David Sylvian - Brilliant Trees (1984)

En wat vind je nu precies van de cd en hoeveel sterren ben je bereid te geven?

Ook in de Frank Boeijen Groep zijn Japan-invloeden te horen geweest. Luister eens naar de combinatie van synths en fretloze bas op Schaduw (1985).
Heb ook eens met Frank Boeijen aan de bar gehangen in de Oosterpoort in Groningen (rond 1998). Hij vertelde dat met name Secrets of the Beehive van grote invloed is geweest op zijn solocarriere.

Helemaal vergeten de sterren te laten twinkelen
Gezien de impact op mijn muziekcollectie kan het niet anders dan 5 sterren.

En even inhoudelijk:
Polling Punches vind ik de minste van het hele album. Steekt er wat bij af. Niet dat het een slecht nummer is, integendeel, maar ik vind het niet zo passen. De rest kan ik alleen maar in een luistersessie aanhoren. Dit album onderbreken kan gewoon niet.

Sylvian ondernam met dit album de eerste stap in een nieuw avontuur waarbij hij wat mij betreft een muzieksoort creeerde die nog niet eerder vertoond was. Het is geen ambient, het is geen jazz, het is geen avant-garde. Tsja, wat wel eigenlijk?

Post-rock avant la lettre?

Zo'n 15 jaar geleden kwam ik Frank tegen met stappen. En omdat ik wist dat hij ook wel wat met Sylvian had, dacht ik daarmee een leuk gesprek te starten. Volgens Frank is Sylvian een hele depressieve persoonlijkheid. Blijkbaar hebben ze samen op school gezeten.

Zonet terug op 1 gezet in men top 10. Ik wist het toen, en nu terug opnieuw, deze plaat is van een tijdloze schoonheid.

Heel grappig - ik wordt juist altijd heel blij van die typische Karn kwaakbas-loopjes. Als ik alleen ben zet ik 'em dan juist effe harder; zeker in combinatie met dat venijnige trompetje.

bezwerend plaat van meneer sylvian. prachtige nummers die tussen je huid gaan zitten. voor 2,50 kon ik dit album echt niet laten liggen. twee nummers op dit album doen me wat minder. weathered wall en backwaters. Ik zit op het moment te twijfelen tussen 4* of 4,5*.

new wave=

Zwaar tegenvallende plaat, die het niveau van een gemiddeld 80ties album nauwelijks ontstijgt. Sterker nog: deze plaat mist zelfs de paar hits die zo'n album nog enigzins de moeite waard maken. Meer dan 2** kan ik hier echt niet voor geven.

Heb je wel goed geluisterd? Deze plaat heeft zeker voor die tijd een behoorlijk uniek geluid. Post-rock avant la lettre. Juist bepaald niet een "gemiddelde 80ties" plaat. Noem dan eens een andere 80ties plaat waarmee deze valt te "middelen". En ik ben blij dat er niet van die tralala meezinghits op staan!

Inderdaad!
Het is zelfs een van de betere cd's van de jaren '80.

Ik heb geen flauw idee wat ik mij moet voorstellen bij een 'gemiddeld 80ties album". Er zijn er in die periode slechts 436.327 uitgebracht, dus wat is daar dan het gemiddelde van.

Eigenlijk is dit soort 'recensies' volstrekt zinloos, het belicht geen enkele inhoudelijke kant van de plaat, net zo goed als dat er ook geen interessante persoonlijke beweegreden wordt opgegeven waarom de plaat goed of slecht zou zijn.

Alsof "hits" moeten bepalen hoe goed of slecht een album is. Als ik Lord Flasheart zou zijn, zou ik zou mij beperken tot de aanschaf van de serie Now That's What I call music. Dan weet je zeker dat David Sylvian in ieder geval zal ontbreken en dan heb je alleen maar hits.

Zegt die die Keane op 10 heeft ......

Gaat over Flashheart hé? Ik heb zelfs niets van Keane in huis, laat staan dat het in mijn top 10 staat.

Music Box uit Engeland zond het clipje van Red Guitar regelmatig uit .
Maar David Sylvian was niet zo op hits uit , als je het mij vraagt .

Inderdaad mooie sfeervolle plaat in de geest van Japan .

Deze muziek heeft de tand des tijds prima doorstaan. Sommige muziek had ik enkel nog op LP en pas heb ik deze maar eens 'geleend' van het net. Sterke plaat! Dat vond ik in 84 en dat vind ik nog steeds. Ik ben nog steeds niet helemaal kapot van zijn stem, maar de muziek is erg goed.

Ben het helemaal met Nicci eens. Ik heb iets minder moeite met zijn stem (langduring naar Robert Smith, Elvis Costello, Bob Marley is voor een opgave). Betere heeft hij ook niet gemaakt.

Ga voor de grap ook eens hier kijken - er staan YouTube-linkjes bij, dus je kunt 'proefluisteren'

Ik ken niet z'n hele oeuvre, maar met wat me bekend is heb je gelijk. Gone to Earth en Secrets of the Beehive vind ik prima albums, maar ze missen het speciale van Brilliant trees.

Het heeft er misschien toch met name mee te maken, dat het zo'n verrassing was na Japan.

De gevoelens die dat opleverde, gekoppeld aan inderdaad het magistrale dat in dit albums huist, maken Brilliant trees tot een zeer zeldzaam hoogtepunt. Niet alleen van David Sylvian maar in de hele geschiedenis van de rockmuziek.

Heel veel van wat er daarna van hem kwam (ik heb ook niet alles) is ook prachtig en altijd goed verzorgd, maar de gevoelens die bij Brilliant tree passen, roept het nooit meer op.

Elke keer trouw luisteren als er iets nieuws van hen verscheen. Ik had bij het latere werk niet het idee dat hij nog net zo serieus te werk ging als ten tijde van deze platen en de opvolger "gone to earth" Met de jaren werd ook de kwaliteit minder.

Mijn vorige post bevatte een link naar werk van Virgina Astley en Mick Karn - daarop levert Sylvian ook een paar onmiskenbare en opvallende vocale bijdragen.

Prachtige tijdloze muziek van David Sylvian. Alleen al om het wondermooie "Red Guitar" zou ik dit album 5 sterren willen geven maar daar niet alle nummers dat nivo halen - Backwaters vind ik enigszins teleurstellend - krijgt dit album van mij niet de volle vijf.
btw Dit album (CD) voor slechts € 5,90 gekocht bij De Waaghals in Nijmegen.

4,5*

oef....veel positieve verhalen over gehoord, maar het doet me niet zo veel. Raar, want in mijn ogen (ik zet het er maar bij) zijn er paralellen met Talk Talk (Spirit of Eden, Laughing Stock), een band die ik geweldig vind.
ik moet nog maar een aantal pogingen doen, wellicht valt het kwartje.

Ik hoop het wel voor je hoor, want als hij niet valt mis je wat hoor

Een aantal liedjes van Japan waren al bij me bekent en ik had ook al wat gehoord van de samenwerking met Fripp, dus dat Sylvian erg goed was wist ik wel. Toch twijfelde ik of ik deze wel moest kopen. Dat bleek valse twijfel, want dit is een geweldig sfeervol album.
Vooral nummer 2 en 3 vind ik erg mooi.

Weer een keertje geluisterd, gaat wel groeien denk ik. Ik krijg bij de zang echter associaties met Tony Hadley en dat is dan wel jammer. Muzikaal wel degelijk interessant, vooral Nostalgia vind ik goed.

Da's dan wel weer een opvallende keuze. Vind ik namelijk een nummer dat juist steunt op Sylvian's vocalen. 'Weathered Wall' is een nummer dat qua muziek dan weer outstanding is ten aanzien van het muzikale aspect (ik vind het overigens beide toppers).

Ik hoorde dit album bij een klasgenoot. Dat was in 1984, toen de elpee juist was uitgebracht. Lezers van muziektijdschrift Vinyl bestempelden 'Brilliant Trees' destijds als beste album in de periode 1980-1985. Voor mij is het 'by far' de beste plaat ooit.

Deze en Beehive schreeuwen om een hele goede vinyl persing zoals Gone To Earth is.
Ik was ook zo onder de indruk toen Red Guitar uitkwam met die grandioze clip van Corbijn (zo ongeveer zijn eerste of tweede), toen de lp met Nostalgia en het titelnummer bv, MAGISCH

Net geluisterd. Erg onder de indruk!