The Smiths - The Queen Is Dead (1986)

Misschien kun je beter schrijven wat je niet leuk vindt?

The Smiths en The Cure vindt ik niet leuk.

Helemaal mee eens en daarom durf ik deze CD ook niet de volle vijf sterren te geven. Maar er staat ook echt top-materiaal op, zoals The Queen Is Dead, The Boy With The Torn In His Side en There Is A Light That Never Goes Out.

Ik ga er niet teveel over zeggen, maar wel dat ik dit echt een fantastisch album vind met wat mindere nummers (Frankly, Mr. Shankly en [i]Vicar In A Tutu). 4,5 sterretjes dus.

Na enig gepuzzel heb ik ontdekt dat je "I know it's over" dus het enige minder goede nummer vindt.
Ongelofelijk! Dit is juist Morrissey ten top.
"Oooooooohoh Motheeeer, I can feeeeeeeeeel, the soil falling over my head."
Prachtig!

en Never Had No One Ever staat ook niet tussen dat lijstje. I Know It's Over vind ik ook een van de beste nummers van het album. het heel de tijd herhalen van 'So why are you on your own tonight' vind ik echt heerlijk.

ze zijn alle 10 ijzersterk

dikke 5 deze

en terecht zou ik zeggen

een jaren 80 icoon net als talk talk, depeche mode, duran duran en the cure

duran duran? nou ja als icoon misschien....ik hoop niet dat je het muzikaal wil vergelijken...

tuurlijk wel

the chauffeur, save a prayer, nightboat, tel aviv

silva halo, enz...

is supergroep hoor maar je kent ze maar van hun singles denk ik

hebben al met grootse artiesten opgetreden zoals een lou reed, smashing pumpkins

gitarist cuccurello is eveneens gitarist geweest van frank zappa

duran duran heeft ook alternatieve invloeden

hahaha zeker wel! ik vind het echt niet slecht.....maar vergeleken bij the smiths.......zijn het toch maar broekpoepers.

zolang je dit niet een van de beste zoniet het beste van TQID vind is het gepuzzel nog niet ten einde

nuja beide zijn goed

no problem

En na het gepuzzel zet je het op één en kan je er oneindig van genieten

ik ken het gevoel - hoewel strangeways ook wel akelig dichtbij komt

Dan mag ik nog flink puzzelen, want ik vind The Smiths en vooral Meat is Murder stukken beter dan deze en Stangeways...

wacht maar tot jij in je gevoelige jaren komt

meat is murder is sterk

maar deze is de beste

I Know It's Over vind ik het beste nummer van deze, toch al niet misselijke, ceedee. Die uithalen van Morrissey zijn daar echt ge-wel-dig.

4,5/5.

EENS.
En mijn gevoelige jaren zijn al geweest.

Meat Of Murder is in mijn ogen tekstueel en muzikaal beter, en ik zet hem ook veel vaker op dan The Queen.

Ook I Know It's over doet daar niks aan, vind dat nummer net iets te zagerig. Wel heb ik het nummer The Boy With The Thorn In Its Side herondekt. Dat nummer kon ik vroeger God-weet-waarom absoluut niet uitstaan, maar nu vind ik hem heerlijk. Die laatste vocale uithalen .

tekstueel en muzikaal

luister dan eens naar the spirit of eden van talk talk uit 1988

zegt genoeg over hoe sterk eden wel is

Vanavond dit album voor het eerst beluisterd en kende eigenlijk best wel veel nummers hiervan. Vroeger kon ik de stem van Morrissey niet echt horen, maar de laatste jaren ineens wel. Kan er nu zelfs geen genoeg van krijgen

Stuk voor stuk sterke composities op deze dode koningin, het meest geniaal vind ik The Boy with the Thorn in His Side en Vicar in a Tutu. Trouwens nog maar zelden meegemaakt dat de vocalen (Morrissey) zo bepalend zijn geweest voor een album. De teksten zullen ongetwijfeld hilarisch zijn, zal ik me binnenkort ook eens in gaan verdiepen.

Zo, op naar Meat is Murder!

Dikke 4,5* voor The Queen is Dead.

Meat Is Murder is inderdaad de enige plaat van de band die ik geheel kan uitluisteren met plezier. Op deze staan me net iets teveel vullers, jammer, want er staan ook een paar steengoede nummers op.

ik heb dat speciale gevoel met the Smiths nooit zo gehad, de muziek is mij net iets te luchtig maar de teksten zijn weer loodzwaar, ik vind het niet zo bij elkaar passen, het is me nog niet gelukt om een heel album van The Smiths in een keer af te luisteren,

Ik luister 10x liever dit dan al die underground en alternatieve meuk uit de jaren 80

tja goede smaak moet net als goede whisky rijpen hé
komt nog wel

Ik zie mezelf niet als een whiskey, meer als een apfelkorn, hoeft niet lang te rijpen. Zo zie ik muziek ook, het moet niet te 'moeilijk' of depressief zijn, ik loop daar met een boog omheen. Muziek is gevoel en ik krijg niet de juiste vibraties bij jaren 80 muziek

prima toch dat heb ik nu met die overgewaardeerde sixties en seventies, maar dat moge inmiddels bekend zijn trouwens een stevig glas whiskey is toch lekkerder dan een slappe apfelkorn

Ook daarin verschillen smaken weer, ik vind whiskey een echte oude mannendrank En nu weer ontopic graag.

dank u friek, echte mannen drinken whiskey!!! ontopic dat woord kende ik voor MuMe nog niet is een leuke naam voor een band, vind je niet?

How soon is Now vind ik eigenlijk het enige nummer van The Smiths dat een beetje te pruimen valt net donker genoeg!!

Zeggen ze... of dat daadwerkelijk zo is..


En hoe vind je There is a Light That Never Goes Out dan? Of ben je daar niet aan toegekomen?