The Beatles - Let It Be (1970)

Het zijn wel the Beatles, menige band zal zo'n debuut willen hebben. Maar de Beatles hadden altijd zo'n hoge norm en waren ook nog eens grote trendzetters dat deze plaat een beetje teleurstellend was. Maar om een plaat met nummers als Let it be, I've got a feeling, across the universe, I Me Mine, two of us, The long and winding road, get Back etc etc als matig te beschrijven zoals vele doen, gaat te ver. Voor heel veel bands een droomdebuut waarna iedere volgende plaat een stuk minder zal zijn, maar voor The Beatles begrippen een tegenvaller Ik vind deze plaat overigens veel beter als The Naked versie, die klinkt klinisch terwijl deze plaat door het live gevoel spontaan en warm aanvoelt.

Je hebt helemaal gelijk, George!
Geen idee waar ik m'n verkeerde info vandaan had...

Was wel weer een goede aanleiding om wat literatuur over het maken van dit album na te slaan, Het was een soort molensteen waar ze nog ná het fraaie en geïnspireerde Abbey Road nog iets mee moesten. Ik vermoed dat de Phil Spector-manoeuvres in samenwerking met Lennon de allerlaatste druppel waren...McCartney was razend toen hij het resultaat hoorde en besloot zijn eigen solo-album op dezelfde dag als dit werkje op de markt te brengen. De juridische donderwolken die er hingen barstten los. Tót die tijd waren de Beatles nog enigszins on speaking terms en was er nog een Threetle-sessie begin april 1970 voor I, Me, Mine. Misschien was het nog denkbaar dat de vier mannen een jaartje voor zichzelf gingen knutselen aan solo-projecten. Na de eerste echte rechtszaken rondom Allen Klein en de hoog oplopende emoties n.a.v. de Spector-mixen was het over en uit....

Voor mij toch een van de mindere albums van the beatles. Veel erg zeikerige nummers, hoewel dig a pony en get back dat weer grotendeels compenseren

I Me Mine, One After 909 Across The Universe, Two Of Us zeikerig? Nou Tom-r, dat je het niet het beste album vindt van de heren kan ik begrijpen. Vind ik ook niet. Maar toch eenzeer waardig afscheidsplaat van The Beatles, opgenomen ondere zeker niet ideale omstangheden. (zelfs met of zonder bemoeienis van Phil Spector)

Je hebt gelijk, niet alle nummers zijn zeikerig. Maar in vergelijking met de andere albums vind ik dit persoonlijk een van de dieptepunten en dus eigenlijk ook een beatles-onwaardig afscheid. Maar dat valt natuurlijk ook toe te schrijven aan de problemen binnen de band. Vat me niet verkeerd op, het is geen slecht album, dan had ik ook wel 2 sterren gegeven, maar de beatles kunnen vele malen beter en dat hebben ze op dit album jammer genoeg niet laten zien

Nee, dat is waar, maar ze vochten mekaar bijna de tent uit ten tijde van de opnames. Dan kan kan je idd geen subliem iets meer wegzetten.

"Where were you in may 8 in 1970"? Ik weet alleen nog dat met lood in mijn schoenen naar de platenwinkel ging om de luxe uitvoering (plaat met boek) om van de laatste lp van mijn favoriete groepie te gaan halen. Dat ze uit elkaar gingen was als bekend en maakte het beluisteren van Let It Be en The Long en Winding Road des te moeilijker. Elke nieuwe Beatlesplaat was immers een feest op zich. Nooit geen "nieuwe" Beatles meer. Een trieste afsluiting van een mooie periode. En ik was pas 16 en toen discussieerden we nog lang niet over het feit dat Phil Spector de plaat geproduceerd had enz.. Dat doen we nu pas. Maar toen waren "wij" Beatlesfans in shock. Zoals Lennon bezong in het nummer God. The dream is over.

Across the Universe is toch wel het beste nummer van de plaat.
Let it be en I've got a feeling vind ik ook nog sterk.
De rest van de plaat is voor mij niet noemenswaardig.

Let it Be vind ik een van de allerbeste Beatles nummers!

Bij de Mojo van deze maand is een cd geleverd met nummers van Let it be, gecoverd door hedendaagse (lees hippe en jonge) artiesten. Misschien iets voor de liefhebber van dit album...

Voor als je de Engelse Idols cover van The Long and Winding Road (van hoeheetdatlulletjerozewaterookalweer) al een tijdje zat was.

ik snap niet waarom Spector wel zo veel werk in die orkesten heeft gestopt, maar ie zo'n gruwelijke piano fout als die in 't derde couplet van 't titelnummer gewoon laat zitten.

Across The Universe vind ik dus echt een kwal van een nummer, maar dat kan mischien wel door de waardeloze kwaliteit van de opname komen..

The Beatles zijn met Across the universe jaren aan het worstelen geweest. De beste uitvoering staat, vind ik, op Antology 2, en is nooit op een regulieren Beatles plaat verschenen. De uitvoering op ´Let it be´ is de enige officiële. Persoonlijk vind ik het wel een mooie meeslepende melodramatische uitvoering. Terwijl de nooit uitgebrachte uitvoeringen, en dat zijn er veel, veel lichter van toon zijn. Het nummer is door Lennon in India tijdens zijn half jaarlijkse retraite 1968 bij de Maharishi geschreven.

The Beatles - Let It Be (1970)

Heerlijk album dit. The Long and Winding Road is toch wel één van mijn Beatles favorieten. Prachtig melancholisch nummer die ik wel honderd keer achter elkaar kan draaien zonder dat het ooit zal vervelen.

Across the Universe, Let It Be, For You Blue en Get Back kunnen het ook absoluut niet slecht doen bij mij, vooral met het laatstgenoemde nummer is het lekker meebleren. Als je dit album hoort merk je toch wel dat de koek nog lang niet op was bij The Beatles. Dat maakt het des te vervelender dat dit toch echt het einde was. Of zoals John al toepasselijk zei in één van zijn nummers The Dream is Over. Helaas.

Och "het einde" was het niet; een paar maanden later doken ze (meestal via verschillende ingangen en zelden allemaal tegelijk) de studio in om Abbey Road op te nemen...

Abbey road is juist zo bijzonder omdat het een echt samenwerkingsverband is geworden terwijl de sfeer een aantal maanden daarvoor tijdens de Let it be sessies onder het vriespunt was gedaald. Iedereen deed zijn best om samen te werken en om een goede plaat te maken, en het resultaat was Abbey road. Het enige nummer op Abbey road waar maar drie Beatles beschikbaar voor waren was Here comes the sun.

Op deze schijf staan 2 van The Beatles beste songs op nl. Let It Be en The Long And Winding Road .
Ik heb de Naked versie er bij gekocht omdat daar weer Don`t Let Me Down op staat en Naked was eens in de aanbieding bij V Leest voor 5 euro .
Vind dit een heerlijke Beatle plaat , anders dan Abbey Road .
ook het Rooftop concertje is great .

Ok, dat wist ik dus niet, ik dacht dat dit echt hun laatste reguliere album was, maar deze was dus eerder opgenomen maar pas in 1970 gereleased?

Klopt. De Beatles waren zelf ontevreden met het verloop en de resultaten van de 'Get Back'-sessies, dus bleven de opnames op de plank liggen. Pas toen Phil Spector de mix maakte die we nu kennen als Let It Be (vooral op het initiatief van Lennon), en de gelijknamige film over de opnames uitkwam in de bioscoop, werd dit album uitgebracht. Abbey Road was toen al opgenomen en uitgekomen, en de Beatles waren toen de facto al uit elkaar.

McCartney had ruzie met de rest van de groep over deze plaat: hij was het niet eens met vooral de kitscherige mix van Spector van zijn The Long And Winding Road. De rest van de band wilde dat hij zijn eigen solodebuut uitstelde om ruimte te maken voor het uitkomen van Let It Be, wat hij weigerde. Hij bracht zijn solodebuut 'McCartney' gewoon uit op de beloofde datum, en maakte in de bijgeleverde bio meteen het verscheiden van de Beatles wereldkundig. De band was toen al een jaar zo goed als gesplit, maar dit werd nog geheim gehouden om de fans niet te laten schrikken, of om de merknaam Beatles niet in waarde te laten dalen, afhankelijk van wat je gelooft.

In 2003 nam hij alsnog wraak met het uitbrengen van Let It Be...Naked, duidelijk een McCartney-project, waarvan de Spector-arrangementen waren gewist.

Tja The Long and winding road kom je niet vaak tegen in de lijstjes maar ik heb deze ook hoog zitten.
Een echt McCartney snik zo mooi

Het was toch Yoko haar schuld?

Heeft McCartney in het verleden alles in beweging gezet om te vertellen en aan te tonen dat hij de Phil Spector aanpak van The long and winding road als een mismaking van zijn nummer beschouwd. Hij heeft zelfs Let it be...naked in het leven geroepen om zijn versie, hoe het nummer oorspronkelijk was bedoeld, onder de aandacht te brengen, hij haat de Spector aanpak. Zeer vreemd en typisch het stukje grilligheid in Macca's karakter, dat hij momenteel live The long and winding road op zijn Spectoriaans uitvoert, inclusief oorkestbanden en bombarst. Weg is de Naked versie.

Ja, je snijdt hier een gevoelig punt aan , devel -hunt !
Al op Wings over America , het 3lp tellende live concert uit de zeventiger jaren , is er weinig verschil in McCartney's opvatting over The Long and Winding Road te horen in vergelijking tot die van Spector.
Het moet dus wel de bijdrage van het koortje zijn geweest waarover McCartney viel , zou je dan veronderstellen. In het lijvig boekwerk The Beatles Anthology , geeft McCartney zijn ongenoegen over Spector's werk weer. Zo had hij , McCartney , misschien(!) het dameskoortje er niet bij opgezet en Spector voegde nog veel meer bij The Long And Winding Road , vertelt hij verongelijkt.

McCartney heeft iets later op zijn Give My Regards album eveneens een nieuwe studioversie van The Long And Winding Road gemaakt i.s.m. George Martin.
Ik vind die versie minder fraai en pakkend dan de originele Spectorversie.
Smaken verschillen natuurlijk , maar ik blijf me toch enigszins verwonderen over de felheid waarmee McCartney het totale werk van Spector aan het Let It Be album alsook The Long and Winding Road blijft veroordelen.
Misschien is het toch de frustratie wat meespeelt bij een groot artiest en 'regelaar ' om afwezig te zijn geweest bij de productie van- en zijn waarschijnlijk slechte herinneringen aan- het Let It Be album en aan die periode , opper ik dan voorzichtig.

De tapes waarmee Spector moest werken waren niet van het hoogste niveau en Let It Be zal door de meesten onder ons niet tot het absolute meesterwerk van The Beatles worden gerekend. Toch vind ik het album uiterst sfeervol geproduceerd , is Spector vrijwel met zijn handen van de 'live opnamen' afgebleven , iets waarvoor ik hem ten zeerste prijs , mede gelet op zijn hoge status als 'componerende producer'. Je zou bij voorbaat eigenlijk anders verwachten.
Nee , eigenlijk blijf ik - net als devel-hunt - die felle kritiek van McCartney opmerkelijk vinden over een van de mooiste platen uit het jaar 1970.

Het moet inderdaad frustratie geweest zijn. Het ging al niet echt goed tussen de Beatles onderling en dan komt er ook nog eens een mafkees van een producer die jouw nummer gaat verbouwen. Ik kan me voorstellen dat je daar in eerste instantie niet op zit te wachten.
Vooral niet als je bedenkt dat dit de Get Back plaat is. Eerlijke muziek zonder poeha zoals ze ook in het begin maakte. En dan gaat zo'n betweterige producer alsnog allerlei producer trucjes toepassen. Dat was dus helemaal niet de bedoeling.
Het lijkt me dat McCartney na wat relativeren uiteindelijk tevreden was met wat Spector gedaan heeft met het nummer. Maar in eerste instantie kon die hem wel z'n nek omdraaien.

...en dan te bedenken dat het niet alleen Spector's werk was; de Beatle die hem bij het koor- en orkestwerk assisteerde was ene John Lennon.
Dit speelde allemaal tijdens de Allen Klein-conflicten en Spector kreeg van Lennon ruim baan en een flinke aanmoediging om de nummers van McCartney te verbouwen. Eén van de laatste nagels in de doodskist van de band.

Slecht is het natuurlijk niet en met 'Across The Universe', 'Let It Be', 'The Long And Winding Road', maar vooral 'Get Back' is de toch al prachtige Beatles-catalogus nog eens flink opgewaardeerd. De rest is een beetje 'recht-toe-recht-aan'. Daar mis ik toch wel een beetje de genialiteit en creativiteit, die vanaf 'Help!'/'Rubber Soul' zo dik aanwezig was. Gelukkig deden ze het nog 1 keer geweldig: 'Abbey Road' is een monument!

Across the Universe is m'n favoriete Beatles nummer. Het is zo breek baar

The Beatles wilden juist weer lekker ongecompliceerd muziek maken . Daarom is Let It Be ook wat rechtlijniger en rauwer in een aantal gevallen . De produktie is ook veel soberder , al heeft Spector een blik strijkers opengetrokken in The Long And Winding Road . Daar zat McCartney juist even niet op te wachten .

Ik denk als je de geschiedenis er nog eens op naslaat, dat je het woordje "Beatles" beter kunt vervangen door {aul McCartney. Voor Lennon was zijn inspitatie daarvoor al in '67 aan het verdwijnen. Ten tijde van White Album, dus. Ik heb de laatste tijd nogal wat Beatles dvd's zitten bekijken (bootlegs e.d), maar ook de opnames van Let It Be. De "fut" was er al helemaal uit. En dan heb ik het nog niet eens over de onderlinge persoonlijke relaties en zakelijke meningsverschillen

De docu Let It Be zegt in dat opzicht genoeg . Een duidelijk de kar trekkende McCartney en 3 sombere nog weinig gemotiveerde collega's . Nu was de entourage in de kille studio in Twickenham ook niet bepaald uitnodigend . Je ziet duidelijk een band die aan het uitelkaar vallen was .