The Police - Zenyatta Mondatta (1980)

^ Wordt hierboven fijntjes uitgelegd!

Kom op he, lees de berichten eens en luister eens fatsoenlijk naar een tekst.

de do do do .. is een prachtige statement van een prachtige band

alles behalve onnozel dat liedje

onnozel??? dit is gewoon een heel geweldig nummer

om het kort te houden:

het 80s artwork is prachtig.

er staan geen fillers op het album.

sting schrijft oke teksten.

en zelden heb ik op een album zon mooie combinatie van gitaar en bas gehoord.
vooral de gitaar-partijen zijn mooi.

luister maar eens naar het gitaar-lickje in voices inside my head(andy summers had de chorus en delay pedalen al ontdekt)
of het einde van de do do do

alleen shadows in the rain vloeit een beetje te lang voort.
maar ach, dat is opzich niet zo erg.

het beste album van the police om van begin tot eind te luisteren.
gewoon het beste album van the police.
ghost in the machine komt dichtbij en synchronicity daar staan twee van de mooiste police nummers op en komt ook dichtbij maar dit is een volle 5 dames en heren.

die had ie al zo'n beetje vanaf het begin van de Police in z'n arsenaal.

juist ja, en met hulp ervan heeft hij een unieke eigen gitaarsound weten neer te zetten.
dat hoor je ook vooral op deze funk-wave knaller.

Laagste gemiddelde op MuMe, maar toch makkelijk mijn favoriete Police album. Van de geweldige intro van 'Don't stand so close to me' tot het uitermate leuk gedrumde 'The Other Way of Stopping'.

Mij ook volstrekt onduidelijk waarom deze zo laag scoort, is met gemak één van de beste platen van de jaren 80! Lekker gedreven en de band muzikaal op zijn hoogtepunt. Zowel geniale bas van Sting als drumpartijen van Copeland.

Zeker. Geweldig gewoon, en bedankt voor de uitleg bij De Do Do Do, De Da Da Da. Geweldige instrumentale nummes afgewisselend met geweldige reagga/pop songs. Kan het beter dan hier op rusten.

4,5

Ook de derde plaat van The Police is de moeite waard. De stijl is wel iets verlegd naar een lichter reaggea-achtig geluid, maar de liedjes blijven in orde. De Do Do Do, De Da Da Da sla ik over, maar bij Don't Stand So Close To Me, Driven To Tears en Behind My Camel komen er leuke herinneringen boven.

Het minst goede Police-album maar nog steeds de moeite waard. Dit album vind ik wat te weinig vernieuwend t.o.v. de vorige albums.
Al staan hier ook wel uitstekende nummers op zoals "Driven to Tears" en "Bombs Away", ditmaal vind ik de meeste albumtracks beter dan de hits die erop staan.

dit vind ik 1 van de mindere van de police. ik weet niet waarom, maar de nummers raken me niet zo. in tegenstelling tot bv. ghost in the machine. verder vind ik het vreemd dat voices inside my head zo slecht scoort, ik vind het het beste nummer van het album.

maar dat zal wel aan mij liggen

Het is ook niet mijn favoriet; de eerste drie nummers vind ik nog wel goed, maar daarna vind ik het over het algemeen niet zo boeiend meer;het is niet echt slecht , maar het doet me niet echt meer zo veel.

Wat een belachelijk hoge cijfers, hier op MuMe. Na de eerste 2 cd's, is dit op afstand de matigste. En als ik naar de toekomst kijk, blijft dat ook zo.

Er zit geen swing in, het rock niet er wordt slap gemusiceerd. De nummers sluiten niet aan. Nee, het gebodene is ook songmatig buitengewoon treurig.

En dit is dan ook echt weer zo'n gevalletje dat ik denk: hoe kun je deze cd als goed beoordelen, met in je achterhoofd de wetenschap hoeveel beter Outlandos d'amour en Regatta de blanc eigenlijk zijn.

Gelukkig kom ik uit die tijd en weet ik ook, hoe teleurgesteld iedereen in mijn omgeving was, met Zenyatta. Niet alleen de muziekpers katte het af, dat kun je eventueel nog negeren. Ook het publiek dus en daarom: 5 sterren? Belachelijk.

Jij bent niet goed wijs man! Briljante plaat, oneindig veel interessanter, gewaagder dan dat suffe Outlandos, wat gewoon een eerste puberaal probeersel was van de mannen. Leuk hoor, maar briljant? Neen, musicaal heeft deze plaat 100x meer te bieden. Vandaar ook dat deze plaat als enige een 5 sterren beoordeling krijgt op allmusic.com, een site die niet zo scheutig is verder..

De singles "Don't Stand So Close to Me" en "De Do Do Do, de da da Da" werden het meest aangevinkt, hoewel er (volgens mij) betere nummers op dit album staan. Vele users hebben de neiging om steeds de singles als favoriete tracks aan te vinken. In sommige gevallen vind ik de hitsingles de beste nummers maar lang niet altijd.

Overigens vind ik alle Police-albums goed tot uitstekend, zelf vind ik hun tweede "Reggatta de Blanc" de beste en meest evenwichtige album.

ZENYATTA MONDATTA 1980
tikt naar mijn mening net iets te lekker voorbij.
Een album dat minder blijft hangen ... uit de losse pols geschud.

Geen twijfel voor mij dat de beide singles de beste nummers zijn.
Het bedwelmend op gang komende Don't Stand So Close to Me
en het dansrijpe De Do Do Do De Da Da Da ...

Sommigen zijn geneigd om dat laatste nummer enig
simplisme te verwijten ... het lijkt een beetje op Doris Day
van Doe Maar ... lekker lullig rijmen en zo ... maar dat
is dan ook precies het onderwerp van de song.

En geef toe dat die hooks in het refrein en die gitaaroutro
van De Do Do Do De Da Da Da echt wel hot zijn.

Van alle andere nummers pik in Canary in a Coalmine
als derde favoriet: zeer vinnig nummertje, alsof Sting dacht
om naast de eigen reggae aanpak ook met de tijd mee te gaan
en eens een Police variant van ska te proberen.

Shadows in the Rain staat er ook op, maar dat is
echt duizendmaal sterker op Stings eerste solo-album.

Dat laatste is zeker waar

De do do do de da da da????..................................
Ik geloof toch niet dat het serieus te nemen is, dit nummer boven So lonely, Message in a bottle of Roxanne te verkiezen, Orbit

Misschien moet je de berichten hiervoor ook nog maar eens lezen, daarin leg ik uit dat het nummer niet voor niks zo heet, de tekst legt alles uit.
Verder vind ik het nummer muzikaal onnoemelijk veel beter dan So Lonely of Roxanne ja. Betere bas, beter gitaarspel en klinkt ook lekker strak. Roxanne heb ik overigens nooit een goed nummer gevonden, dat gejank van Sting daarin en die nep-pathos, bah!
Message in A Bottle is een prima song, maar ik vind Regatta dan ook een hele klasse beter dan het debuut, verschilt in sound niet zoveel van deze overigens.. raar dat mensen daar zo'n verschil in horen.

De do do do de da da da heeft een van de meest consistent relevante teksten ooit, vooral voor ons Nederlanders. Kijk maar eens naar het gemiddelde Tweede Kamer-debat op tv voor enig uitleg. Mensen die zitten te blaten tegen hun onderuitgezakte collega's alsof het een lieve lust is en geen poot uit durven te steken, behalve naar onze centen, en degenen die de kop boven het riet uit durven te steken worden net zo snel weer ineen geblaat.
De titel op zich is dan verder bijzaak.

Voor- en tegenstanders hier; ik ben duidelijk meer ' tegenstander'. Zo'n nummer als Voices is meer een jam en gaat nergens heen (ik zou het niet eens een song willen noemen). Muzikaal zijn de mannen wel goed, maar het songmateriaal is matiger dan van de eerste 2 albums. Ook Behind My Camel is een vervelend nummer en lang niet zo boeiend als Regatte De Blanc (het nummer). Ook Shadows In The Rain verzand in het eind in veel echo gewauwel. Deze kan er voor mij nog mee door, maar meer ook niet.

Op allmusic.com krijgt dit album 5*, maar in Oor's popencyclopedie werd dit album "tegenvallend" genoemd, ik herinner mij dat de recensie op Humo ook niet positief was en op MuMe heeft dit album het laagste gemiddelde. Tja, wie heeft gelijk?

Na alle Police-albums nog eens te hebben beluisterd vind ik dat het minst goede Police-album maar zeker niet slecht. De singles "Don't Stand So Close to Me" en vooral "De Do Do Do de da da Da" vind ik minder dan hun overige hits (hoewel nog behoorlijk), albumtracks als "Driven to Tears", "Canary in a Coalmine" en "Bombs Away" vind ik beter. "Voices Inside My Head" vind ik vrij eentonig en ook "Shadows in the Rain" kan mij niet echt boeien met een overdaad aan echo, de solo-versie van Sting op diens debuut vind ik veel beter. De twee instrumentale nummers (tracks 8 en 11) zijn wel geslaagd.

Je bent wel selectief aan het shoppen, Orbit , want Regatta krijgt bij Allmusic Guide maar 3 sterren als ik het goed heb; je noemt wel de 5 sterren bij deze (Zenyatta Mondata). Verder vind ik de sound van deze en Regatta eigenlijk hetzelfde, maar vind 'Zenyatta qua songsterkte (wat) zwakker dan Regatta. (Outlando's krijgt trouwens 4,5 ** van ALL MusicGuide Overdrijvens is ook een kunst, Orbit )

Meestal ben ik het eens met allmusic, maar niet altijd zoals bij "Regatta de Blanc" en "Zenyatta Mondatta" van the Police.

Ik trek me niet meer zo gek veel aan van Allmusic; hebben toch een iets meer MOR-smaak; 't is hoogstens een soort indicatie.

Zenyatta Mondatta was voor mij - destijds - de afhaker: geen vooruitgang op 'Regatta de Blanc' - gewoon een tegenvaller; en volgens mij was dat ook destijds in Oor en andere bladen de heersende opinie.

Een half jaar geleden weer gekocht op vinyl, maar ik vind het geen pottenbreker, i.t.t. bijv. "Ghost in the Machine" of "Synchronicity", alhoewel met name die laatste plaat weer een heel ander karakter heeft.

En ondanks de 'explicatio' hierboven over De Do Do etc" vind ik dat een matig nummer.

Natuurlijk heb je gelijk wat je stelling betreft; Outlandos d'Amour en Regatta de Blanc wàren gewoon sterker, bevatten sterkere songs, zelfs de singles zijn hier maar middelmatig.
Driven To Tears vind ik nog het beste nummer op de plaat, maar ik ben iets milder, ik vind de plaat toch nog 3.5 waard, en begrijp ook niet dat sommigen deze haastklus van een plaat 5 sterren kunnen geven, ach....

Het is opvallend dat Sting gedurende zijn solocarriere allereerst teruggreep op deze Policeplaat. Shadows in the Rain gaf hij een uitstekende uitvoering op z'n eerste soloalbum, om 'driven to tears' en 'when the world is running down . . . ' een gave uitvoering te geven op 'Bring on the Night' (eigenlijk z'n 2e soloplaat).
Regatta de blanc vind ik overigens het meesterwerk van The Police. Zenyatta is geen beroerde plaat, maar kan niet tippen aan Regatta (net als die andere 3 policeplaten).

Ik wilde even tegengas geven aan iemand die kennelijk niet snapt waarom deze plaat hoog scoort.. wat hij overigens niet doet hier op MuMe, schande!
Ik ben niet zo van de sites of critici in discussies betrekken namelijk.. meestal houden die er ook een redelijk vervelende en behoudende smaak op na.

Nee hoor, deze plaat bevat als geen andere juist de mix tussen experiment, ultiem muzikaal vakmanschap (vergelijk de drums van Copeland hier maar eens met die op Outlandos.. lijkt wel alsof z'n kleine broertje daar nog speelt) en prima songs. Zowel De do do do, Don't Stand, Driven To Tears, Canary In A Coalmine, The Other Way of Stopping als Shadows In The Rain zijn gewoon zalige nummers met eerder iets extra tov ouder werk. Behind My Camel vind ik heerlijk in al zijn broeierigheid, perfecte titel voor een nummer ook
Smaken verschillen nu eenmaal, hoewel ik het eerder meestal oneens ben met allmusic.com (want ook te conservatief) sluit ik me op dit punt helemaal bij ze aan. Het terechte meesterwerk! De platen hierna werden iets te artsy fartsy en gekunsteld voor Police-begrippen, dat deed hun energie niet echt veel goeds.