menu

Marillion - Brave (1994)

mijn stem
4,07 (534)
534 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: EMI

  1. Bridge (2:55)
  2. Living with the Big Lie (6:47)
  3. Runaway (4:40)
  4. Goodbye to All That: The Wave / Mad / The Opium Den / The Slide / Standing in the Swing (12:27)
  5. Hard as Love (6:42)
  6. The Hollow Man (4:08)
  7. Alone Again in the Lap of Luxury / Now Wash Your Hands (8:13)
  8. Paper Lies (5:48)
  9. Brave (7:56)
  10. The Great Escape / The Last of You / Falling from the Moon (6:30)
  11. Made Again (5:02)
  12. The Great Escape [Orchestral Version] * (5:18)
  13. Marouette Jam * (9:44)
  14. The Hollow Man (Accoustic) * (4:10)
  15. Winter Trees * (1:17)
  16. Alone Again in the Lap of Luxury [Acoustic] * (2:43)
  17. Runaway [Acoustic] * (4:27)
  18. Hard as Love [Instrumental] [Previously Unreleased] * (6:48)
  19. Living with the Big Lie [Previously Unreleased Demo] * (5:12)
  20. Alone Again in the Lap of Luxury [Previously Unreleased Demo] * (3:17)
  21. Dream Sequence [Previously Unreleased Demo] * (2:36)
  22. The Great Escape (Spiral Remake) * (32:26)
toon 11 bonustracks
totale tijdsduur: 1:11:08 (2:29:06)
zoeken in:
avatar van platenzaak Wil'm
5,0
Rainmachine schreef:
Gelukkig zijn er mensen zoals platenzaak Wil'm die precies weten hoe het allemaal moet zijn


Een mening is nog geen maatstaf natuurlijk, hoe uitgesproken dan ook, het gaat allemaal om jouw of mijn muziek beleving

avatar van dumb_helicopter
3,5
Marillion heeft nooit echt een gevoelige snaar weten te raken en na het mindere Misplaced Childhood vreesde ik dan ook voor meer van hetzelfde. Hier hoor ik echter wel bij momenten gevoel en passie en verrast dit album me dus in positieve zin. Marillion misschien dan toch nog niet volledig af te schrijven.

4,0
Ondanks dit een prima album is gaan de albums met Fish als zanger bij mij toch nog voor..

avatar van daniel1974nl
4,0
platenzaak Wil'm schreef:
[quote=6307616 Totaal mee oneens. Steven Wilson is de prog God voor mij maar deze plaat is een complete mispeer. De duistere sinistere harde sfeer is volledig weggepoetst met pianoriedeltjes en andere onzin. Het zware en gruizige van de plaat maakt plaats voor lichtere kost. Brave is hard, kaal, confronterend en bruut ijskoud zoals het origineel ook bedoeld was.


Interessant want ik ervaar precies het tegenovergestelde. Ik vind juist het origineel veel te kil en afstandelijk en kon er daarom ook destijds in 1994 niet inkomen. Ik prevaleerde lang de live versie van Made Again, die ik wel kon hebben. De remaster uit 1997 was wel iets beter.

De SW remix heeft veel meer warmte en dynamiek waardoor het een veel plezantere ervaring is. Veel meer overdonderend ook. Vanaf het begin is het duidelijk dat de sub de resterende 72 min. flink aan het werk zal gaan moeten. Hij heeft daarmee zijn trademark uitgerold over Brave. Hetzelfde als hij deed met de eerste vier albums van King Crimson, het werk van Yes dat hij onder handen nam, zijn eigen werk (vooral Hand Cannot Erase, To Tje Bone, Home Invasion) en ook het werk van PT, Arriving Somewhere... en Anesthetize (waar het heerlijke basswerk van Colin Edwin heerlijk op de voorgrond is. Luster maar eens naar het nummer What Happens Now ? of het tweede deel van Anesthetize).

Wat je steeds ziet is dat de bass meer naar de voorgrond treedt, (met Arriving Somewhere... misschien iets teveel) en muziek meer dynamiek heeft waardoor het meer power krijgt en ruimte krijgt om te ademen. Daarnaast speelt hij ook meer met effecten. Maar goed in een surround setting is dat al gauw iets wat je ziet. Persoonlijk vind ik dat het met Brave niet alleen het album naar een hoger plan tilt en er veel beter van wordt. Ik vind het van de 5 die nu zijn uitgebracht de meest geslaagde.

Vanaf de eerste luisterbeurt vond ik het adembenemend. Ik vermoed daarmee ook dat het een album was die moest worden ervaren op een technologie die in 1994 nog niet bestond.

avatar van platenzaak Wil'm
5,0
daniel1974nl schreef:
(quote)


Interessant want ik ervaar precies het tegenovergestelde. Ik vind juist het origineel veel te kil en afstandelijk en kon er daarom ook destijds in 1994 niet inkomen. Ik prevaleerde lang de live versie van Made Again, die ik wel kon hebben. De remaster uit 1997 was wel iets beter.

De SW remix heeft veel meer warmte en dynamiek waardoor het een veel plezantere ervaring is. Veel meer overdonderend ook. Vanaf het begin is het duidelijk dat de sub de resterende 72 min. flink aan het werk zal gaan moeten. Hij heeft daarmee zijn trademark uitgerold over Brave. Hetzelfde als hij deed met de eerste vier albums van King Crimson, het werk van Yes dat hij onder handen nam, zijn eigen werk (vooral Hand Cannot Erase, To Tje Bone, Home Invasion) en ook het werk van PT, Arriving Somewhere... en Anesthetize (waar het heerlijke basswerk van Colin Edwin heerlijk op de voorgrond is. Luster maar eens naar het nummer What Happens Now ? of het tweede deel van Anesthetize).

Wat je steeds ziet is dat de bass meer naar de voorgrond treedt, (met Arriving Somewhere... misschien iets teveel) en muziek meer dynamiek heeft waardoor het meer power krijgt en ruimte krijgt om te ademen. Daarnaast speelt hij ook meer met effecten. Maar goed in een surround setting is dat al gauw iets wat je ziet. Persoonlijk vind ik dat het met Brave niet alleen het album naar een hoger plan tilt en er veel beter van wordt. Ik vind het van de 5 die nu zijn uitgebracht de meest geslaagde.

Vanaf de eerste luisterbeurt vond ik het adembenemend. Ik vermoed daarmee ook dat het een album was die moest worden ervaren op een technologie die in 1994 nog niet bestond.


Zelfmoord is geen warmte he, in mijn beleving natuurlijk. De thematiek is lood en lood zwaar.
Maar mooi om ook een ander standpunt te ervaren, dat maakt muziek zo bijzonder

Gast
geplaatst: vandaag om 06:00 uur

geplaatst: vandaag om 06:00 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.