Gert P schreef:
Vindt hoofdzakelijk streetspirit wel mooi en fake plastic tree, helaas al wat vaker geprobeerd net als met die Buckley..... zijn niet mijn dingen.
Kijkend naar je top 10 is dat ook niet verwonderlijk. Het bestaat voor een deel uit jaren zeventig (of daarop geïnspireerde) prog/symfo-bands. Veel tempowisselingen, dramatiek, uitgestrekte solo's, kristalheldere gladde soepellopende zang (met herkenbare teksten), in de conventionele bandconstructie (zonder synths of drumcomputers). Daarnaast hebben nummers van deze bands regelmatig een episch karakter (verwijzend naar Genesis) of , allemaal elementen die in Radiohead van na het album Kid A nauwelijks voorkomen.
Ik vind het wel goed van je dat je deze band weer een kans geeft maar ik denk dat als je toegang wil krijgen tot de (in mijn ogen) wondere wereld van post-Kid A Radiohead, dat je je benadering van muziek moet verbreden/veranderen. Deze komt bij mij over als radicaal anders dan de benadering waarmee je de muziek van Radiohead zou kunnen waarderen. Met een prog-symf-benadering is het electronisch 'geneuzel', de subtiele opbouwen van sommige nummers en de drones (die er voor zorgen dat een overduidelijke climax soms uitblijft) een kwelling waar geen einde aan komt. Dit album is denk ik ook binnen het radioheadoeuvre een uiterste tegenpool van jouw top 10.
Ik zeg dit alles met de notie, ALS je dat wilt want je MOET natuurlijk helemaal niks...
p.s. Overigens affgaand op de vele belachelijke verkleedpartijen van Peter Gabriel zouden mensen ook een behoorlijk slechte indruk kunnen krijgen van de vroege Genesis, waar jij het natuurlijk ook niet mee eens bent. Daar kan je natuurlijk doorheen prikken...