Sufjan Stevens - The Age of Adz (2010)

Die jongen zijn top 10 is dan ook een letterlijk overzicht van de hippe snoepjes van de dag op Pitchfork en aanverwante blogs, daar kan een mens gewoon niet tegenop qua hipheidsfactor. Witch house!

Overigens toch twee bemerkingen: 1. wat Sufjan hier doet is helemaal niet zo baanbrekend, hij gooit gewoon een heleboel reeds bestaande hippe stromingen zonder al teveel nuance op een hoop en 2. ik kan alleen voor mezelf spreken maar er zijn afdoende aanverwante acts die ik heus wel waardeer en dus hoge stemmen toegedicht heb. Moesten elektronica an sich mij effectief niet gelegen hebben of had Sufjan pakweg een doommetal-plaat gemaakt, ik had RenZ-gewijs geen stem uitgedeeld.

Die top10 is een top10 van 2010 (hipstergothchillwavelofi ja ja ja etc) maar dat is verder offtopic. Lees mijn vorige bericht want je postte tegelijk. Heb toch het idee dat mensen 'authenticiteit' verliezen in hun gerespecteerde niet-door-elektro besmette indie bandjes. Dit gevoel bekruipt me steeds. Ook de "vroeger was het beter en echter" argumenten zie ik veel terug op MusicMeter. Sufjan zal met dit album 'de fans' uit elkaar scheuren, denk ik.

dit is een heerlijke motherfucker van een plaat. lekker druk. symfonisch, geschift, hyperkinetisch....

het conservatisme hangt hier soms ook fameus mijn kloten uit alsook de hopen hoge scores voor onnozele subgenres als progrock en symfometal. maar bon, morinfen heeft ongelijk, en ik heb gelijk

Dat zal voor een aantal mensen wel gelden (zie RensZ maar die stemt dan ook niet) maar ik voel mij alvast niet aangesproken. Hell, ik heb zelfs enjoy your rabbit hier nog op een redelijke 3,5* ster staan. Het is niet de elektronica an sich die mij stoort, wel de enerverende, volgestouwde uitvoering.

En als we dan toch dat soort generaliserende argumenten willen gebruiken: ik heb op andere sites die ik bezoek vooral de indruk dat dit album goed onthaald wordt door (vaak nogal jonge) mensen die graag meegaan in hypes en elke week wel een nieuwe release tot "album van het jaar" uitroepen. Het soort volkje die dit op voorhand al geweldig ging vinden quoi.



Dit album is nochtans helemaal niet vrij van prog-invloeden...

de bullshitfactor gaat hier weer gevaarlijk in het rood. effe door jouw scores van recente albums gegaan en het lijkt me wel alsof jij een automatische afkeer hebt voor al wat door zogenaamde hipsters goed gevonden zou kunnen worden, afgaand op je scores voor de laatste grizzly bear, dirty projectors, beach house, antony en zelfs deerhunter. stuk voor stuk vrij gedurfde en toch traditionele platen die niet onterecht de hemel in geprezen zijn....

ik stoor me evengoed aan dergelijk stemgedrag... soites, impossible soul is in mijn opinie een epische motherfucker van een symfonie: het bevat alles wat ik aan de moderne muziek net geweldig vind... een grote fuck you in de richting van traditionele conventies van wat popmuziek en rockmuziek zou moeten zijn, zonder schroom om fameus over de schreef te gaan, en toch diep geworteld in diverse invloeden zoals 60's harmonieën, 80's synths, beetje hiphop, r&b en tonnen soul.... ik durf zelfs zeggen dat ik dit jaar niks spannenders gehoord heb en zal horen..

"Het soort volkje die dit op voorhand al geweldig ging vinden quoi."

Daar kun je met Pitchfork.com wel van op aan. Je mag me dan wel beschuldigen van Pitchforkerij, maar ik zeg zelf dat ze qua scoring zijn ze zeer voorspelbaar, met lievelingetjes als Deerhunter, No Age, The Walkmen, om maar eens een selectie van 'Best New Music' te nemen. Wat dat betreft is je constatering net zo gerechtvaardigd als mijn constatering over het Musicmeter conservatisme. Nu het generaliseren toch geschiedt; natuurlijk, dit album wordt opgepakt door hordes hipsters en uitgeroepen tot beste album van het jaar, maar daarmee is nog niets over het album gezegd. Persoonlijk vind ik dit een forse vooruitgang voor Sufjan, en wel degelijk een uitgedacht, 'diep' album waarin niet zomaar willekeurig geluiden zijn gegooid. Zoals khonnor zegt: symfonisch, geschift, hyperkinetisch, en ook wel 'dik', met name de laatste twee nummers. Hoe dan ook, het zal Sufjan fans tegenover elkaar zetten. En ik vind het mooi als muziek dat kan doen, blijkbaar moet er een keuze worden gemaakt. Ga je nog mee met Sufjan of niet?

Mijn dag is weer goed: dank!

Eindelijk weer gerekend worden tot de jongeren (of moet ik zeggen 'het soort volkje') die alles op voorhand mooi vinden...... love it. Het leven begint bij 40 zeggen ze dan ook.

Hoe dan ook: het was te verwachten bij dit album. Veel voor- en veel tegenstanders.

Geniaal nummer inderdaad. Op last.fm werd al over de autotune gezeken. Mijn reactie: "People pickin' on autotune just don't GET IT. Sufjan uses it in the right way here, his voice isn't polished by autotune, he sounds more like an airpipe that releases bubbles underwater, way 'overdriven'. It really accompanies the song it a right way. Can't compare this with all the autotune that's going on in dirty south hiphop shit. " Met andere woorden, de intenties van Sufjan om autotune te gebruiken zijn zeer goed uitgedacht, het zet een dikke streep onder dit 'hyperkinetische' nummer.

enne, al dat gezever over pitchfork hangt hier ook fameus mijn testikels uit. ik hou van pitchfork, neh... vooral de manier waarop ze er steeds op wijzen dat die generische stroom aan britse bandjes eigenlijk niet meer kunnen dan hun invloeden naapen zonder ook maar één keer kloten aan hun lijf te hebben en er eens echt voor te gaan is schitterend. noem mij verdomme één groepje uit de recente stroom aan britse hypes - die ook hier zo gesmaakt worden - dat the guts, het lef en de ballen heeft om iets enerverends, bevreemdends, episch, over-the-top en toch zo aanstekelijk als impossible soul op de wereld af te vuren... en kom niet af met die "laten we ne keer een queen pastichke doen" of "laten we ne keer wat kindergebler op een stukske chopin zwieren" zeveraars van muse,, beste vrienden

je gaat dit toch niet verwarren met de zielloze drang naar perfectie van een dream theater of marillion?

neen, dit klinkt proggerig maar is het niet. het is in de eerste plaats met een hart en een ziel gemaakt, en niet om te tonen hoe snel de drummer kan drummen, hoe hoog de zanger kan zingen en hoe vingervlug de gitarist kan soleren....

Heerlijk deze discussie hier!
Ik denk zelf dat ik dit album zwaar ga waarderen. Het dwangmatige drukke van stijl veranderen waar ik het eerst over had, valt toch best mee. Dit oordeel was vooral gebaseerd op 'Too Much' en 'Age of Adz' die ik wel erg druk vind. Op de rest van het album vind ik de elektronica eigenlijk wel mooi gedoseerd.
Ik vind dat gedoe rondom Pitchfork alleen een beetje vreemd. Eerst had Pitchfork naar mijn idee een goede naam en nu schijnt het één of andere hypesite te zijn?!

Pitchfork is een bijzonder goede site, gratis reviews elke dag. Het mooie is: je kan er zelf een beknopte mening over vormen. Het is dus niet per definitie een hypesite, maar ze zijn wel goed in hypen. Hypen kun je ook nog definiëren natuurlijk. Meestal lopen ze achter op 'de echte blogs'. Ga zelf maar eens kijken. Mods, gooi dit bericht niet weg ik wil het bij deze 'relevante' discussie houden.

Wat? Ik heb hier verdorie zelfs albums van het ultieme P4Kgroepje Animal Collective op 4,5* staan. Ben je nu ook al een "hater" als je maar 3,5 gegeven hebt aan een Deerhunter-album (iets wat ik trouwens nog met een lijvige tekst verantwoord heb in de desbetreffende topic - Microcastle waardeerde ik trouwens ook al met een 4)? Wat een onzin zeg.

Edit: ahja, ik ga volmondig akkoord met de stelling dat er de laatste jaren weinig interessante muziek uit GB komt en onder andere Muse & Editors heb ik met lage stemmen gewaardeerd. Geeft me dit weer wat cred khonner?


Ach, de hippe jongen in jou is misschien nooit gestorven, Aero.

Ik speelde met die vergelijking alleen maar in op het stigma dat KampF sceptici trachtte op te plakken. Er zullen misschien haatstemmers zijn die een lage stem uitdelen enkel en alleen omdat Sufjan elektronisch gegaan is maar er zijn er evengoed die een hoge stem uitdelen op basis van de hipheidsfactor van dit album (en zo zijn er echt heel wat op het internet). Dat zal elkaar wel min of meer uitbalanceren.


Ja kijk, hyperkinetisch heeft voor mij nu eenmaal een negatieve connotatie, vandaar dat ik hierboven reeds gezegd heb dat dit waarschijnlijk de "ADHD-generatie" zal aanspreken. Het is maar vanuit welk perspectief je het bekijkt natuurlijk. Ik heb hierboven trouwens al meermaals aangegeven wat me precies stoort aan dit album, doe nu niet alsof ik met een "Sufjan is is een droplul, 1,5 en klaar" het feestje trachtte te crashen.

Is Sufjan eigenlijk wel zo hip? Ik betwijfel dat.


Je weet het altijd 'leuk' te brengen, toch bespeur ik iets te vaak een denigrerende toon (niet alleen bij dit album). Jammer. Waarschijnlijk ook de reden dat je telkens veel tegenwind krijgt van menigeen maar dat zal dan wel de bedoeling zijn neem ik aan want anders zou je minder dit soort termen gebruiken.

Klopt, Pitchfork surft doorgaans mee op bestaande trends en de score is dan ook meestal perfect te voorspellen. Vaak blijven ze echter evengoed loyaal aan acts die door hen gemaakt zijn, die voorspelbare hoge score voor No Age b.v. werd op andere fora vooral met rollende ogen onthaald. Uitzonderingen (M.I.A. bv) op dat punt zijn de laatste jaren zeer schaars.

Inderdaad... hoe hip is Sufjan? En hoe hip gaat ie worden met dit album? Ik ben benieuwd, maar om nu al te spreken van mensen die een hoge stem uitdelen op basis van de hipheidsfactor van dit album lijkt me een beetje op de feiten vooruit lopen.

Bij het volgende concert om je heen kijken wie naast je staat in het publiek. Goede meting meestal

Ennuh, Morinfen, wil je voor mij nog 1x naar Impossible Soul luisteren?

Volgens mij bij Sufjan doorgaans juist een wat ouder publiek

Misschien moet ik gewoon niet komen naar zijn concert. Dan denken mensen namelijk (gezien mijn leeftijd) dat Sufjan één of andere hype is. En dat is niet de bedoeling. MIsschien is het ook beter dat ik dit album een lage stem geef. Anders blijkt maar weer dat het te hip is. Sorry Morinfen, ik plaag een beetje.

Tuurlijk is Sufjan hip: was sowieso al de coolste jongen van de klas van 2005 (Illinois stond trouwens in zowat alle decennium-lijstjes) en zoals vandaag de dag wel vaker het geval is bij releases die een aantal jaar op zich laten wachten (denk vrouwe Newsome) heeft de lange sperperiode alleen maar een positief effect gehad op de hype rond dit album. Voeg daar nog eens die elektronica bij, de EP als zoethouder en de het feit dat er een 25 minuten durend nummer op dit album aangekondigd was en dit moet op het internet zowat het meest gehypte album van het jaar zijn op The Suburbs en High Violet (heb ik trouwens op 4,5* als haatstemmer khonner) na.


Wat zou daar denigrerend aan zijn? Het enige wat ik hiermee bedoel is dat dit album behoorlijk hyperkinetisch is dan ook vooral aansluit bij een jongere, onrustige generatie die zich graag bedient van allerlei moderne apparatuur en die mensen die dit niet goed vinden graag zullen bestempelen als conservatieve zakken die 'het' niet willen vatten (zoals hierboven dus ). Nu, hij zal hier alleszins meer jong volk mee aantrekken dan met pakweg de 7 zwanen, gelukkig ziet Sufjan er met zijn scheve pet direct 20 jonger uit.

Ik zit nu ook te twijfelen. Ach, ik denk dat 'jongere' mensen sowieso sneller open staan voor experimenten. Als ik mijn pa dit album laat horen, zal hij al na een tiental seconden terug grijpen naar Pink Floyd. Ook niet bepaald een band die het experiment schuwde. Als ik hem moet geloven was hij volger van het eerste moment, maar alles wat je ook maar een beetje experimenteel kunt noemen na de jaren 80 interesseert hem gewoon niet.


Mooi dat ik een medestander heb gevonden. Ik heb dit nummer nu alleen vandaag al minstens 8 uur opgezet en ik kan er geen genoeg van krijgen.

Allez jong, ik heb dat ding toch al een keer of 10 uitgezeten. Mijn waardering voor dit album verhoogt trouwens als ik doe alsof Impossible Soul niet bestaat.

Nou, ik zal Impossible Soul morgen eens opzetten in de trein, als dit nummer mij geboeid blijft zonder te skippen....

ik laat wel weten of ik geskipt heb..

Je zou ook kunnen zeggen dat Sufjan Stevens gewoon een goede naam heeft gemaakt. En dan zal een album altijd een beetje gehypet worden, omdat de verwachtingen hooggespannen zijn. En de elektronica en een 25 minuten durend nummer... ik zie deze dingen gewoon als iets nieuws wat Sufjan uitprobeert. Jij ziet er meteen één of ander marketingtruc achter, lijkt het wel. En bij hip denk ik zelf aan andere dingen eigenlijk.

Teveel schmuck naar mijn smaak. Maar als je door alle (redelijke matige) experimenten heen prikt, zitten er toch enkele goede nummers bij. Jammere is dat je moeite moet doen om het mooi te vinden en daarvoor zijn er momenteel nog veel andere mooie platen om te beluisteren.

Jaja, die goede naam heeft hij uiteraard verdiend maar dat wil nog niet zeggen dat alles wat Sufjan naar onze hoofden slingert dan ook maar automatisch fantastisch zal zijn.
En een marketingstruc? Neen. Wel een poging van Sufjan om zichzelf te affirmeren als belangrijke artiest. Khonner heeft het hier ergens gehad over jaren 80 progrockers die zichzelf verliezen in hun eigen hersenspinsels, wel: ik krijg de indruk dat Sufjan in die 5 jaar ook wat teveel naar zijn eigen navel gestaard heeft. Teveel experimenten staan niet in dienst van het nummer. B.v. deze versie van "Too Much" - YouTube - Sufjan Stevens- There's Too Much Love from Castaways in Ithaca 9/23/09 - vind ik op het gefreak rond minuut 3 en een half na wat draaglijker. Een wat smaakvollere jazzy inkleding ipv alle balkjes in pro tools tegelijk op maximum te zetten had dat nummer geen slecht gedaan.

En ik weet niet wat jij je inbeeldt bij 'hip' maar het geluid dat Sufjan propageert op dit album sluit daar behoorlijk goed bij aan, een website die we hier nooit vermelden kon vandaag b.v. al meteen linken leggen met AC in hun review van "Too Much".

Maar -voor wie de weg kwijt is in al dit geneuzel- daar reken ik dit album dus echt wel niet op af hein.

Poehhhhh deze moet even bezinken. Mijn oortjes zijn moe; deze voelt door de toegevoegde elektronica nog voller geplamuurd aan dan Illinoise. Kraakheldere productie klinkt bij vlagen wel echt fantastisch. Eens kijken of ik hier meer mee ga krijgen dan met de voorganger, die nooit echt voor de volle honderd procent heeft willen aanslaan hier.

Ook benieuwd hoe dit gaat aanslaan bij het grote indie publiek. Typisch zo'n plaat die een hoop gevolg kan gaan krijgen... De reacties zijn gemengd zie ik al. Meestal een goed teken

Hele album net geluisterd.. en met veel moeite, had telkens de neiging om een nummer door te skippen, sluit me in deze volledig aan bij McTijn..

3.0 voor nu, misschien dat ik hem in de toekomst meer kan waarderen..

Bij de EP hier op voorgaand schreef ik al dat het kon vriezen of dooien met deze nieuwe plaat van Sufjan. En voorlopig staat The Age of Adz in de vrieskast. Toeters en bellen zijn prima, erg mooi zelfs zoals op Illinois. Maar Sufjan is hier aan het overdrijven met al die rare geluiden. Tussen al het piepjesgeweld horen we soms een fraai liedje, maar het blijft zoeken als een speld in een hooiberg.

Wel mijn complimenten voor Sujfan dat hij zijn eigen weg kiest, zich niet laat afleiden, en door middel van de elektronica een nieuwe stap in zijn carrière wil maken. Dat pleit voor hem als artiest. Maar ik haak voorlopig af.

Ik ben er uit: Sufjan weet me ook met bliepjes te overtuigen. Bijzonder goed zelfs. Met I Walked als voorlopige favoriet.