Rush - Exit... Stage Left (1981)

Mee eens, op de eerste CD uitgave was die song eraf gelaten.
Deed mij besluiten om later de remaster aan te schaffen waar die wel op stond.
Het mooie is ook dat "A Passage to Bangkok" nog uit hun vroege hardrockperiode stamt maar hier volledig op zijn plaats is tussen het meer symfonische werk van Rush.

Zojuist de remaster besteld bij WOW. Dit op basis van jullie enthousiaste reacties hieronder van lonesome Crow en gigage. Dit album was voor mij de eerste echte kennismaking met Rush.

Nou, dat is inderdaad geen weggegooid geld, de remaster is een fijne luister ervaring geworden.
Het geluid klinkt wat voller, maar is ook wat minder dof. Blij met dit zilveren schijfje

Dat je 'm goed vindt verbaast me niet, maar dat je 'm al binnen hebt wel haha. (Daarnaast istie daar ook duurder dan bij de platenzaak, maar daar is al een topic voor in het forum)

WOW nou al binnen Heerlijk album wat inderdaad een frisse remaster verdiende. Rush op z'n best.

Heren Broem en gigage, slechte ervaringen met WOW ?

Valt wel mee, maar 3 maanden wachten is niet ongebruikelijk en een prijsvergelijk met andere aanbieders (vooral oude CD's) is tegenwoordig aan te raden indien je meerdere tegelijk besteld (ivm bezorgkosten), vooral met je lokale platenzaak ben ik wel achter. Die laatste heeft vaak ook een (minder bekende) website. Maar wat ik al schreef, hier Muziek >> Algemeen >> Het grote webwinkeltopic meer ervaringen van gebruikers over het al dan niet online kopen van muziek.

Wordt de laatste weken gegrepen door het Rush virus, ooit de albums Moving pictures en signals meegenomen uit de lp shop waar ik in die periode werkte, eigenlijk de albums meenam omdat ze er toch lagen, moving pictures heb ik redelijk vaak geluisterd, signals minder.

Deze plaat heb ik wel eens in handen gehad, nooitmeegenomen, nu alsnog gekocht, samen met all the world a stage en 2112.

Live shows en albums hebben altijd mijn voorkeur gehad, vandaar de keuze om bij de live-albums te beginnen.

Deze is de afgelopen dagen de cd spelert niet uitgeweest, vooral eigenlijk omdat hier toch een aantal nummers op staan van mp, een album die ik altijd zeer gewardeerd heb, een leuke ontdekkingstocht, komende week is er in Groningen een platenbeurs, eens kijken wat er allemaal van mijn Rush gading te scoren valt?.

Ik hoop heel veel gading voor je

[quote]Leptop schreef:
Ik hoop heel veel gading voor je [/quote


Na er was genoeg van mijn gading, heb complete stapels meegenomen(12 stuks van Rush , en dan het nodige aanvulwerk voor mijn collectie) ik kan deze winter wel vooruit?

Tja, flauw hoor. Een band op de toppen van z'n kunnen, nummers zonder ook maar één zwakke broeder, opgenomen op avonden waarop alles lukte... daarover valt verder weinig te melden en nog minder te discussiëren. De minpuntjes zijn door anderen reeds meermalen genoemd: de drumsolo op het verder geweldige YYZ en het feit dat de nummers op mijn ongeremasterde CD (net als op de geremasterde versie?) niet doorlopen zodat ik niet de suggestie van één superconcert krijg, maar verder valt hier wat mij betreft niets op aan te merken. Xanadu is een hoogtepunt, het slotnummer vormt een grandioze uitsmijter, en de bas is heerlijk aanwezig in het geluidsbeeld. Een feest voor mijn oren (die van het "matte" geluid eigenlijk geen last hebben).

Deze ontbrak nog in mijn collectie. Maar nu ik hem dan toch eindelijk heb, valt ie me wel wat tegen. Natuurlijk musiceert Rush op topniveau. Niks aan te merken op de uitvoeringen. Dat zou ik niet durven. Maar het is allemaal zo veel te keurig gedaan dat ik me afvraag wat nu de meerwaarde is op een gewoon verzamelalbum. Die fade-outs dragen ook niet echt bij aan een warme livefeel. Doe mij dan maar liever Different Stages of Show Of Hands.

Ik ben ook niet gek op deze plaat.

Ik had deze op dubbellp al heel vroeg in mijn leven, maar kon het niet goed vinden. Ik vond alleen YYZ en wat stukjes op Jacob's Ladder en La Villa wel mooi. Maar omdat deze band op handen werd gedragen door zowat iedereen, durfde ik het nooit hardop te zeggen.

A Show of Hands vond ik waanzinnig, maar waarom deze dan niet? Komt het door de stem? Het gebrek aan songgericht materiiaal? Zo'n nummer als Tom Sawyer vind ik echt helemaal niets en Xanadu kan ik al helemaal niet uitluisteren.

Staat buiten kijf dat er natuurlijk heel goed gespeeld wordt en dat de drummer de beste drummer van de wereld is (niet mijn mening), maar ik vind er niks aan. Is het te serieus? Is het niet speels genoeg? Ik heb echt geen idee wat het is, dat ik tegen beter weten in eigenlijk deze periode van Rush maar helemaal niks vind. En de Rush die ik wel leuk vind, die is dan weer niet populair bij de Rush-fans.

Nu ja, ik hoop niet dat ik in 6/8 in elkaar geschopt wordt net als Peter Griffin.

Ik ben wel gek op die nummers an sich. Hou me ten goede. Maar deze liveplaat heeft geen sfeer en sprankelt voor geen meter. Dan voegt het verder ook niets toe eigenlijk.

Ik ben ook nooit echt dol geweest op dit live album. Sowieso ben ik geen heel groot fan van live albums dus wellicht dat dat een (grote) rol speelt. De fade-outs vind ik ook ergerlijk. Nu ik dit typ vraag ik me af of die op de cd ook aanwezig zijn...zal vanavond als ik thuis ben eens checken.

Ik was ook niet aan het suggereren dat iedereen die dit livealbum niet lust ook direct de nummers die er op staan niet lust.

Ik kan me herinneren dat mijn Rushcollectie begon met Show of Hands, Presto, Counterparts daarna Signals en dan deze.

Deze viel me toen erg tegen en heb wel (omdat ik prognerd was) de hele collectie Rush-platen ooit gehad, maar ik kon weinig met deze periode.

Het leuke aan Rush-liveplaten, is dat ze een periode lijken af te sluiten. Daarom zie ik deze plaat ook als een sluitstuk voor de voor mij wat minder gewaardeerde periode en Show of Hands als het sluitstuk van de voor mij wat meer gewaardeerde periode.

Deze plaat sluit nou juist voor mij hun beste periode af maar de eerlijkheid gebied mij te zeggen dat deze plaat mij toch een beetje tegen is gevallen.
Ik geef hier slechts 4* voor maar had er veel meer van verwacht sterker nog dit had een mijlpaal in de progressieve rock moeten/kunnen zijn maar is het niet.

Dof geluid, gitaar staat wat op de achtergrond. Die video van Exit, die opgepoetst is voor DVD, vind ik misschien wel beter. Exit heeft die fade-outs ook op CD overigens. Poets All the World's a Stage ook niet weg, prima live-album.

De pop-encyclopedie heeft Exit... Stage Left destijds omschreven als tegenvallend o.i.d. met notitie van de bootleg Live in St. Louis die menig fan ipv. Exit koesterde. Dat is dat Kiel Audiotorium concert van 13-02-1980 dat gedeeltelijk op de radio werd uitgezonden en later semi-officieel onder allerlei titels is uitgebracht, maar als veredelde bootleg niet op MuMe mag.

Deze live plaat heb ik ook nooit echt goed kunnen waarderen en Show Of Hands ook niet. Ik heb een sterke voorkeur voor Different Stages die wel meerdere periodes bestrijkt.

Different Stages is wat mij betreft by far het beste wat Rush live te bieden heeft. Vooral dat Hammersmith Odeon concert is ongeëvenaard goed.
Verder geheel eens met de kritieken over deze live plaat.

Op de 40th Anniversery-versie van Rush - A Farewell to Kings (1977) - MusicMeter.nl staat dat optreden in zijn geheel.

Net als Show of Hands een prachtig album. De heren halen alles uit kast, en dat levert enkele pareltjes op. Vandaag voor 9,00 euro kunnen aanschaffen. Zoiets laat je natuurlijk niet liggen. De fade outs zijn inderdaad hinderlijk.

Hoop ooit dat ze die live video opnieuw uitbrengen met het complete concert, die minuut of 50 die ze nu hebben is namelijk de beste live registratie ooit!

Er wordt hierop heel goed gemusiceerd maar de geluidskwaliteit is nogal wisselend en soms vrij matig. Bijvoorbeeld, The Spirit Of Radio klinkt onnatuurlijk, met name de vocalen en de bas, alsof er een gordijntje voor hangt. Daarentegen klinkt bijv. Red Barchetta wel OK.
Het gaat dan over de geremasterde CD uitvoering "The Rush Remasters". Meestal zijn de Bob Ludwig masterings goed maar hier valt het resultaat bij sommige tracks me wat tegen.