Sigur Rós - ( ) (2002)

Muziek is emotie.
( ) is echter meer dan dat.
Muziek dat doordringt tot in de diepste vezels van je lichaam.

De cd als één grote muzikale hypnose.
Muziek dat aanvoelt als een warm bad dan weer als een koude douche en alles wat daar tussen zit.

Nummer 8 eindigt als de moeder aller uitbarstingen. Een vulkaan met een eruptie van digitaal lava. Dodelijk maar vruchtbaar tegelijkertijd. Licht en donker. Vrees maar bovenal ook hoop.

Is deze muziek echt door mensen gemaakt?

Niet iedereen begrijpt deze muziek.
Ik voel me bevoorrecht!

Dit is toch een kleine tegenvaller voor me. De voorganger ontroerde me, bracht me aan het huilen en heeft indruk gemaakt. Deze ( ) doet me veel minder. De gebrekkige variatie, de monotone zang en de geringe spanning zorgen ervoor dat het kwartje nog niet valt. De hypnose is mislukt. Liever grijp ik dan terug naar Ágætis Byrjun.

Natuurlijk geef ik niet zomaar op. Maar de eerste indruk is niet dusdanig dat ik verwacht hier meer dan 3,5 ster voor te gaan geven.

Geef het een kans DargorDT. Het is een lastig album. Moeilijk te doorgronden.
Wanneer het kwartje valt zul je aanschouwen wat een fantastische schoonheid dit album met zich meedraagt. Pure winter, bergen en vulkanen spreiden zich voor je uit. Melancholische klanken, grotten, wolkenhemels en uitgestrekte vlaktes. Want () Is meer dan muziek...

Gooi het kwartje nogmaals! Je zult er geen spijt van hebben. Zeker niet als je Agaetis Byrjun wél goed vindt. Dan heb je wel feeling voor SR namelijk!

Dat zou ik ook opperen. Vooral aan spanning geen gebrek, denk ik. De climax is bovendien waanzinnig.

Toch snap ik het wel. Ik heb het album heel vaak gedraaid, maar de echte 'klik' heb ik nooit gehad met dit album, terwijl ik een ontzettende fan ben. Het album heeft de laatste climax erg nodig en zelfs dan vind ik het poepgatlied op 'Inni' honderd keer mooier. De uitbarsting steekt schril af bij de liveversie, helemaal als je het live een keer hebt mogen ervaren.

Maar bon, kwartjes zal ik wel blijven gooien. Dat is bij Sigur Ros nooit weggegooid geld...

Live is het inderdaad nog tien keer zo indrukwekkend. Ik wist niet wat me overkwam toen ik het meemaakte. Toch ben ik het wel eens met wat je zegt; het geheel kan me niet volledig pakken.

was ik nou maar wel naar de HMH gegaan vorig jaar

Of Paradiso in 2012...

Mee eens. Ik heb Untitled #8 nooit een echte Sigur Rós-topper gevonden, maar live in Paradiso wist ik niet wat ik meemaakte toen ze daarmee afsloten. Waanzinnig! Helaas weet het me nog steeds niet zoveel te doen in de studioversie, ondanks dat het natuurlijk best een goed nummer is. Het mist voor mij gewoon iets, een bepaalde intensiteit denk ik, want live vond ik het behoorlijk intens.

Dat dat mogelijk is.. Nog nooit gehoord! Smaken verschillen uiteraard. Gaaf dat het je dan wel live weet te pakken. Denk dat SR' muziek live een totaal andere ervaring is dan op een plaat. Nooit kunnen ervaren helaas.

https://www.sigur-ros.co.uk/band/faq.php

Nooit geweten dat dit album geen lyrics bevat, dat de tekst geen taal is, maar een eigen verzonnen taal is. Leuk weetje bij een geweldig album.

Ik wist eigenlijk totaal niet wat ik moest verwachten bij deze muziek, dus ik heb het maar op me af laten komen. Ben begonnen met luisteren via mijn speakers achter mijn bureautje, maar op een gegeven moment pakte het me dat ik me besefte dat ik dit gewoon rustig op de bank met mijn ogen dicht en mijn koptelefoon moest luisteren.

Wat een heerlijk album is dit. Iets wat ik nog nooit gehoord heb (weet niet of dat aan mij ligt of dat er gewoon echt niets is wat hier op lijkt) en wat voor mij ontzettend verfrissend is. Dit is voor mij echt een album waar ik voor ga zitten. Dit zet je niet even in de auto op, mijns inziens. Hoewel dit pas mijn eerste en enige beluisterde album is van de heren moet ik zeggen dat ik het erg lekker vond allemaal.

Favoriete tracks kan ik er moeilijk uit pakken maar ik moet wel zeggen dat ik heel veel mooie stukken heb gehoord!

4,5*

Dan staat je nog heel veel moois te wachten. Sigur Ros heeft een uitgebreid en waanzinnig goede discografie. Hoewel ( ) voor mij de topper is. Begin eens met deze Sigur Rós - Ágætis Byrjun (1999) Perfect album. Veel luisterplezier.

Mooi. Best gewaardeerde SR-album, samen met AB, dat schept verwachtingen. Ik moet zeggen, ook op dit album wordt die verstillend mooie SR-sfeer geschapen die je doet wensen dat je eeuwig naar deze muziek kunt blijven luisteren. Toch heeft dit album niet wat Takk... wel had; nummers die me echt persoonlijk raken. De piano-melodie in het 1e nummer vind ik wel meer dan wonderlijk, maar daarna is () toch vooral een geheel, waarin ik af en toe toch mijn focus verlies. Pas bij de fantastische uitbarsting gebeurt er echt iets dat me weer raakt. Is () dan matig? nee, verre van. Ik moet dit album, net zoals AB, even tijd geven, schat ik zo.
Dan komt ie vanzelf helemaal binnen.
4* voorlopig.

2e luisterbeurt doet al wonderen: verhoogd naar 4,5*

Deze trend zet zich vast nog eenmaal voort

Oef, wat een album... Zit gelijk in een Sigur Ros-moed en ga ook na deze plaat andere albums van deze band opzetten. Buiten is het herfst en nat, en ik denk terug aan mijn verschillende reizen door Ijsland...

Dit is zeker een vd beste albums van Sigur Ros (en gelukkig ook eens in een jewel case ipv in die verschrikkelijke digipacks)...

Popplagio is nog steeds het mooiste dat ooit gemaakt is.

Daar ben ik het mee eens. En vele anderen met mij (denk ik, hoop ik).
Onlangs de live-versie van 'Inni' ontdekt. Ook een aanradertje.

Nou, ik weet het goed gemaakt: het is het mooiste wat door Sigur Rós gemaakt is.

Via MuMe en Spotify al zo veel nieuwe bands en muziekgenres ontdekt dat het bijna niet meer te doen is (qua tijd)... Ik werk in twee diensten en als ik terug kom van de avonddienst is voor mij de nacht het geschiktste moment.

Uren, kan ik dan naar muziek luisteren, en toen op een gegeven moment komt Sigur Ros voorbij.
'Wat een katten gejank' dacht ik nog bij het eerste nummer 'dit is niks voor mij'.
Het werd bedtijd (diep midden in de nacht) toch nog maar eens even beluisteren met de koptelefoon in bed.

De openbaring begon, Waande me bijna op een andere planeet, zo mooi. Het komt beter tot zijn recht als je met een goede koptelefoon luistert.
Je komt op plekken in je gedachten die hemels zijn.
Duisternis overschaduwd...Maar daar piekt toch af en toe het licht, hemelse klanken, klaagzang of lofprijzing naar iets of iemand?!

Misschien het Licht, het is tenslotte altijd donker in de winter...met de boodschap: Het Komt Allemaal Wel Weer Goed. Blijf hoop houden.

Iedereen kan zijn eigen fantasie kwijt in deze muziek (daarom ook titelloos op Spotify).
Heerlijke muziek om te ontstressen!


Ben benieuwd naar de vele(!) andere Albums....iemand tips?

Je hebt m.i. het topalbum te pakken. Deze Sigur Rós - Ágætis Byrjun (1999) is een goeie 2e. Daarnaast is het live album Inni een absolute aanrader. Geluksvogel dat je dit allemaal nu pas gaat ontdekken. Neem de tijd.

Bedankt voor de tip Broem, ik ga er zeker de tijd voor nemen. Merk wel dat ik nog steeds dit album moet verwerken alvorens ik aan iets nieuws ga beginnen. Rare eigenschap...haha.

Maar verheug me er nu al op !!

popplagio staat nu op in de live versie op inni; wat een impact heeft dat nummer toch! Dus vandaag deze en de live cd er na elkaar doorgedraaid, in 1 woord: genieten!

Goed je hier te zien vriend,
Probeer ook Valtari eens van Sigur Rós, niet voor iedereen weggelegd maar zou hem zeker proberen als ik jou was.

Die ken ik en vind hem zeker niet slecht maar wel de moeilijkste, persoonlijk vind ik kveikur iets sterker. Moet dus wat meer tijd met valtari spenderen want tot nu toe blijken alle albums van Sigur Ros groeibriljanten te zijn!

Staat voor mij ook op deze cd, maar dat is niet #8 maar #3.

Zou eerder Nosjnavelin kiezen dan. Die klanken..

Ik heb deze gisteren weer eens beluisterd en het blijft toch een geweldig album. Vooral de tweede helft vind ik ongeëvenaard. In het bijzonder wil ik Álafoss er nog even uitlichten. Ik zie dat hij hier onderaan staat bij de favoriete tracks maar dat vind ik zeker niet terecht. Ik ken weinig nummers die zo ontzettend onheilspellend klinken. Geweldige climax ook.

Lang geleden (nov. 2002) kocht ik deze cd na allemaal goeie recensies en reacties van alles en iedereen. Aan de opmerkingen hierboven te zien is er al die jaren wat dat betreft weinig veranderd Maar helaas heeft deze cd bij mij de drempel van 'doorzetten tot je het kan waarderen' (nog) niet gehaald. Ik kocht in die tijd nogal veel en dit lijkt me er wel eentje waar je wat doorzettingsvermogen voor nodig hebt.

Vanmiddag kwam ik (via Thin air denk ik, doordat ik Archive aan het luisteren was) hier bij deze terecht en dacht "hee, die heb ik ook". Keer proberen de drempel te halen want iedereen is nog steeds laaiend. Thuisgekomen pakte ik 'm uit de kast; mooi exemplaar hoor: doorzichtige wikkel eromheen, boekje met geen letter te bespeuren en dus ook geen songtitels.

Heb 'm net geript zodat ik 'm op mijn werk ook kan gaan luisteren maar media player heeft totaal andere titels dan hierboven. Om te beginnen noemen ze het ding 'Valtari' en heten bijvoorbeeld nummer 1 en 8 resprectievelijk Ég Anda en Fjögur Píanó. De albumhoes is wel weer identiek.

Ik kon ook geen andere titels vinden bij 'zoek albumgegevens'. De speelduur van de nummers komt wel precies overeen met wat hierboven staat.

Vraag is nu: Wat is er met die titels? Als ze toch niks zingen, waarom dan bijvoorbeeld 'Alafoss' zoals ik hierboven lees. Bij mij heet nummer vijf Dauðalogn. Iemand een idee waar deze discrepantie vandaan komt?