menu

The Beatles - Please Please Me (1963)

mijn stem
3,58 (574)
574 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock / Pop
Label: Parlophone

  1. I Saw Her Standing There (2:57)
  2. Misery (1:50)
  3. Anna (Go to Him) (2:57)
  4. Chains (2:26)
  5. Boys (2:27)
  6. Ask Me Why (2:27)
  7. Please Please Me (2:03)
  8. Love Me Do (2:22)
  9. P.S. I Love You (2:05)
  10. Baby It's You (2:38)
  11. Do You Want to Know a Secret (1:59)
  12. A Taste of Honey (2:05)
  13. There's a Place (1:52)
  14. Twist and Shout (2:33)
totale tijdsduur: 32:41
zoeken in:
Zigstar
Overtuigend debuut dat de rock 'n roll van de Beatles' begindagen uitademt. Please please me is zó geniaal! Idem voor I saw her standing there en Twist and Shout

Harald
Ze hebben heel goed in de Cavern en ook in de Starclub Hamburg geoefend en dat is op deze plaat ook te horen.

thebyrds69
Een veelbelovend start van de oer poppers

4,5*

avatar van LucM
4,5
Een overweldigend debuut dat nog niets van zijn charme heeft verloren. De vitaliteit en het rauwe enthousiasme spatten gewoon uit de boxen en met dit album hebben de Beatles de weg geplaveid voor een nieuwe lichting van jonge muzikanten. Dat dit album relatief minder bekend is komt doordat de Beatles steeds betere albums zijn gaan maken, waar dat vele groepen na een paar albums al uitgeblust zijn. De Beatles waren meester in het schrijven van pakkende popsongs (Please please me, Misery), maar ook de covers konden zij naar hun hand zetten zoals "Twist en shout", waar John Lennon de longen uit zijn lijf schreeuwt.

thebyrds69
Mooi en met gevoel verteld lucM

Wolfgang1975
Het debuut van de meest invloedrijke band allertijden. Ondanks dat dit nog lang niet hun beste werk is, is ook dit een topper. Een album met een aantal zelfgeschreven nummers, voor die tijd een unicum. Het aardige van het gitaargeluid van nummers uit de jaren '60 vind ik dat de partijen altijd zeer geraffineerd zijn doordat de akkoorden (en dus ook de bijbehorende akkoordenschema's) zeer goed gekozen zijn. Dat is hier vooral te horen in de openingstrack, verder staan er helaas ook wat mindere tracks op, vooral Love Me Do klinkt erg slapjes.

avatar van LucM
4,5
"Love Me Do" vind ik ook verreweg het minste nummer op dit album, maar de rest vind ik gewoon uitstekend. Inderdaad was het album voor die tijd (1963) baanbrekend en klinken de nummers even rauw als geraffineerd. The Beatles eisten ook dat zij zelf mochten beslissen welke nummers op hun albums kwamen en zij hebben de vrijgeleide gekregen van EMI/Parlophone en manager Brian Epstein. Met wat voor resultaten!

avatar van Toon1
3,5
Het klopt wel dat dit album anders was dan de voorgaande platen van andere artiesten, maar alleen in het feit dat er maar liefst acht zelfsgeschreven nummers van de band op dit album staan (die ook nog eens allemaal erg sterk zijn), maar om het baanbrekend te noemen lijkt me wat overdreven. 'Please Please Me' is tenslotte ook maar opgenomen in één dag, en het feit dat de Beatles zelf mochten beslissen welke nummers op dit album kwamen kan men ook wel nuanceren. Volgens mij selecteerde George Martin gewoon de sterkste nummers van de Beatles, daar zaten nu eenmaal veel originele songs bij. Wat de covers betreft vind ik de keuze soms zelfs opmerkelijk; wat was het aandeel van The Beatles in de keuzes van bijvoorbeeld 'Anna' of 'Chains' om die songs op het album te zetten? Was 'Anna' een nummer dat ze speelden in Hamburg of in de Cavern Club? Ik denk gewoon dat het een keuze van George Martin was om dit op te nemen en dat John Lennon zich daarbij wel kon vinden. Ja, de Beatles hadden zelf 'Please Please Me' naar voor gedragen als keuze voor hun tweede single, maar George Martin had toch nog altijd het laatste woord in de keuze van songs (op deze plaat) denk ik.

avatar van George
Please , please me was in zoverre baanbrekend dat het de weg effende voor tal van Engelse beatgroepen. Please please me bezit bovendien een ongehoord verfrissend en origineel geluid in vergelijking tot de hitparademuziek in die dagen.

avatar van LucM
4,5
George Martin wilde the Beatles eerst "How Do You Do" laten opnemen, maar the Beatles en vooral John Lennon weigerden het nummer op te nemen en kwamen af met hun eigen "Please Please Me", dat onmiddellijk de goedkeuring kreeg van George Martin. Het werd nadien een nr.1-hit in Groot-Brittannië, wat door George Martin werd voorspeld en hij geloofde nadien in de songschrijverscapaciteiten van John & Paul.
Vele van die covers speelden the Beatles eerder live in Hamburg. Maar waarschijnlijk was "Anna" van Arthur Alexander inderdaad een keuze van George Martin, John Lennon was erg opgetogen met dit nummer.
"Please Please Me" werd inderdaad op één dag opgenomen (11 februari 1963) en "Twist & Shout" moest het laatste nummer zijn omdat John Lennon hierop schreeuwde, waarna hij bijna geen stem meer had.

avatar van George
Martin beloofde de jongens met hun 2e single een gegarandeerde nr. 1 hit met het door Mitch Murray geschreven ' How Do You Do It '. Met name Lennon weigerde en wilde( zeer ongebruikelijk in die tijd) opnieuw een eigen compositie als volgende single uitbrengen: Please , Please Me. Er werd eerst een compromis bereikt. The Beatles namen zowel Please , Please me als How Do You Do It op. Op het laatste nummer deden ze overduidelijk niet hun best. Martin koos voor Gerry and the Pacemakers en kreeg zijn gelijk. Het nummer werd een nr.1 hit. Lennon kreeg meer dan zijn gelijk . Met de release van de Please , Please Me single werden alle verkooprecords gebroken en de rest is geschiedenis.

avatar van LucM
4,5
De Beatles-versie van "How Do You Do It" dat officieel nooit op single werd uitgebracht, is overigens te vinden op Anthology 1.

avatar van Reint
4,0
George schreef:
Martin beloofde de jongens met hun 2e single een gegarandeerde nr. 1 hit met het door Mitch Murray geschreven ' How Do You Do It '. Met name Lennon weigerde en wilde( zeer ongebruikelijk in die tijd) opnieuw een eigen compositie als volgende single uitbrengen: Please , Please Me. Er werd eerst een compromis bereikt. The Beatles namen zowel Please , Please me als How Do You Do It op. Op het laatste nummer deden ze overduidelijk niet hun best. Martin koos voor Gerry and the Pacemakers en kreeg zijn gelijk. Het nummer werd een nr.1 hit. Lennon kreeg meer dan zijn gelijk . Met de release van de Please , Please Me single werden alle verkooprecords gebroken en de rest is geschiedenis.

Mooi verhaal!

avatar van herman
3,5
Ik luister vanavond de oude Beatles-platen in chronologische volgorde af en volgens mij had ik het debuut nog nooit eerder in zijn volledigheid gehoord. Valt me op dat de niet-Lennon/McCartney-composities een stuk minder bevallen, behalve wellicht Boys en uiteraard Twist and Shout. De bekendste nummers (1, 7, 8 en 14) vind ik toch echt wel de leukste, verder is het vaak wel erg zoet en kom ik daardoor niet echt op een topscore uit. Maar wel een leuk plaatje.

avatar van Devoo
3,0
Mooie muziek, mooie stem en veel mooie nummers. De eerste keer dat ik deze CD luisterde kende ik alleen maar Love Me Do wat ik een geweldig nummer vind. De eerste keer dat ik dit album luisterde, leken alle nummers ook wat op elkaar, maar naarmate je dit meer luistert, kun je alle nummer van elkaar onderscheiden, en worden ze echt geweldig. Ik hou van dan gitaargeluid, en toffe percussie. Ik geef aan dit een 3* Omdat andere CD's van The Beatles toch wel toffer worden.

avatar van frankieman
3,0
'One, two, three, foa' roept de jonge Paul McCartney in z'n liverpools accent waarna er een brok vrolijke energie losbarst die amper 3 minuten duurt maar meteen de toon zet. Een geluid dat nog nooit door een Britse rock 'n roll band was voortgebracht was het begin van een mijlpaal in de muziekgeschiedenis, zeker niet vanwege de kwaliteit maar vooral vanwege er nog zou gaan gebeuren. Want hoewel de energie van vrijwel het hele album af spat zijn vooral de covers niet allemaal even sterk.

Zoals gezegd is 'I Saw Her Standing There' een perfect begin, het nummer swingt, is opwindend en McCartney's stem is onnavolgbaar. In een tijd dat eigen nummers schrijven helemaal niet vanzelfsprekend was knalde dit nummer door dat taboe heen, een eigen nummer dat ook nog eens zo ijzersterk was! De drie covers die meteen daarna komen; 'Misery', 'Anna(Go to Him)' en 'Chains' zijn een stuk rustiger en ook totaal niet opwindend. Het zijn veilige nummers die destijds door iedere band in Engeland werden gespeelt. Kort gezegd zijn ze gewoon saai. Het door Ringo gezongen 'Boys' heeft weer diezelfde energie en uitbundigheid als het eerste nummer waar we vooral Paul's kenmerkende gillen in de achtergrond kunnen horen. Ondanks de energie is 'Boys' niet echt geweldig, Ringo's zang is een grote oorzaak maar ook de rest van de uitvoering is niet heel speciaal. Ook 'Ask My Why' is niet echt opwindend maar wel aangenamer dan die eerste drie covers.

Het nummer dat daarna komt echter is zonder twijfel het beste nummer van het album. 'Please, Please Me' knalt uit de speakers vanaf het overbekende intro en houdt dat de volle 2 minuten vol. Het nummer is alles wat The Beatles toen waren; energiek, opwindend, krachtig, nieuw en vooral heel goed. Producer George Martin drong er bij The Beatles op aan om het nummer niet als tweede single te kiezen(de eerste was het geflopte volgende nummer, 'Love Me Do') maar 'The Way You Do It' te kiezen, The Beatles hielden vol en niet veel later werd 'Please, Please Me' een knallende nummer 2 hit.

Het hierboven genoemde 'Love Me Do' komt meteen hierna, ook weer een eigen nummer. Maar in tegenstelling tot 'Please, Please Me' pakt dit nummer een stuk minder goed uit. Het is geen rampzalig nummer maar het klinkt(zeker na het vorige nummer) een beetje saai en braaf. Het mist de energie en passie. Meteen hierna komt een nummer dat te vergelijken is met 'Love Me Do' ook 'P.s. I Love You' is een eigen geschreven nummer dat helemaal niet slecht is maar toch niet echt spannend of memorabel is. 'Baby It's You' is een cover maar net als 'Boys' is het een leuk en energiek nummer dat het toch niet helemaal is.

'Do You Want to Know a Secret' werd door Paul en John geschreven voor George. En hoewel George geen echte slechte zanger is kon hij zich niet meten met McCartney en Lennon(zeker niet ten tijde van dit album) en dat is te horen. Het nummer is het minste nummer van het album voor mij, het mist de energie zoals de meeste andere covers en daarnaast is de uitvoering matig. Het volgende nummer is 'A Taste of Honey' een 'pop standard' dat hier door Paul redelijk word gecoverd. Wederom is het niet speciaal maar kan het ermee door. De laatste twee nummers zullen je de mindere voorgaande snel doen vergeten.

'There's a Place' is ook weer een eigen compositie van McCartney en Lennon(Op 'With The Beatles' werd het omgedraaid naar de bekende volgorde). En dit nummer past in het rijtje van 'I Saw Her Standing There' en 'Please, Please Me'. Het nummer zit weer vol met de pakkende energie, lekker ritme, spanning en opwinding. Ook word het op een ijzersterke manier gezongen door Paul en John die respectievelijk de hoge zangpartij en lage voor hun rekening nemen. Maar zelfs dit krachtige nummer valt in het niets bij de cover 'Twist and Shout' die het album afsluit.

Neem de energie en opwinding van de eerdere nummers op het album die daar door gekenmerkt werden, vermenigvuldig die met in ieder geval 5 en doe daar een John Lennon bij die na een dag z'n keel kapot te hebben gezongen vanwege verkoudheid zonder shirt alles geeft wat hij nog over heeft bij en je hebt iets spectaculairs. Misschien is spectaculair nog wel een understatement. Op sommige momenten is het meer schreeuwen en gillen dan zingen maar het past perfect. Velen hebben deze klassieker gecoverd, waaronder de grootste ter aarde, maar niemand wist het nummer geweldig neer te zetten als The Beatles dat destijds deden. John's stem zou nog een lange tijd niet meer hetzelfde zijn.

Het debuut album van The Beatles is een klassieker maar dan, zoals gezegd meer vanwege het feit dat dit het debuut album van The Beatles is. De nummers die ik hierboven in een lofzang heb bezongen zijn zeker klassiekers maar de meerderheid is dat niet. Toch is duidelijk te horen dat er iets gebeurd hier en dat het nog lang niet over zou zijn.

avatar van bawimeko
5,0
Goed artikel Frankieman!
Je slotconclusie is een lastige; zou dit ook een klassiek album zijn geweest als dit meteen het laatste was dat we van de Fab Four gehoord zouden hebben? Het zou nooit zo bekend zijn geweest, dat staat vast, maar aan de andere kant is er zoveel energie en talent merkbaar dat dit een gewaardeerd album zou blijven!
Er is veel te danken aan George Martin die bedacht dat "I Saw Her Standing There" een perfecte begintrack zou zijn en "Twist and Shout" een lekker kokende afsluiter!

avatar van LucM
4,5
Dit album van the Beatles is toch veel minder bekend dan bv. "Revolver" of "Abbey Road" laat staan "Sgt. Peppers", rond die tijd (1963) werden albums voornamelijk gevuld door singles, B-kanten en covers en de verkoop van LP's lag toen nog niet zo hoog, ze waren relatief te duur voor het jonge poppubliek. Artistiek en vooral technisch is dat ook zeker niet het beste Beatles-album - ze zouden zich verder ontwikkelen - het moet het vooral hebben van het enthousiasme, de pakkende melodieën waarin ze toen al meester in waren en - zoals frankieman treffend vermeldt - de energie die van het album spat. Ik vind dat eerst en vooral een erg plezierig album en de rauwe sound draagt daar ook toe bij.
Als je dat louter technisch of artistiek beoordeelt verdient het album ook niet meer dan 3* maar vanwege eerder genoemde redenen en de enorme vitaliteit krijgt dit album 4,5* van mij. Waarmee ik wil zeggen dat technische perfectie of kunstzinnigheid voor mij lang niet de enige maatstaf is.

avatar van Arrie
3,0
frankieman schreef:
'De drie covers die meteen daarna komen; 'Misery', 'Anna(Go to Him)' en 'Chains'

Ik weet niet of het klopt, maar volgens Wikipedia is Misery een Lennon/McCartney nummer...

3,0
Arrie schreef:
(quote)

Ik weet niet of het klopt, maar volgens Wikipedia is Misery een Lennon/McCartney nummer...

Het klopt

avatar van Arrie
3,0
Een legendarisch album, want het debuutalbum van een legendarische band. Maar is het voor de rest nog een goed album, of valt dat tegen? En is er verder nog iets legendarisch aan? Ja, wel iets, er staan wel acht eigen composities op, wat voor die tijd erg veel was. Voor de rest een beetje een doorsnee pop/rock-album van begin jaren 60, waar je toch al een beetje de talenten van Lennon en in mindere mate McCartney hoort doorschemeren.

Er staan zeker leuke nummers op. One Two Tree Four! En meteen zit je in de muziek met I Saw Her Standing There, een lekkere energieke opener. Vooral door Paul geschreven, is het de beste Macca-song van het album. Misery, dat erna komt, ook door Paul geschreven is namelijk al heel wat minder. Nogal saai en erg zoet eigenlijk. Vervolgens drie cover die degelijk uitgevoerd zijn, maar heden ten dage klinkt het allemaal maar erg gedateerd en verouderd.

Ask Me Why is de eerste Lennon-song maar ook niet al te best. Een beetje hetzelfde verhaal als bij Misery eigenlijk. Please Please Me is wel een leuk Lennon-nummer, toch wel één van de leukere nummers van het album, waarbij je toch kan zien dat Lennon getalenteerd is. Maar zelfs dat nummer doet me niet veel. Met Love Me Do heeft McCartney een beetje een saai nummer geschreven, er zit ook te weinig energie in. P.S. I Love You vind ik dan wél weer een leuk nummer van hem. Goeie compositie, leuk uitgevoerd. Hoogtepuntje van het album.

Dan krijgen we drie nummers die totaal niet weten te boeien, met als dieptepunt A Taste Of Honey. Do You Want To Know A Secret is door Lennon en McCartney samen geschreven (ja dat deden ze vaker, maar in dat geval had niet een van de twee de overhand bij het schrijven) voor George Harrison, en omdat hij niet zo'n goede zanger was, hadden ze het simpel gehouden. Dat hij geen goede zanger was, is ook te horen op het nummer en op Chains, het andere nummer wat hij zingt. Dat zou echter nog wel beter worden gelukkig.

De twee beste nummers hebben ze voor het laatst bewaard. There's A Place is een mooi nummertje, geschreven door Paul en John samen. Mooie compositie, die mooi gezongen (ook door Paul en John samen) en de mondharmonica erin is ook mooi. Prima nummer. En ten slotte nog Twist and Shout, waar alle energie van het album in verzameld is en John nog eens zijn longen uit zijn lijf schreewt. Het pakt goed uit, want het is echt een lekker nummer, en die stem van Lennon is heerlijk, vind ik. Lekkere rock 'n roll stem. Wel een cover, maar een heel goed uitgevoerde.

Het zijn dan wel de Beatles, maar ik moet toch streng zijn. En dan kom ik op 2,5 sterren uit, omdat het grootste gedeelte van het album gewoon echt verouderd is en serieus gedateerd klinkt. Toch staan er leuke nummers op en is het interessant om te zien hoe ze begonnen en hoe de talenten die nog tot bloei moesten komen in dat stadium al doorklonken. De hoogtepunten vind ik I Saw Her Standing There, P.S. I Love You, There's A Place, en Twist and Shout.

avatar van devel-hunt
4,5
Arrie schreef:
misery, dat erna komt, ook door Paul geschreven is namelijk al heel wat minder. Nogal saai en erg zoet eigenlijk. Vervolgens drie cover die degelijk uitgevoerd zijn, maar heden ten dage klinkt het allemaal maar erg gedateerd en verouderd
Misery is vooral een Lennon nummer, hij is ook degene die het zingt, hoewel Lennon/McCartney in deze fase hun nummers nog echt samen schreven. Ik vind Please Please me een echte plaat uit 1963. Het heeft nog niet de vooruitstrevendheid van bijna al hun platen hierna die vaak de tijd gemakkelijk 15 jaar vooruit waren. Wel is het een bijna aandoenlijke plaat van een groep die gretig en bijzonder gemotiveerd waren. De plaat is een dwarsdoorsnee van hoe ze klonken in The cavern club in Liverpool of de Star club in Hamburg. Voor die tijd behoorlijk rauw, brutaal en ongepolijst overigens. Persoonlijk vind ik Please please me hun meest spontane plaat, en dat is ook wat waard.

avatar van LucM
4,5
Het was the Beatles destijds niet zozeer de bedoeling om artistiek hoogstaand te zijn (dat zouden ze later wel doen) en hun debuut moet je in de juiste context zien maar voor die tijd was het zeer verfrissend en zeker niet doorsnee. Dat rauwe, spontane enthousiasme en die ongepolijste sound dat voor velen gedateerd in de oren overkomt vind ik net de charme van dit album.

avatar van Stijn_Slayer
2,5
Naar aanleiding van de aanschaf van de Anthology's heb ik besloten alle vroege album van The Beatles weer eens door te nemen. Beslist niet mijn favoriete Beatles periode, maar ik zie anders denk ik toch wat leuke nummers over het hoofd.

Deze vind ik maar matig. I Saw Her Standing There, Boys, Please Please Me, There's A Place en Twist and Shout zijn leuke nummers, maar niet bijzonder. Met veel moeite kan ik daar Do You Want To Know A Secret nog aan toevoegen. Love Me Do blijft het hoogtepunt, al klinkt de harmonica veel beter op de Anthology versie. De andere helft van het album vind ik gewoon vervelend klinken.

Zoals Luc zegt was het voor die tijd zeker vernieuwend, tegenwoordig klinkt het echter ontzettend gedateerd. Een kleine voldoende van mij, met de skipknop erbij moet het kunnen.

avatar van LucM
4,5
"Love Me Do" vind ik net het minste nummer op dit album, het klinkt een beetje zoutloos vergeleken met de andere nummers op dit album maar het heeft - toegegeven - veel charme. Dit nummer was ook maar een bescheiden succes, pas met het energiekere "Please Please Me" begon het succesverhaal van the Beatles.
Op de Anthology-serie staat de opname met de vorige drummer Pete Best van "Love Me Do" en je kunt daar wel horen dat hij terecht werd vervangen door Ringo Starr. Hier staat de heropgenomen versie met Ringo Starr als drummer.

Misterfool
ontzettend saai album. ben zelf geen grote fan van deze band maar dit is zeer ondermaats. ik hoor toch een stuk liever abbey zebrapad of saint peppers

avatar van bawimeko
5,0
Misterfool schreef:
ontzettend saai album. ben zelf geen grote fan van deze band maar dit is zeer ondermaats. ik hoor toch een stuk liever abbey zebrapad of saint peppers


Het was me al opgevallen dat je blijkbaar niet van de 'vroege' Beatles houdt...
In ieder geval 'saai' en 'ondermaats' genoeg voor de start van een fraaie carriere!

avatar van Lee Malone
4,0
Sinds gisteren in het bezit van de volledige Beatles stereo remasters box en dus vandaag begonnen aan mijn chronologische verkenning van de totale Beatles-catalogus.

Zoals hiervoor misschien al wel te lezen is, klinkt het hier en daar allicht een beetje gedateerd en vind ikzelf de fade-outs niet zo geslaagd (vooral op Misery). Twee puntjes die je eigenlijk gewoonweg niet mag meerekenen op een album van meer dan 45 jaar oud...

Daarentegen krijg je wel een bijzonder energieke indruk, zeker in combinatie met de mondharmonica en het handgeklap. Bijna alle nummers zijn heel erg catchy en blijven, mede door de korte duur ervan, erg snel hangen. Daarnaast vind ik ook de opbouw, met een sterk begin, midden en einde, heel erg bijdragen aan de luisterervaring.

Een leuke tip is trouwens om tijdens "twist and shout" het linkerkanaal eens volledig uit te schakelen. Aangezien de zang bijna volledig aan de rechterkant zit, met een klein beetje drum en ritmegitaar, krijg je zo af en toe bijna het gevoel dat John Lennon alleen in je woonkamer staat!

Father McKenzie
Hé, Nigel (Lee Malone), ik zie je jeugdige leeftijd.... en het doet me enorm veel plezier dat de Beatles boxen niet enkel aan vijftigers of zestigers gesleten worden.

Ik vind het O zo belangrijk dat nieuwe generaties de band ontdekken, ze kunnen het niet helpen dat ze een paar decennia te laat geboren zijn....

Als je hun debuutplaat al **** sterren geeft, dan kom je bij hun laatste paar platen makkelijk op ****** sterren uit, dus kijk maar uit met je hoge kwoteringen, haha!

Maar nogmaals;

Mijn petje af voor al die jeugdige aandacht voor de beste band allertijden!

avatar van LucM
4,5
Ach, the Beatles zullen steeds een nieuw publiek aanspreken (zie ook de huidige Ultratop-50 albums). Ik ben het ook 100% eens met Lee Malone.

Gast
geplaatst: vandaag om 00:08 uur

geplaatst: vandaag om 00:08 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.