menu

The Police - Zenyatta Mondatta (1980)

mijn stem
3,41 (330)
330 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: A&M

  1. Don't Stand So Close to Me (4:04)
  2. Driven to Tears (3:20)
  3. When the World Is Running Down, You Make the Best of What's Still Around (3:38)
  4. Canary in a Coalmine (2:26)
  5. Voices Inside My Head (3:53)
  6. Bombs Away (3:09)
  7. De Do Do Do De Da Da Da (4:09)
  8. Behind My Camel (2:54)
  9. Man in a Suitcase (2:19)
  10. Shadows in the Rain (5:02)
  11. The Other Way of Stopping (3:22)
totale tijdsduur: 38:16
zoeken in:
avatar van musician
3,0
Orbit, het is prima dat je dat vindt. En daar heb je helemaal allmusic.com niet voor nodig.

Als ik het nodig vind, neem ik het ook voor de meest uiteenlopende tragische platen graag op.

Je moet alleen wel dit in het achterhoofd houden. De meeste Police-aanhangers, uit heden en verleden, critici, vinden het juist dat dit, van alle Police cd's zo'n beetje de minste is.

Ik denk terecht, als je het, ook al in die tijd, kunt vergelijken met de prima eerste cd's, Outlandos d'amour en Regatta de blanc. Die twee cd's werden onder de jeugd een ware hype. Ik kan mij zelfs nog herinneren, dat Wim de Bie er een sketch over heeft gemaakt in een aflevering van Van Kooten en De Bie.

Nadat Zenyatta mondatta uit was gekomen, zakte de belangstelling voor de Police, in vergelijking met de eerste twee cd's, als een plumpudding in elkaar.

Maar jij mag zonder ook maar enig weerwoord, want ik zal je gevoelens voor de cd nooit in twijfel trekken, van harte kiezen voor Zenyatta mondatta.

avatar van orbit
5,0
Dit is een van die platen die al 28 jaar een warm plekje in mijn hart heeft gestolen (en het was destijds niet eens mijn plaat, maar die van mijn broer). Ik houd van het geluid hierop en de nummers. Mij staat de teleurstelling met name voor ogen bij het redelijk anonieme Ghost In the Machine (ook van mijn broer, die hem eigenlijk amper ooit draaide). Zenyatta hoorde qua nummers en geluid nog bij het "oude" police oeuvre, dat hoor je helemaal als je de message in a box eens opzet. Daarna werd het gewoon rommelig en kreeg Sting teveel rare invallen en ego-oprispingen. Dat hoor ik op deze plaat nog niet, dit is één collectief Police-werk.

Maar ik laat uiteraard iedereen zijn eigen mening. Ik ken de band alleen erg goed en de meningen over deze plaat hier verbazen me enigzins.

avatar van beaster1256
2,0
de eerste 3 nummers zijn prachtig , de rest is zever in pakskes

avatar van kaztor
4,5
LucM schreef:
in Oor's popencyclopedie werd dit album "tegenvallend" genoemd


Je haalt hier wel een bron aan die al zo'n 25 jaar bij de 'oude' artiesten niet is bijgewerkt.

3,0
De derde van The Police. Beetje een tegenvaller. Wat de heren op Outlandos d'Amour en Reggatta de Blanc klaarspeelden was natuurlijk niet misselijk, en het kan gewoon niet altijd feest zijn.

Het ontbeert Zenyatta Mondatta aan een paar prachtsongs, nummers zoals Roxanne, Message In A Bottle of Walking On The Moon. Nummers die een album onsterfelijk maken en waarvan de kwaliteit een graadmeter vormt voor alles wat komen gaat. Feit is dat The Police de lat erg hoog heeft gelegd.

Er zijn maar een paar songs die kunnen tippen aan het niveau van de eerdere platen. Het dichtst in de buurt komen single Don't Stand So Close To Me en het prachtige Driven To Tears.

When The World Is Running Down is lekker jazzy en een nummer zoals Voices In My Head, met opzwepende reggae uit de categorie Masoko Tanga en Reggatta de Blanc, kan ik ook goed horen.

Maar dan houdt het voor mij op. Waar is die power, die energie, dat brutale geluid? Zenyatta Mondatta is een beetje...eh... saai.

De Do Do Do, De Da Da Da heb ik altijd een irritant nummer gevonden en ook de instrumentale escapades op "kant B" kunnen mij niet echt bekoren. Sting is goed op dreef met zijn teksten maar ik kom niet verder dan drie sterren.

avatar van musician
3,0
Nee, jammer.

Ik aarzelde over een halfje verhogen na een luisterbeurt, maar het verhaal van Sebas hierboven is gewoon 100% waar.

Geen beloning voor een slappe cd als deze. Slap in vergelijking dan met z'n twee voorgangers, Outlandos d'amour en Regatta de blanc.

avatar van rkdev
4,0
De 'moeiijke' derde plaat, en ik vind de band ook wat richtingloos op deze plaat. Kan me wel vinden in de reactie van Sebas. Het klinkt allemaal erg snel gemaakt en er staan dus ook wat nummers op die onaf klinken (Bombs Away, Behind My Camel en The Other Way of Stopping). Toch ben is altijd erg gecharmeerd geweest van deze plaat, al was het alleen maar om het briljante Canary in a Coalmine en heerlijke nummers zoals de singles en Shadows in the Rain.

avatar van LucM
3,5
Sting bekende achteraf dat hij zelf niet tevreden was over dit album en dat het zeer snel werd opgenomen. Het is hier aan te horen want sommige nummers komen niet goed uit de verf (Voices Inside My Head, Shadows in the Rain). Toch staan er inderdaad genoeg overtuigende momenten op.

avatar van lennon
4,0
Mijn favoriete Police album!

Grappig dat je die NL oproep hoort in de plaat... zal wel een gevolg zijn van het opnemen in Wisseloord..

van begin tot eind lekkerrrrrrrr

avatar van rkdev
4,0
lennon schreef:
Grappig dat je die NL oproep hoort in de plaat...

Wat bedoel je hiermee ?

avatar van lennon
4,0
rkdev schreef:
(quote)

Wat bedoel je hiermee ?


Volgens mij bij "man in a suitcase" (kan ook een ander nummer zijn) hoor je een oproep ala schiphol of NS met een vrouwelijke stem, die iets in het Nederlands oproept (volgens mij)

Father McKenzie
Aan deze plaat was goed te horen... dat er wat inspiratie ontbrak voor echt goede songs; Met Driven To Tears en Don't Stand So Close lukt het nog best aardig, al hebben die songs lang niet de grandeur van een Message in a Bottle, Walking On The Moon of Roxanne, natuurlijk.
Canary in a Coalmine is geen groots nummer, wel leuk, het doet me altijd aan the Beat denken (ska-achtige band van die tijd).
En die song met de langste titel hier kan er ook nog best mee door, al bij al is dit een soort herhalingsoefening, maar dan met toch iets minder urgent materiaal, het zwakkere broertje van Outlando's en Regatta, toch?

Ach, tegenwoordig kun je goedkoop aan Message in a Box komen, een pralinedoos met gewoon alles erin wat deze band gemaakt heeft, echt een hebbeding voor de fans, leuk toch?

Zorin
Ik sluit me hier bij de Father aan en vond dit toch wel een tegenvaller na de eerste 2 albums; de eerste 3 nummers beginnen nog goed, maar daarna is het eigenlijk niet erg bijzonder meer. Ik zou het 3 sterren geven of daaromtrent; een krappe voldoende.

avatar van lovegun
3,5
Voor mij zijn er geen slechte Police platen, dit is een band waar ik echt alles van goed vind (zal wel niemand mee eens zijn)
De Do Do Do de da da Da is voor mij wel een minpuntje

avatar van musician
3,0
Ik vind ook dat The Police met alles wel minimaal 3*** verdiend maar desgevraagd vind ik dit de minste. Ook 30 jaar na z'n release en het kunnen vergelijken met alles dat The Police heeft uitgebracht.

Het mist de kracht, het venijn en vooral de goede nummers van de eerste twee cd's.

avatar van bikkel2
3,0
Een tikje belegen album vooral als je bekend bent met zijn 2 vol vuur zittende voorgangers .
Je zou het ook anders kunnen zien . Sting wilde waarschijnlijk een iets volwassener geluid . Dat het hier niet helemaal uit de verf komt is dan eigenlijk een beetje jammer . Slecht is het overigens allerminst , maar waarschijnlijk werd de druk van touren en het verplichte album maken , toch iets teveel van het goede .
Feitelijk is The Police hier al voorzichtig aan naar het einde toe aan het werken . De eerste relatie scheurtjes, vooral die tussen Sting en Copeland , zijn dan al aan de gang .
Toch begint het album verrassend sterk met de single Don't Stand So Close To Me . Een controversieel onderwerp als leidraad . Een leerling die sexuele verlangens koestert jegens de onderwijzer .
Driven To Tears is eveneens erg goed en een livefavoriet voor het leven . Andy Summers die een goddelijke riff tevoorschijn tovert .
Canary In A Colemine is ook prima te pruimen , kort maar heftig .
Dan lijkt het allemaal wat inelkaar te storten . De inspiratie ontbrak kennelijk om de boel echt aan te gang te houden .
Voices Inside My head vind ik dan overigens nog aardig . De andere single De Doo Doo Doo De Da Da Da is door zijn vrolijkheid zelfs wat aandoenlijk , maar blijkt gewoon 1 van hun mindere singles .

Een voor The Police doen wat tam album met enkele uitschieters .
Het herstel kwam enigzins terug op hun volgende album Ghost In The Machine . Maar het plezier van de eerste 2 albums kwam niet meer terug .

avatar van Tony
4,0
Dit vond ik destijds de absolute topper van The Police. Grijsgedraaid. In retrospecitief staan er toch wel een paar mindere nummers op... Maar hij blijft geweldig!!

avatar van Music4ever
Heb 3 albums van The Police besteld maar deze is mij afgeraden en heb ik niet besteld.
De singles vind ik persoonlijk erg goed, maar de paar instrumentale nummers die ik gehoord heb (vraag me geen titels) vind ik wel erg braafjes, haast saai klinken.
Wellicht ga ik dit nog eens luisteren maar eerst die andere albums maar eens luisteren volgende week als ze binnenkomen.
Wel grappig trouwens dat alle 3 de muzikanten worden gezien als absolute toppers in het bespelen van hun instrument.

avatar van rkdev
4,0
Morgenavond op BBC4:
The Old Grey Whistle Test: "The Police in the East"
Interviews and footage from the Police's 1980 tour of Japan, Hong Kong, India and Egypt.

avatar van Brutus
4,0
Ik vind dit album veel beter dan de eerste twee.
Dit album is veel toegangkelijker en luisterd lekker weg.

Bij de 1ste twee albums, skip ik een aantal nummers over.

avatar van Madjack71
Beetje een moeizame derde dit Zenyatta Mondatta, zoiets als Mylo Xyloto is voor Coldplay. Richtingsloos en metaalmoeheid ligt op de loer, los nog van de albumtitel die ook wel wat van elkaar weg heeft. Sting lijkt hier al meer zijn ware muzikale gezicht te laten zien aan de band, zoals Phil Collins dat deed bij Genesis. Kant A gaat al wat slepend naar Bombs Away, alleen wat indruk achter latend met Don't Stand So Close to Me (waarvan ik de latere bewerking mooier vind klinken) en het redelijke Driven to Tears. Kant B begint dan weer gematigd positief met De Do Do Do, maar de Da da daden blijven da da daarna wel wat achter. Ik mis het heilig vuur van de vorige 2 albums en ook het drumwerk van Copeland komt hier minder uit de verf.

Driven To Tears was gister een van de weinige hoogtepunten van een sober en vrij nonchalant optreden van Sting in Ziggodome.

Sting in Ziggo Dome - Concertrecensie - Revolver's Lust For Life magazine - lustforlifemagazine.nl

avatar van rkdev
4,0
Thomas86 schreef:
Driven To Tears was gister een van de weinige hoogtepunten van een sober en vrij nonchalant optreden van Sting in Ziggodome.
Ik ben het met je eens dat 'Driven To Tears' gisteren één van de hoogtepunten was, maar in mijn optiek was het hele optreden juist erg sterk. De enige zwakke momenten voor mij waren 'Demolition Man' (ben gewoon geen liefhebber van dat nummer) en de zouteloze versie van 'Fields of Gold', sowieso al geen echt live-nummer. Verder een erg sterk en gedreven optreden met louter hoogtepunten. En natuurlijk een supergoede begeleidingsband.

Van dit album werden het genoemde 'Driven To Tears' en ook 'De Do Do Do de da da Da' (opvallend!) gespeeld. Sting speelde van bijna elk studioalbum (vanaf Outlandos d'Amour) wel iets, behalve opvallend genoeg van 'Blue Turtles' en 'Soul Cages'. Ook niet van 'Sacred Love', maar dat is niet zo'n gemis

avatar van Dibbel
3,5
Altijd wat moeite gehad met deze plaat.
En ook ik vind het (zij het niet met grote afstand) de minste plaat van The Police.
Daar was ook het journaille het vroegah al over eens.

Er is nog wel wat te genieten hoor.
Don't Stand So Close To Me blijf ik een wereldnummer vinden. Het jammende Voices Inside My Head vind ik ook nog steeds geweldig. Ook Driven To Tears is een goede song.
Het korte, snelle Canary In A Coalmine is OK. En Bombs Away zeer zeker ook.
Kant 2 is een stuk minder.
De Do Do Do heeft mij nooit echt kunnen inpakken. Maar gek genoeg vind ik het instrumentaal Behind My Camel wel weer erg beklijvend.
Dan verslapt (zoals altijd!) mijn aandacht weer bij Man In A Suitcase en op het eind heb ik Shadows In The Rain en The Other Way Of Stopping weer niet onthouden.
Achter die kameel kakt het dus behoorlijk in.

Dit album klinkt overigens wel nog lekker. Spat nog fris en fruitig de speakers uit, dat dan weer wel.
En daar geef ik een halfje extra voor.

avatar van dazzler
3,0
En ik begrijp dan weer die algemene aversie tegenover De Do Do Do De Da Da Da niet.
Lekkerder kun je toch niet dansen. En een leuke versiertekst ook nog eens.

Voor de rest klopt het natuurlijk wel dat dit het minste Police album is.
Maar daarbij mag gezegd dat ik geen enkel Police album legendarisch vind.

De singles daarentegen ...

avatar van lennon
4,0
Vandaag weer eens op de draaitafel gehad, blijft een heerlijk album!

Geen minuut vervelend, en luistert makkelijk weg!!

3,5
Goed album maar hun rweede plaat sla ik toch echt (veel) hoger aan

avatar van freakey
3,0
Mooie plaat inderdaad, maar De do do do de da da da vind ik te infantiel voor woorden...

avatar van iggy
2,0
Indeed, terwijl Sting prima teksten geschreven heeft. Het is ook nog een behoorlijke hit geweest als ik me niet vergis.

avatar van lennon
4,0
Simpel draakje of niet, wel een aanstekelijk popliedje wat het nog altijd goed doet onder de oudere jongeren onder ons

Ik had er vroegah vooral moeite mee, en skipte het nummer vaak, maar op een of andere manier ga ik 't steeds leuker vinden.

Gast
geplaatst: vandaag om 14:12 uur

geplaatst: vandaag om 14:12 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.