Dream Theater - A Dramatic Turn of Events (2011)

Weer een paar van de wat oudere albums uit de kast gehaald van DT, deze week waren Dramatic Turn & Octavarium aan de beurt die een aantal luisterbeurten voorbij komen door mijn auto speakers.

Op een of andere manier had ik altijd in mijn hoofd hoe goed deze plaat wel niet was, maar kon mij niet echt bekoren, het blijft natuurlijk goede muziek, maar album blijft bij mij zeker niet zo hangen als menig DT album. Ik kan momenteel niet hoger komen dan een 3.

OK, zoals elders al gemeld ben ik met een kleine DT marathon bezig. Vanmiddag was dit album aan de beurt, ik heb dus het idee dat ik het album voor het eerst hoor terwijl ik het al sinds de release in huis heb. Niet of nauwelijks geluisterd dus, ik denk dat dit het eerste album van DT is waar ik een beetje het 'method writing' gevoel had. Het is allemaal niet slecht, zeker niet maar ik wordt er ook niet heel enthousiast van. Vandaar dat ik het waarschijnlijk zo weinig heb geluisterd.

Dit is een leuk album. Ik ben het wel met voorgaande commentaren eens dat het niet slecht is, maar ook niet heel spannend. In die zin is het een fijne Dream Theater plaat zonder gekke dingen. Wel leuk en fijn om naar te luisteren.

Eens, ik vond dit de laatste echt leuke Dream Theater.