Arctic Monkeys - Suck It and See (2011)

Volgens mij is het weer net zo'n blijven-draaien-album als Humbug, She's Thunderstorms is eigenlijk gewoon een goed openingsnummer, Black Treacle is ook niet verkeerd en daarna komt het afschuwelijke ge-oh op Brick by Brick wat jij kennelijk prachtig vind.

Ik vind het op Brick by Brick na helemaal niet zo'n verkeerd album, ben dus ook wel benieuwd naar de extra nummers op Don't Sit...

Nog lang niet overtuigd, maar doe mijn best het leuk te vinden......

Helemaal mee eens + Library Pictures & All My Own Stunts = de oude Arctic Monkeys. Gelukkig kan je toch aan dit album wennen, ik had er eerst ook een hard hoofd in.

Ik moest heel erg wennen aan dit album, maar ik heb mijn stem verhoogd naar 4,5*. Het klinkt eigenlijk allemaal toch erg goed, en als je alle albums bekijkt dan kun je zien dat de Arctic Monkeys toch wel erg gevarieerd zijn.

Eén keer beluisterd en dit zou na hun debuut wel eens het beste album van de mannen kunnen zijn. Die Alex Turner weet wel hoe hij liedjes moet schrijven en zijn stem komt steeds beter uit de verf. Ik begin met 4* maar de interesse in deze plaat is zeker gewekt!

Ik vind dit album anders behoorlijk saai, véél te rustig en te weinig rock.
neen, hun nieuwe stijl bevalt me niet

JVT, je blijft maar schrijven nieuwe stijl. Dit terwijl de helft van de nummers van de oude stempel is, zie ook de berichten hier vlak boven van Bart Ursem en ene West. En de andere helft is enigzins een wat nieuwe stijl, hoewel hij wel duidelijk aansluit op the Last Shadow Puppets, Miles Kane zijn solo cd en sommige nummers van Humbug.

Je moet 'm gewoon even blijven draaien, dan is de kans behoorlijk dat je het album meer gaat waarderen.

Er is echt geen enkel nummer "oude stijl" hoor, op Library Pictures na. Luister maar eens Dancefloor / The View From The Afternoon / Still Take You Home / Brianstorm / This House Is A Circus / Teddy Picker, en luister dan nog eens SIAS. Het geluid is echt compleet anders.

''Oude stijl'': Brick by Brick, Don't Sit Down..., Library Pictures, All My Own Stunts. Een beetje: The Hellcat... het midden van het album dus: track 3-7.

Het middenstuk bevalt mij inderdaad ook nog steeds het beste, maar She's Thunderstorms en Black Treacle bevallen na wat meer luisterbeurten ook al iets beter.

En daarbij doet Library Pictures mij in den beginne heel erg denken aan Do Me A Favour. Dit nummer had dan ook zeker niet misstaan op Favourite Worst Nightmare..
Overigens wel een prima nummer!

Dat gitaar riffje van Black Treacle na het refrein telkens is erg lekker, word ook goed gedoseerd zodat het niet verveelt

Ondanks dat ik dit vrij saai en ongeïnspireerd vond klinken, bleven bepaalde melodieën van de nummers al na 2 keer luisteren in mijn hoofd zitten.
Ik kan het nu ook allemaal wat beter waarderen, jammer genoeg geld dit niet voor DSDBIMYC en Brick By Brick.

Ook ik heb dit album wat meer luisterbeurten moeten geven, maar hij groeit echt! Library Pictures en Don't sit down.. zijn voor mij echt de betere nummers, omdat ik gewoon meer van die stijl houd. FWN is dan ook niet voor niets mijn favo album ever. Als het een album vol Libary Pictures was geweest dan had die positie van FWN nog wel eens in gevaar kunnen komen!

Maar ook All my own stunts, Black Treacle en Piledriver Waltz zijn prima te verteren, eigenlijk alles wel. Behalve zo op het eerste gehoor het openingsnummer niet zo en Brick by Brick vind ik wat amateuristisch, niet AM waardig.

Met That's where you're wrong hebben ze na A certain romance, 505 en The Jeweller's Hand weer een prima afsluiter gemaakt!

4 sterren om maar eens te beginnen, hopelijk hoog ik dit nog op!

Mooi gezegd Roelant. Ik kan je goed volgen.

Daar waar ik bij Homburg, bij de eerste luisterbeurt direct overtuigd was van de bijzonderder kwaliteit, heb ik nu toch meer moeite.
Het zijn duidelijk 12 goede songs, het album zakt nergens in, maar ik hoor (nog) geen overrompeling. daarvoor duurt de gitaarexplosie in Library Pictures te kort. Maar het kan ook puur gewenning zijn.

Piledriver Waltz is in de ArticMonkeys versie weldegelijk een verbetering ten opzichte van de soloversie van Alex. er zit nu meer structuur in en de opname is een stuk helderder.

Nog niet helemaal overtuigd. Zeker geen slechte plaat, maar toch nog geen Humbug...

achteruit kijken is stil staan dit is gewoon een goede cd Library Pictures vind ik persoonlijk
een zeer sterk nummer dus gewoon kopen die cd
groetjes hidalgo

Ik vond de Monkeys ten tijde van hun debuut een lekker fris indie rock bandje, die met hun 2e op een geslaagde 'herhalingstour' gingen.
Humbug kon mij totaal niet bekoren. Het is zeker geen slecht album, maar vind er gewoon niks aan.
En na een eerste luisterbeurt ben ik bang dat dat met dit album ook wel eens zou kunnen gaan gebeuren..
Al is inderdaad het middenstuk (track 3 - 7) beter te behappen
Maar ik zal het album zeker nog wat kansen geven

De Monkeys stonden bekend om hun korte, scherpe tracks, maar neigen nu meer en meer naar film muziek voor bij wazige Thrillers of Bond-achtige films

Wel een album wat net als Humbug weer moet groeien bij mij!

Dit album moet echt groeien, na de eerste paar luisterbeurten kon het me maar weinig boeien, nu na een week intensief draaien begint het kwartje toch te vallen. Ik neig naar een hoger cijfer, ben er nog niet over uit..

Gewoon doen DiNozzo! Gewoon doen...

Home | Arctic Monkeys - arcticmonkeys.com

album kan je nu beluisteren op hun officiele site.

Ik ben het nu aan het beluisteren via hun site en ik vind het een erg vlot beluisterbaar album, gelukkig minder in de stijl van Humbug en meer neigend naar de voorgangers en Last Shadow Puppets. Er zitten echt een paar topnummers bij.

Ik ben verliefd! Het nieuwe album van Arctic monkeys is echt weer een super album! Nummers waar je uit je dak mee gaat, nummers waar je zegt van oeh doe maar niet en nummers waar je zegt man hoe bedenken ze het zo geniaal! Iedereen luister dat album! Dan weet je wat muziek pas is!

oef, wat ben ik content dat ze niet de lijn van Humbug hebben doorgetrokken, want in tegenstelling tot hun vorige plaat is deze echt zeer goed. Ik hoor er ook meer The Last Shadow Puppets in, wat ik natuurlijk niet erg vind.

Ook doet Brick by Brick mij denken aan Kasabian met Fire...

Had er wat meer van verwacht er staan genoeg uitschieters op zoals: Library Pictures, Don't Sit Down 'Cause I've Moved Your Chair en All My Own Stunts. Soms klinkt het wat te rustig en verlang je terug naar hun debuut wel is het goed dat ze een andere weg zijn ingeslagen al had ik wel gehoopt op een betere weg dan deze. Maar toch pakt dat soms eens goed uit zoals op: Piledriver Waltz. Dus een redelijk plaatje waar ik toch iets meer verwacht van had.

He Kobe Bryant Fan: ben je soms wat chagerijnig nu de LA Lakers eruit liggen?
Dit plaatje valt echt mee, als je het een kans geeft.

Nee hoor ik wist het zelfs nog niet. En ik ging hem sowieso nog kansen geven maar dit is gewoon hoe ik er nu over denk en het is allesbehalve een slechte plaat. Alleen is het soms wat te rustig vooral de laatste drie tracks hebbben daar prolblemen mee.

Ik vind de laatste 3 tracks ook de 3 slechtste. Ze lijken best op elkaar en brengen nergens echt spanning.

Dit album opent redelijk. De eerste twee songs hebben wat van elkaar weg, maar maken wel direct duidelijk dat de arctic monkeys weer een andere weg zijn opgegaan. Het zijn goed in het gehoor liggende nummers. Niks mis mee, maar missen helaas wel een beetje de spanning.
Bij Brick By Brick lijkt die spanning wel te komen doordat de gitaren wat krachtiger klinken. Maar helaas blijft dit nummer te oppervlakkig om echt speciaal te worden. Echter is de solo wel zeer oke. Vanaf dat moment gaat het album de goede kant op. The hellcat is een lekker aanstekelijk nummer en de lalalala's doen het goed, maar het is echter een voorbereiding op wat komen gaat.
Je komt nu bij de drie beste nummers van het album. De gitaren op Don't sit down zijn heerlijk en de 'uitbarsting' op het refrein klopt en klinkt erg lekker. Library Pictures is het beste nummer van de plaat. Even waan je je weer terug naar 2006. De heerlijke drums op het begin en dan de gitaren die me echt weer laten bewegen. Het heeft zeker wat weg van het eerste album, maar toch past het perfect op deze plaat. Ook de overgang naar all my own stunts klinkt erg lekker, het gepraat en dan die korte "test" van de gitaar. De eerste 20 seconden zijn ook de beste van dit nummer. Voor de rest blijft het een lekker nummer.

Daarna gaat de rust er weer wat in. Met een aanstekelijk basloopje wordt Reckless Serenade ingezet. Het toepasselijke rustmoment op het goede moment en door de goede zang valt dit nummer best goed. Om vervolgens over te gaan naar Piledriver Waltz. Weer een mooi voorbeeld van een nummer dat in "de nieuwe stijl" is, maar me toch wel aansteekt. Het is gewoon een beetje wennen. Maar dat was Humbug ook.

Hierna gaat het echter mis met de plaat. In plaats dat de plaat nog een lekkere uitschieter bevat, of nog iets speciaals wordt gedaan gaat de band weer terug naar nummer 1, 2 en 4. En herhaalt het truckje nog eens. Op zich niks mis mee, maar wel als het te rustig wordt. Ik hoor bijna geen verschil tussen de nummers, en het kabbelt mij allemaal wat te makkelijk voort. Zeer jammerlijk einde voor toch best een tof album.

Een topper zal dit album nooit worden, maar slecht is het ook zeker niet. Alhoewel met Library Pictures weer een juweeltje is afgeleverd. Echter had ik op meer juweeltjes gehoopt, zoals op hun eerdere albums. 3,5*