menu

Phil Collins - ...But Seriously (1989)

mijn stem
3,26 (294)
294 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: Atlantic

  1. Hang in Long Enough (4:44)
  2. That's Just the Way It Is (5:20)
  3. Do You Remember? (4:36)
  4. Something Happened on the Way to Heaven (4:52)
  5. Colours (8:51)
  6. I Wish It Would Rain Down (5:28)
  7. Another Day in Paradise (5:22)
  8. Heat on the Street (3:51)
  9. All of My Life (5:36)
  10. Saturday Night and Sunday Morning (1:26)
  11. Father to Son (3:28)
  12. Find a Way to My Heart (6:08)
totale tijdsduur: 59:42
zoeken in:
avatar van deric raven
Purmerend schreef:
Nummer 10 "Saturday Night and Sunday Morning" ken ik nog van Barend en van Dorp.


Kwam ik gisteren ook achter.

4,0
Lekkere plaat van Collins.De blazers tetteren hier lekker weg en ook de vette volle productie doet het voor mij.Ik was Phil een beetje uit het oog verloren ,al heb ik bijna al zijn albums wel in de kast staan.Vaak stond het op als ik aan het werk was ,en dan luister je toch minder aandachtig.Nu ik door fysieke klachten wat langer aan huis gekluisterd ben en daardoor ook niet werk stof ik de albums af en luister op een andere manier en dat geeft mij toch andere inzichten.Waar Collins vaak wordt weggezet als een platte hitmachine ,steekt dit album toch wel anders in elkaar.Prima composities en er wordt uitstekend gemusiceerd.4 sterren

Ozric Spacefolk
Is een hit niet ook gewoon een verdienste? Dat je een goede, pakkende song hebt gepend?

Phil Collins is niet voor niets een wereldster. En zijn hits zijn gewoon erg leuke en mooie songs.

avatar van bikkel2
3,5
Phil was op een gegeven moment van iedereen heb ik wel eens de indruk. In mijn kennissen/vrienden kring had iedereen wel iets van hem staan.
Ik heb zijn hits nooit plat gevonden, wel licht verteerbaar en soms ronduit zwak.
Het ging wat bergafwaarts toen hij bemoeienissen kreeg met Disneyfilms. Toen werd het wel heel erg zoet en klef. En de albums na deze...... erg discutabel. Geen visie en ongeinspireerde songs. De man was het helemaal kwijt.

Op dit album hoor ik Phil Collins zoals ik hem sindsdien niet meer gehoord heb. Een vrij beladen plaat voor zijn doen. Een heel aardige mix van up tempo songs, en de wat rustigere songs, waarvan Another Day In Paradise en I Wish It Would Rain Down er nog altijd mogen zijn.

avatar van Heer Hendrik
Father to son is voor mij een nummer wat nu veel meer betekenid heeft gekregen dan in mijn tienerjaren en hoe zal dat nu toch komen....?

avatar van Apple Juice
4,5
Dit blijft samen met Face Value zijn beste solo werk. Zijn kenmerkende solo stijl is hier goed terug te horen. Duidelijk een plaat van een percussionist. Let alleen al op het gebruik van staccato blazers, die eigenlijk gewoon drumpartijen spelen... Dat is ook precies waarom ik deze plaat zo goed vind. Later schreef hij in mijn ogen meer 'songs' waarin de melodie veel ruimte kreeg in plaats van de ritmes. Ook had ik het idee dat een aantal goede composities niet op solo werk kwam te staan, maar naar Genesis gingen. Neem bijvoorbeeld het album We can't dance... Tja... de songtracks voor de Disney films zijn goed, maar voor een ander doel en doelgroep.
Tekstueel vind ik trouwens op dit album ook echte pareltjes staan. Zoals inderdaad Father to son...

avatar van meneer
En dit kwam er van Father to Son terecht...

Little drummer boy...

avatar van adri1982
3,5
Van dit album bestaat een vinyl- en een cd-versie. Ik heb ze allebei. Opvallend is dat de nummers op de plaat op de eerste twee platen na in een andere volgorde staan, waarbij nummer 3 'Find a way to your heart' is, 4 'Colours' en 5 'Father to son'. Dan volgt de b-kant met 6 'Another day in paradise', 7 'All of my life', 8 'Something happened on the way to heaven', 9. 'Do you remember?' en 10. 'I Wish it would rain down'. 'Heat of the street' en 'Saturday night and sunday morning' staan dus niet op de plaat. Hoeft ook niet van mij, want dat zijn twee van de minst goede nummers van de cd.
Over de cd; 'Goed albumklassierker met mooie nummers er op en ook minder goede. 'Hang in long enough' vind ik maar een magere opening. Dan volgen 'That's just the way it is' en 'Do you remember?', een paar mooie ballads, met daarna de meezinger 'Something on the way to heaven'. 'Colours' is ook erg mooi. Dan volgt het mooiste nummer van het album, 'I wish it would rain down', en daarna de grote hit: 'Another day in paradise'. Vanaf nummer 8 vind ik het album helaas grotendeels opvul-materiaal. Jammer, want anders had dit een 4,0 kunnen krijgen. Ik geef dus 3,5 sterren.

avatar van Tony
2,0
Zo ver ik weet de enige CD ooit die ik, kort nadat ik 'm voor m'n verjaardag had gekregen, weer gratis en voor niks heb weggegeven aan een 'vriend' die ook geen verstand van muziek had. Zonde van het geld dat mijn vader eraan heeft besteed destijds en de tijd die het hem heeft gekost om 'm bij de platenzaak op te halen en te laten sealen voor mij. Zelden zo unhappy geweest met een kado als toen. Zoals velen voor mij al zeggen, deze plaat staat voor alles wat ik fout vind aan commerciële, aalgladde meuk. Voorbode van zijn 'Disney-jaren', niets meer. Waarom ik nog 2,5 ster geef, weet ik ook niet meer. Ach, maakt 't uit...

avatar van berken
4,0
@Tony
Goede smaak, jouw vader. Misschien had je 'm toch eens moeten beluisteren alvorens hem weg te geven.
Trouwens, je moet je stem nog met een halfje verhogen anders klopt je tekst niet meer...

avatar van Tony
2,0
Sorry, ik heb 'm juist met 0,5 verlaagd nadat ik het bericht had gepost, en das mild, want snap eigenlijk niet goed dat ik er überhaupt nog punten voor heb gegeven ooit.

Nee, pa had geen idee wat 'ie voor me kocht, hij luisterde zelf alleen klassiek (vooral Bach) en af en toe een enkele jazz plaat (Brubeck o.a.). Vond het wel tof dat z'n zoon ook interesse begon te tonen in muziek, wat ik luisterde maakte 'm niet uit. Dat werd duidelijk ook...

avatar van Running On Empty
4,0
Toch wel een erg leuke plaat ondanks enkele mindere nummers. Alleen al de manier waarop Find a Way to My Heart uit de speakers knalt vind ik echt heerlijk.

avatar van kaztor
4,0
Tony schreef:

Nee, pa had geen idee wat 'ie voor me kocht


Nee, stel je voor zeg...

Opvallend hoe anti-fans zo dramatisch lopen te doen over Collins, alsof ie z'n progverleden als een kruis bij zich moet dragen en zich moet verantwoorden voor elke keuze die hij maakt.

Dit, terwijl hij hier voor het gekozen genre (commercieel verantwoorde popmuziek) met een heel solide album op de proppen komt waar niemand zich voor hoeft te schamen.
'Bombastisch' las ik ergens.
Ik vind het juist vrij sober en integer klinken.

Ik heb het idee dat veel mensen denken 'Sky Radio draait dit heel vaak, dan is het per definitie slecht en kan ik z'n solo-albums niet uitstaan'. Bij deze nodig ik juist deze mensen eens uit om alle vooroordelen en 'm'n zus teisterde me hiermee'-belevingen eens te laten varen en z'n albums aandachtig te beluisteren en op hun waarde te schatten. Bedenk daarbij dan ook even dat dit een uitlaatklep was die succesvol bleek te zijn en dat het geen Lamb Lies Down On Broadway is. Dat helpt ook!

Over de studio-albums van na ...But Seriously heb ik geen recht van spreken (die zijn naar alle waarschijnlijkheid niet best), maar begin bij Face Value en je zal waarschijnlijk worden verrast

Ozric Spacefolk
kaztor schreef:

Ik heb het idee dat veel mensen denken 'Sky Radio draait dit heel vaak, dan is het per definitie slecht en kan ik z'n solo-albums niet uitstaan'.


Muzieksnobisme. Je neus op halen voor pop. Ach, prog- en classicrock liefhebbers zijn soms een moeilijk slag mensen om tevreden te stellen.

Verder is muziek natuurlijk puur beleving en smaak. Maar om een plaat af te rekenen omdat het glad, commercieel of populair is, ach...

Ik houd waarvan ik houd, en niemand of niets kan mij van gedachten doen veranderen.

avatar van kaztor
4,0
Ja, ik was ook ooit van die slag.
Flauwe berichtjes plaatsen bij gemakkelijke doelwitten of muziek waar ik niet van hou.

Ik heb betere dingen te doen.

avatar van vigil
4,0
Running On Empty schreef:
Toch wel een erg leuke plaat ondanks enkele mindere nummers. Alleen al de manier waarop Find a Way to My Heart uit de speakers knalt vind ik echt heerlijk.

Daar heb je ook gelijk de beste van dit album te pakken, wat je zegt leuke plaat met prima nummers en ook wat mindere. Maar goed in vergelijk met wat de man nog zou gaan uitbrengen is dit toch wel topmateriaal.

Ozric Spacefolk
Ik doe aan bandcoaching en speel in verschillende bands, waarvan eentje een popband is.

Nu is popmuziek zo ontzettend moeilijk te schrijven en is 'aalgladde' productie ook niet erg makkelijk.
In dat licht gezien, zit er nogal wat werk in deze plaat. Je zou het kunnen vergelijken met Seeds of Love van Tears for Fears. Het kost ook nogal wat, een perfecte pop-plaat.

Kijk, als je het niet lust, dan is tot daaraan toe. Maar dat mensen soms stellen dat het de makkelijkste weg is -commerciele pop- dan hebben ze het goed mis.

avatar van vigil
4,0
Daar heb je gelijk in, niets zo moeilijk als een goed verhaal vertellen (zowel muzikaal als tekstueel) in 4 minuten. Eigenlijk hebben die progbands het maar makkelijk, is het verhaal nog niet klaar plakken ze er zo nog 6 minuten achteraan

Ozric Spacefolk
Het zijn allemaal moeilijk met elkaar vergelijkbare stijlen. Want pysch-bands kunnen ook lekker een half uur doorspelen, maar dan gaat het om de sfeer.

En als ik een ambientplaat op zet, wil ik ook geen korte songs. Het liefst een uur lang durende song.

Maar voor pop is het fijner om het compact te houden. Al staat er hier ook wel een epic op.

avatar van Tony
2,0
Toen ik deze kado kreeg, wist ik niks van het Genesis verleden van Phil Collins, maar ik denk wel dat de 3,18 het resultaat is van het "ter verantwoording roepen" van Phil door veel oude Genesis fans.

Another Day In Paradise vond ik een mooi nummer, vandaar dat het album op mijn verlanglijstje terecht is gekomen, maar was als ik me goed herinner al helemaal kapot gedraaid voordat ik de CD kreeg. De rest van het album was in dezelfde trant. Ik vond het risicoloze, saaie, gladgestreken muziek en helaas zouden er nog enkele singles van dit album volgen, waardoor ik er echt een dusdanige aversie tegen kreeg dat ie gratis de deur uitging.

Ik haal mijn neus niet op voor alle aalgladde, commerciële muziek. Het door Ozric genoemde Seeds of Love vind ik nog steeds een prima album, Steely Dan zou je in dit verband kunnen noemen, het is een van mijn favoriete bands. Maar ...But Seriously blijft exemplarisch voor een totale mismatch met mijn zich ontwikkelende muzieksmaak van destijds.

Ozric Spacefolk
Je verwoordt het ook alleraardigst, dus ik geloof je

Maar mijn mening, dat mensen pop snel afzeiken omdat pop vies is, blijft.

avatar van musician
4,5
kaztor schreef:
Nee, stel je voor zeg...

Opvallend hoe anti-fans zo dramatisch lopen te doen over Collins, alsof ie z'n progverleden als een kruis bij zich moet dragen en zich moet verantwoorden voor elke keuze die hij maakt.

Dit, terwijl hij hier voor het gekozen genre (commercieel verantwoorde popmuziek) met een heel solide album op de proppen komt waar niemand zich voor hoeft te schamen (...)

Ik ben het daar helemaal mee eens.

Bovendien heeft de solo-Phil Collins grote verschillen in onderlinge kwaliteit van zijn albums. Die lijken mij voor iedereen te herkennen.
Ik ben het ook eens met de stelling dat Collins hoofdverantwoordelijk is voor de teloorgang van het Genesis-geluid in de jaren '80. Hoe aardig zijn solo-albums in dezelfde periode, hoe magertjes Genesis naar voren komt. Daar zijn z'n Genesis-maatjes Banks & Rutherford overigens ook medeverantwoordelijk voor.
Per slot van rekening zijn er ook veel goede Genesis albums gemaakt met Phil Collins.

Maar net zo goed als Genesis betere en mindere tijden kende, heeft ook Collins ups en downs. Maar nog niet in de jaren '80. ......But seriously is vermoedelijk zijn beste werk, qua composities en uitvoering. Mooie bijdragen van Eric Clapton en David Crosby.

Het is derhalve ook gewoon een rockalbum. De kwalificatie "pop" heeft een enigszins denigrerende bijbedoeling bij de mensen die dat woord gebruiken.

Mijn hart ligt bij Face Value, maar dit album is vermoedelijk beter. Daarna zakt zijn solo werk overigens dramatisch in zal ik direct erkennen en het is zeer begrijpelijk dat hij uiteindelijk verbolgen achter de geraniums is gaan zitten.

Ik luister overigens nooit naar Sky Radio maar het is altijd verrassend hoeveel sommige mensen van zo'n zender afweten.

avatar van kaztor
4,0
Face Value is ook bij mij de favoriet.
Net iets aangrijpender, donkerder, met als hoogtepunt de grotendeels instrumentale trilogie. ...But Seriously heb ik net zo hoog staan als Hello, I Must Be Going. Eveneens ook van een hoog kaliber. No Jacket Required zit er dan net iets onder vanwege One More Night.

En dan daarna, buiten het live-werk gerekend, worden de recenties lauwer en duiken ook de Tarzan/Disney-gevallen op.
Ik moet me nog wagen aan Both Sides etc. maar de reacties stemmen weinig gunstig en dat is jammer. Je zou toch denken dat de man nog meer in z'n mars had getuige het niveau op We Can't Dance van z'n bandje.

En Sky Radio heb ik nooit moedwillig opgezet, Hans.

avatar van Heer Hendrik
wat is er mis met sky radio? vandaag hoorde ik er zelfs Kensington met Streets. De muziekkeuze vab skyradio is inmiddels wel opgepimpt. de tijd dat er alleen maar van die whitney houston, mariah carrie en celine dion nummers werden gedraaid is allang geschiedenis

avatar van vigil
4,0
...ff serieus

avatar van kaztor
4,0
Ach, als iedereen maar tevreden is met z'n eigen keuzes!

WPE
Ik vind dit zeker een van de betere albums van Phil. Prima nummers, en natuurlijk ook een paar geweldige hits.

4,0
musician schreef:
(quote)

Ik ben het daar helemaal mee eens.

Bovendien heeft de solo-Phil Collins grote verschillen in onderlinge kwaliteit van zijn albums. Die lijken mij voor iedereen te herkennen.
Ik ben het ook eens met de stelling dat Collins hoofdverantwoordelijk is voor de teloorgang van het Genesis-geluid in de jaren '80. Hoe aardig zijn solo-albums in dezelfde periode, hoe magertjes Genesis naar voren komt. Daar zijn z'n Genesis-maatjes Banks & Rutherford overigens ook medeverantwoordelijk voor.
Per slot van rekening zijn er ook veel goede Genesis albums gemaakt met Phil Collins.

Maar net zo goed als Genesis betere en mindere tijden kende, heeft ook Collins ups en downs. Maar nog niet in de jaren '80. ......But seriously is vermoedelijk zijn beste werk, qua composities en uitvoering. Mooie bijdragen van Eric Clapton en David Crosby.

Het is derhalve ook gewoon een rockalbum. De kwalificatie "pop" heeft een enigszins denigrerende bijbedoeling bij de mensen die dat woord gebruiken.

Mijn hart ligt bij Face Value, maar dit album is vermoedelijk beter. Daarna zakt zijn solo werk overigens dramatisch in zal ik direct erkennen en het is zeer begrijpelijk dat hij uiteindelijk verbolgen achter de geraniums is gaan zitten.

Ik luister overigens nooit naar Sky Radio maar het is altijd verrassend hoeveel sommige mensen van zo'n zender afweten.



Perfect neergezet. Overigens vind ik Face Value en dit album prima albums. Daarnaa vond ik hem afdalen naar te veel commerciële zooi, wat hij totaal niet nodig heeft

avatar van meneer
Neal Peart schreef:
Overigens vind ik Face Value en dit album prima albums. Daarna vond ik hem afdalen naar te veel commerciële zooi, wat hij totaal niet nodig heeft


Ook mee eens. Maar de mede-neeringang naar het commerciële was wel dit album..

Maar goed, ik had het volgende al ergens anders gepost, maar doe hem ook even bij een Collins album.

Het kriebelt weer..: Nieuwe Toer ?

avatar van vigil
4,0
meneer schreef:
(quote)


Ook mee eens. Maar de mede-neeringang naar het commerciële was wel dit album..


Niet helemaal mee eens. Dit album was een giga succes, een van de best verkochte albums van de jaren '90 maar om nou te zeggen dat dit een rete commercieel album was vind ik te ver gaan. Latere albums wel, daar kan je horen dat Collins bewust hits schrijft. Hier vind ik dat nog niet. Op dit album staan ook instrumentale tracks en jazz gerelateerd werk. Het zit gewoon best knap in elkaar en is niet plat en daar viel het platen kopende publiek massaal voor. Een album als No Jacket is vele malen commercieler.

Als een album meer verkoopt is het gelijk commercieel en slecht, dat is toch ook raar?

Gast
geplaatst: vandaag om 05:01 uur

geplaatst: vandaag om 05:01 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.