Foo Fighters - Wasting Light (2011)

Erg sterk album met uitschieters als Bridge Burning, Walk, Dear Rosemary en Arlandria.
I Should Have Known is ook prachtig.

Voor mij zowaar het beste album van de Foo's dit. Er staan een paar heerlijke nummers op, vooral het tot nog toe weinig genoemde Back&Forth vind ik echt een toppertje.
Volgens mij hun volgende single uit dit album.

Ik hoop ze deze zomer ergens op een festival te kunnen zien in elk geval!

Ondanks slechte recensies groeit dit album bij mij juist per luisterbeurt! Echt fantastisch.

Vooraf had ik niet al te hoge verwachtingen van Wasting Light. Een groot Foo Fighters fan ben ik sowieso al niet (ik ken alleen The Colour and the Shape en een paar singles) en na het horen van White Limo had ik op voorhand al weinig zin meer om dit album te gaan luisteren. Gelukkig klonk de eerste single Rope een stuk beter, waardoor ik toch heb besloten dit album eens uit te proberen. En daar ben ik absoluut niet rouwig om!

Meteen na de eerste luisterbeurt was ik enthousiast, iets wat me niet heel vaak overkomt. Ik werd meteen gepakt door het hoge rock-gehalte en de aanstekelijkheid van de eerste nummers. Bridge Burning is een perfecte opener voor dit album en zelfs White Limo klonk ineens best goed. Zou dat komen door het gezelschap waarin dit nummer nu verkeerd? Ik denk van wel.

Bijna alle nummers zijn kwalitatief sterk, hoewel het tweede deel van het album wel wat aan kwaliteit inboet. Back & Forth is gewoon bagger en ook Miss the Misery en I Should Have Known doen me niet veel. Laatstgenoemde vind ik zelfs ietwat irritant. Het zeikerige 'I should van known...' in de intro doet mijn humeur bepaald geen goed. Eerlijk gezegd is het nummer niet eens zo heel slecht, maar ik wordt er niet warm of koud van.

A Matter of Time vind ik daarentegen weer wel een lekker nummer! Het is een vrij simpel nummer met niet al te ingewikkelde lyrics, maar het is wel erg aanstekelijk. Hoe kinderlijk eenvoudig het refrein ook is, ondanks (of misschien wel dankzij) dat kan ik A Matter of Time maar moeilijk uit mijn hoofd krijgen.

Gelukkig staat er na twee mindere nummers nog wel een goede afsluiter op dit album: Walk. Vooral het 'ingehouden schreeuwen' van Grohl tijdens het eerste refrein vind ik echt fantastisch! Samen met Arlandria en Bridge Burning staat er dus sowieso een trio topnummers (nee, ik schuw het gebruik van superlatieven niet) op dit album. Met daartussenin een meer dan behoorlijke opvulling. Daarom 4 sterren voor de jongste telg uit de Foo Fighters-familie!

Mijn eerste kennismaking met de Foo Fighters (en dit genre in het algemeen, alhoewel ik wel Nirvana luister) en het is zeker geen teleurstelling. De stem van Grohl heeft wel wat. Zijn rustige toon is lekker relaxed, zijn schreeuw zang is heerlijk agressief. Op dit album staan een paar uitschieters, zoals Bridge Burning, wat ook meteen mijn favoriete nummer is. Het nummer wordt goed opgebouwd en zodra Grohl begint te zingen barst het feest los. Van dat soort rock hou ik wel. Maar ook de minder harde nummers spreken mij aan. Arlandria bijvoorbeeld is aanstekelijk, vooral de coupletten vind ik mooi klinken. Hetzelfde geldt voor These Days. Verder is A Matter Of Time een leuk opzwepend nummer. Daarna, voor mij, is de enige andere uitschieter I Should Have Known, ik snap dat mensen dat overgeproduceerde niets vinden maar ik vind het een mooi nummer. De rest klinkt zeker niet slecht, maar hebben (nog) geen diepe indruk achter gelaten. Soms klinken nummers ook teveel op elkaar, maar dat is wellicht een kwestie van meerdere keren luisteren denk ik. Back & Forth vind ik het trouwens het slechtste nummer van deze plaat.

3,5* Op naar meer

I should have know is idd een prachtig lied voor mij ook 1 van mijn favoriete nummers te samen met These Days en Walk.

Ik moet gewoon hard lachen bij het nummer 'White Limo'

Wat hilarisch, dat overdreven hysterische geschreeuw van Dave

Geweldig!

Lekkere helder geluid ook. Butch Vig heeft weer z'n best gedaan

dit is gewoon het album van het jaar voor mij nu al en dan moet de nieuwe peppers nog uit komen
nummers zoals dear rosemary, walk, these days, arlandria en i should have knowzijn op dit moment mn favoriete echt dit is een geweldig album deze had van mij zeker boven de 4* mogen krijgen als gemiddelde
muziek 5*
cover 5*
walk 5*
:3
= 5*

Ik vind dit echt wel een sterk album. Bij de eerste luisterbeurt was ik niet echt overtuigd, het klonk allemaal zeer druk zonder uitschieters. Maar na enkele luisterbeurten viel me toch wel op dat dit een zeer sterk album is. White Limo vindt ik de enige domper op deze plaat. 3:22 geschreeuw van Grohl, daar zat ik nu niet meteen op te wachten. Foo Fighters staan voor rock, niet voor metal dact ik. 'Rope' is een degelijke eerste single, al steekt het wel tegen na een tijdje. 'Back & Forth' en 'Walk' zijn voor mij de 2 uitschieters in positieve zin.

En het album staat alweer in 3 top 10's

Wat een plaat, elk nummer is vet. Dear Rosemary en opener Bridge Burning zijn tot nu toe mijn favoriete nummers, ook is het nummer I Should Have Known prachtig.

Misschien word Smells Like Teen Spirit aan de setlist toegevoegd... lijkt me wel eens leuk om te horen!

BLABBERMOUTH.NET - DAVE GROHL Talks Playing 'Smells Like Teen Spirit' Again - roadrunnerrecords.com

hoe meer ik de cd beluister hoe beter de meeste nummers worden. Behalve dan White limo , ik ben geen fan van de screamo . Over het algemeen blijft het wel een zeer goed album naar mijn mening .

White Limo screamo? Sorry hoor, celonie, maar hier sla je de plank toch compleet mis. White Limo is gewoon zware rock ´n roll!

Eens met Don Cappuccino, ik vind White Limo juist een van de beste nummers op deze plaat.

Ik begin White Limo wel wat beter te vinden, riffs zijn wel errug lekker. Maar ik blijf me echt storen aan dat geschreeuw. Je kan t toch moeilijk fluisteren noemen wat ie doet of wel dan?

Maar richiedoom, screamo is echt compleet anders. Dat is allemaal met Pig Squeals enzo en dat doet Dave Grohl hier niet hoor. Het is inderdaad geen fluisteren maar heel veel mensen kunnen niet tegen dat schreeuwen als ik het hier zo lees. Ik ben het al een tijdje gewend omdat ik best veel Metal luister, het heeft een bepaalde intensiteit waar ik van houd.

White Limo screamo
Wel een van de beste nummers van dit album, maar alle nummers zijn wel goed.
Teveel geluisterd dit album sinds de release waardoor ik het nu alweer minder vind, haha.
Toch wel 4,5 sterren, komt sowieso in mijn top 10 van dit jaar te staan.

owww ok weer wat geleerd .
Kijk als een zanger eens een paar keer YEAAAAAAHHHHH schreeuwt, moet kunnen vind ik. (zoals sammy hagar dat zo goed kan, heerlijk vind ik dat) Maar zodra er hele teksten geschreeuwd worden, zoals in white limo, dan haak ik af. Dan wordt het mij te agressief.

Daar gaat mijn ridderniveau van stijgen.

Deathcore wordt dus ook gelinkt aan screamo. En in Deathcore zitten toch zeker Pig Squeals, hoor.

Waar heb je dat vandaan? Deathcore heeft echt niets met screamo te maken hoor. Post-hardcore is nog het genre dat het dichtst in de buurt komt.

Van Wikipedia, dan zal het waarschijnlijk niet kloppen. Want jij weet er behoorlijk wat van.

Ik vind deze plaat verrassend goed. Ik kende wel een paar nummers van Foo Fighters, maar die konden me nooit echt overtuigen.Dit album kan dat wel. Vooral de eerste helft is zeer sterk. Het album staat vol met catchy refreinen, maar toch is het nog een rockplaat.

Foo Fighters heb ik altijd een sympathiek bandje gevonden, niet in de laatste plaats door de persoon Dave Grohl. En ondanks hun stadionvullende status vond ik dat ze nog steeds een no-nonsense rock mentaliteit hebben. Maar daar begin ik zo langzamerhand van terug te komen.
Nu een keer of drie naar Wasting Light geluisterd en daar gaat het bij blijven. Zeer middelmatige nummers, een song van het kaliber ‘My hero’ of laat staan ‘The best of you’ staat er niet op. Het lijkt wel alsof er een computer in de “Foo Fighters simulatie-modus” is geprogrammeerd om deze plaat vol te krijgen. Nul variatie in het (gitaar)geluid en dat geschreeuw van Grohl ben ik na een kwartiertje toch wel zat.
Maar waar ik me nog het meest aan stoor is de misdadig harde eindmix van deze plaat, een typisch voorbeeld van ‘Loudness War’ Een produktie waarin ‘Everything louder than everything else’ moet klinken.
Het mag de geldende mode zijn om alles ‘vet’ te laten klinken, ik vind het vooral erg vermoeiend om naar te luisteren. En ik ben toch echt niet vies van harde rock.
En dan het verhaal dat dit is opgenomen in de garage van Dave Grohl… kom op zeg, wat een flauwe marketing praatjes. Een garage; dat is een ruimte waar je auto of je grasmaaier staat. Een ruimte die vol staat met geavanceerde opname apparatuur waar Butch Vig op de knopjes drukt heet volgens mij gewoon een studio.

Ik vind dat hij wel met lekker veel overgave zingt... vooruit: schreeuwt

Hierin geef ik je gelijk!

Vanwaar in godsnaam deze hoge gemiddelde beoordeling.
Ik snap het niet.
Middelmatige nummers, woorden die per refrein 10x herhaald worden, elk nummer is bijna hetzelfde opgebouwd, totaal geen variatie.

Persoonlijk kan alleen Arlandria mij eigenlijk bekoren.

Misschien moet je dit maar eens bekijken, hier speelt de band het hele album live:

Wasting Light (Live from 606)