menu

Soundgarden - Badmotorfinger (1991)

mijn stem
3,96 (428)
428 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: A&M

  1. Rusty Cage (4:26)
  2. Outshined (5:11)
  3. Slaves and Bulldozers (6:56)
  4. Jesus Christ Pose (5:51)
  5. Face Pollution (2:24)
  6. Somewhere (4:21)
  7. Searching with My Good Eye Closed (6:31)
  8. Room a Thousand Years Wide (4:06)
  9. Mind Riot (4:49)
  10. Drawing Flies (2:25)
  11. Holy Water (5:07)
  12. New Damage (5:40)
  13. Into the Void (Sealth) * (6:37)
  14. Girl U Want * (0:29)
  15. Stray Cat Blues * (4:46)
  16. She's a Politician * (1:48)
  17. Slaves & Bulldozers [Live] * (8:38)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur: 57:47 (1:20:05)
zoeken in:
avatar van c-moon
5,0
Ik sluit me graag aan bij DOG. Soundgarden, zij net géén lifters! De band heeft zowat mee het grunge genre uitgevonden, en het enige verwijt dat je hen kan maken, is dan met name op deze plaat, dat je soms Black Sabbath invloeden hoort, maar dat vind ik nou net een compliment

Samen met Pearl Jam, Tad, Mudhoney, ... stonden deze heren aan de wieg van wat later "grunge" genoemd zou worden, aanvankelijk had men het over "Sub Pop" (zoals ook het platen label noemde) of ook wel "The Seattle Sound".

Alhoewel ik "Louder Then Love", de minder gepolijste voorganger van "Badmotorfinger" en "Superunknown", de opvolger, ook lichtjes fantastisch vind, is dit toch wat mij betreft de ULTIEME Soundgarden plaat!

Lekker tragen stevige slepende songs zoals "Oushined", "Slaves & Bulldozers", "Rusty Cage", of het magistrale "Searching With My Good Eye Closed", ... Lekkere opzwepende rockers zoals "Jesus Christ Pose" !!! "Face Polution"!!! "Drawing Flies"!!!!! .... of zeker niet te vergeten de heavy power ballad die "Somewhere" heet...

En dan mag ik ook het schitterende "Holy Water" niet vergeten... o ja.. en ... "New Damage"!!! En zeker "Mind Riot"...

Echt een plaat om te koesteren. Een plaat vol hoogtepunten. De eerste keer dat ik deze CD draaide was ik meteen verkocht. En sindsdien heeft deze CD al héél veel opgestaan, en ook nu draai ik hem zeer regelmatig. Wereldklasse deze plaat!!!

5!

avatar van Tribal Gathering
4,5
1991 : Het jaar van Chris Cornell. Zowel dit album als Temple of the dog. Beiden zijn waarschijnlijk mijn nummer 1 en 2 van dat jaar.

Het begint al met Rusty cage, een track met een snel begin en een heerlijk slepend eind.

En dit is niet het enige hoogtepunt.

De heerlijke trage single Outshined en het al even trage Searching with my good eye closed, Room a thousand years wide met zijn atypische koperwerk over de lome Black Sabbathachtige riff, Mind riot met de heerlijke Chris Cornell scream en de snelle tracks : Drawing flies, Face Pollution en het waanzinnige Jesus Christ pose ; Het zijn allemaal Supertracks.

Het hierna verschenen Superunknown was al een tikkeltje minder waarna Chris Cornell met de laatste Soundgardenplaat en Audioslave al niet interessant meer was.

Maar toch blijven daar altijd staan de 2 superplaten uit 1991. Het jaar van Chris Cornell.

avatar van Beatlejim
4,5
Soundgarden - Badmotorfinger (1991)

Weer '91 denk aan Nevermind (Nirvana) Ten (Pearl Jam). '91 is een jaar vol verrassingen voor de Grunge. En zonder twijfel het belangrijkste jaar van de Grunge.

Soundgarden: Laat hier vind ik een hele Soundgarden horen dan Louder than Love, allemaal wat lager

Zeker niet het succesvolste album, maar ik vind het wel 't beste album.

4.5*

avatar van deric raven
4,0
Is dit dezelfde zanger als die Chris Cornell die samen met Timbaland het commerciële popdeuntje Part Of Me maakte?
Dan moet er ergens iets gruwelijks fout zijn gegaan.
Vergeet al het hedendaagse werk, en omarm Badmotorfinger.
Voor mij het album van Soundgarden.
Hier klonken ze volgroeid.
Ondanks dat bands uit Seattle werden samen gebracht onder de noemer grunge, waren er wel degelijk verschillen.
Pearl Jam had meer het geluid van Free.
Nirvana duidelijk roots in punkrock.
Screaming Trees deed regelmatig aan het bluesachtige van Jim Morrisson denken.
Soundgarden heeft een beetje het Deep Purple, maar dan zonder het orgeltje.

Het concert op Pinkpop in de stromende regen paste precies bij de muziek.
De vette modderdruppels druipen van de gitaarriffs.
Wordt er nu een box op geblazen, of treffen de donderslagen uiteindelijk hun doel.
Donkere wolken boven de weide; duisternis op het podium.
Een slungelige basgitarist die zowat struikelt over zijn los gelaten schoenveters.
De duivelse Oosters getinte gitarist die een vorm van samenzwering tevoorschijn tovert uit het bewerkte stuk hout.
Ergens achter op het podium een bezeten drummer.
Vooraan de gekwelde Cornell in zijn Jesus Christ Pose.
Maar dan zonder de doornenkroon.
Rusty Case, Outshined en Jesus Christ Pose behoren tot hun beste werk.
Zeker in de live uitvoeringen.

Was de stage-dive van Eddie Vedder terecht het hoogtepunt van de dag.
Hier bewees Soundgarden dat er wel degelijk meer gaande was in Seattle.
Al hadden velen gehoopt dat Chris Cornell zich eventjes tot Pearl Jam zou voegen.
Om door de uitvoering van Hunger Strike van het Temple Of The Dog popgeschiedenis te mogen schrijven.
Het mocht helaas niet zo zijn.

avatar van Ronald5150
3,0
Als puber was ik helemaal gek van deze muziek. Zware logge riffs, beukende drums, aggressieve bas. Het paste toen helemaal in mijn straatje. Als ik "Badmotorfinger" nu weer luister vind ik het geheel toch een stuk minder. Maar ik vermoed dat het meer met mijn smaak heeft te maken, dan met kwaliteit. Overigens vind ik Chris Cornell nog steeds een van mijn favoriete zangers in het genre, en dat bewijst hij ook op deze plaat. Dat is ook de voornaamste reden dat ik deze zo af en toe nog eens opzet. Dat en het geweldige "Outshined".

avatar van james_cameron
4,0
Het album dat de band definitief op de kaart heeft gezet. De balans tussen rock en metal is hier kunstig getroffen; op de volgende albums zou het geluid steeds meer richting gangbare rock verschuiven. Krakers als opener Rusty Cage, Outshined en vooral Jesus Christ Pose staan nog steeds als een huis. Het album kent ook wat mindere broeders, maar voor het grootste gedeelte is dit toch wel een kraker van jewelste.

4,0
geplaatst:
De wat rauwe elementen van hun vorige platen zijn op Badmotorfinger nog veelvoudig terug te vinden, zware logge riffs, uitbundige vocalen van Chris Cornell, en nog een wat duister geluid. Het is echter alleen al een stuk beter uitgevoerd. Het 1e album van ze dat ik ook van begin tot eind goed vind, ook al duurt het album bijna een uur, het verveelt niet. Dit had ik helaas wel bij de andere albums tot nu toe. Jesus Christ Pose kende ik al wat langer, altijd wel een goed nummer gevonden. Room A Thousand Years Wide overtreft dit nummer, de bezwerende vocalen over die logge gitaren, en dan die saxofoon ook nog, bizar. New Damage mag er ook zijn als een passend afsluiter van een pakkend album. Veel variatie is er nog niet per se te vinden, maar dat vind ik hier niet kwalijk. Ik vermoed wel dat ik vaker naar dit album terug zal keren wanneer deze marathon ten einde is, en ik alle albums meerdere keren geluisterd heb. Tomorrow begat tomorrow.

1. Badmotorfinger
2. Louder Than Love
3. Ultramega OK
4. Screaming Life/Fopp

Gast
geplaatst: vandaag om 10:54 uur

geplaatst: vandaag om 10:54 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.