Adele - 21 (2011)

Jammer dat er vaak wordt gesteld dat iets vernieuwend moet zijn om de kwaliteit te verhogem. Dit is zeker wel het geval maar gaat niet voor iedereen op. Sommige artiesten moeten vooral doen waar ze erg goed in zijn want daarvoor krijgen ze positieve kritieken ! Ik denk dat dit voor Adele ook geldt. Op deze manier krijgen we komende 20 jaar hetzelfde voorgeschoteld, ga uit van 6 a 7 gelijksoortige albums. Erg ? Nee Leuk? Ieder voor zich.

Ben het helemaal eens met Niki21. Adele is steengoed in de rustige nummers en dit gaat ze waarschijnlijk nog jaren volhouden. Ik blijf fan. Ik hoop absoluut niet, en dat gaat ook niet gebeuren, dat ze met de tijd probeert mee te gaan. Ik doel op Rihanna (geweldige artiets, daar niet van). Zie je 't al voor je dat Adele met dubstep de dansvloeren onveilig gaat maken? Sorry, nee.
Maar wat is dit album toch een vreselijk goed album! Someone Like You en Set Fire To The Rain zijn m'n favorieten: wat zingt ze toch goed en wat zijn deze nummers toch fantastisch! Rumour Has It is ook al zo lekker, sneller dan de rest en daardoor iets luchtiger dan al die pakkende nummers. Haar cover 'Love Song' is ook al zo hartverscheurend.
Kan niets anders geven dan 5 sterren want ik luister elk nummer met veel plezier.

Ik ben van de blues/soul/classicrock maar dit vind ik zooo fantastisch. Zooo verfrissend, dat er weer een goede soulzangeres is die haar eigen nummers schrijft, deze uitvoert met een fijne band en die het ook met passie en met haar ziel doet. Veel pop/soul maar ook de blues komt om de hoek kijken. Erg fijn. Geen zin om elk nummer uitvoerig te bespreken maar ik geef wel mijn cijfers per nummer.

1. "Rolling in the Deep" 5* - Uniek bluesnummer, alles klopt.
2. "Rumour has It" 5* - Stompende blues, heerlijk.
3. "Turning Tables" 3.5* - Goede ballad, spreekt me niet heeeeel erg aan.
4. "Don't You Remember" 4.5* - Prachtige (country)-ballad, tearjerker.
5. "Set Fire To The Rain" 5* - Wat een powersong, donker, diep, fantastisch dramatisch! Hier heb ik een instrumentale gitaarversie van gemaakt, omdat het zo mooi is.
6. "He Won't Go" 2.5* - Minste nummer van de cd
7. "Take It All" 4.5* - Gewoon een prachtige soul/gospel-ballad...
8. "I'll be Waiting" 4* - Fijne uptempo pop/blues, ik geniet ervan.
9. "One and Only" 5* - 1 van de mooiste nummers. Weer een soul/gospel-ballad maar dan met dat randje op een bepaald moment (live helaas vooral), heerlijk. En dan met die fantastische break. Dus hetzelfde als Take It All voor mij maar dan nog beter.
10. "Lovesong" 3* - Goede cover.
11. "Someone Like You" 4* - Prachtig nummer, maar haalt het toch niet bij veel van de andere nummers voor mij.

Van de bonusnummers vind ik "I Found A Boy" en "If It Hadn't Been For Love" ook fantastisch!
Als album krijgt deze een 5* van mij! En een top10 positie!

Er staan best een paar goede nummers op dit album (rolling in the deep en someone like you zijn helaas doodgedraaid, maar lang niet slecht) Er staan alleen ook erg veel nummers op die me mateloos irriteren. Met name de laatste single rumour has it, wat mij betreft de irritantste en meest inspiratieloze song van het jaar, maar helaas is de massa het daar niet mee eens

Wat is er blues aan deze nummers??

Ik zou het hele album ook gewoon pop noemen ja, soul hoeft er wat mij betreft ook niet echt bij...

Daarom niet minder sterk natuurlijk

Stem is wel soulful (een beetje gebroken), maar dat maakt het nog geen soul. Nu met die dvd uit, kom je tegenwoordig in allerlei winkels (kleding, schoenen) Adele wel veel tegen en da's jammer. Niet mee gaan hummen is de beste methode en je ervoor afsluiten. Anders eindig je nog op 2* als Lennon, die dat (afsluiten en zo) nog moet leren

"Stompende blues?" Give the guy some John Lee or Muddy

Bedankt voor de tip opa

Niet dollen, jochie - koop een kleinere maat schoenen, heb je minder lange tenen

Je was zelf degene van die puke-smiley (omdat je het album teveel gehoord had)

En ik kan je vertellen dat die mening nog steeds niet is veranderd. Adele is gehyped, en kapot gemaakt op de radio.. Zelfs nu er dvd is (dus geen cd) vinden ze het nodig daar tracks van te draaien.
Als een elbum echt goed is, gaat ie nooit vervelen, zelfs niet na 10000000 keer.. en daar zijn er zat van. Adele verveeld wel, en wordt alleen maar irritanter.. dus dat zegt genoeg over de kwaliteit van dit album (naar mijn persoonlijke mening!)

Tja, persoonlijke mening - daar heb ik er ook één van. Voor velen staat frequent horen gelijk aan verneukeratief. Ik heb destijds - ten tijde van het debuut - Adele al beter gevonden dan Duffy, die wél haar uiterlijk mee heeft. Want zeg nou zelf, een beetje dikkig meisje in kelding van haar moeder, oogt bepaald niet hip.

Gelukkig kan ik zelf bepalen wat ik hoor en dan hou ik er rekening mee dat ik in publieke ruimtes Adele al regelmatig hoor. Dat er mensen die anders over haar denken ("mainstream" is dan nog eeen aardige opmerking) kan mij niet boeien. Zou het erg slap vinden van mijzelf om dan af te haken na 2 albums; per slot van rekening heeft dat bij U2 ook langer geduurd (en daar zat ook nog een slingerbeweging in).

Het wordt anders als die mensen zich beroepen op hun verfijnde smaak en dan blijkt dat ze megamainstream-acts hoog in het vaandel hebben staan, zoals een Coldplay. Dan denk ik, boter en hoofd. Then again, who the cap fits ...

Bij Adele vond ik het 1e album al helemaal niks, maar Rumour has it trok mijn interesse, dus daarom ben ik er toch weer voorgaan open staan.
Het 1e album vind ik nog steeds niks, en misschien ben ik daarom ook snel verveeld met dit album.

Dat de dame kan zingen staat buiten kijf, dus wat dat betreft heeft ze wel mijn respect.

Mainstream vind ik helemaal niet erg, sterker nog, ik hou ervan!

Als iets geen 12bar bluesschema heeft of iets anders was als traditioneel blues word gezien betekend het niet dat het geen blues is.

Bij "Rolling In The Deep" is de hele melodie en feel blues. Met pop erin gemixt, natuurlijk. De pre-chorus die begint op de Ab is een popstuk. Maar de verses zijn toch zeker wel blues, en ook het refrein tot op zekere hoogte ben ik van mening.

"Rumour Has It" is gewoon een stomping blues, de brigde is wel weer pop. Maar de bluesy melodie op het hangende D-akkoord met de stomping feel. Zeker weten. Zoek op: Curtis Stigers & The Forest Rangers - John the Revelator. Zelfde idee. Maar omdat het "ouder" klinkt en het misschien iets meer die feel heeft word het blues genoemd.

Luister er goed naar, het is toch echt wel blues.

Haha ik weet ontzettend goed wat blues is hoor!. En je bent doof als je John Lee Hooker en Muddy Waters meer stompend vind dan "Rumour Has It". Natuurlijk stralen de 2 mannen veeeel meer de traditionele blues uit, het is klassiek, en veel echter maar niet perse stompender. Ik zeg niet dat Adele beter is maar dat stompende van "Rumour Has It" hebben de John Lee Hooker en Muddy Waters niet zo erg als dit nummer. De zware drums, bas, bam bam bam!

I Can't Get No Satisfaction is ook een typisch klassiek bluesschema, maar niemand zal het in zijn hoofd halen The Stones een blues-band te noemen, dat is gewoon mastodontenrock.

Muddy's Rolling Stone is stomping blues, je hoort Muddy ahw met zijn voet de maat aangeven; John Lee heeft dat ook heel sterk; Rumour Has it heeft dat een beetje door de piano en de bass drums, maar minder hakkend dan echte bluesnummers - zelfs Elmore James van John Mayall. zit nog meer 'stomp' in; denk wel eens dat het headbangen vanuit de blues komt: honkies zonder maatgevoel die gingen zwaaien met hun kop.

Lovesong is een lullaby en daar zit helemaal geen soul of blues in.

The Rolling Stones hebben zeker blues GEDAAN, ik zeg niet dat het een typische bluesband is. Maar je kan niet ontkennen dat "Little Red Rooster" (origineel Willie Dixon dacht ik) blues is.

Ik heb ook niet gezegd dat Adele een typische blueszanger is. Helemaaal niet! Een popzangeres met een soulstem die zo nu en dan een beetje blues in haar liedjes heeft.

"Lovesong" noem ik helemaal geen blues of soul net als heel veel andere nummers, ik had het over de blues(feel) van 2 nummers.

Muzikanten zijn (meestal) niet 1 soort muzikant die 1 soort muziekstijl doen. Mensen moeten niet teveel in hokjes denken....

Aha, thinking outside the box, are we? Maar eh, een album zit ook in een box

Het is mij nog nooit gelukt om door denken alleen een cd uit de doos te krijgen

Dat is gewoon mijn visie op muziek. Bijvoorbeeld ook de band PennyLeen, grote mix van muziekstijlen (soul/funk/blues/jazz/pop/rock) en het gaat perfect samen. Thinking outside of the box is coooool, krijg je mooie dingen van:-).

Kijkend naar je toptien en je stemmen, ben ik geneigd te denken dat mijn box - check mijn tegenhangers gerust - wellicht een stuk groter is dan die van jou

Interessante uitleg Matthijs, dank voor je toelichting.

Laten dit nou net de 2 nummers zijn die ik nog wel enigszins kan aanhoren van dit album, zal er nog eens aandachtig naar luisteren met jouw verhaal in mijn achterhoofd!

@Mjuman: thinking out of the box is anders dan je smaken heh ? Ik houd toevallig van die muziek maar dat heeft niets te maken met hoe open je naar muziek kijkt. Er staat pure blues in mijn toptien (B.B. King, Buddy Guy) maar toch durf ik die 2 nummers ook blues(achtig) te noemen. Misschien is mijn smaak iets specifieker en meer gericht op 1 ding als die van jou. Maar ik gebruik geen regels en probeer muziek niet zwart-wit te zien.

@Lennon: Het zal voor iedereen anders zijn natuurlijk. Maar ik vind dat gewoon heel sterk doorkomen. Toen ik "Rolling In The Deep" voor het eerst op de radio hoorde viel het me al gelijk heel erg op tussen de andere nummers door die blues"flavour". Iedereen is er aan gewent geraakt door het vele draaien natuurlijk maar vind het nog steeds te gek!

"Regels?" Afgezien van het feit dat het classificatiesysteem op MuMe redelijk wankel en vaag is (waar is bijv new wave?), is geen enkel album erbij gebaat dat er allerlei genretyperingen erop gegooid worden die alleen maar vervagend werken. "Triphop" bij Massive atack is ook zo'n onhandig en nietszeggend label.

Adele is - imo - in eerste instantie een singer/songwriter die zich in het popidioom beweegt met een soulvolle stem. Alle andere typeringen zijn overbodige ballast en leiden af.

Schema's hoor ik ook wel, maar die voegen voor mij niet zoveel meer toe aan een initiële beleving. Want wat verrijkt het als ik zeg dat Lovesong het arrangement heeft gekregen van een jazzy ballad (in de traditie van My Funny Valentine)?

Je vat het denk ik verkeerd op....

Maar soms dekken 2 muziekstijlen de lading van de cd/artiest niet. Bij Adele vind ik pop/soul prima. Dekt het hartstikke goed, je hoeft ook niet voor elke afwijking in een bepaalde andere richting erbij te zetten. Dus jazz en blues hoeven er ook niet bij.

Maar bij een band als PennyLeen zit er zoveel in, wat in alles doordrenkt is dat 2 muziekstijlen niet genoeg zijn.

Maar ik ben eigenlijk helemaal niet over genreplaatsing op musicmeter begonnen. Ik bedoelde gewoon dat muziek muziek is en dat mensen niet teveel in hokjes moeten denken zoals: ADELE IS ALLEEN POP!!!!
Dat is alleen een voorbeeld natuurlijk, maar muziek is gewoon vrij en moet niet altijd teveel in een bepaald hokje geduwt worden, dat vind ik belangrijk. Nogmaals, dat is gewoon mijn visie op muziek.

Oké, volgende vraag: waarom een 2,5 en een 3,0 voor twee liedjes en dan nog vijf sterren geven? Gewoon benieuwd.

Dat vind ik ook zo kinderachtig. Iedereen heeft toch voorkeuren voor liedjes? De ene vind ik leuker dan de ander en om onderscheid aan te geven over welke liedjes ik leuker vind geef ik cijfers per nummer. Dan zou ik nooit een 5 kunnen geven. En de 5 is voor het album in het geheel, niet voor liedjes bij elkaar en dan een rekensommetje maken.

Natuurlijk heb je een voorkeur, maar ik zou een album waarop ten minste één nummer staat dat ik een onvoldoende geef, nooit de maximale score geven. 't is geen kwestie van kinderachtigheid hoor.

Nja, dat zou JIJ niet doen zoals je al zegt. Het was voor mij ook meer een manier om bepaalde nummers boven anderen te zetten zoals ik al zei. En als er tussen bepaalde nummers veel verschil zit dan ga ik een stukje lager met mijn cijfer zitten. En nu zou het dus onvoldoende zijn (I Won't Go) maar ik vind het nog steeds een prima nummer. Alleen anderen beter, en anderen nog weer beter enz. Dus het zegt meer over hoe goed de andere nummers zijn en dat ik ze niet in de categorie wil zetten als de beste nummers. En het lijkt/moet lager doordat het tot de 5 gaat en niet tot de 10.

Neem de nummer 1 van mijn top 10: White Album, Beatles. Er staan onzin nummers op zoals "Wild Honey Pie". Maar toch geven heel veel mensen het album een 5 omdat het als ALBUM heel goed werkt.

En het staat in mijn top 10, al die albums geef ik een 5* (omdat ik vind dat ze het verdienen). En dat is waarschijnlijk het minst sterke argument maar het is wel zoals ik het doe.

Maar alles bij elkaar heb ik het idee dat ik het onderbouwd waarom het een 5* heeft. Ik hoop het ten minste.

Vooruit dan maar.

Cool .

Het vreemde is dat ik zonder Slowgaze's opmerking er geen aandacht aan had geschonken.

Ik vind die opmerking wel degelijk hout snijden en ik ben ik ook geen grote 5*-sterren uitdeler.
Zoiets impliceert nl (near) perfection.

Opvallend dat je niet rept over de bonus-tracks, die vind ik in het geval van dit nummer nl echt een bonus, m.n. Adele live, met alleen piano.

Een album als Unknown Pleasures heb ik vanwege 1 mindere track baar 4,5 * ster gebracht, maar, wie weet, ben ik wel wat strenger in de leer.