menu

Cocteau Twins - Treasure (1984)

mijn stem
4,00 (292)
292 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: 4AD

  1. Ivo (3:53)
  2. Lorelei (3:43)
  3. Beatrix (3:11)
  4. Persephone (4:20)
  5. Pandora (For Cindy) (5:35)
  6. Amelia (3:31)
  7. Aloysius (3:26)
  8. Cicely (3:29)
  9. Otterley (4:04)
  10. Donimo (6:19)
totale tijdsduur: 41:31
zoeken in:
avatar van orbit
4,0
Premonition schreef:
Mm, ik denk eerder aan Head Over Heels.


Ik ook. En anders gewoon het debuut!

avatar van IllumSphere
Ik denk niet dat Cocteau Twins iets voor mij zal worden. Ik heb daarnet deze plaat eens beluisterd, maar de stem en de gothic stijl bevallen me niet zo. Ik hoor er wel aardige dingen in (buiten de stem), maar meer dan dat hoor ik niet. Ik zal hem nog niet direct afschrijven, maar deze plaat heeft voor mij geen prioriteit.

Onttovenaar
IllumSphere schreef:
Ik denk niet dat Cocteau Twins iets voor mij zal worden. Ik heb daarnet deze plaat eens beluisterd, maar de stem en de gothic stijl bevallen me niet zo. Ik hoor er wel aardige dingen in (buiten de stem), maar meer dan dat hoor ik niet. Ik zal hem nog niet direct afschrijven, maar deze plaat heeft voor mij geen prioriteit.


Prioriteiten wegen zo zwaar op de maag

Afschrijven zou een spijtige zaak zijn, kan je dat überhaupt ooit doen?
Ja, het kan. Maar er schuilen geen verplichtingen om het hoekje

Mijn punt is dat er aardig wat albums zijn die ik pas na jaren 'begrijp' en dus ten volle naar waarde kan schatten. Ook anno 2013 hebben sommige zaken tijd nodig.
Wel, ik durf te beweren dat dit album die tijd meer dan waard is. Ontelbaar zijn de uren dat ik me heb vergaapt aan de hemelse klanken die Cocteau Twins hier tentoonspreiden.

Jouw oren bevinden zich misschien in een andere klankendimensie dan de mijne en dat is meer dan oké. Schrijf echter niet af, je weet nooit welke bochten jouw geest nog maken zal

avatar van stoepkrijt
3,5
Twee jaar geleden was Treasure het eerste album van Cocteau Twins dat ik leerde kennen. Ik lees net mijn berichten op deze pagina terug en blijkbaar vond ik het toen te dromerig. Inmiddels ken ik Cocteau Twins een stuk beter en nu kan ik dit album veel beter in perspectief plaatsen. Nu besef ik dat de dromerige sound juist prachtig is.

Hun latere albums klinken ook dromerig, maar op een heel andere manier. Vanaf Blue Bell Knoll / Heaven or Las Vegas ging Cocteau Twins popliedjes schrijven, ondersteund met lieflijke, dromerige muziek. Pure dreampop eigenlijk, zoals die tot op de dag van vandaag nog volop gemaakt wordt.

De dromerigheid op Treasure is totaal anders. Dit zijn geen popliedjes die toevallig worden verrijkt met een sfeervol, feeëriek geluid. De dromerigheid is hier juist ontzettend doeltreffend. Op Treasure wordt een droomwereld of sprookjeswereld gecreëerd waarin ieder nummer een eigen verhaal verteld. De dromerige klanken dragen ontzettend veel bij aan die verhalen. Sterker nog, die klanken maken de nummers tot wat ze zijn. Ze zijn onmisbaar.

De dromerigheid wordt op Treasure uiterst doeltreffend ingezet en doet me daardoor veel meer dan op de hierop volgende albums. Twee jaar terug noemde ik dit album nog 'veel van hetzelfde', maar ondertussen weet ik wel beter. Ik ken geen album van Cocteau Twins waarop de contrasten tussen de nummers zo groot zijn. En toch is het een sterk samenhangend geheel.

avatar van Eveningguard
De eerste luistersessie zit er op. Hoewel vooral de opener me heeft kunnen bekoren kon ik mijn aandacht er niet altijd bijhouden. Wat mij in het begin zo tegenstond met deze band waren de verouderde studio effecten. Gelukkig is dit, naast de prachtige zang, misschien wel de kracht van het album. Morgen nog maar eens proberen.

avatar van Madjack71
...galmende feeërieke dromerige gotische muziek met fantasierijke taal. ..productie klinkt idd. gedateerd, maar past wonderwel in het gehele plaatje.

avatar van lennon
Weer wat moois om te luisteren, want opgeduikeld bij de kringloop voor weinig

avatar van Echo01
4,0
Het eerste album dat mij, na het luisteren van John Peel op de radio die onder meer de song 'Ivo' draaide, tranen opleverde. Zo mooi...

Vermijd ajb de vreselijke remasters uit dit millennium en zoek de originele cds. Of natuurlijk het oude vinyl.

avatar van Hoedijk
4,5
Back in 1984 vond ik dit veel te zoetsappig. Garlands was wat rauwer, ja dat ging nog wel (maar Elizabeth's zang irriteerde). Maar nu ... ik hoor prachtige soundscapes. Deze plaat klinkt veel beter. Opnamekwaliteit, zang, sfeer. Het komt hier allemaal veel meer tot z'n recht.

avatar van stoepkrijt
3,5
Treasure blijft voor mij een moeilijk album. Van sommige nummers kan ik volop genieten, terwijl andere liedjes me soms juist helemaal niets doen, meestal omdat ze te saai zijn. Het gekke is dat die mindere nummers iedere luisterbeurt kunnen wisselen, net als de nummers die me wél weten te raken. Zo zit ik op dit moment ontzettend te genieten van Donimo. Ik kan me niet herinneren dat dat me ooit eerder is overkomen.

Ondanks dat ik dit geen topalbum vind heb ik Treasure vorige week toch aangeschaft. Puur omdat dit album zo bijzonder is. Ik blijf erin geloven dat er ooit een dag komt waarop alle puzzelstukjes ineens op hun plaats zullen vallen.

clan of izula
Nog steeds prachtig en aangenaam. Kan mij geen cocteau twins met een echte drummer voorstellen. Hou wel van die drumcomputers zoals op Garlands en deze plaat. Head over heels vind ik toch minder maar ook prima. Is dit gothic ? Niet bepaald eigenlijk. Ik luister hier al dertig jaar met regelmaat naar maar je moet wel in de juiste stemming zijn.

Misterfool
Opmerkelijk. Vandaag heb ik Garlands met veel plezier beluisterd. Dit album valt me dan juist weer enorm tegen. Het donkere en dreigende van het debuut mis ik hier. Goed, ik lees hier meer reacties van mensen die Treasure eerst wat zoetsappig vonden, dus wie weet valt het kwartje nog. Voor nu kan ik slechts 2* aan dit album kwijt. Deze muziek heeft zeker zijn merits, maar het weet me helaas niet the enthousiasmeren.

Misterfool schreef:
Opmerkelijk. Vandaag heb ik ook Garlands met veel plezier beluisterd. Dit album valt me dan juist weer enorm tegen. Het donkere en dreigende van het debuut mis ik hier. Goed, ik lees hier meer reacties van mensen die Treasure eerst wat zoetsappig vonden, dus wie weet valt het kwartje nog.


Als ik je een tip of 2 mag geven: laat dingen gewoon fff inklinken en neem je tijd.

En 2. als je een indruk wilt krijgen van stijl- en geluidsontwikkeling van deze band, zou ik dit Cocteau Twins - BBC Sessions (1999) gaan beluisteren (met fabeltastische live-opnames) en voor studiowerk Cocteau Twins - Lullabies to Violaine (2005) kan je zien welke veranderingen ze ondergaan in stijl en aanpak. Zelfs hun zwanenzang Milk and Kisses bevat nog één prachtsong om U tegen te zeggen: Seekers

Ook This Mortal Coil 1 is een aanrader (2 ook, maar minder CT)

Mjuman schreef:
Als ik je een tip of 2 mag geven: laat dingen gewoon fff inklinken en neem je tijd.


Sluit ik me volmondig bij aan. Niet dat men na 1 luisterbeurt geen stem mag uitbrengen, het boeit me zelfs geen vierkant roze pingpongballetje indien iedere mensch dat wel doet. Ik ben er gewoon heilig van overtuigd dat men zelfs met een voorlopige stem de pure beleving ondermijnt. Kan ook aan mijn oudemannenhart liggen natuurlijk.

Bij mij is dit album hoe dan ook onbetwistbaar top-10 materiaal. En hij groeit na vele jaren nog steeds, zoals men dat zo mooi in de Musicmeteriaanse volksmond zegt.

Misterfool
Mjuman. Bedankt voor de tip(s). Ik herkans albums regelmatig en soms levert dat nieuwe inzichten op en soms niet .Overigens heb ik het debuut van This Mortal Coil al in huis. Met name de nummers met Gerrard kan ik zeker waarderen. Ik zal die singles en EPverzameling van Cocteau Twins eens beluisteren.

Franck Maudit. Ik denk dat het drie voordelen heeft om na een eerste luisterbeurt te stemmen. A) het dwingt je om het hele album te beluisteren. Zeker op het internet is het heel makkelijk om halverwege een ander nummer/album etc op te zetten, wat tot gevolg heeft dat je een minder diepgravend beeld hebt van sommige albums(/artiesten/muziekstijlen etc). B) Het album staat hierdoor wel in mijn stemmenlijst. Deze gebruik ik vaak ook als een soort naslagwerk. Met name de onvoldoendes(was het album echt niet zo goed als ik toen dacht) en de 4.5/5*(is het album echt zo goed als ik dacht) check ik nog wel eens. C) Het is nog wel eens interessant om te zien hoe de gedachten over een album/muziekstijl veranderen. Voorbeeldje: ik vond Soft Machine-Third eerst vreselijk, maar door dat album heb ik wat onstuimige jazz weten te waarderen. Een belangrijke prelude voor mijn waardering voor Coltrane's ascension.

Eigenlijk weet ik bij dit album niet meteen wat te zeggen. Behalve dan dat ik iedere keer weer perplex sta van de melodieën die op je worden losgelaten. Om nog maar te zwijgen over de vocale krachttoeren die Elizabeth Fraser hier uit de longen perst. De lyrics zijn hier van ondergeschikt belang, de stem wordt meer als instrument gebruikt dan als middel om bepaalde boodschappen over te brengen. Treasure baadt in een mystieke sfeer die ik moeilijk te duiden vind maar wie heeft duiding nodig wanneer je je 1 voelt met de kosmos. En hoe new-age dit ook klinken mag, dit album brengt deze vermeende gevoelens van samenhang wel teweeg. Tjah, zo heel af en toe heb ik eens van die zweverige momenten en dan zijn Cocteau Twins welgekomen zweethutvriendjes.

avatar van luigifort
5,0
Zalig uniek album
Ivo het eerste nummer dat ik ooit van ze hoorde. Meteen verkocht en nog steeds mijn fave song van ze

avatar van luigifort
5,0
Ff deze pluggen voor komende week .
De namen van de songs komen van toen de bandleden op bezoek waren in ons land en ze ze zagen op kerken en ms andere gebouwen die ze mooi vonden, maar ms is dat al eerder vermeld.

Heerlijke muziek voor in de lente in een sprookjesbos, maar ook nu niet te versmaden natuurlijk

avatar van bikkel2
4,0
Vanmiddag voor de 1e keer kennis mee gemaakt.
Mooi mysterieus geheel. Gaat wel goed scoren bij mij denk ik.
Uiteraard nog even meer op mij in laten werken.
Geen gemakkelijke kost.

avatar van luigifort
5,0
Die van 83 is ook prachtig

avatar van bikkel2
4,0
luigifort schreef:
Die van 83 is ook prachtig


Ik zag 'm in enkele lijstjes voorbij komen.
Zal ik ook nog wel ff keuren.

bikkel2 schreef:
Vanmiddag voor de 1e keer kennis mee gemaakt.
Mooi mysterieus geheel. Gaat wel goed scoren bij mij denk ik.
Uiteraard nog even meer op mij in laten werken.
Geen gemakkelijke kost.


Kan je ook ergens voor de tweede keer kennis mee maken? Wordt het geheel dan minder mysterieus? Waarom niet eerder meer op je laten inwerken en dan erover lullen c.q. schrijven. Gemakkelijke kost - als je dat wil ga dan naar de muzikale Big Arches.

Mijn voornemen, nu al geformuleerd voor 2017: niet meer op elk pannenkoekbericht reageren; dat vergt zoveel stroop ....

avatar van bikkel2
4,0
Ik maak er werk van.
Deze krijgt de speciale behandeling.
Dus niet zo mopperen Mjuman.

En van goede voornemens komt nooit veel terecht toch?

Misterfool
Mjuman schreef:
Kan je ook ergens voor de tweede keer kennis mee maken? Wordt het geheel dan minder mysterieus? Waarom niet eerder meer op je laten inwerken en dan erover lullen c.q. schrijven. ....
Omdat het verschil tussen de eerste en opvolgende luisterbeurten waardevolle informatie is voor mensen die voor het eerst kennismaken met een plaat. Dit in verband met, laten we zeggen, de menselijke bandbreedte. Er is meer muziek dan je in je leven kunt beluisteren en sommige muziek heeft meer tijd nodig. Als veel mensen hun waardering naar boven bijstellen, dan is dat een goede indicatie dat je als luisteraar moet volharden.

avatar van bikkel2
4,0
Amen!

avatar van dazzler
5,0
Mjuman schreef:
Mijn voornemen, nu al geformuleerd voor 2017: niet meer op elk pannenkoekbericht reageren; dat vergt zoveel stroop ....

Nog 28 dagen om het af te leren.

avatar van deric raven
4,0
Het eerste album wat ik van ze leerde kennen was Heaven Or Las Vegas, totaal anders, en eigenlijk op de gok gekocht in een failliete winkel (5 voor 10 Euro of misschien zelfs Gulden).
Die vond ik wel leuk, maar niet bijzonder.
Deze gekocht nadat dazzler mij overtuigde met zijn recensie en Liz Fraser mij ondertussen overtuigde met haar bijdrages op albums van Massive Attack en This Mortal Coil.
Waarschijnlijk heeft dat laatste bij meerdere een rol gespeeld.
Volgens mij zijn hun eerste 4 albums ongeveer even goed.

avatar van trebremmit
Berichten verplaatst naar De Site >> Algemeen >> Het grote taaltopic

Het lijkt mij beter om daar de discussie over kennismaken verder te voeren.

avatar van TornadoEF5
5,0
Erg goed opnieuw, al zal het ook wel weer wat tijd nodig hebben om te rijpen zoals met ieder album, maar dit soort gezang valt wel in mijn straatje, en sluit aan op de artiesten, albums en nummers die ik mooi vind, waar quasi telkens (quasi zonder uitzondering) de naam van Cocteau Twins valt als inspiratiebron. Vocaal vind ik het erg mooi met een stem die voor mij de juiste hoogte vindt en abstract maar goddelijk, esoterisch en etherisch klinkt, maar misschien verwacht ik op instrumenteel vlak nog iets extra's. Al zijn op dat vlak groepen die in deze tijd optreden gigantisch in het voordeel natuurlijk.

avatar van Don Cappuccino
Ik weet dat ik deze plaat twee jaar geleden heb laten opzetten in een platenzaak en dat ik na de eerste minuut van Ivo concludeerde dat het niks voor mij was, ''zweeftevenmuziek'' met een vervelende stem. Sindsdien heb ik niks meer van Cocteau Twins geprobeerd, tot vanavond. Via de nieuwe Beach House en de Dream Pop-toplijst van RateYourMusic kwam ik weer uit bij ze. Verklaarbaar is het niet, maar de eerste tonen van Ivo kwamen uit de speakers en ik was helemaal om. ''Zweeftevenmuziek'' maakt plaats voor prachtig en dromerig en ''vervelende stem'' voor ronduit betoverend en diepgaand. Dit is de letterlijke belichaming van ''dream pop''. Ook past de wazig klinkende drumcomputer compleet bij de ronduit feeërieke sfeer van deze band.

avatar van Premonition
4,5
Don Cappuccino, veel plezier met je verdere luistertocht, je hebt nogal wat albums en EP's te gaan.

Jean-Maurice
Samen met de twee voorgangers hun trilogie van tijdloze meesterwerkjes! Pandora is hemels mooi.

4,0
Toen deze cd uitkwam was ik daar diep van onder de indruk. Vanzelfsprekend had ik de eerste twee platen ook in mijn bezit. Garlands , schitterend, maar misschien nog iets meer zoekend. In de tijd van Garlands ze ook live gezien en dat was ook bijzonder vreemd. Zangeres Elizabeth Fraser voelde zich uitermate ongemakkelijk op het podium en zwaaide wat spastisch met haar armen. Maakte bijna geen contact met het publiek, maar dat deden in deze tijd veel groepen niet.
Treasure was wat anders dan de vorige twee. Als eerste melodieuzer. Het is een echt sferisch album. Teksten zijn niet belangrijk, Het gaat meer om de klanken , dan woorden, soms zijn het ook zelf verzonnen woorden. Ik weet nog dat tijdschrift Vinyl het een lastige plaat vond om te beoordelen. Was het niet te veel sfeer geworden, niet wat te commercieel. Maar dat het kwaliteit had was wel duidelijk. Vinyl zou denk ik op dit forum uit zijn gekomen op 3/3,5 ster. Maar ook nu na al die jaren maakt deze plaat nog steeds indruk. De prachtige (vaak meerstemmige) zang van Elizabeth Fraser, waar ze laat horen als zangeres te zijn gegroeid, uitgekiende begeleiding van de 2 andere leden van de groep.
Aan de hoeveelheid stemmen op MM is te zien dat dit wel de bekendste plaat van Cocteau Twins is, de waardering van de eerste drie platen zit heel dicht bij elkaar. Dat kan ik me ook wel voorstellen. Ze hebben alle drie net een andere klankkleur. In waardering zullen ze bij mij wel hetzelfde uitkomen, maar deze heeft bij mij net een klein streepje voor, dat is puur gevoelsmatig.
Ik kom direct weer in de jaren 80 terecht, op mijn kleine zolderkamer, vol weltschmerz en liefdesverdriet en dan is dit een geweldige troostrijke plaat.

Gast
geplaatst: vandaag om 10:45 uur

geplaatst: vandaag om 10:45 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.