Radiohead - The King of Limbs (2011)

onbevooroordeeld, dat lijkt mij lastig bij een band die zo groot is als Radiohead. Als ik je kritiek lees is het ook niet gelukt. De plaat van Radiohead valt mij niet mee, ik heb ook het beeld dat de objectiviteit bij de benadering hevig zoek is en dat er te nadrukkelijk gezocht wordt naar het kwartje dat wel of niet valt. Een mindere plaat uit hun catalogus.

Ik volg de popmuziek al ruim 40 jaar op de voet. Dat Radiohead (en verwante muziek) niet in mijn top 10 voorkomt wil niet zeggen dat ik er niet naar luister....

Zal hem eens gaan luisteren. Verwacht er weinig van, vind Radiohead een goede band maar hun werk is wel zwaar overschat imo.

Precies, en daarom is dit gewoon de cd zoal die is en geen voorproefje op wat anders geblabla

Maak ik dat nu hard, nee, wellicht in toekomst wel

Als je dit album een 0,5 geeft zou ik als ik jou was er mooi niet meer naar luisteren, of ben jij zo'n pijn is fijn figuur?

Dat is waar. Bij Radiohead is het al gauw een smaakkwestie, omdat ze redelijk unieke muziek maken. Radiohead maakt geenzins slechte muziek. De muziek die ze maken is qua muzikale standaard zeer hoog. Of je het mooi vind is wat anders.

Ik vind het daarom ook onzinnig om tegen beter weten in toch naar zo een album te gaan luisteren en het album omlaag te stemmen. Ik ga toch ook niet alle hip-hop/rap CD's af, luisteren en die omlaag stemmen, terwijl ik bij voorbaat weet dat ik het toch niets ga vinden (uitzonderingen daar gelaten).

Ik kan me niet voorstellen dat als je hart wel bij dit genre ligt, je naar waarheid een 0,5* aan dit album kunt geven. Ik ben ook licht teleurgesteld toen ik dit nieuwe album hoorde, maar toch steekt deze plaat goed in elkaar, ook al kan het me allemaal niet echt bekoren.

Als Jan Smit meer dan 1000 punten op de rotatielijst haalt en ook nog eens goede kritieken krijgt ga ik het zeker wel even luisteren. En als je alleen maar bij je eigen genre blijft zal je nooit iets nieuws ontdekken. Het is wel zo dat er, als tegenreactie op de Radiohead-fanboys, personen zijn die maar al te graag 0,5* geven. Als dit een onbekend bandje zou zijn dan zal er nauwelijks lager dan 2* worden gegeven. Aan de andere kant zouden er dan ook een stuk minder 5* worden gegeven.

Wat overhitte berichten verwijderd.

Voila, dat vind ik dus ook. Vandaar dat ik me afvroeg hoeveel een stem precies waard is van iemand die albums van het genre TKOL sowieso niet weet te waarderen. Ik ga zoals je zegt inderdaad toch ook geen folkalbums beluisteren en quoteren wanneer ik niks van folk ken en het genre me niet ligt. Anders is het een tikkeltje te gemakkelijk om 0,5* uit te delen.

Bwaah, het blijft Jan Smit natuurlijk... Maar ik ga akkoord met je.
En al die vijven heffen die lage scores dan toch weer mooi op, dus... alhoewel pure tegenreacties natuurlijk geen goed doen aan een representatieve score. En stemmen - hier is ie weer - van mensen die niet zo tuk zijn op het genre in kwestie, doen dat eigenlijk feitelijk ook een beetje. Neem nu als analogie de score die The Assassination of Jesse James kreeg op Metacritic.com. Dat was 68/100. Vanwaar zo magertjes? Wel, omdat niet iedereen zoals ik graag trage, poëtische films ziet. Al wie dat soort films maar saai vindt, stemde laag, waardoor de fans van trage, poëtische films de score met een tikkeltje zout moeten nemen voor ze beslissen om die te bekijken of niet. Hetzelfde gaat ook nu weer op. De score voor deze plaat schommelt rond de 3,75 en is er typisch zo één die impliciet luidt "doorgaans ben je ofwel aan deze muziek en vind je het fantastisch of je bent er niet aan en zult ontgoocheld zijn".

Op zich ben ik het eens met je als het gaat om die anti-stemmers. Wel blijft dat tot nu toe verre uit het vaakst 4 sterren is gestemd, gevolgd door 4.5 en 3.5 ster, of te wel goed maar niet fantastisch! Mijn eigen stem valt tot nu toe ook in die categorie...

De verwachtingen liggen bij Radiohead gelukkig ook niet zo hoog. Tjonge, je zou er zo maar faalangst van krijgen...

Ik zie de link met Kid A niet? omdat deze plaat niet Rock gericht maar zich eerder focust op avant gardische experimenten? wat Kid A kenmerkt is het gehele claustrofobische gevoel dat het album kenmerkt en er zat ook een iets beter geheel in. Daarom is Kid A een top album en dit niet, voor mij althans

Het laatste label wat op deze plaat geplakt kan worden is wel avant-garde, laat staan avant-gardistische experimenten, wat dat ook moge betekenen.

Ah, wist ik niet: ik ging af op de stemmen die ik de voorbije pagina's zoal zag passeren.

Radiohead is natuurlijk ook maar gewoon een band, gelukkig maar. Thom Yorke en vrienden blijven natuurlijk ook gewoon mensen, gelukkig maar.

Maar het zijn wel héle goede muzikanten die duidelijk weten waar ze mee bezig zijn, en nooit te vroeg een album uitbrengen, ook over The King Of Limbs is weer heel goed nagedacht, hoewel niet elk nummer even goed is, staan er echt weer een paar pareltjes op.
Ik noem een Feral, Lotus Flower en Give Up The Ghost. Iemand anders zal natuurlijk weer iets anders vinden, maar gelukkig heeft iedereen een eigen mening.

In Rainbows vond ik geniaal, The King Of Limbs vind ik toch minder succesvol, het mist in mijn ogen een beetje het vuur en tempo in sommige nummers dat In Rainbows wel had, ook Kid A had dat. Hier klinkt Radiohead alsof ze expres zo min mogelijk melodieen en tempowisselingen in de nummers wouden. Ik mis een nummer als 15 Step.
Hoewel het album maar 37 minuten duurt, vind ik het soms toch een beetje langdradig, dat komt zeker voor een groot gedeelte door de sfeer die er over het album hangt, maar als ik de nummers dan weer apart beluister vind ik ze toch wel weer heel goed. Om dit hele album in één te luisteren moet ik toch echt wel in de stemming zijn, in tegenstelling tot In Rainbows.

Geen geniaal album, wel een heel goed album.

Bedankt voor de tip! Dat album van Low Vertical klinkt echt super! Deze mening staat overigens los van mijn mening over TKOL. In de muziek heb je naar mijn mening geen concurrentie.
In Rainbows is ook een voorbeeld van hoe het had kunnen zijn, maar die hadden ze al eens gemaakt.
Ik denk nu ook wel te weten waarom ik TKOL minder vind dan bijvoorbeeld In Rainbows (die is ook wel erg geniaal). Er zit minder variatie in en minder tempo wisselingen in. Het is ook echt een sfeer album die ik alleen op bepaalde momenten wel kan waarderen, maar niet altijd.

Ik moet zeggen dat ik de voorkant erg goed bij de muziek vind passen, hier is echt overna gedacht met die 'langzame' vervagende vreemde strepen die uitlopen van de poppetjes

In het begin was ik lyrisch over TKOL en vond dit een meesterwerk, dat moet ik nou bijstellen:
ipv 5* geef ik het nou 4 sterren.
Af en toe klinkt de overall sound of is de feel wat 'lelijk', het voelt niet helemaal lekker aan.
Maar alsnog wel goed plaatje hoor, daar niet van.

Ik vind hem steeds beter worden ik vind de nummers zelfs in de meeste gevallen veel te kort
it je net lekker in d eloop, stopt het alweer

Gaat er in als soep momenteel, iedere avond minstens 1 keer

Aparte plaat die ik van 0,0 naar minstens 4 zie stijgen in ene paar dagen

Aha, dus toch wat te vroeg met sterren wezen strooien?

Een nieuwe Radiohead noopt mij toch altijd even tot luisteren. Ikzelf vond OK Computer een matig album en The Bends en Kid A beiden prachtplaten. Ook met deze plaat blijven ze verder werken aan het aparte muzikale geluid waar ze een aantal jaar geleden mee begonnen zijn. En alhoewel in het geen slecht album vind kan het album me niet helemaal bekoren. Apart, vreemd en soms zelfs een beetje catchy, maar nergens grijpt het me. Vandaar een gemiddelde score voor een gemiddeld album.

2.5

Na een tijdje kan ik opeens de rustige tweede helft ten zeerste smaken. Ik heb nu de ideale manier gevonden om van dit album te genieten: gewoon zelf een playlist maken, waarbij ik nummers 2,3 en 4 weglaat. Lotus Flower grenst echt op een goede manier aan Bloom, en zo krijg je een organische set songs waarin Radiohead telkens een nieuw geluid en een aparte sfeer laat horen. Als ze die 5 songs hadden uitgebracht, duurde het hele plaatje maar 25 minuten, maar had het denk ik veel beter ontvangen geweest door de consistentie. Plus dat het ideaal zou zijn om er nog een EP van 25 minuten bij te kappen, zodat je een perfecte albumlengte uitkomt. Coit, ik ben hier veel te hard aan het fantaseren, maar nu luister ik lekker mijn imaginaire EP en hoop ik op een snelle nieuwe EP met daar eindelijk The Present Tense op.

Pfff, dit kan natuurlijk niet he.

nummers 2, 3 en 4 weglaten en dan 5 sterren geven?

Ja, alleen al voor Little By Little had ik dit album niet willen missen...

Jump of the end...

Helaas was ik fout, wil je het me vergeven?

Ik moet bij Codex wel enorm veel denken aan Lover, You Should've Come Over van Jeff Buckley...

Separator .