Foo Fighters - Wasting Light (2011)

Twee opmerkingen over de recensie in de Volkskrant:
1) Menno Pot recenseert een pop album
2) Menno Pot ziet overeenkomsten met Nevermind en vergelijkt het album daar dan ook mee.

Geen oordeel, slechts opmerkingen

Een pop album?! Hij heeft naar het verkeerde album geluisterd, nu begrijp ik het....
En White Limo - een metal/rock song - vind 'ie dus een grap als popsong?
En hij vergelijkt het met Nevermind, waaruit ik afleid dat hij Nevermind dus ook een pop album vindt...

Sorry hoor, ik kan deze mensen werkelijk niet meer serieus nemen. En nee, ik ben geen Telegraaf lezer.
Als users hier onderbouwd aangeven dat ze dit niet veel vinden, neem ik ze een stuk serieuzer dan de Volkskrant. Als ik de nieuwe hoofdredacteur zou worden, zou ik om te beginnen deze dinosaurussen eruit gooien.

die conclusie is wat voorbarig, kijk maar:
recensie volkskrant
samenvattend:
dezelfde producer, drummer is hier zanger/gitarist en bassist doet op één nummer mee, maar Wasting Light is geen Nevermind.

mijn mening:
bovenstaande klopt, maar daarom is het nog geen slechte plaat. mijn oordeel komt nog, even wat vaker horen.

eigenlijk is dit idd een pop album. catchy, met een volstrekt ongevaarlijke productie....
net zoals nevermind een pop-album is: inderdaad, catchy met een volstrekt ongevaarlijke productie...

ik vraag me trouwens af waarom pop steeds een foute connotatie krijgt... goeie pop is van t beste wat er bestaat

deze wasting light dan? tja, leuk voor enkele keren, maar ook niet meer dan dat

gelukkig verdenk ik dave grohl en zijn kornuiten ervan ook niet meer te willen dan het maken van volstrekt ongevaarlijke popmuziek... en ja, de 4 perfecte poppy rocksongs met scheurende gitaren verraden nog altijd een ongebreidelde energie, goesting en zin voor melodie...

2,5*

Pop is o.k. maar om dit een pop album te noemen

Het heeft niets met Nevermind te maken trouwens. Je gaat toch ook niet de nieuwe Phil Collins met een Genesis album uit de jaren 70 vergelijken. Zelfs niet als het om dezelfde producer gaat.

Het is gewoon een erg goede Rock plaat geworden. Lekker draaien en Menno kan de Pot op.

Na 10 luisterbeurten blijft er geen enkel minder nummer over, wat een geweldig album (als je van stevige rock houdt).
Het is toch geweldig om een plaat te vinden die van A tot Z boeit, ik verheug me op hun concert,

Vannacht trouwens live bij Letterman EN live to zien via de site van CBS :

Watch Live on Letterman on CBS.com. Full Episodes, Clips and Behind the Scenes footage.

Goed album van de Foo's! Heerlijk de oude stijl volgen, iets wat goed is moet je niet noodzakelijk heftig gaan veranderen. Grohl rocks! White Limo en Arlandria zijn toppertjes! Het album goed aan elkaar, met enkelle uitschieters! Houden zo! 4*

Khonnor, ben je nou serieus? Dit album en Nevermind zijn toch echt pure rockalbums, met soms een catchy rocknummer op Wasting Light. Maar dit zijn geen popalbums.
Overigens bestaan er ook hele aardige popalbums, daar heb je gelijk in. Adele nu bijvoorbeeld of Paolo Nutini of Abba, maar dat is toch echt wat anders.

Overigens lees ik net dat OOR Nevermind tot beste album van de afgelopen 40 jaar heeft gekozen.

Dit valt me best mee, ben nooit fan geweest van de Foo Fighters maar dit album is wel zo aanstekelijk dat het behoorlijk leuk is.

Deze cd is echt vastgeroest.. Geeft een soort onnavolgbare energie boost..

@west... dan heb ik toch een andere definitie van rock. deze wasting light klinkt echt oerglad en braafjes geprojoest. en bevat een hoop bigger than life refreinen. volstrekt ongevaarlik voer dat de bomma zelfs zou kunnen meefluiten....

en ja, da's voor mij de definitie van een pop-plaat, met een fameuze rock-înjectie weliswaar.

bij rock denk ik toch eerder aan echt vettig spul a la jezus lizard, mudhoney, en anderen

Rock is helaas zo breed als de bh van Veronique De Kock, dus ik vrees dat je argument niet echt opgaat, khonnor.

Vrij doorsnee plaat, maar dat had ik ook wel verwacht. Het luistert lekker weg, zoals de meeste platen van de Foo Fighters. En meer vraag ik eigenlijk ook niet.

Dat mensen dit pop noemen komt er bij mij niet in. Ik houd van rock, dat sowieso, maar dit is allemaal iets te druk voor mij. De kwaliteit hoor ik er wel vanaf, maar dit is niet voor mij weggelegd.

kan zijn dat jij dit geen pop noemt maar ik hoor vooral een gladde productie en veel aanstekelijke melodietjes... volstrekt ongevaarlijke stuff die je lekker kan meebrullen makes it pop in my book.

of toch pop-rock met een vleugje punk en metal...

snap trouwens volstrekt niet waarom pop voor velen een negatieve bijklank heeft...

Omdat tegenwoordig, Justin Bieder, ke$ha, Lady gaga, Jonas Brothers etc. ook onder pop vallen...

Misschien handig om dit eens te lezen:
Pop music - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

In brede zin valt dit gewoon onder popmuziek en daar is verder niets mis mee. Je moet popmuziek ook meer zien als een paraplu-term waar alle mainstream-muziek (dat kan rock zijn, maar ook dance) onder valt.

Ik vind White Limo trouwens wel een toffe plaat. Was na de tweede plaat wel afgehaakt bij de Foo Fighters, maar ik ben wel benieuwd naar meer. Doet me qua onstuimigheid weer denken aan het debuut van Foo Fighters.

Dat doe ik ook, pop is gewoon wat populair is, vandaar pop(haha).
Maar tegenwoordig is dat dus veelal wat ik eerder noemde, plus Kings of Leon crap..(bands like them..)

Maar ik heb niet zo'n moeite met Foos als pop, hebben ze met hun vorige album toch ook al gedaan..

Heerlijk album! Ik heb hem nu al zo vaak geluisterd, en hij is nog steeds niet gaan vervelen!
Ik ben sowieso erg blij met nieuw materiaal van Foo Fighters, (lekker nóg een grotere shuffle-lijst, haha)

Nummers als Dear Rosemary en Arlandria vind ik echt geweldig! Alleen Walk is door Giel Beelen uitgeroepen tot superhit, wat ik jammer vind, aangezien het niet het beste nummer is van het album.. Maarja, dat is mijn opinie. Wat de rest vindt, telt ook mee, natuurlijk.

Ik vind dit een geweldige plaat, misschien wel de beste van Foo Fighters tot nu toe.
Liedjes zijn stuk voor stuk goed, al is White Limo niet echt mijn smaak. Tevens ook een paar lekkere pakkende teksten die goed in je hoofd blijven zitten (Bridge Burning, Rope, Dear Rosemary, Arlandria).
Gewoon een erg goede rockplaat en een goed voorteken voor nog komende Foo Fighters albums.

Energiek en voor Foo Fighters-begrippen een ongekend stevig album, dat weinig single-kandidaten zal opleveren. Vooral White Limo is wat dat betreft treffend en is volgens mij het hardste nummer dat de band ooit opnam. Het album zakt nergens in en kent uitsluitend goede songs, al kan ik nu ook niet direct zeggen dat er echt te gekke songs op staan. Er wordt gewoonweg continu kwaliteit geleverd.

'White Limo' is een echte knaller wat mij betreft, maar voor de rest vind ik het maar pover.. Ik had ook geen wonderen verwacht van Foo Fighters, gewoon een degelijke plaat, en dat is dit dan ook geworden. Voorlopig nog geen score, maar het zou me verbazen mocht hij hoger gaan dan 3 sterren.

Hier spelen Foo Fighters hun complete nieuwe album!. 49 minuten genieten in 1080p!

http://foofighters.tv/ of YouTube - Foo Fighters. Wasting Light Live from 606.

Ik sta ervan te kijken dat iedereen dit zo stevig vind. Op WL na vind ik het allemaal vrij poppy.

*vindt.

Waarom heeft tot nu niemand op ''A matter of time'' gestemd? Best een goed nummer toch? (ikzelf ook niet, maar dat terzijde).

Net gekocht en zit nog maar aan White Limo maar rocken kunnen de eerste 4 nummers toch al hoor! (Dear Rosemary iets minder maar als de rest van het album zo gaat zijn ga ik binnekort een 4.5 geven!)

Ik moet constateren dat ik dit een vrij saai album vind. Erg jammer, want 'Rope' deed het beste verwachten, en met 'White Limo' staat er toch een geweldig nummer op deze plaat. Helaas blijken de andere nummers simpelweg niet spannend genoeg, en vervallen ze algauw in - voor mij dan - te poppy rocksongs. Dave Grohl kan dan wel van de daken schreeuwen dat dit een terugkeer naar de roots is, en dat het in zijn eigen garage is opgenomen, zonder al dat hightech opnamemateriaal, doch ik hecht er niet al te veel waarde aan. Kleine tegenvaller uiteindelijk, dan toch..

2,5 sterren

Je vergeet het begin van Bridge Burning: prima schreeuw. Dat hele nummer kan je trouwens moeilijk saai noemen. Eigenlijk knallen alle eerste 5 nummers er lekker in. En dan hebben we nog Miss the Missery: ook goeie rock hoor! Die andere nummers worden beter als je ze vaker draait.

Vooraf zei zanger Dave Grohl dat de nieuwe plaat Wasting Light het hardste Foo Fighters album zou worden, en terug zou keren naar de roots van het Foo's geluid. Met ster producer Butch Vig achter de knoppen was dat iets om naar uit te kijken. Het eindresultaat is een cd die wel rockt, maar bijna nergens beukt. White Limo is een geslaagde uitzondering. Na meerdere luistersessies is de pijnlijke conclusie dat een groot gedeelte van de tracks op WL gewoon niet goed genoeg zijn. Van een goeie band als Foo Fighters mag je toch meer verwachten!