar eigen inzicht opnieuw gemixd en uitgebracht (Let it be naked).

Je moet daar niet kinderachtig in zijn, de band de ruimte geven. Jij noemt het onnodig oppimpen, dat is nog maar de vraag. Mensen die alleen de versie uit '87 hebben weten niet beter

Dat klopt, die weten niet beter maar dat geldt niet voor de fans van het eerste uur. Die waren namelijk verbijsterd toen ze hoorden dat Parsons niet alleen nieuwe reverbs toevoegde aan hun favoriete APP album, maar ook nog eens nieuwe instrumenten.

Het lijkt me sterk dat Paul McCartney nieuwe elementen heeft toegevoegd aan Let It Be. Volgens wat ik heb gehoord heeft hij alles terug in de oorspronkelijke staat gebracht door de Phil Spector elementen weg te laten.

Nou ja, Ik klaag niet meer want ik heb de dubbele CD. Iedereen gelukkig toch?

De enige echte is voor mij de mooiste

Dit klinkt voor mij een beetje als powermetal avant la lettre, een opera zoals bands als Helloween en Gamma Ray die later op metal-wijze hebben uitgevoerd. Leuk om te zien waar ze hun mosterd vandaan hebben, maar dit blijft (evenals powermetal) niks voor mij.

Powermetal?

Ik geloof niet dat producer Parsons (Beatles, Pink floyd), schrijver Woolfson, koordirigent Powell en de brave heren van het tienerbandje Pilot dit voor ogen heeft gestaan.

Zo zie je maar, waar je later nog van wordt beticht.

Maar goed is het wel, deze orkestrale, symfonische rock. Stevig ook, in z'n soort dan wel te verstaan. En 33 jaar na de release komt hij voor het eerst in mijn top 10. Een verhoginkje naar 5 sterren lijkt mij terecht.

Daar heb je wel een beetje gelijk in, vooral The Raven klinkt als de voorloper van Power Metal.

Vind zelf The Alan Parsons Project een vreselijk saai bandje, en na een paar albums heb ik het ook wel weer gehad met Power Metal, dus daar hebben wij weer een overeenkomst te pakken.

Als ik zeg avant la lettre kán het ze ook niet voor ogen hebben gestaan .

Trouwens... toevallig was ik twee weken geleden even in Den Haag... nou die Plato winkel was dus mooi verhuisd van de ruime zaak naar de overkant (waar eerst Midtown zat).

Ben bang dat het einde verhaal is met Plato Den Haag... jammer dat ze paar jaar geleden zo eigenwijs waren en zonodig hun eigen onafhankelijke winkel moesten houden en niet bij de Plato-keten wilde. Dat doet ze nu de das om, vermoed ik.

Ik heb de Mobile Fidelity Sound Lab 24 Karat Gold Ultradisc - versie van dit album aangeschaft en wat klinkt dat ongelofelijk goed. Super!

Toch niet toevallig van mij (die hem net een tijdje geleden verkocht heeft via Marktplaats) ?

Nee, via Amazon.com

30 jaar geleden op LP aangeschaft. Ik vond de geluidskwaliteit niet best (slecht zelfs) maar de latere opgepoetste cd versie inclusief toegevoegde gitaarsolo in The Raven was al stukken beter. Een klassieker waarmee je een prachtige compilatie kunt maken met het Poe werk van Woolfson.

Is deze met de verbeteringen en toevoegingen van die heruitgave uit 87? Dus extra gitaar toevoegingen en stem van Orson Welles? Want dan ga ik er ook inderdaad naar op zoek.

Met alle respect, maar dan scheelde er iets aan jouw LP of aan jouw oren.

Hmm, die Mobile Fidelity versie (zonder jaren 80 reverbs en toegevoegde instrumenten) wil ik ook. De nieuwe (Deluxe Edition) is namelijk veel te hard gemasterd. De originele dynamiek is gewoon verprutst.

Nee, juist niet. Tot aan de Deluxe Edition (2CD) was dat de enige plek om de originele mix van het album op cd te krijgen.

Het kan best zijn dat ik een beetje slechte persing te pakken had maar de recensies uit die tijd maakten hier en daar toch melding dat er geluidstechnisch niet te veel dynamiek in de plaat zat. Beetje het ATTWT geval bij Genesis. Ik had die LP en CD ooit samen in bezit maar het verschil vind ik toch werkelijk een van dag en nacht. Maargoed, ieder zn smaak.