Adele - 21 (2011)

Dus?

Goedkoop... iedereen kan een all time legend coveren zolang je niet vals zingt... als bonus track had ik het nog geaccepteerd maarja ieder zijn eigen smaak

Geef mij maar Adele's versie. Stuk beter aan te horen als de zanger van Cure. Maar ja, heb dan ook helemaal niks met the Cure.

Je kunt het ook zien als waardering.

Ik vind anders dat het nummer er een stuk op vooruit is gegaan in de versie van Adele.

Beetje vreemde mening inderdaad, alsof popmuziek per definitie rommel is. Toen The Cure Jimi Hendrix en The Doors coverde waren de mensen vast heel wat ruimdenkender daarover.

Als Adele één ding niet is dan is het wel goedkoop...

Ze zal voortaan even aan je vragen of ze iets mag coveren.

Ik ben er achter gekomen dat ik helaas niet fan ben van het stemgeluid van Adele. Ik zeg helaas omdat het stuk voor stuk prachtige popliedjes zijn. Haar stemgeluid is TE aanwezig in de muziek en hoewel ze prachtig kan zingen wil het geluid maar niet wennen. Leukste nummers vind ik Rolling in the Deep en Set fire to the rain. Helaas vind ik het einde van het laatst genoemde nummer weer een beetje zwak door haar gegil. Eigenlijk begint ieder nummer van haar goed, maar daarna krijgt haar stem de overhand van de muziek en dan gaat het ergeren. Ik hou wel soms van uitbundig, maar dit is too much. Ik denk dat ik toch meer een Alison Moyet fan ben qua zang of misschien ben ik meer gemaakt voor instrumentaal . 3* voor deze goede pop productie

Het wekt bij mij sympathie op als een artiest een nummer van The Cure covert, het toont waardering voor Robert Smith als liedjesschrijver. Overigens vind ik de versie van Lovesong door Tori Amos wat gevoeliger gezongen, maar dat is slechts naar mijn gevoel.

Het gaat goed met Adele: dit album ligt nog maar een paar dagen in de winkels, maar er zijn nu al meer dan 150 stemmen, een gemiddelde dat er niet om liegt (rond de vier sterren) en al zeven pagina's vol berichten over het album. Geen idee of die aandacht terecht is, ik weet alleen dat ik erg uitgekeken heb naar 21 en dat het mijn stoutste verwachtingen overtreft.

Het album begint met Rolling in the deep (hoe kan het ook anders): de sublieme eerste single die 21 vooraf gegaan was en algauw naar meer smaakte. Het album vervolgt met de sterke stamper Rumour has it en de prachtige ballad Turning tables (zoals alleen Adele dat kan). Andere fraaie liedjes zijn mijns inziens het opzwepende Set fire to the rain, het drukke I'll be waiting, de gevoelige afsluiter Someone like you en de bluesy bonustrack If it hadn't be for love (die had er best standaard op gemogen). Verder kan ik erg genieten van de geslaagde vertolking van Lovesong: een prachtig nummer dat al vele malen gecoverd is, maar dat Adele zich uitstekend eigen weet te maken. Slechts twee nummers zijn wat mij betreft minder geslaagd: Don't you remember, dat in de refreinen onwillekeurig aan Use somebody doet denken, en het nogal saaie He won't go. Maar dat is haar natuurlijk snel vergeven.

Als we de balans opmaken, geeft Adele met 21 een uitstekend vervolg aan 19 van een paar jaar geleden. Wat met name blijft overtuigen is haar geweldige stem: het blijft een genot om Adele te horen zingen. 21 is al bij al een prachtige popplaat geworden, waarmee Adele een gooi doet om in 2011 de wereld definitief aan haar voeten te krijgen.

Qua teksten is dit wel een bijzonder slappe plaat als je het mij vraagt. Zonde van zo'n krachtige stem, denk ik dan.

Vandaag voor de eerste keer beluisterd, deze plaat. Adele is blijkbaar populair op MuMe, doch ik kende nog niet al te veel van haar muziek. Nu is daar dus verandering in gekomen. Adele heeft een heel mooie stem, dat is waar, maar de liedjes weten me voorlopig nog niet helemaal te overtuigen (op een uitzondering na dan). Maar ik zal deze plaat nog wel meer gaan draaien in de toekomst, dus misschien komt daar nog wel verandering in. Na één keer in ieder geval niet volledig weggeblazen.

We schrijven het jaar 2008. Een dikkige Britse zangeres met een dijk van een stem komt met haar eerste album. Jong als ze is vernoemd ze dat album dan ook naar haar leeftijd bij het maken van de cd. Het was even wennen, maar Nederland ging uiteindelijk plat voor haar muziek. We hebben het natuurlijk over Adele.
Nu is het 2011 en is haar langverwachte opvolger uitgekomen. Wederom met een leeftijd als titel: ‘21′.

Het album opent met de single die al een tijdje op de radio horen. En niet zo maar een single, maar eentje waar iedereen sinds de eerste nooit over rept en roert. Want als het gehele album het niveau zou hebben van dit fantastische ‘Rolling in the Deep’, dan zou het om een instant classic gaan. De gospel, de ritmiek, de blues, het nummer klopt simpelweg van top tot teen.
De herkenbare ritmiek komt ook weer terug in ‘Rumour Has It’, het tweede nummer van het album. Wat dit nummer in ieder geval erg sterk maakt is hoe Adele als het ware met haar stem en zangstijl in het nummer hangt. Ze volgt op een mooie manier de ritmiek die met zeer diverse instrumentatie aangegeven wordt. Eerlijk gezegd vind ik dan het refrein wat simpel, wat olijk.
‘Turning Tables’ is voor mij een typisch Adele nummer. In een nummer als dit kan ze perfect haar vocalistische kwaliteiten uitspreiden. Ondersteund door een introverte instrumentatie, mooi gevoelig, kan Adele helemaal los gaan met haar zang. Iets wat ze dan ook met verve doet.
In de lijn van het vorige nummer ligt zekers het prachtige ‘Don’t You Remember’. Dit nummer is wel wat voller qua instrumentatie, maar wederom kan Adele vol overtuiging laten horen wat een bijzonder goede zangeres ze eigenlijk is. En ook al is het tekstueel erg herhalend, vervelen doet het nooit.
Een bijzonder nummer vind ik ‘Set Fire to the Rain’. Mooie tekst en door de combinatie van zang, ritme, opbouw en sfeer een erg meeslepend nummer. Je wordt als het ware meegezogen in de dramatiek die dit nummer uitstraalt.
Één van de gladste nummers van dit album is zonder twijfel ‘He Won’t Go’. De hele ritmiek, het vlakke karakter. Natuurlijk zingt Adele weer erg goed, maar het nummer kakt met de seconde meer en meer in. En als er tegen het eind van een nummer een break komt verwacht ik dat het toch nog los gaat, maar het mocht niet zo zijn. Het minste nummer van het album naar mijn mening.
Gelukkig worden we weer teruggegooid naar een glimlach met ‘Take It All’. Wat heeft Adele ten eerste een prachtige stem. Er is misschien wel geen ander nummer op dit album waar je het zo goed als op ‘Take It All’. Een gospel-achtig nummer, fantastisch ook hoe dat achtergrondkoortje gebruikt wordt. Zonder twijfel één van de allerbeste nummers van dit album. En anders een groot favoriet van mij.
‘I’ll Be Waiting’ is een nummer waarbij ik het eigenlijk nog steeds niet echt weet. Mooie blazers, ritmisch pianowerk, maar het klinkt allemaal iets te makkelijk. Dat zelfde gevoel bekruipt me ook wel een beetje bij ‘One and Only’. Teren op het bekende Adele-succes heet dit dan. Zolang er niet teveel van dit soort nummer op staan kan ik er echt van genieten, maar dit hebben we nu wel genoeg gehoord. De drum grooved nog wel aardig.
Dan is het tijd voor ‘Lovesong’. Het is een cover van een nummer van The Cure. Nu heb ik persoonlijk bijzonder weinig met The Cure en heeft ook het origineel van ‘Lovesong’ mij nooit kunnen boeien, dat er gif op in te nemen was dat ik deze cover beter zou vinden. En waarschijnlijk simpelweg omdat de stijl van Adele mij een stuk beter past als de stijl van The Cure.
Het album wordt dan officieel afgesloten door een nummer die we ook al ruim voor de release van het album hadden gehoord. Adele zong dit nummer bij Jools Holland. ‘Someone Like You’ is een prachtige ballade geworden en kan met recht een waardige afsluiter genoemd worden.

Maar nu is de term afsluiter wat vergankelijk want op de release die in Nederland te vinden is, is ook versie met 2 bonustracks. De bonustracks heten ‘If It Hadn’t Been For Love’ en ‘Hiding My Heart’. En als je naar die nummers luistert dan kan je zeggen dat ze zonder twijfel makkelijk op het reguliere album hadden gepast. Of het nu het country-achtige en knauwerig gezongen ‘If It Hadn’t Been For Love’ is of het gevoelige ‘Hiding My Heart’.

Concluderend valt te zeggen dat ‘21′ een waardige opvolger voor ‘19′ is geworden. Adele is zonder twijfel één van de allerbeste zangeressen van heden te dage. En als ze nu nog iets meer de spanning op gaat zoeken zal ze haar naam misschien wel definitief vestigen.

Begint vrij sterk maar loopt daarna vast in 13 in dozijn liedjes.

Tot nu toe tweemaal gedraaid en - al kan ik nog geen diepgaande kritiek leveren - kan al wel zeggen dat Adele met dit album een opvolger van haar debuut heeft afgeleverd, die het album van Duffy verre overtreft.

daar ben ik het toch wel een beetje mee eens, Rolling in the Deep is geniaal, Rumour has it is goed en turning tables is redelijk. Daarna gaat het de slechte kant op naar mijn mening

Adele's debuutalbum is bij mij niet lang blijven hangen. Voornamelijk door de vaak karige instrumentatie en het hoge zeurgehalte. De nummers die ik nu nog kan aanhoren zijn Daydreamer, Crazy for You, Make You Feel My Love en Hometown Glory. Leuke liedjes, maar echt geniale nummers zaten er niet tussen. Toch was dit wel genoeg om -na het luisteren van Rolling in the Deep- me te wagen aan de opvolger '21'. En na 2 luisterbeurten moet ik zeggen dat ze er een enorm stuk op vooruit is gegaan! De instrumentatie is voller en ritmischer, de composities beter uitgedacht, zang is oprechter en emotioneler (op een goede manier) en de teksten genuanceerder. Hierbij is de eerste helft (1-5) wel superieur aan de tweede helft, maar toch staan geen echt slechte nummers op. Bovendien maakt ook de kippenvel bezorgende afsluiter "Someone Like You" een hoop goed voor de tweede helft.
4*

Rolling in the Deep is best goed, Rumour has it ook maar verveelt na een paar keer al, Turning Tables is zeer aardig en Fire to the Rain is ook niet verkeerd. De rest wordt ik heel snel moe van.

Aardige nummers, verschrikkelijke stem... 1 ster

Hmm, verschrikkelijk zelfs! Wat vind je zo verschrikkelijk aan haar stem?

Tja, wat moet je hier van zeggen. Overal in mijn omgeving hoor ik positieve berichten over Adele en dat ze dit album moeten hebben. MIjn vrouw heeft hem besteld en ik ben mede door het hoge gemiddelde van toch al best wel veel stemmen nieuwsgierig geworden. Ik ben niet van de soul over het algemeen, maar bijvoorbeeld het debuut van Whitney Houston en Mariah Carey vond ik gewoon zeer goed destijds, dus soms kan ik het wel waarderen. Vergelijk je Adele echter met deze 2 dan legt zij het toch behoorlijk af. Maar waar het bij Whitney en Mariah na een paar albums snel bergafwaarts ging gaat het bij Adele wellicht de goede kant op. Dat gebeurt hier in ieder geval nog niet. Rolling in the deep is een prima single, Rumour has it: niks mis mee. Don't you remember is een prima ballad. Daarmee is het ook direct afgelopen en over de uitvoering van Lovesong hoeven we het helemaal niet te hebben. Slaat echt helemaal nergens op. Madame is nog jong en met zo'n stem zijn er mogelijkheden te over. Ik vind de blues wel wat voor haar. Een paar accoorden leren en ze schudt de nummers zo uit haar mouw, daar ben ik van overtuigd. Ze komt in ieder geval een stuk frisser over dan vleesgeworden slaaptabletten als Norah Jones en Katie Melua.

Haar stem en het feit dat ze ook zelf nummers schrijft en 3 zeer acceptabele songs maken er 3 sterren van. Misschien dat er nog een halfje af gaat, maar nu geef ik haar nog het voordeel van de twijfel.

't Is maar net wat je soul noemt hè!?

Maar even over dit album: ik heb nu een aantal x beluisterd, en echt heel bijzonder vind ik het niet. Misschien dat daar nog verandering in komt, zal het binnenkort iig wel wat uitgebreider formuleren.

Nee, Axl Rose, die heeft een goede stem....

Voor mij wel =D
Voor jou niet

Ik vind dit album niets,
Guns is mijn favoriete band

Zo heeft iedereen z'n ding, zo dra ik iets niet leuk vind moet er dan maar niet voor uit komen? En maar een 3 stemmen of zo omdat ik het verschrikkelijk vind? Daarbij zijn Axl en dit figuur niet te vergelijken ondanks beide namen met een A beginnen...

Blijft de vraag staan waarom je haar stem verschrikkelijk vindt.

Ik vind als je een zangeres, zanger band of wat dan ook niets vind, of een muziekstroming niet ,dan stem ik daar niet op. Ik ben geen hip hop fan, hou niet van rap, moet ik dan op alle hiphop of rap albums een 1,0 stemmen? Nee, ik stem dan gewoon niet.
Je kan ook commentaar geven zonder te stemmen en je commentaar onderbouwen.is ook wel prettig.

Das mijn mening. Smaken verschillen nu eenmaal.

Overigens,

Ik heb ook diverse albums van Guns N Roses.

Oke wat jij wil, haal ik mn stem weg. Maar ik heb deze plaat wel degelijk gehoord, twee keer zelfs en voor mijn idee 2x te veel.

Op een of andere manier kan ik op dit moment mn stem niet weg halen, en m'n bericht ook niet aanpassen, dus moet het maar in een nieuw bericht..

Er zijn ook hip-hop albums die ik beluister, en sommige komen er voor mij ook goed uit.
Ookal ben ik totaal geen fan van het genre!

En nogmaals, ik stem niet op albums zonder ze gehoord te hebben!

Precies, en dat is de voorwaarde op deze site om te mogen stemmen (volgens de wiki), ik zou dus niet weten waarom je die stem weg zou halen.

mm.. mee oneens.
Ik kan ook wel iets gaan luisteren in een genre waar ik vrijwel zeker van weet dat het me niet gaat bevallen.. Denk dat je die muziek dan geen eerlijke kans geeft..
Ik ga ook geen Britney Spears album luisteren en beoordelen, als ik weet dat ik haar kwalitatief teleurstellend vind..

Tuurlijk blijft het open en vrij voor iedereen.. en natuurlijk is het goed iets nieuws te proberen.. maar veel mensen staan er niet voor open of vinden het sowieso niks + sommige albums moeten 'groeien' ..