Sufjan Stevens - The Age of Adz (2010)

Nieuw is het niet. Het vroege werk van Sufjan Stevens werd ook al overheerst door elektronica.

Wie de BQE heeft geluisterd kan niet meer verbaasd zijn over deze richting. Zijn er echter niet zoveel. Dit is duidelijk niet de nieuwe Illinoise, dat zal een aantal mensen flink teleurstellen. Wat blijft is de urgentie waarmee Sufjan Stevens de dingen zingen kan, de prachtige teksten, de engel-achtige achtergrondkoortjes, strijkers, blazers...deze keer met een dikke saus elektronica.

I Walked komt vanaf de eerste keer luisteren keihard binnen, briljant nummer. De rest vergt wat geduld (3 luisterbeurten, ik voel dat het goed komt, maar het is er nog niet altijd), maar dat ga ik deze knakker zeker weten gunnen, heeft tot nu toe bij alle albums gewerkt.

Voorlopig echter ruim achter Illinoise (meesterwerk) en All Delighted People (heel erg goed)

Ik vond het niet overheersend. In het vroegere werk van Sufjan Stevens stond de electronica in dienst van het nummer. Nu lijkt het wel of rondom de vervelend aanwezige electronica een nummer heen is gebouwd.

Neemt niet weg dat ik hem deze week nog in de herkansing gooi.

Is iemand er al achter gekomen welke rol The National gespeeld heeft in dit album?

Ik denk dat The National koffie voor Sufjan Stevens heeft gehaald in de studio?
Verder ben ik erg blij met die album. De banjo trombone combi was ik een beetje zat. The BQE was al mooi. Maar nu gaan alle bliebjes-registers los! Begrijp best dat mensen dit aar adem doet happen. Ik vind het dus geweldig.
Las wel een opmerking ergens dat de ADHD generatie dit wel weer zullen ophemelen. Wel, ik behoor niet tot die generatie (opgegegroeid met With Or Without You) maar vind het toch geweldig.

De nieuwe van Sufjan Stevens, daar hebben volgens mij veel mensen op gewacht. Ik niet zo, Illnois vond ik goed, maar niet super. Maar ik wachtte gewoon af tot ik het album kon beluisteren en dat is dus nu via NRP. Weer een lang album, 70 minuten lang. Veel elektronica ook. Het begin van het album is echt geweldig, de eerste 2 nummers vind ik echt heel erg goed, als het album dit niveau haalt krijgt het zeker 4 of 4,5 ster. Maar dat gebeurt niet, in tegendeel: Het album wordt de nek omgedraaid en wordt steeds slechter per nummer. De elektronica wordt te veel en het is sowieso erg overdreven. En die lieve fluitjes ben ik ook een beetje zat. Maar dan moet het langste nummer nog komen, namelijk Impossible Soul. Of dit word het beste nummer van het album of het slechtste. Waar is de samenhang, dit nummer is echt extreem fragmentarisch en gewoon veel en veel te lang, terwijl ik een enorme liefhebber van lange nummers ben.

Nee, dit vind ik niks. Illnoise vind ik gewoon goed, de volgende die ik van Sufjan Stevens ga proberen is Seven Swans, die is schijnbaar iets kaler en dan vind ik hem op zijn best bij de 2 albums. Deze krijgt 1,5 ster, af en toe heeft dit album zijn momenten.

na eerste luisterbeurt valt me dit toch ook vies tegen. I walked kon ik al en die beviel me uitermate goed , maar dit is toch vrij over the top allemaal. Ik begrijp best dat je wat anders wilt doen na Illinoise ( beter wordt het toch niet in dat genre) , maar dit schiet zn doel redelijk voor bij ben ik bang. Na arcade fire de tweede release waar ik veel van verwachtte , maar teleurstelde.

ik ga het nog eens proberen , maar vrees met grote vreze...

zo deze kan weer de kast in , vreselijk. niet mijn ding. net even nummer 5,6 en 7 geluisterd. Mijn hemel wat slecht.

all delighted people is een aantal malen beter wat mij betreft.

wat ik voorlopig erg jammer vind van dit album is dat Sufjan's kenmerkende fluisterstem van zijn eerdere albums minder mooi is geworden. Of het nou is dat zijn stem werkelijk minder is geworden of dat hij op een andere manier zingt weet ik niet zeker. Het lijkt ook minder zuiver op momenten en hij zingt met meer volume. Al die filters die erover heen zijn gelegd doen het voorlopig ook geen goed. De unieke stem van Sufjan was toch wel het meest belangrijke element van zijn muziek voor mij. Toch kan het album nog wel groeien want het is een erg complex geheel. Maar voorlopig vind ik All Delighted People vele malen mooier (hoewel ik zijn stem daar ook minder mooi vind, maar er zijn minder effecten op losgelaten)

zijn stem is juist beter geworden! smaken verschillen.

Nummer 5 is toch wel het ruknummer van dit album. Eigenlijk het enigste nummer waarbij ik niet het gevoel heb van: wow, wat een nummer en ik betrap me erop dat ik hem vaker skip dan beluister.

Ik vind het niet erg dat mensen teleurgesteld zullen zijn. Blijft ie even een goed bewaard geheim.

Illinoise overtreffen hoeft van mij niet. Ik apprecieer het enorm dat Sufjan zichzelf zo vernieuwt. Je kon de evolutie idd ook al horen op The BQE, maar vooral het nummer 'You are the blood' op Dark Was The Night sprak boekdelen. Sindsdien keek ik dan ook enorm uit naar deze plaat.

Ik denk dat velen gwn problemen zullen hebben om hem te begrijpen, om er moeite voor te doen. En voor zover ik weet is sufjan één van de eerste singer-songwriters die zo hard richting elektronische muziek gaat. Een zeer gedurfde zet. Maar als je zo talentvol bent als deze man, dan maakt het niet uit welke richting je kiest. Ergens weet je dat 's mans werk altijd van een hoge kwaliteit zal zijn. Is dat nu een mengelmoes van stijlen (A sun came), een gewaagd experimenteel project over de sterrenbeelden (Enjoy your rabbit), een akoestisch album (seven swans), een huzarenstukje popmuziek met een staten-concept (Illinoise en Michigan), een klassiek album (The BQE), een album met zoet gevooisde kerstmuziek (Christmas box) en nu een elektronisch album. Ik apprecieer al het werk van soef.

Hij beweert dat het voor hem niet moeilijk was om nog een illinoise te maken, maar dat hij daar helemaal geen zin in had. Wel dan ben ik blij dat hij nog steeds bij asthmatic kitty zit en z'n eigen zin kan doen.

What's next? Een rappersalbum! Wrm ook niet..

Zijn de nummers van dit album vergelijkbaar met 'You are the Blood' dat op 'Dark was the Night' staat? Dat vind ik namelijk een supervet nummer.

Dat rappersalbum bestaat al:
Illinoize « TOR - tormusic.net

Illinoize is a free remix tape put together by Vancouver-based producer Tor, sampling songs from multi-instrumentalist and indie hero, Sufjan Stevens. Tracks are sampled from his 2005 LP Illinoise, as well as 3 of his other albums, 'A Sun Came', 'Seven Swans' and 'Songs for Christmas', blending Sufjan Steven's acoustic guitar, piano and horns with MC's Aesop Rock, Big Daddy Kane, Gift of Gab (Blackalicious), C.L. Smooth, Outkast, Brother Ali, and Grand Puba.

Nee, niet echt. Sowieso was dat nummer een cover, het origineel is van Castanets.

niet zo goed als de All Delighted People EP maar wel een groeiplaat!
nummer 2 en 4 zijn favoriet hier! maar ik vind hem erg fijn iig

Hij staat op de luisterpaal!

Opnieuw een saai, zwaar overgeproduceerd misbaksel. Onbegrijpelijk dat mensen hier mee weglopen.

Heel erg tof album, het is gewoon oldskool Sufjan Stevens met elektronica invloeden (lees: de liedjes blijven wel pure pop liedjes). Kan me dan ook totaal niet vinden in het commentaar, van sommige users, op deze plaat ('overgeproduceerd', is dat niet juist de kenmerkende Sufjan Stevens stijl?).

Als ik dan toch ergens commentaar op moet hebben is dat het laatste nummer teveel als een samenraapsel van onafgemaakte ideeën aanvoelt (stiekem hoopte ik op een progressief popsong á lá Echoes (Pink Floyd), maar helaas).

Goddank is het geen tweede Illinoise, dat zou te voorspelbaar en ronduit saai zijn. Nu maar wachten tot de outtakes volgend jaar gereleased worden.

Eerlijk gezegd vind ik het niet zo verschillen met eerder werk, al is dit album weinig samenhangend en schiet het alle kanten op. Erg vol en onrustig inderdaad, en hier en daar onnodige muzikale krachtpatserij. Maar dat zie je wel vaker bij muzikanten die in een artistieke dip zitten en hard op zoek zijn naar nieuwe wegen.
Komt wel goed.

Die meningen hier..

Ik heb dit album juist ervaren als een toegankelijk album, dus heel vreemd dat mensen dit al ingewikkelde muziek vinden..

Vind dit toch wel aardig ontoegankelijk hoor. Veel experimenten en veel ideeën in een enkel nummer.

Het openingsnummer vind ik heerlijk. Mooie zachtaardige tonen en de bekende zoete stem van Sufjan. Het vervolg kan ik ook nog prima hebben, maar daarna ben ik het vooralsnog een beetje kwijt. De overdadige elektronische geluiden en ander gespuis worden mij af en toe te veel, snik.

Dit album kan zo maar eens hoog in mijn lijstje van tegenvallers van 2010 gaan belanden. Te gekunsteld allemaal.

De nieuwe sufjan stevens, daar ga ik even lekker voor zitten dacht ik.
sinds 2006 eigenlijk niet meer gevolgd maar met 4cd's toch wel een liefhebber van zijn muziek. 1e nummer: mooie gitaar, ingetogen, dit klinkt goed! de rest: ongeinspireerde bagger, werkelijk niet om aan te horen en het staat zo ver weg waar sufjan eigenlijk voor staat en waar bijv. Illinois vol mee staat. Compleet verrast in negatieve zin, dit is dus de nieuwe sufjan. Niet aan mij besteed een fikse tegenvaller, ga hem zeker NIET kopen.

Het eerste nummer vond ik ook nog hoopgevend, maar helaas wordt er daarna een blik goedkope deuntjes open getrokken.

wat een gezeik! sufjan is altijd een uiterst versatiel artiest geweest. of heb je de van de pot gerukte electronica van enjoy your rabbit, of de orchestrale madness van the bqe nooit gehoord? deze age of adz is een mooie symbiose van juist alles waar hij voor staat. 't is nen durver, een muzikale omnivoor en voorwaar een muzikaal genie...

Errug jammer die mensen die nu afhaken. Veel Sufjanfans lijken toch vooral Illinoisefans te zijn. En dat terwijl Sufjan echt veel meer is. Een tip: luister 'm iets vaker, laat je verrassen. Ik vind 'm zelf steeds beter worden. Een nummer als Vesuvius zal wellicht wat sneller gewaardeerd worden. Geef het gewoon nog een kans.

ach kom op zeg, schei uit!
Heb 4 albums van Sufjan (Illinois, Seven Swans, Christmas en The Avalanche) en stuk voor stuk zijn het albums die vooral gebaseerd zijn op gitaar,banjo en piano en een heel authentiek en akoestisch geluid hebben zonder teveel poespas. Dit album daarentegen is precies het tegenovergestelde. Weg met de simpele, rake liedjes maar gecompliceerde elektronische meuk die m.i. compleet anders is dan de vorige Sufjan albums.

Luister voor de gein eens naar A Sun Came, Enjoy Your Rabbit, The BQE en naar het nummer You Are The Blood. Genoeg elektronische meuk. Ik snap je teleurstelling overigens wel hoor. Maar ik denk wel dat veel mensen een verkeerd beeld of een verkeerde verwachting van dhr. Stevens hadden.

Dat komt gewoonweg doordat 'Illinois', 'Michigan' en 'Seven Swans' de bekendste platen zijn van Sufjan Stevens.