Marillion - Brave (1994)

mijn stem
4,06
463 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: EMI

  1. Bridge (2:55)
  2. Living with the Big Lie (6:47)
  3. Runaway (4:40)
  4. Goodbye to All That: The Wave / Mad / The Opium Den / The Slide / Standing in the Swing (12:27)
  5. Hard as Love (6:42)
  6. The Hollow Man (4:08)
  7. Alone Again in the Lap of Luxury / Now Wash Your Hands (8:13)
  8. Paper Lies (5:48)
  9. Brave (7:56)
  10. The Great Escape / The Last of You / Falling from the Moon (6:30)
  11. Made Again (5:02)
  12. The Great Escape [Orchestral Version] * (5:18)
  13. Marouette Jam * (9:44)
  14. The Hollow Man (Accoustic) * (4:10)
  15. Winter Trees * (1:17)
  16. Alone Again in the Lap of Luxury [Acoustic] * (2:43)
  17. Runaway [Acoustic] * (4:27)
  18. Hard as Love [Instrumental] [Previously Unreleased] * (6:48)
  19. Living with the Big Lie [Previously Unreleased Demo] * (5:12)
  20. Alone Again in the Lap of Luxury [Previously Unreleased Demo] * (3:17)
  21. Dream Sequence [Previously Unreleased Demo] * (2:36)
  22. The Great Escape (Spiral Remake) * (32:26)
toon 11 bonustracks
totale tijdsduur: 1:11:08
362 BERICHTEN 8 MENINGEN
zoeken in:
avatar van bikkel2
5,0
0
Ik ben wel blij dat Marillion voor een heel ander type zanger is gegaan.
Ik heb het niet zo op look a likes.Yes is daarin wel het beste vb nadat Jon Anderson niet meer in beeld was.
Marillion begon aan een nieuw hoofdstuk.
Tijdens Holliday's In Eden twijfelde ik even oprecht aan de band. Hoopte in ieder geval dat het pop element niet te veel de overhand zou krijgen. Al vind ik dat met Hogarth zeker niet altijd verkeerd ( op Marbles pakt het geweldig uit.)
Brave was eigenlijk de bevestiging dat H de juiste opvolger was.
Zeker nadat ik het concert in Paradiso had gezien waar ze de hele plaat speelden.
Beste concert wat ik van ze zag.

avatar van Jester
5,0
0
interessant detail waar ik vandaag pas achtergekomen ben is dat de (onleesbare) tekst op de cover uit het originele dagboek van Anne Frank komt. DPRP : Counting Out Time : Marillion - Brave

avatar van BoyOnHeavenHill
4,5
0
Ik ben haast huiverig om mijn two cents' wisdom aan alle loftuitingen toe te voegen, maar vooruit: dit is een superbe plaat die door vele muzikale stemmingswisselingen toch steeds een sfeer van weerspannige melancholie (zoals ik het voel – "ze willen me kopje onder krijgen, maar daar ga ik niet aan meedoen") weet vast te houden. De steviger nummers vind ik ook prima in het geheel passen, maar wel heb ik soms last van de associatie van de pianopartijen in de openingsmaten van Goodbye to all that, The hollow man en The great escape met Supertramp, een band die ik persoonlijk nergens in terug hoef te horen. Dat is echter slechts een klein minpuntje; verder heb ik hier weinig tot niets op aan te merken. Waarom dan toch niet de maximale score? Wel, omdat ik bij Brave om de een of andere reden niet de stap kan maken van zéér diepe bewondering naar onvoorwaardelijke liefde. Ik kan daarvoor niet zo gauw een reden verzinnen (of liever gezegd bespeuren), hoogstens dat ik de stem van Steve Hogarth na zeventig minuten wel een beetje zat ben (zonder dat hij daar overigens wat aan kan doen, want hij zingt de hele plaat lang uitstekend); de lengte van het album zèlf is verder geen struikelblok, en nogmaals, muzikaal is het perfect. Sterker nog, dit is het soort album dat, àls het kwartje dan eenmaal valt, dan ook meteen doorstoot naar mijn persoonlijke top-10. Tot die tijd is dit "gewoon" een fantastische plaat.
        Ben ik overigens de enige die bij de hoes hiervan steeds aan de hoes van Eurythmics - 1984 moet denken?

avatar van bikkel2
5,0
0
Het is de zwaarste Marillion - ik denk dat de meesten hier dat wel beamen.
De albums met Fish waren ook bepaald geen feestplaten, maar die waren met name muzikaal lichter en melodieuzer.
Brave is beklemmend en erg somber,een plaat die je niet zomaar even opzet, want het is een behoorlijke zit en je moet als het ware in het concept kruipen.
Desalnietemin een erg sterk en goed gemaakte plaat, waar de liveshow uit hetzelfde jaar in Paradiso een enorme indruk op mij maakte.
Magische avond.

Ik draai Brave niet zo veel, maar als dat wel gebeurt is het altijd een fantastische luistertrip.

avatar van Broem
4,5
0
Moeite moeten doen voor een album wat pas na de nodige inspanningen zijn schoonheid prijs geeft, geeft een bijzondere band en blijft lang hangen. Kan wel een paar albums noemen die door de jaren heen alleen maar zijn gegroeid (mooi topic) Brave is er zo eentje. Typisch zo'n album wat je altijd van het begin tot eind draait. Eenmaal de eerste tonen gehoord en je zit er aan vast tot het eind. Prachtig.

avatar van vigil
5,0
0
BoyOnHeavenHill schreef:

        Ben ik overigens de enige die bij de hoes hiervan steeds aan de hoes van Eurythmics - 1984 moet denken?

Ik vrees van wel

avatar van Tony
4,5
0
Nou, ik zie de gelijkenis in de afbeeldingen op de hoezen, maar de ene is een jong meisje met dagboekfragmenten van Anne Frank erdoorheen, de andere is een oude man met 1984 van George Orwell in het achterhoofd, Big Brother, totalitair regime, nazi's. Of er een bewuste link is, het zou kunnen, maar lijkt me wat ver gezocht.

avatar van BoyOnHeavenHill
4,5
0
Ik suggereer ook niet dat er een link zou zijn, ik zeg alleen dat ik bij de éne hoes er steeds aan de andere moet denken, en dat is jammer omdat deze twee albums qua strekking en sfeer voor mij niets met elkaar te maken hebben. Maar het overeenkomstige concept van zo'n gezicht dat bijna uit de hoes barst viel me gewoon op.

avatar van Tony
4,5
0
BoyOnHeavenHill schreef:
Ik suggereer ook niet dat er een link zou zijn, ...

Ik suggereer toch ook niet dat jij dat suggereert?

avatar van BoyOnHeavenHill
4,5
0
Dat las ik in jouw laatste zin: jij leek te zeggen dat mijn idee van een bewuste link wat vergezocht was. Als ik dat verkeerd heb gelezen: excuses.

avatar van Tony
4,5
0
No apologies required here, BOHH. Zat zelf even te overwegen of Marillion een link naar 1984 heeft willen maken door die hoes te kopiëren, maar neh, too far-fetched.

avatar van BoyOnHeavenHill
4,5
0
Okee! Trouwens ook verschillende hoesontwerpers... zal wel gewoon toeval zijn.

avatar van deric raven
4,0
1
Als kind zijnde ging ik op de zaterdagochtend met mijn fiets heel het dorp rond.
Dan werd het oud papier opgehaald, en als stripboekliefhebber kwam ik dan regelmatig van die Marvel en DC Comics tegen.
Mijn voorkeur ging dan uit naar De Hulk, Batman en Spiderman.
Met Fantastic Four en X-Men had ik minder.
De verfilmingen vond ik vaak niet zo geslaagd, al heb ik een zwak voor The Crow en The Dark Knight.
Hoe meer special effecten, hoe ongeloofwaardiger, en minder boeiend.
En wat heeft dit te maken met Brave?
Ondanks dat ik bekend ben met het concept achter Brave, zie ik dit los daarvan.
Voor mij is het de sfeer die mij terug neemt naar die zaterdagen.
Terwijl klasgenoten zichzelf uitsloofden op het voetbalveld, zat ik heerlijk warm binnen.
Warme chocolademelk, en met van die foute indianenpantoffels zittend op de bank.
Genietend van de nieuwe trofeeën, bladzijde na bladzijde de verrassingen van het verhaal volgend.
Waarschijnlijk ligt hier ergens ook mijn oorsprong van de verzamelwoede.
Na strips werden het singeltjes en uiteindelijk cd’s.
Brave is een muzikaal stripverhaal.
Niet wetend hoe het zich verder zal ontwikkelen, en boeiend tot aan het einde.
Misplaced Childhood is misschien sterker, maar hier op Brave is het verloop wel onvoorspelbaar.
Met dank aan Leo Blokhuis die mij afgelopen zaterdag opnieuw liet kennismaken met de tonen van Bridge tijdens zijn radioprogramma.

avatar van vigil
5,0
0
Zozo die Leo!

avatar van bikkel2
5,0
0
vigil schreef:
Zozo die Leo!


Laat Leo maar schuiven, al had ik niet zo snel verwacht dat ie hier wat mee zou hebben.
Ik kan mij overigens best voorstellen dat dit niet voor een ieder weggelegd is, maar je kunt naar mijn idee niet beweren dat dit geen kwaliteit heeft.

avatar van vigil
5,0
0
Hij was erg van de prog vroeger, daar is hij wel wat van teruggekomen maar blijkbaar weet hij de pareltjes nog wel te vinden

avatar van Alicia
 
0
In het kader "leer ook eens wat andere populaire muziek uit de jaren negentig kennen" heb ik, na een aantal keren de kop te hebben gestoten, besloten... deze van Marillion uit 1994 eens onder de loep te nemen.

Nee... dit album gaat absoluut niet verkeerd vallen.

avatar van bikkel2
5,0
0
Indringend concept Alicia. Zware kost, maar voorbeeldig geregistreerd.
Van atmosferisch tot stevig en van kwaadheid tot emotioneel.

Play it loud.....with the lights off !

De opvolger Afraid Of The Sunlight is ook absoluut een aanrader.

Veel.luisterplezier.

avatar van Alicia
 
0
Gaat lukken, bikkel2, ik hou wel van zware kost op z'n tijd. Ik ken Marillion wel, maar niet met deze zanger. Ben benieuwd!

avatar van bikkel2
5,0
0
Ok. dan !

Ben benieuwd naar je uiteindelijke beoordeling.
Jou smaak een beetje kennende, denk ik wel dat je dit kan waarderen.

Steve Hogarth is een heel andere zanger dan Fish, maar zijn snik, emotie en passie is net zo gemeend.

avatar van EttaJamesBrown
 
0
Ik doe mee. Ben in de jaren 80 afgehaakt na Childhood.


avatar van Chungking
3,0
0
Nog maar eens een poging om de obsessie met deze band op deze site te begrijpen, en weer loopt het mis.
Al ben ik de eerste om toe te geven dat mijn jonge zelf dit soort muziek ongetwijfeld helemaal het einde had gevonden. Nu knap ik vooral af op de zwaar aangezette dramatiek.
Sowieso ook meer een liefhebber van prog uit de jaren 70.

avatar van ad6922
4,5
0
Na een weekje het voor nu nieuwste album FEAR te hebben beluisterd, maar weer eens avondje Marillion terug in de tijd. En ja, dan kom je uiteraard ook bij Brave uit. Ik luisterde deze voor het eerst in Arnhem, uitkijkend over de rijn en Nelson Mandela 'bridge'. Voor mij het beste album met H.

avatar van west
4,5
1
Via het geweldige FEAR en het topic 'album van het jaar' weer bij de Marillion platen uitgekomen die ik kende. En ik moet zeggen dat de 'Fish' albums mij best wel tegenvielen over het geheel genomen. Ik vond ze ook wat gedateerd klinken. Dit Brave daarentegen vind ik een fantastische plaat. Wat een mooie melodieën, wat een energie, wat een vakmanschap. Ik geef duidelijk de voorkeur aan de topplaten uit het Steve Hogarth tijdperk.

(Wat ik overigens niet goed snap is dat titelsong Brave (met doedelzakbegin) het hier zo goed doet. Vind ik één van de mindere nummers.)

avatar van Alicia
 
0
Nog geen goed oordeel. Zelfs niet na ruim een jaar.
Ik hoor kwaliteit, ontzettend veel passie, dramatiek en mooie stukjes, maar geen liedjes die mij uit de comfortabele stoel doen flikkeren.

F.E.A.R. vind ik - op slechts een track na - erg goed, dus dan moet dit ook wel lukken. Zou je denken. Alleen lijkt dit album toch niet urgent genoeg tussen al die andere, veel kleinere grootheden, die ik momenteel aan het beluisteren ben, dus verdwijnt deze Marillion iedere keer weer onder aan de stapel na twee, drie nummers. Misschien is dit album toch wat minder geschikt voor mij.

Wellicht zou een lantaarnpaalluistersessie nog uitkomst kunnen bieden?

avatar van fish
5,0
1
Alicia schreef:
Nog geen goed oordeel. Zelfs niet na ruim een jaar.
Ik hoor kwaliteit, ontzettend veel passie, dramatiek en mooie stukjes, maar geen liedjes die mij uit de comfortabele stoel doen flikkeren.

F.E.A.R. vind ik - op slechts een track na - erg goed, dus dan moet dit ook wel lukken. Zou je denken. Alleen lijkt dit album toch niet urgent genoeg tussen al die andere, veel kleinere grootheden, die ik momenteel aan het beluisteren ben, dus verdwijnt deze Marillion iedere keer weer onder aan de stapel na twee, drie nummers. Misschien is dit album toch wat minder geschikt voor mij.

Wellicht zou een lantaarnpaalluistersessie nog uitkomst kunnen bieden?


Of, en dat is een serieuze tip, luister eens van achter naar voor. Begin bij nr 10. Misschien dat je dan uit je stoel flikkert?;) Of op zijn minst een aha momentje beleeft. En zo niet, dan niet. Er is zoveel mooie en goede muziek.

avatar van Alicia
 
1
Leuke tip, fish! Ik ga van Brave een nieuwe luisterlijst maken voor onder de lantaarnpaal. Misschien vanavond (laat) al

avatar van bikkel2
5,0
1
Misschien een juiste sfeer zoeken Alicia.
Donker met kaarsjes aan of zo
Het is nogal zwaar op de hand deze Marillion.
Ik heb er ook niet lang altijd zin in, draai 'm ook niet al te veel.
Maar het is wel een erg sterk geheel.
In Paradiso live gezien toen ze het hele album non stop speelde en dat was heel sterk.
Nog altijd het beste concert wat ik zag van de band.

Maar natuurlijk kan het best zijn dat het niet over komt.


avatar van uffing
5,0
0
Alicia schreef:


Wellicht zou een lantaarnpaalluistersessie nog uitkomst kunnen bieden?


'Play it loud with the lights off' , zoals de band zelf aanbeveelt in het boekje.

avatar van Alicia
 
0
uffing schreef:
(quote)


'Play it loud with the lights off' , zoals de band zelf aanbeveelt in het boekje.


Ik heb dat boekje dus niet... maar ik wist 't zonder deze mededeling ook wel. De test zal echter binnenkort plaatsvinden. Ik word nu nog even opgehouden door de prachtige nieuwe van de heer Wilson. De plaat helemaal zonder licht beluisteren gaat helaas niet meer in een woonwijk.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.