Phil Collins - Face Value (1981)
mijn stem
375 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Virgin
-
In the Air Tonight (5:27)
-
This Must Be Love (3:55)
-
Behind the Lines (3:54)
-
The Roof Is Leaking (3:15)
-
Droned (2:49)
-
Hand in Hand (5:20)
-
I Missed Again (3:40)
-
You Know What I Mean (2:33)
-
Thunder and Lightning (4:11)
-
I'm Not Moving (2:30)
-
If Leaving Me Is Easy (4:54)
-
Tomorrow Never Knows (4:18)
-
Misunderstanding [Live] * (4:42)
-
If Leaving Me Is Easy [Live] * (7:23)
-
In the Air Tonight [Live] * (7:51)
-
Behind the Lines [Live] * (3:39)
-
The Roof Is Leaking [Demo] * (3:12)
-
Hand in Hand [Live] * (9:47)
-
I Missed Again [Live] * (4:22)
-
... And So to F [Live] * (6:22)
-
This Must Be Love [Demo] * (3:44)
-
Please Don't Ask [Demo] * (4:01)
-
Misunderstanding [Demo] * (2:53)
-
Against All Odds [Demo] * (2:58)
toon 12 bonustracks
totale tijdsduur:
46:46
(1:47:40)
0
beaster1256
geplaatst: 7 februari 2005, 02:10 uur
goeie solo zonder meer, mensen koop gabriel , veel beter
0
geplaatst: 4 april 2005, 01:40 uur
Heel anders vooral. Dus vanwaar deze uitspraak. Omdat ze in hetzelfde bandje hebben gezeten?
0
geplaatst: 4 april 2005, 08:26 uur
lebowski schreef:
Heel anders vooral. Dus vanwaar deze uitspraak. Omdat ze in hetzelfde bandje hebben gezeten?
(quote)
Heel anders vooral. Dus vanwaar deze uitspraak. Omdat ze in hetzelfde bandje hebben gezeten?
Vermoed ik ook....ik vind Gabriel niet perse beter of slechter en omgekeerd ook niet..ben van beide niet (stapel)gek. Ze hebben beiden een aantal heerlijke, prachtige songs. Zelfde als Genesis, de een wil met Collins als zanger de ander juist Gabriel........in dat geval vind ik dat Genesis met beide een aantal prima songs heeft weten te maken...dus ach ja...Beaster....your call now
0
geplaatst: 23 september 2005, 00:36 uur
Schitterende soloplaat van Collins. Helaas zou hij later de melige kant opgaan en de creativiteit vaarwel zeggen ;-(
Het leuke is: iedere heeft zowel zijn favoriete Genesis-periode, bij mij is dat de periode met Gabriel on vocals, maar ook de eerste platen met Collins on vocals.. het ging in de jaren '80 helemaal fout met Genesis en progrock leek plots een heel vies woord voor de heren.. en werd alleen maar erger met als dieptepunt "We can't dance" (1991)....
Wat betreft de eerste solo-platen van zowel Gabriel als Collins kan ik zonder blozen zeggen: allebei slaagden ze erin ook solo knappe albums te produceren.. Alleen met dàt verschil: bij Gabriel bleef en blijft het niveau hoog... en bij Collins..tja... hij schrijft tegenwoordig liedjes voor Disney...
Het leuke is: iedere heeft zowel zijn favoriete Genesis-periode, bij mij is dat de periode met Gabriel on vocals, maar ook de eerste platen met Collins on vocals.. het ging in de jaren '80 helemaal fout met Genesis en progrock leek plots een heel vies woord voor de heren.. en werd alleen maar erger met als dieptepunt "We can't dance" (1991)....
Wat betreft de eerste solo-platen van zowel Gabriel als Collins kan ik zonder blozen zeggen: allebei slaagden ze erin ook solo knappe albums te produceren.. Alleen met dàt verschil: bij Gabriel bleef en blijft het niveau hoog... en bij Collins..tja... hij schrijft tegenwoordig liedjes voor Disney...
0
geplaatst: 13 januari 2006, 22:58 uur
c-moon schreef:
Schitterende soloplaat van Collins. Helaas zou hij later de melige kant opgaan en de creativiteit vaarwel zeggen ;-(
Het leuke is: iedere heeft zowel zijn favoriete Genesis-periode, bij mij is dat de periode met Gabriel on vocals, maar ook de eerste platen met Collins on vocals.. het ging in de jaren '80 helemaal fout met Genesis en progrock leek plots een heel vies woord voor de heren.. en werd alleen maar erger met als dieptepunt "We can't dance" (1991)....
Wat betreft de eerste solo-platen van zowel Gabriel als Collins kan ik zonder blozen zeggen: allebei slaagden ze erin ook solo knappe albums te produceren.. Alleen met dàt verschil: bij Gabriel bleef en blijft het niveau hoog... en bij Collins..tja... hij schrijft tegenwoordig liedjes voor Disney...
Schitterende soloplaat van Collins. Helaas zou hij later de melige kant opgaan en de creativiteit vaarwel zeggen ;-(
Het leuke is: iedere heeft zowel zijn favoriete Genesis-periode, bij mij is dat de periode met Gabriel on vocals, maar ook de eerste platen met Collins on vocals.. het ging in de jaren '80 helemaal fout met Genesis en progrock leek plots een heel vies woord voor de heren.. en werd alleen maar erger met als dieptepunt "We can't dance" (1991)....
Wat betreft de eerste solo-platen van zowel Gabriel als Collins kan ik zonder blozen zeggen: allebei slaagden ze erin ook solo knappe albums te produceren.. Alleen met dàt verschil: bij Gabriel bleef en blijft het niveau hoog... en bij Collins..tja... hij schrijft tegenwoordig liedjes voor Disney...
Sorry....maar ik vind tot nu toe We can't dance een van de beste platen van Genesis. Uiteraard zijn niet alle nummers van een hoog niveau....maar kom op zeg: Fading lights, no son of mine, dreaming while you sleep, Jesus he knows me.....maar goed, misschien ben ik wel een jochie van 17 die muzikaal nog niet helemaal perfect ontwikkeld is....haha, wie weet. Maar inderdaad, de eerste platen van Collins zijn duizend malen beter dan de nieuwere. Z'n laatste plaat heb ik nog nooit helemaal beluisterd, maar ik denk dat ik mezelf dat niet aan zal doen....
0
Casartelli (moderator)
geplaatst: 14 januari 2006, 08:22 uur
Jaap_4_always schreef:
Sorry....maar ik vind tot nu toe We can't dance een van de beste platen van Genesis. Uiteraard zijn niet alle nummers van een hoog niveau....maar kom op zeg: Fading lights, no son of mine, dreaming while you sleep, Jesus he knows me.....maar goed, misschien ben ik wel een jochie van 17 die muzikaal nog niet helemaal perfect ontwikkeld is....haha, wie weet. Maar inderdaad, de eerste platen van Collins zijn duizend malen beter dan de nieuwere. Z'n laatste plaat heb ik nog nooit helemaal beluisterd, maar ik denk dat ik mezelf dat niet aan zal doen....
Sorry....maar ik vind tot nu toe We can't dance een van de beste platen van Genesis. Uiteraard zijn niet alle nummers van een hoog niveau....maar kom op zeg: Fading lights, no son of mine, dreaming while you sleep, Jesus he knows me.....maar goed, misschien ben ik wel een jochie van 17 die muzikaal nog niet helemaal perfect ontwikkeld is....haha, wie weet. Maar inderdaad, de eerste platen van Collins zijn duizend malen beter dan de nieuwere. Z'n laatste plaat heb ik nog nooit helemaal beluisterd, maar ik denk dat ik mezelf dat niet aan zal doen....
Ik vind dat We can't dance toch echt zeer in de schaduw staat van A trick of the tail en Wind and wuthering. Daarna werden de platen steeds wisselvalliger en uit die periode staat We can't dance er wat mij betreft niet echt slecht voor. Minder zijn bijvoorbeeld Abacab en Invisible touch...
0
shappy1010
geplaatst: 1 februari 2006, 16:16 uur
Casartelli schreef:
Ik vind dat We can't dance toch echt zeer in de schaduw staat van A trick of the tail en Wind and wuthering. Daarna werden de platen steeds wisselvalliger en uit die periode staat We can't dance er wat mij betreft niet echt slecht voor. Minder zijn bijvoorbeeld Abacab en Invisible touch...
Ik vind dat We can't dance toch echt zeer in de schaduw staat van A trick of the tail en Wind and wuthering. Daarna werden de platen steeds wisselvalliger en uit die periode staat We can't dance er wat mij betreft niet echt slecht voor. Minder zijn bijvoorbeeld Abacab en Invisible touch...
Wij zijn het zo eens, is bijna eng
0
geplaatst: 12 maart 2006, 17:06 uur
Ik geloof graag dat veel mensen die net met het luisteren van Phil Collins zijn begonnen raar opkijken als ze dit album horen (met uitzondering van het eerste nummer).
Het is heel wat anders dan bijvoorbeeld ...but Seriously, maar ook dit is een heel goed album vooral vanwege de verscheidenheid aan tracks. Vergelijk the roof is leaking maar eens met i missed again. Dit maakt het album zo mooi naar mijn mening. Daarom 4*.
Het is heel wat anders dan bijvoorbeeld ...but Seriously, maar ook dit is een heel goed album vooral vanwege de verscheidenheid aan tracks. Vergelijk the roof is leaking maar eens met i missed again. Dit maakt het album zo mooi naar mijn mening. Daarom 4*.
0
shappy1010
geplaatst: 10 april 2006, 14:29 uur
Dit blijft gewoon een geweldige album. Ook interessant dat Collins altijd een "clean sound" wil(de) in de studio, dus deze album is vrij van alle gekke echootjes, achterhaalde synthesizer soundjes en andere irritante afmix praktijken die aan zoveel platen rond die tijd kleefde. Dat maakt deze album lekker tijdloos en de variatie in songs is super.
@Hill je moet toch eens je aversie tegen Tomorrow Never Knows uitleggen? Vind het wel een vette versie, beetje Brand X...
@Hill je moet toch eens je aversie tegen Tomorrow Never Knows uitleggen? Vind het wel een vette versie, beetje Brand X...
0
geplaatst: 10 april 2006, 16:19 uur
Collins' beste solo-album hebben we hier, maar jammergenoeg niet echt m'n ding. Toch nog een 2,5 vooral voor het schitterende In The Air Tonight.
0
geplaatst: 6 juli 2006, 18:08 uur
Vraagje aan de kenners: waarom wil mijnheer collins eigenlijk steeds met zijn kop afgebeeld staan op de covers? Puur narcisme lijkt me want artistiek kun je het allerminst noemen...
oh ja, en dit plaatje mag al tevreden zijn met een 2
oh ja, en dit plaatje mag al tevreden zijn met een 2
0
shappy1010
geplaatst: 3 augustus 2006, 16:36 uur
thyson schreef:
Vraagje aan de kenners: waarom wil mijnheer collins eigenlijk steeds met zijn kop afgebeeld staan op de covers? Puur narcisme lijkt me want artistiek kun je het allerminst noemen...
oh ja, en dit plaatje mag al tevreden zijn met een 2
Vraagje aan de kenners: waarom wil mijnheer collins eigenlijk steeds met zijn kop afgebeeld staan op de covers? Puur narcisme lijkt me want artistiek kun je het allerminst noemen...
oh ja, en dit plaatje mag al tevreden zijn met een 2
En jij denkt dat de kenners hier op ingaan ?
0
geplaatst: 3 augustus 2006, 17:30 uur
shappy1010 schreef:
En jij denkt dat de kenners hier op ingaan ?
(quote)
En jij denkt dat de kenners hier op ingaan ?
Antwoord op deze filosofische vraag:
Even een bruggetje maken: in de clip 'Mama' van Genesis krijg jij zijn kop ook in close-up, bezweet en met lampen erop gericht. Daarmee creëren ze een griezelig effect.
Dus nu naar die plaat: met 'In the air tonight' past dat scary effect ook.
En dan zijn andere soloplaten: oei, dat is een brug te ver.
Wie helpt het raadsel verder oplossen?
0
geplaatst: 3 augustus 2006, 17:37 uur
Zeg Thyson, deel 1 is al opgelost.
Ik kan niet alles weten hé.
Ik kan niet alles weten hé.
0
geplaatst: 6 februari 2007, 04:50 uur
Ik denk dat hij gewoon een afbeelding wil maken van zichzelf met de boodschap "what you see is what you get". Iemand die te allen tijde gewoon is gebleven, ondanks de draken van albums die hij na het prima Face Value nog zou gaan maken. Zijn gezicht helemaal bloot voorop, dit kan als symbool dienen voor het feit dat hij toch dichtbij de normale mens is blijven staan ondanks zijn succes, geen fratsen, dat scheelt. Hmm, ik begin in herhaling te vallen. Dan maar over het album:
Het meeste is al gezegd wat betreft variatie, ik wil een ander element belichten. Ten tijde van deze plaat lag hij geloof ik in een scheiding of iets dergelijks (als ik het mis heb, corrigeer me maar) en die opgekropte woede en emotie komt duidelijk naar voren. Kijk bijvoorbeeld naar het prachtige In the Air Tonight, of the Roof is leaking. Maar ook de romantische noten weten me te raken, iets wat hij op latere albums nooit meer zou doen. Er zit een ziel in de plaat die ik op latere albums niet meer terugvind, op de latere platen vind ik enkel (op misschien een enkele uitzondering na) oppervlakkige niemendalletjes.
Phil Collins solo kan bij mij geen potten breken, deze plaat vormt een zeer prettige uitzondering op die regel.
****
Het meeste is al gezegd wat betreft variatie, ik wil een ander element belichten. Ten tijde van deze plaat lag hij geloof ik in een scheiding of iets dergelijks (als ik het mis heb, corrigeer me maar) en die opgekropte woede en emotie komt duidelijk naar voren. Kijk bijvoorbeeld naar het prachtige In the Air Tonight, of the Roof is leaking. Maar ook de romantische noten weten me te raken, iets wat hij op latere albums nooit meer zou doen. Er zit een ziel in de plaat die ik op latere albums niet meer terugvind, op de latere platen vind ik enkel (op misschien een enkele uitzondering na) oppervlakkige niemendalletjes.
Phil Collins solo kan bij mij geen potten breken, deze plaat vormt een zeer prettige uitzondering op die regel.
****
0
EVANSHEWSON
geplaatst: 14 mei 2007, 17:09 uur
fluidvirgo schreef:
Ik denk dat hij gewoon een afbeelding wil maken van zichzelf met de boodschap "what you see is what you get". Iemand die te allen tijde gewoon is gebleven, ondanks de draken van albums die hij na het prima Face Value nog zou gaan maken. Zijn gezicht helemaal bloot voorop, dit kan als symbool dienen voor het feit dat hij toch dichtbij de normale mens is blijven staan ondanks zijn succes, geen fratsen, dat scheelt. Hmm, ik begin in herhaling te vallen. Dan maar over het album:
Het meeste is al gezegd wat betreft variatie, ik wil een ander element belichten. Ten tijde van deze plaat lag hij geloof ik in een scheiding of iets dergelijks (als ik het mis heb, corrigeer me maar) en die opgekropte woede en emotie komt duidelijk naar voren. Kijk bijvoorbeeld naar het prachtige In the Air Tonight, of the Roof is leaking. Maar ook de romantische noten weten me te raken, iets wat hij op latere albums nooit meer zou doen. Er zit een ziel in de plaat die ik op latere albums niet meer terugvind, op de latere platen vind ik enkel (op misschien een enkele uitzondering na) oppervlakkige niemendalletjes.
Phil Collins solo kan bij mij geen potten breken, deze plaat vormt een zeer prettige uitzondering op die regel.
****
Ik denk dat hij gewoon een afbeelding wil maken van zichzelf met de boodschap "what you see is what you get". Iemand die te allen tijde gewoon is gebleven, ondanks de draken van albums die hij na het prima Face Value nog zou gaan maken. Zijn gezicht helemaal bloot voorop, dit kan als symbool dienen voor het feit dat hij toch dichtbij de normale mens is blijven staan ondanks zijn succes, geen fratsen, dat scheelt. Hmm, ik begin in herhaling te vallen. Dan maar over het album:
Het meeste is al gezegd wat betreft variatie, ik wil een ander element belichten. Ten tijde van deze plaat lag hij geloof ik in een scheiding of iets dergelijks (als ik het mis heb, corrigeer me maar) en die opgekropte woede en emotie komt duidelijk naar voren. Kijk bijvoorbeeld naar het prachtige In the Air Tonight, of the Roof is leaking. Maar ook de romantische noten weten me te raken, iets wat hij op latere albums nooit meer zou doen. Er zit een ziel in de plaat die ik op latere albums niet meer terugvind, op de latere platen vind ik enkel (op misschien een enkele uitzondering na) oppervlakkige niemendalletjes.
Phil Collins solo kan bij mij geen potten breken, deze plaat vormt een zeer prettige uitzondering op die regel.
****
Awel awel awel, dat is ne keer schoon gezegd zie !
Inderdaad, voor mij is deze eerste worp zijn beste, In The Air Tonight heeft die woede in zich, mooie opbouw ook, verder komen veel emoties tot uiting op deze plaat die erg gevarieerd is en van een geweldige schoonheid is.
Beatlescover Tomorrow Never Knows; ik vind de originele Lennonsong op Revolver (ook daar de afsluiter) niet te evenaren, geef mij maar het origineel van The Beatles, dat is tien keer méér psychedelisch, kleine smet op deze mooie en beste plaat van dat kalende Genesismannetje !
Ik geef hem nog iets meer; 4.5 sterren !
0
geplaatst: 6 juli 2007, 09:02 uur
Zeer Goed en creatief album met ook weer de goeie drums van Phil Collins! Maar Effe over Phil's andere platen! Daar raken er veel af!
Phil Collins is gewoon anders geworden qua muziek, maar sommigen nummers van We Can't Dance laten zien dat Phil Collins het echt wel kan hoor!
Phil Collins is gewoon anders geworden qua muziek, maar sommigen nummers van We Can't Dance laten zien dat Phil Collins het echt wel kan hoor!
0
geplaatst: 11 juli 2007, 03:26 uur
bunkieboy schreef:
Phil Collins is gewoon anders geworden qua muziek, maar sommigen nummers van We Can't Dance laten zien dat Phil Collins het echt wel kan hoor!
Phil Collins is gewoon anders geworden qua muziek, maar sommigen nummers van We Can't Dance laten zien dat Phil Collins het echt wel kan hoor!
Ik heb het ook niet over We can't dance, dat is Genesis en valt onder een andere categorie...
0
geplaatst: 16 september 2007, 14:06 uur
Erg lekker luisterend album, staat bij de meest geluisterde op mijn podje . het is niet zozeer tracks luisteren, maar meer een reis door de creatieve vaardigheden van Phillie.
"This must be love" en "The roof is leaking" zijn mijn favorietjes,
4 **** .
. het is niet zozeer tracks luisteren, maar meer een reis door de creatieve vaardigheden van Phillie."This must be love" en "The roof is leaking" zijn mijn favorietjes,
4 **** .
0
geplaatst: 18 november 2007, 02:31 uur
Vervelend geluid. Vervelende stem. Vervelend hoofd.
Oftewel, vervelende plaat.
Oftewel, vervelende plaat.
0
geplaatst: 18 november 2007, 21:52 uur
Vroeger verplichte kost bij vriendjes thuis.
Zo van:"Let op, komtie,....komtie,....ja,....wacht,.....JA! TadoemTadoemTadoemtatataktak I can feel it,....."
Wat een ellende was dat zeg.
Erg on-boeiend deze Singing Potato.
Zo van:"Let op, komtie,....komtie,....ja,....wacht,.....JA! TadoemTadoemTadoemtatataktak I can feel it,....."
Wat een ellende was dat zeg.
Erg on-boeiend deze Singing Potato.
0
Pieter Paal
geplaatst: 7 december 2007, 23:16 uur
Het eerste en het beste solo-album van Phil Collins van voordat hij Sky Radio-pop ging maken.
Naast het prachtige 'In the air tonight', pareltjes zoals 'This must be love' en 'I missed again'.
Die bewerking van 'Tomorrow never knows' had van mij niet zo gehoeven.
Naast het prachtige 'In the air tonight', pareltjes zoals 'This must be love' en 'I missed again'.
Die bewerking van 'Tomorrow never knows' had van mij niet zo gehoeven.
0
geplaatst: 16 december 2007, 20:24 uur
in the air tonight is prachtig! vooral het einde(met de drumsolo) is prachtig.
0
EVANSHEWSON
geplaatst: 16 december 2007, 20:46 uur
Pieter Paal, ik ben het nog maar eens met je eens, maar ik schreef het ook al eerder, die Beatlescover kan niet tippen aan het origineel, voor de rest is dit een feilloos en bezield album.
Inderdaad, voor ie Radio Donna Rommel ging maken (ik vertaal dat Sky Radio, dat ik gelukkig niet ken, even naar het Belgisch equivalent voor kutradio).
****1/2
Inderdaad, voor ie Radio Donna Rommel ging maken (ik vertaal dat Sky Radio, dat ik gelukkig niet ken, even naar het Belgisch equivalent voor kutradio).
****1/2
0
geplaatst: 18 december 2007, 12:07 uur
Beste solo album en daarna werd het alleen maar minder. Testify is wel een heel erg dieptepunt. Alle tournees van de man gezien maar de laatste in de Arena vooral voor Skyradio publiek overgeslagen.
Deze CD bevat een aantal juweeltjes. The roof is leaking is prachtig !! Leuke docu ook over deze plaat in de serie classic albums. De bas is hier en daar heerlijk diep.
Deze CD bevat een aantal juweeltjes. The roof is leaking is prachtig !! Leuke docu ook over deze plaat in de serie classic albums. De bas is hier en daar heerlijk diep.
* denotes required fields.