Queen - A Kind of Magic (1986)

Overigens vind ik dit wel één van de leukste hoezen van al hun platen. In ieder geval VEEL leuker dan the game, hot space en the works. Saaie boel vind ik die maar.

Leuk trouwens om zo je chronologische reviews te lezen, lennon. Ben er elke dag benieuwd naar!

Queen rockt er op los inderdaad. Het kan er mee door maar ik vind eigenlijk alleen One Vision en Who Wants To Live Forever echt goed. Van de laatste deel ik de opvatting dat alleen Mercury het laten zingen een betere keuze was geweest.

Met Priinces Of The Universe zeker de prijsnummers.
May zingt het imo wel aardig weg.
In gevoeligere stukken is zijn warme stemgeluid wel gepast.
Live zong Freddie het overigens wel helemaal.
May zong met Queen toendertijd nooit lead tijdens de livegigs.

Aan mijn stem te zien, mijn minst favoriete plaat.

Overigens even een flop5, voor er weer vragen worden gesteld:
1 Hot Space
2 The Game
3 Jazz
4 Flash Gordon
5 Kind of Magic
Zonder volgorde, gewoon uit mijn hoofd.

Ik vind juist de pop op deze plaat beter dan de hardrock.

Waar de voorliggende platen het verwijt krijgen dat er op dan heersende trends ingehaakt wordt, gebeurt dat hier kennelijk minder terwijl je zou kunnen zeggen dat het met het oog op het succes dat hardrock beleefde in de VS met A Kind Of Magic eigenlijk niet anders was.

Queen kwam het conservatieve Amerika niet meer in nadat de besnorde zanger in minijurk verscheen. Het Rock Hudson "schandaal" en dat gillende mens Tipper Gore (de ex van..) met haar Parental Guidance commitee geef ik maar even als voorbeeld mee.

Vergeleken met David Bowie vind ik Queen op de betere weg naar het einde van de 80's toe. Lekker niks aan de hand pop en rock plaatje waarbij MTV meer invloed heeft dan eenieder misschien lief is.

Al merkte je wel dat "de compromis" toch wel heel duidelijk zijn stempel bleef drukken.
Hoewel de typische Queenrocl weer wat meer overheerst staat er ook vrij licht werk tegenover.
Deekie en Freddie hadden elkaar in dat opzicht wel gevonden.
May en Taylor bewaken meer het rockelement, maar Taylor schudde dan net zo makkelijk een typische pophit als de titeltrack uit zijn mouw.

Op The Miracle is het eigenlijk niet veel anders, maar die is in zijn geheel wat coherenter.

Ik luister hem nu weer eens, en ik moet zeggen, ik blijf dit stiekem wel een leuk plaatje vinden. Verre van een geniaal geheel, maar fun is het wel.

Het titelnummer heeft een fijne drive en heerlijk basloopje, met One Year Of Love is het lekker zwijmelen, en Who Wants To Live Forever is een van hun beste ballads. Don't Lose Your Head hoor ik ook graag, stoot me absoluut niet tegen de borst en leuk dat ze ook zoiets eens probeerden.

Over de gehele linie ook schitterend aaneengezongen door Freddie, zo'n nummer als Friends Will Be Friends zou anders niet gewerkt hebben denk ik dan.

Het grootste minpunt: op One Vision vind ik vooral de brug betoverend mooi ("I had a dream when I was young") terwijl de rest van de song me eigenlijk iets te eendimensionaal is. Daar had meer in gezeten.

Middelmatig Queen album waar totaal geen lijn in te ontdekken valt (alhoewel ik weet dat dat een handelsmerk van de band is) maar desondanks een aantal goede en krachtige songs (One vision,Who wants to live forever) bevat.

Allergaartje inderdaad, met toch weer een paar sterke troeven.
Maar oh...wat onevenwichtig.

'One vision' is een prima opener van dit album. Met de titeltrack heb ik dan niet zoveel. 'Who wants to live forever' vind ik een meesterlijke ballad en 'Friends will be friends' een lekkere powerballad. De drie laatste nummers zijn heavy en daar hou ik wel van al klinken ze hier en daar wel een beetje geforceerd.

Bikkel 2, ik ben het met je eens dat dit een ietwat onevenwichtige plaat is. Dan is 'The Miracle' inderdaad wat coherenter.

Ik snap dse commentaren dat mensen het een onevenwichtog album vinden, maar ik vind de score toch laag.
Een album met Who Wants To Live Forever en Friends Will Be Friends kan al niet meer onder de 3.5*. De nummers gemaakt voor Highlander zijn zeker met het oog op de film ook prima. Weinig hele zwakke momenten en een paar hele sterke.
Fijn album dus.

Ik vind Friends will be friends een te krampachtige manier om nummers als we are the champions na te bootsen. Who wants to live forever vind ik dan origineler vooral met de film op de achtergrond.

Ach, andere bands bouwen een hele carrière rondom één stijl en dat kun je van Queen niet beweren. Bovendien, met Play The Game, Las Palabras De Amor en It's A Hard Life maakten ze al vaker van die zwierige ballades. Ik vind het niet zo erg. Eén van de aardigste nummers op dit vrij zwakke Queen album.

Friends Will Be Friends lijkt een soort We Are The Champions.
Een soort dank je wel naar de fans toe denk ik.
Zelfde opzet ook qua clip.
Een typische meezinger weer.
Ik ben er nooit echt van onder de indruk geweest.
Leuk, meer niet.

Vandaar dat Friends tijdens de magic tour ook in de toegift zat, tussen(!) de 'we are all united' meezingers WWRY/WATC.

Klopt. Wel een wat kortere versie in mijn herinnering.

Ja was ingekort. Zeker weten! Eén couplet met één refrein als ik me niet vergis.

Op Live Magic wel idd, maar daarop is elke song ge-edit ?
Normaal gesproken werden er 2 coupletten en refreins gedaan, tot aan de brug en gitaarsolo. Ik geloof dat alleen in Leiden de song in zijn geheel is gespeeld, toen het ook voor het eerst gespeeld werd.

Hij is op Live At Wembley ook korter.
Misschien is er in geknipt, maar kan het mij nauwelijks voorstellen.

Klopt, couplet-refrein-couplet-refrein, dus beiden 2x. Ook op live in budapest hoor je dit.
De song is dus 1x in zijn geheel gedaan, en ik geloof ook niet vanaf de allereerste Magic show is gespeeld, pas vanaf Leiden. daarna deze kortere versie waarvan je dan op live magic weer een ge-edite versie hoort. Maar dat geldt voor meer songs op dat album.

Berichten verplaatst naar Queen - Live Magic (1986)

Na meerdere draaibeurten vind ik dit toch best wel een hele fijne plaat. Met de titeltrack had ik aanvankelijk niet zoveel maar die kan ik inmiddels ook wel waarderen. En de heavy songs vind ik niet meer geforceerd maar goed klinken. Ik kan nu dit album van begin tot eind afdraaien zonder verveeld te raken. Een mooie mix van hard en zacht. Misschien vind ik dit zelfs wel een van hun beste albums. Vier sterren voor 'A kind of magic'.

Idd een heerlijke rock getinte plaat van Queen! Vind het ook een fijne plaat. Voor veel Queen fans een mindere plaat.hier op, weg met het theatrale en bombastische, en meer pop en rock getint.
Mag ik wel,vind bijna alle albums van Queen wel wat hebben op misschien een paar naar, op de meeste albums staan wel wat klassiekers. Vind the miracle ook zo'n lekker rock album.
Hierop mooie ballads afgewisseld met sterke rockers.
Vind persoonlijk dat dit album een laag gemiddelde heeft.
Ook nog een mooie hoes! Tijdje terug op vinyl gekocht, voor mij een topper in de al niet beroerde Queen discografie.

Kant 2 (vanaf Who Wants, dus) vind ik juist erg bombastisch. Vooral Princes Of The Universe en Gimme The Prize. Toen de plaat uitkwam had ik bij het Princes het gevoel dat ik weer terug was bij Queen II....

Eens met De buurman.
Waren dat ook niet de songs die in de film Highlander voor kwamen?
Het zijn in ieder geval songs die idd meer de oudere bombastische Queen laten horen.
Princess Of The Universe vind ik ook heel geslaagd.

Aan de hand van deze plaat stelde ik me Queen voor. Later is dat beeld wel veranderd, maar destijds draaide ik Greatest Hits II helemaal grijs. Vier van die hits staan op A Kind Of Magic en Live At Wembley (ook veel gedraaid in die tijd) is natuurlijk van de bijbehorende tour. Rond die tijd zag ik Highlander voor het eerst en ik kreeg later voor mijn verjaardag een tourshirt. Overal was de link met dit album.

En nog altijd geniet ik ervan als ik er naar luister. De titeltrack was lang mijn favoriete Queensong en nog altijd heb ik er een zwak voor. Ja, het is pop, maar het klopt helemaal voor mij. Pakkend deuntje, magisch sfeertje en daarbij het muzikale vakmanschap van de Queenleden. One Vision, Gimme The Price, Princes Of The Universe, het zijn allemaal pareltjes. Who Wants To Live Forever is ook onlosmakelijk verbonden met Highlander, maar op zichzelf al een prachtige ballad. Hartverscheurend als de bijbehorende scene voorbijflitst. Ergens wel jammer dat One Year Of Love, Pain Is So Close To Pleasure en Friends Will Be Friends het niveau naar beneden halen. Let wel. Ook die songs zijn niet slecht, maar ik sla ze meestal over.


Tussenstand:
1. Sheer Heart Attack
2. A Night At The Opera
3. News Of The World
4. Queen II
5. Queen
6. A Kind Of Magic
7. The Works
8. A Day At The Races
9. Hot Space
10. Jazz
11. The Game

Ik moet nog even zeggen dat Highlander een van mijn favoriete films ooit is, zodoende is de onofficiële soundtrack van deze film een bijzondere aanwezigheid voor mij. Aangezien Greatest Hits II het meeste gedraaid werd bij ons thuis, heb ik A Kind Of Magic en Who Wants To Live Forever al vanaf jongs af aan goed meegekregen. Deze songs hebben ook altijd een speciale plek in mijn Queen-minnend hart gehad al is het vooral laatstgenoemde track die me altijd in vervoering brengt. Als ik de film kijk kan ik het nooit drooghouden tijdens het moment waarop Connor bij zijn stervende vrouw zit en hij haar met betraande ogen gezelschap houdt tot het laatste moment. 'There's no time for us...' roept standaard tranen op. Het omschrijven van waarom ik van dit nummer houd roept zelfs al tranen op! WAT HEBBEN JULLIE MET ME GEDAAN QUEEN??? *kuch* Kunnen we het er over eens zijn dat dit gewoon een van de mooiste ballads ooit is? Een van de weinige concurrenten hiervoor zou Alan Parsons Project's Old And Wise zijn en dan zou het nog een spannende deathmatch worden welke me het meeste in beroering brengt...

Sorry, ik hoor nu het AND WE CAN HAVE FOREVER, AND WE CAN LOVE FOREVER!-stuk voorbijkomen en moet even meeschreeuwen. Verrek, wat een prachtlied.

Oh ja, de rest van het album. Ik heb een speciale liefde voor het ondergewaardeerde Gimme The Prize. Ik bedoel natuurlijk GIMME THE PRIZE, aangezien deze songtitel uitgeschreeuwd dient te worden. Hier leeft mijn heavymetalhart helemaal op. Clancy Brown's brokkelige Kurgan-stem in combinatie met de stampende May-riff en de zijn longen eruit schreeuwende Mercury leveren een gouden combinatie op. Jammer dat hij en Deacon dit nummer zo haatten, het is echt een van mijn meest orgastische Queen-ervaringen.

One Vision, A Kind Of Magic en Friends Will Be Friends zijn gewoon ideale singles. Princes Of The Universe is een krachtige eveneens naar heavy metal-neigende anthem, terwijl Don't Lose Your Head als vreemde eend in de bijt met zijn elektronica het bij mij ook altijd goed doet. One Year Of Love is in context van de filmscene (in de kroeg) een prima soundtrack, waardoor alleen Pain Is So Close To Pleasure het niet helemaal voor mij is. Ik besef ook wel dat dit echt verre van het beste is dat de band gemaakt heeft, maar het totaalplaatje in combinatie met een van mijn favoriete films ooit, zorgt voor een hoge waardering. Ik draai dit album ook verdraaid vaak bedenk ik me net...

Tussenstand:
1. Queen II
2. A Kind Of Magic
3. A Night At The Opera
4. Queen
5. Sheer Heart Attack
6. News Of The World
7. A Day At The Races
8. The Works
9. Jazz
10. The Game
11. Hot Space