Tyler, the Creator - Goblin (2011)

Bol.com

Tsjah, ik snap die hele hype rond hem ook niet. Leuke naam heeft ie, maar daar houdt het mee op.

Ben niet van plan dit ooit nog op te zetten.
1,5*

Ik bedoel, wie gaat er nu serieus in op wat blogs over hem zeggen? Erg teleurstellend... Misschien dat iemand een ander Tyler, the Creator album kan aanraden, want er MOET toch wel iets goeds zijn, zou ik zeggen.

Ik snapte de hype ook nooit helemaal. Zo vond ik de lyrics geniaal op yonkers en kon ik wel genieten van tylers zware stem en lome flow in combinatie met de grimmige productie. Maar erg enthousiast was ik toch niet meteen. Toen ik bastard 2 weken geleden een paar keer beluisterde vond ik het wel redelijk maar zeker niet super. Deze heeft iets genialere uitschieters en misschien iets meer samenhang maar ik vind het toch niet echt super, ik twijfel tussen 3 en 3.5...

Ik had geen verwachtingen, maar ik vind 'm toch best oké eigenlijk. Beetje aan de langdradige kant en hier en daar wat fillermateriaal (en She is verschrikkelijk), maar ik vind de teksten wel gaaf en de nummers die aanspreken, zijn dan ook wel heel erg dik.

Ondertussen ook via een underground-site binnengehaald, zometeen maar eens rustig luisteren ookal verwacht ik er niet al te veel van.

Kunnen jullie dit aanraden? Ik vind het album wel heel lang duren en het gemiddelde is ook niet al te hoog.

Ik zou beginnen met zijn eerste album, Bastard.

Ik vind deze intro trouwens niet zo spectaculair als die van Bastard. Die was echt briljant! Had ik hier graag bij gezien!

Wow... wat is Golden geweldig zeg

Voor de rest ben ik het wel met jullie eens. Op de drie eerder uitgebrachte/gelekte nummers na is het niet heel bijzonder. Vooral na Sandwitches wordt het wat minder.

Eerste oordeel is 4*. Die 4* zijn voor het grootste deel te danken aan vier nummers: Yonkers is zo ongeveer het beste nummer wat ik sinds tijden heb gehoord. Onwijs kille en strakke productie en teksten waar zelf Bob Dylan een puntje aan kan zuigen. Tron Cat heeft ook geniale lyrics en Tyler laat ook zien wat een geweldige flow op de 'a capella'-momenten (of heet dat anders in hip-hop?). Sandwitches is gewoon swag. De afsluiter Golden is misschien nog indrukwekkender dan Yonkers. Heb er nu nog weinig woorden voor.

Golden heb ik ook als favoriet. En Burger . Het verschil in niveau tussen de nummers onderling is groot.

Ik begin me steeds meer te ergeren aan Bitch Suck Dick

Jammer dat Sandwitches, na het zien van de live versie bij Jimmy Fallon, lichtelijk tegenvalt. Vooral het refrein is een domper na het geschreeuw in die show.

De verse van Hodgy is daar wel een stuk minder, maar ik snap opzich wel waarom hij de orginele verse niet live op tv doet.

Ja, maar de kracht van het live optreden ontbreekt dan weer bij hem. Sowieso mist de de kracht en agressiviteit van die live versie!

Goblin van Tyler, the Creator. Een album waar ik enorm naar uitkeek vanwege de drie geniale nummers die al te beluisteren waren. Heb dit album nu flink wat beluisterd, waarin het trouwens ook behoorlijk gegroeid is, en heb hier op een paar punten een beetje een dubbel gevoel over.

Allereerst, kwalitatief best een aardig album. Er staan enkele zeer dikke tracks op, Tyler komt ontzettend hard met ontzettend vette lyrics en over het algemeen is het niveau vrij hoog. Maar er is zoveel waarvan ik denk: waarom Tyler? Zoveel dingen waarvan ik denk: had dat anders gedaan en het was beter geweest. Het begint al bij de opening, het titelnummer Goblin. Hier zit Tyler bij een soort psycholoog (die later zijn eigen bewustzijn blijkt te zijn) en hebben een gesprek over zijn problemen. Leuk concept, maar deze track duurt veel te lang! Hij had de helft korter gemoeten, minstens, want na 3 minuten heb ik het allang gehad, mede ook door de beat die na een tijd gaat vervelen.

En dit blijkt het probleem van meer tracks. Neem Radicals, Tyler komt hier vreselijk hard, het refrein vind ik persoonlijk enorm vet, alleen... het duurt gewoon te lang. Waarom wordt er 100x 'you gotta let 'em go' herhaald aan het einde? Dat is gewoon vervelend en volstrekt onnodig, voegt niks toe, ook al wordt er nog wat doorheen gemompeld op gegeven moment.

En zo zijn er nog veel meer van dergelijke dingen. Fish en Window zijn bijvoorbeeld ook vette tracks, maar gewoon te lang. Van dit hele album hadden van mij hele stukken geschrapt kunnen worden. Het wordt gewoon veel te langdradig zo, veelal ook door de best vette, maar niet al te lang interessante beats.

Iets anders is het verlagen van zijn stem. Dit moet de psycholoog/het geweten voorstellen, die vaak voorkomt op het album en de nodige rode draad verschaft. Zoals ik al zei een ontzettend vet concept en voor een groot deel ook goed uitgevoerd, maar soms wordt het gewoon nét iets teveel doorgetrokken en al helemaal als hij met deze stem gaat rappen. Bij een track als Transylvania blijft bij mij daarom ook een beetje een dubbel gevoel hangen. De goede raps en een sterk refrein zorgen voor een vet nummer, maar ik denk dat ik het nog beter had gevonden als hij gewoon in zijn gewone stem had gerapt (refrein is wel erg vet met die stem).

Er is gelukkig ook nog een heleboel goeds te zeggen: Sandwitches, Tron Cat en met name Yonkers zijn loei- en loeihard met geniale teksten en een geweldige productie en ontstijgen het niveau van de rest duidelijk. Over de gehele linie vind ik dit album ook erg sterk met de refreinen. Een nummer als She lijkt er dan weer niet helemaal tussen te passen met de R&B achtige zang op het refrein, maar ik stoor me er niet echt aan. Ik vind het eigenlijk wel fijn voor de afwisseling. Verder vind ik vrijwel alle tracks gewoon erg goed (al hadden ze soms dus korter of iets anders gemoeten om nog vetter te worden) en de gastartiesten doen het ook goed, ze passen er goed bij. Transylvania, Nightmare en Golden zijn zeer sterke tracks, met name de laatste is erg indrukwekkend hoewel het misschien ook net iets te lang duurt. Wat het instrumentale nummer AU79 er dan ineens tussen doet vraag ik mij af, ik vind het weinig tot niets toevoegen en had, ondanks dat ik het niet speciaal slecht vind, geschrapt mogen worden, mede om de lange speelduur te verkorten.

Al met al is het dus best een goed album, maar het is veelal te langdradig en de gehele speelduur dus ook te lang. Dit ligt voor een deel aan de beats bij de lange nummers, die, als ze te lang doorgaan, saai worden. Echter, waren de nummers gewoon kort, dan had ik hier waarschijnlijk geen last van gehad. Ik denk dat Yonkers ook saai zou zijn geworden als het 6 minuten had geduurd, ondanks dat het een vette beat heeft. Dit type beats leent zich gewoon niet voor lange tracks. Ik denk dus dat als er (flink) wat dingen geschrapt waren, die in mijn ogen prima geschrapt hadden kunnen worden, en de lage stem niet zo vaak gebruikt was, dit album onmetelijk vet had kunnen zijn. Het had misschien zelfs rond de 4,5* uit kunnen komen, want de beats zijn in principe vet en op de raps is niets aan te merken. Het geheel duurt gewoon te lang.

Dat is wat mij betreft duidelijk het probleem en zo blijf ik zitten met een ander dubbel gevoel. Het is aan de ene kant best een vet album geworden, met de verwachte sterke raps, rauwe beats en een aardige rode draad, maar wel zwaar beneden mijn verwachting. Ik had gehoopt op een album die minstens de top 5 van mijn eindejaars top 10 zou bestormen, maar nu komt hij er niet eens in. Al met al toch 3,5* waard.

Mooie recensie

Ik ben het helemaal met je eens. Er is maar een probleem en dat is de langdradigheid i.c.m. de beats. Dat past gewoon niet. Ik ben er nog steeds van overtuigd dat Tyler de potentie heeft om een meesterwerk te maken. Het talent heeft hij er zeker wel voor, maar misschien is hij nog te onervaren om er een evenwichtig album van te maken. Ik blijf hem in ieder geval heel goed in de gaten houden, ondanks dit lichtjes tegenvallend album.

Dit is echt precies hoe ik er ook over denk. Ik verschil alleen van mening over de tracks Transylvania, Nightmare en Golden, die ik zelf wat minder vind. Transylvania wordt gewoon verpest door de lage stem, Nightmare vind ik gewoon niet interessant en de beat van Golden verveelt heel snel en klinkt amateuristisch. Radicals vind ik ook veel te druk. Ik moet wel zeggen dat ik de teksten van die nummers nog niet heb bekeken. Met al je andere punten ben ik het eens, maar ik val wel een punt lager uit.

Het doet me tot nu toe helemaal niks dit album. En dan nog dat vage eerste nummer wtf??

Kan iemand me vertellen wat Tron Cat betekend?

Tyler, vandaag op Twitter Misschien een goede tip voor nieuwsgierige users.

Kan ik me voorstellen . het is een vervolg ..

Ik heb zelfs het idee dat het een trilogie gaat worden. Tyler heeft al een tijd geleden bekend gemaakt dat zijn volgende album Wolf gaat heten, dus volgens mij had hij het concept al helemaal in zijn hoofd. Golden heeft een behoorlijk open einde.

@YouAlreadyKnow, luister het einde van het nummer voor Tron Cat, Nightmare. Daarin zegt ie wat Tron Cat is.

Luisteren, eigenlijk zegt ie op dit album (op onzinnige tracks als bijv. Bitch Suck Dick) niks "zomaar".

Tyler: “Fuck off me man, fuck!”
Dr. TC: “What’s gotten into you?”
Tyler: “I don’t know. It’s like I’m a different person at times. Sometimes I’m fuckin’ mad, sometimes I’m not. It’s like I’ve got a fucking voice in my head telling my to do all of this fucked up shit, man.”
Dr. TC: “Yeah what’s–”
Tyler: “I don’t fucking know man.”
Dr. TC: “What’s this person named then Tyler, huh?”
Tyler: “He tells me to do this shit that I don’t want to fucking do!”
Dr TC: “What’s his name?”
Tyler: “Tron Cat.”

Tron Cat begint. Dus weer een ander alias van meneer Ace Tyler Wolf Haley, the Creator.

Ik vind het nog best ok dit album, het is een beetje een vervolg op bastard. Het is nog steeds mijn ding niet, maar er staan toch erg vermakelijke tracks op het album. Zoals eerder aangegeven is het iets te chaotisch voor een hoge score, hij had beter een executive producer onder de arm genomen. Potentieel zit er zeker in maar die had er voor kunnen zorgen dat het album zich enigzins opbouwde en meer als een geheel klonk. De teksten en flow van tyler vind ik erg dope, de donkere producties passen er goed bij, niet mijn type hip hop maar om te zeggen dat het echt slecht is, nee dat zeker niet. Alleen jammer, er zat meer in

Wat valt er nog te vertellen over Tyler, The Creator dat nog niet is gezegd of geschreven? Waarschijnlijk niks. Iedereen kent de inmiddels twintig jaar oude rapper en frontman van het hiphopcollectief Odd Future Wolf Gang Kill Them All (kortweg OFWGKTA). De excentrieke Tyler zoekt met zijn lugubere teksten continu de grens op van wat wel en niet kan en daarbij overschrijdt hij deze vaker wél dan dat hij netjes binnen de lijntjes blijft. En is het niet vanwege zijn lyrics dat de schijnwerpers op hem zijn gericht, dan is het wel vanwege zijn kenmerkende uitlatingen op Twitter als: “I Am A Fucking Nasty Little Bitch SHUT UP!”, “Any Girls In Belgium That Sucks Dick? Im Bored And Very Nervous” en “FUCK IM GONNA HAVE A FUCKING ALBUM IN STORES OF SHIT FUCKIGN SWAG NIGGA GOT BITCHES GOLF WANG.” Tot slot is er natuurlijk ook nog de opvallende clip die bij de track Yonkers hoort, waarin onder meer is te zien dat Tyler zichzelf ophangt. Waar het op neerkomt? Dat het begrip dichterlijke vrijheid nog niet eerder door een rapper zo ruim is geïnterpreteerd. Maar is het eigenlijk wel zo bijzonder dat een persoon, net tiener af, zich tegen het geoorloofde afzet?

Want dat is wat er op Goblin gebeurt. Enige vorm van nuance wordt door Tyler, The Creator vermeden, wat ertoe leidt dat de plaat zo’n vijfkwartier uit eentonige, zwartgallige muziek bestaat. De ‘fuck alles’-mentaliteit van de Golf Wang-rapper werkt zo’n vijf nummers en gaat daarna vooral snel vervelen, doordat de artiest simpelweg niets meer heeft te bieden. Zijn lage, langzame en monotone stemgeluid werkt daarbij ook niet volledig mee. Want hoewel dit uitermate geschikt is voor het zo mogelijk donkerder inkleuren van Goblin, het onderstreept de variatiearmoede wel.

Niet alleen bij de vocalen ontbreekt de variatie, de producties kennen dezelfde handicap. Een gemiddelde beat op Goblin bestaat uit lage bassen, zware drums en een nauwelijks opvallende, elektronisch getinte sample. Je kunt zeggen dat Tyler, The Creator - die op Transylvania (beat door Left Brain) na alles zelf produceert - bewust kiest voor deze eenvoud, zodat de aandacht volledig op de teksten kan worden gericht. Maar moeten de vrijwel krachteloze instrumentaties daarom echt amateuristisch overkomen? We leven immers niet meer in het jaar 1993, waarin het logisch was dat er naar simpele middelen werd teruggegrepen om een grimmige sfeer te creëren. Bovendien kan Tyler prima met een bombastische productie uit de voeten, wat hij bijvoorbeeld op zeer energieke manier bewijst op de live-instrumentatie van The Roots tijdens de talkshow van Jimmy Fallon.

Voor een positieve kanttekening moet je op Goblin bij de teksten zijn. Vanzelfsprekend zijn deze macaber, maar bovenal zijn ze ook grappig. Zo rapt Tyler op Tron Cat “I'm awesome, and I fuck dolphins, sicker than a starving Nigerian kid’s barfin”, op Yonkers “Jesus called, he said he's sick of the disses//I told him to quit bitchin', this isn't a fucking hotline” en op Sandwitches “The Golf Wang hooligans, is fuckin' up the school again//And showin' you and yours that breaking rules is fucking cool again.” Het is niet alleen grappig, het is door de krankzinnigheid ook weer eens wat anders: een frisse wind binnen de hiphop kan in elk geval geen kwaad.

Door een gebrek aan variatie enigszins te camoufleren mogen enkele Odd Future-leden hun steentje bijdragen aan Goblin. Hoewel ze geen van allen hetzelfde talent als Tyler hebben, en ze puur in de schaduw van hun frontman staan, zorgt het bij vlagen voor wat vermaak. De r&b-zanger van het stel, Frank Ocean, voorziet het album van enige muzikaliteit, terwijl Hodgy Beats ook op een kale instrumentatie dynamisch overkomt. Meer dan dat is het overigens niet, laat staan dat Goblin hierdoor een flinke opleving kent. Want nee, de cd valt ondanks de vele vermakelijke punchlines vooral tegen door haar langdradigheid. De beleving spat er nergens vanaf. Hoeveel overtuigender was het geweest als Tyler, The Creator de luisteraar daadwerkelijk in zijn absurde wereld kon zuigen?

Bron: Hiphopleeft

Deze gast heeft echt bizarre teksten, maar wel heel geniaal. Vooral Tron Cat springt eruit naar mijn mening. Beats zijn niet altijd even lekker maar ik vind het wel een heel chill album.

Hij is trouwens opgepakt tijdens het promoten van goblin

Hoezo?

Stond op hip hop dx, verstoren van de openbare orde. Naar het schijnt had hij van die promostandjes, misschien niet aangevraagd ofzo? Al had ik ook al gehoord dat hij er ook wat aan het skaten was en de politie hiermee wat ging uitdagen, door rakelings langs hen door te skaten enz.... Andere bronnen hebben het dan weer over een publiciteitsstunt, wie zal het zeggen