Radiohead - The King of Limbs (2011)

Dat ik ze weglaat betekent niet dat ik ze niet naar waarde kan schatten. Zo vind ik Feral bijvoorbeeld een ondergewaardeerde sfeercollage van een nummer, die vooral met een hoofdtelefoon in je bed tot volle uiting komt. Ik gaf dan ook commentaar op de consistentie van het album, een gelijkaardige sfeer of aanvoelen, die naar mijn mening op de voorgestelde manier echt tot zijn recht komt. Hoewel ik 15 Step of Bodysnatchers kanjers van nummers vind, begin ik In Rainbows ook vaak vanaf Nude, simpelweg voor de gelijkaardige sfeer en klankkleur. Dat neemt niet weg dat ik In Rainbows de volle 5 sterren waard vind.

Maar zelfs als ik het niet puur over de consistentie zou hebben: ik geniet zoveel van die vijf nummers, dat ik het op zich een 5 waard zou vinden. Niet omdat dit zo'n onweerlegbaar meesterwerk is geworden (dat is het niet), maar omdat dit wel degelijk een eigenzinnige groeiplaat is. Ik vond aanvankelijk nummers 2, 3 en 4 juist het best, maar de rest is daar na een tijd simpelweg bovenuit gegroeid. Als ik de Radiohead-catalogus nog eens doorpluis, vind ik het nu een verademing om dit relaxed album (tweede helft) ertussen te hebben, zeker ook omdat dit zo uniek is bij Radiohead. In Rainbows was heerlijk melodieus, maar ik kon me er nooit echt volledig op "ontspannen", daarvoor zat er nog te veel van die Radiohead-onrustigheid in. Ik ben blij dat dat nu wel het geval is, en dat een lichte teleurstelling onverwacht in enorme tevredenheid is veranderd. Ik mag dan melig klinken, maar de hoorns op Codex, de vogelgeluiden tussenin, de hoge optimistische gitaarlijn in Separator - ik smelt er voor.

Volledig mee eens, het is idd zoeken naar de "drug" op dit album.
Zeker is het zo dat sommige muziek meerdere luisterbeurten nodig heeft, maar ergens houdt het op.
Dit is een onvoorstelbare draak van Radiohead, en wens er ook niet op te stemmen, dat wil ik hun niet aandoen.

Gr easy

Ik ben het album nu voor de eerste keer aan het luisteren... Vooralsnog vind ik het een heerlijke plaat. Lekker experimenteel zonder al te zwaart elektronisch te klinken.

Uiteraard ga ik er nog geen beoordeling aan hangen. Doe ik over een weekje wel.

Ik las vandaag wel een aardige opmerking over Kid A. Dat Radiohead na het zo geslaagde OK Computer het ineens nodig vond om met geluiden als wasmachines te gaan experimenteren. En dat er dan ook nog mensen waren die dat serieus gemeend goed vonden... Zelf vind ik het ook deels mislukt wat Radiohead op Kid A doet. Daarnaast zijn de helft van de nummers gewoon matig tot slecht. En een geheel vind ik het al helemaal niet, zoiets als claustrofobisch vind ik erg ver gezocht.

Dit the King of Limbs is iets heel anders. Het is minder toegankelijk dan het mooie album In Rainbows, door de melodieen en de gebruikte electronica. Samen levert dat een sfeer op, die je kan aanspreken of niet. Het heeft veel minder met experiment te maken dan Kid A en vrijwel alle nummers zijn de moeite waard. Dit in tegenstelling dus met Kid A en de twee opvolgers in meer of mindere mate.

In het artikel met die opmerking stond ook dat Radioheadfans linksstemmende meusli-eters zijn of iets dergelijks.

Grappig. Ik vind In Rainbows juist dermate ontspannend dat het wat tegen het saaie aan zit. Dit album, en dan vooral de eerste helft, heeft gelukkig die spanning wel.

Ja, omdat ze zo fanatiek zijn. Dat van dat links stemmen en die muesli weet ik niet, maar fanatiek dat klopt. Toch Radiohead fans?

Nog een zo'n valse beschuldiging en het zal je bezuren!

In eerste instantie vond ik dat ook (je eerste opmerking) maar dit is langzamerhand gegroeid. Inmiddels is het mijn favoriete album (als geheel dan). Met dat laatste ben ik het ook eens. Op Feral na (sonisch superieur maar, vooralsnog vind ik er weinig achter zitten), en tot en met Lotus Flower is het een heel spannend album. Hierna wordt het imo wat saaier. Codex groeit heel langzaam bij mij, maar komt nog steeds een beetje obligaat over, en de andere twee nummers (vooral Give Up the Ghost) zijn voorbij zonder dat je er erg in hebt. En dat laatste is niet écht positief...

Dat was Gerard Ekdom die dat zei. En hij had het ook nog over ontploffende wasmachines
Maar natuurlijk is dit overdreven, er zijn tal van artiesten die meer als een ontploffende wasmachine klinken dan Radiohead vanaf Kid A.

Na 5 luisterbeurten vind ik In Rainbows veel beter dan deze plaat. Dit is niet van het kaliber Radiohead...of Radiohead is niet van het kaliber waarin "wij" ze plaatsen....
Ik bewaar 'm wel, maar ik steek mijn tijd dit jaar liever in platen die beter zijn, next!

Dat laatste zou zomaar kunnen. Radiohead leverde tot nu toe drie geweldige albums af (The Bends, Ok Computer & In Rainbows) en de rest was (wat) minder... Dit The King of Limbs is een interessant tussendoortje. En zo lijkt het ineens op een 'gewone' echt goede rockgroep, waarvan ik altijd wel geinteresseerd ben waar ze mee komen.

Als je OK Computer/The Bends/In Rainbows het interessantst vindt dan is het voor jou niet erg dat het een rock groep is, maar als je oor hebt voor de muzikale genialiteit op kid A en de emotie en pracht op Amnesiac en dit album.. dan kan je gelukkig niet anders dan inzien dat het geen "gewone" goede rockgroep is.. (Fanboy frustratie: Damnit heb Hail to the Thief niet geweldig genoemd.. Bij deze)

We hadden het hierboven over het geluid van ontploffende wasmachines aangaande Kid A. Mislukte experimenten zijn dat. En ik meldde dat ik de helft van de nummers matig tot slecht vond, net als op de twee opvolgers.

Dit The King of Limbs vind ik veel minder experimenteel. Er wordt gewoon met veel meer electronica gewerkt, de melodieen zijn wat ingewikkelder dan op In Rainbows en de stem van Thom Yorke is wat 'dromeriger'. Als je de sfeer van de plaat mooi vindt, dan zet je 'm graag op, zoals ik.

Zo beschouwd is Radiohead toch echt 'maar' een gewone - zeker interessante - echt goede rockgroep.
Misschien wel een bevrijdend inzicht voor wat al te fanatieke volgers van deze band?

Eh.. laten we je mening een mening laten en als je de helft van kid A nummers matig tot slecht vond dan kan ik joun mening over wat voor een band radiohead precies is wel begrijpen.. nogmaals Kid A is in mijn ogen een van de beste albums ooit gemaakt, en Radiohead's meest eigenzinnige sfeervolle plaat dus of dat inzicht nou bevrijdend zou zijn.. eerder kortzichtig, maar dat is mijn mening natuurlijk. Misschien meer een discussie voor bij Kid A want over dit album zijn we het blijkbaar wel eens

Dat laatste is inderdaad mooi. Ik heb 'm net aanstaan: the King of Limbs klinkt prima bij een ochtendzonnetje.

Ik vind het ook maar een 'rockband', electronica-act is echt iets teveel eer voor ze, en tevens zouden er dan nog veel meer mensen afhaken dan blijkbaar nu al doen.. krankzinnig in 2011 eigenlijk, terwijl we al van Kraftwerk en via massaal hossen op de trance en house naar Autechre en vele vele briljante volgers zijn gekomen. Maar kennelijk een evolutie die de 'rock'liefhebber liever aan zich voorbij laat gaan dus, jammer.

Ik vind 4,5 sterren wel wat veel voor een interessant tussendoortje.

Erg goed, maar ik vind hem te kort...

Je hebt gelijk. Oorspronkelijk gaf ik die score voor de mooie sfeer van het album, maar nu na een aantal weken draaien haal ik er een halfje af. Het blijft wel een mooi sfeervol eigenwijs "tussendoortje", maar de songwriting is niet altijd even sterk.

Ik doe er dan weer een halfje bij. Omdat ik niet moeilijk moet doen: heb deze plaat de voorbije tijd ontzettend veel gedraaid en ik krijg er nog steeds kippenvel van, en hoe lang was dat al geleden? Erg lang. En op zich is de plaat in mijn ogen feilloos, zij het te kort, maarja, je kunt de band daar feitelijk niet echt op afrekenen. Bovendien benadert TKOL zo de perfectie. Dus de 5* is binnen. (Thom en co juicht)

Ik kan de muziek echter totnogtoe niet volledig grijpen. Vreemd, hoor. Het sluipt me allemaal langszij terwijl ik ernaar luister... Ach, ik hoef het ook niet beet te grijpen. Give up trying to catch the ghost? Idd - in onze reeks 'flauwe, rare woordspelingen'

Durf ik ? Ik heb sinds dat hij uitkwam veel en vaak geluisterd. Heb altijd de tijd nodig voor Radiohead, maar toch verdween hij naar de achtergrond. Ja, hij is mooi, maar het zegt me niet veel. Misschien over een tijdje nog eens proberen.. En misschien, als die geheimzinnige tweede echt mocht uitkomen, een volledig beleven.

Eerlijk is eerlijk. Heb gisteren de nieuwe Bløf gekocht, maar die, vind ik, eigenlijk een stuk beter. Hebben natuurlijk ook ooit hun " April " en " Oktober " gemaakt, maar " Alles blijft anders " is gewoon retegoed. Ik vergelijk beide bands niet, dat kan niet, maar ze kwamen bijna tegelijkertijd uit en ik geef de voorkeur aan de Zeeuwen..

Radiohead hun eigen " April " ?

Let wel, op persoonlijke smaak geschreven

Ja, ik durf....

Durf wat?

Hahaha, ik heb al veel gelezen over TKOL, maar deze vergelijking zie je niet vaak..



respect voor dat

Maarre, ik heb de plaat nu (sinds die ene vrijdag) een aantal keer per dag gedraaid, maar durf er nog geen beoordeling aan te hangen.. Ik blijf het een vreemde combi vinden van Amnesiac en In Rainbows vinden, en dat zijn los van elkaar geweldige platen. Deze moet nog even bezinken denk.. Maar als mijn oordeel geveld is, zal ik het zeker hier posten!

Naar Blof luisteren en deze links laten liggen getuigt niet echt van durf, eerder een gebrek daaraan..

Dit is vast al eerder gevraagd of zo maar toch.. :$

Heeft iemand al foto's of iets dergelijks van het fysieke album???

Eigenlijk kenmerkt Radiohead zich sinds Amnesiac (Kid A laat ik even achterwege) voor mij door nummers waar ik weinig mee heb en daarnaast nummers die ik helemaal fantastisch vind (bv. Knives out van Amnesiac en Jigsaw falling into place van In Rainbows).

Op dit album staat geen topper in die trant eigenlijk. Dat vind ik wel een gemis. Toch wel een 4*, omdat het album over de hele linie prima te pruimen valt. Dat viel van Amnesiac en Hail to the Thief niet altijd te zeggen. In Rainbows en The Bends blijven trouwens mijn favorieten.

Je bent niet de enige als ik alle reacties zo lees. En toch is dit album maar 5 minuutjes korter dan In Rainbows.

Ha, je noemt daar even mijn top-2 van Radiohead nummers
Ook eens met het laatste, al vind ik Little by Little een mooie subtopper.