The Smiths - The Queen Is Dead (1986)

Kun je zien bij wie mijn hart ligt.
(BTW ik heb het veranderd , je had gelijk;slordig; excusez moi) (voor wie denkt waar heeft Fastpulseboy het over)

ook waar mijn hart ligt hahaha, ik kan ook overdrijven...

Prachtig album dit. Kende de Smiths nog niet zo goed maar dit vind ik erg goed.

Oke, ik loop dus achter want ik kende the Smiths niet. Tot een vriend zei dat ik het echt eens moest luisteren want het leek hem wel wat voor mij. Ik luister het nu voor het eerst en ik vind het echt geweldig.

Het meesterwerk van The Smiths? Ik vond de voorgangers ook erg goed en niet minder. Maar opnieuw topmuziek van de heren en kennelijk het album dat het bij vriend en vijand goed doet. In de OOR-verkiezing van beste plaat aller tijden vorig jaar op 5, achter Velvet Undergroun & Nico, Nevermind, OK Computer en Revolver. Mooi rijtje. Bigmouth Strikes Again is nog altijd één van mijn favoriete songs.

Het valt me ineens op dat op deze site staat album onder Sire Records als platen maatschappij? - zo ver ik weet was dat alleen voor de noord amerikaanse markt, want in GB was deze album de laatse dat ze voor Rough Trade hadden gedaan die deze week hun 30 jaar jubilee vieren in muziek industrie als indie label

Nog nergens gevonden deze plaat... -_-

Kom je normaal toch vaak tegen deze, is meestal het enige Smiths album wat in de winkel ligt(buiten de 10tallen verzamelaars).

Oh, ik zie elke keer de laatste en Meat is Murder liggen..

To die by your side, is such a heavenly way to die. De beste meezing teksten ooit. Op m'n werk, op de fiets, op school, overal proberen met Morrisey mee te zingen. Praktisch elke zin is een prachtige titel.

Toch...misschien. Ik draai deze best veel en die 3 is toch te weining...ik beging hem steeds meer te warderen.

zojuist gekocht, zeer benieuwd...

hm, wel een echt jaren 80 document maar na een eerste luisterbeurt niet heel sterk. De stem vliegt her en der nog wel eens uit de bocht. Nummer 2 en 8 zijn foute albumvullingen. eerst maar een drietje

Blijf doorzetten . Hier duurde het bijna een jaar en veel luisterbeurten voordat het kwartje viel. En het is nog steeds aan het vallen...

En anders gewoon Meat is Murder proberen, een veel consistenter album zonder foute albumvullingen .

. Is mijn persoonelijke mening.

vulling???????????????????????????????

Vrij naar de heer battersea boven me.

mensen, ik snap het nog steeds niet. Muzikaal tegen het jaren 80 decor is het te begrijpen maar die stem, hij schiet aan alle kanten uit de bocht dat het bijna pijn doet aan mijn oren. En dat terwijl de muziek helegaar niet slecht is. Ik kan het nog niet bij de charme van ongepolijste stemmen scharen. Ik blijf mijn best doen. The queen is dead is dat wel verplicht, vind ik. (nr 41 in de top 250 is toch verrassend hoog)

Heerlijk toch, dat mensen verschillen.
Dit blijft voor mij een van mijn top 10 albums.
Goede muzikale Johnny Marr composities en sterke, spitsvondige teksten.
Vind de zang er juist (herkenbaar) prachtig in passen.

Vind ik ook, vind dat "bekakte" stemgeluid van Morrissey juist een van de punten die the Smiths tot een bijzondere band maken. De chemie tussen Johnny Marr, Morrissey en co is wat mij betreft het beste op dit album. Want vind dit hun beste en ook bij mij prijkt dit album dan ook hoog in mijn top10!

Ga mijn stem toch maar eens verhogen. Zie dat ik hier nog steeds een 4* voor had gegeven, maar nadat ik het al enkele dagen non-stop luister en erg tevreden ben worden het 4,5* met kans op de ultieme 5.
Het nummer "i know it's over" is wat mij betreft een meesterwerk.

Klasse album van The Smiths. Ik vind juist 'There Is A Light That Never Goes Out' het beste nummer en het beste Smiths nummer ever . Maar ieder heeft zo zijn favoriet, wat het juist zo leuk maakt.

We zijn nu 22 jaar later en de Queen is nog steeds niet Dead. The Smiths zijn dit wel.

Ja helaas wel. Die komen ook noot meer bij elkaar vrees ik . Toch maar weer eens The Queen is Dead opzetten .

Mijn stem gaat beslist NIET hoger. Afgezien van track 6 en 7 loop ik niet warm voor deze plaat. Ik hou van bijzondere stemmen, maar krijg niet het idee dat deze 'bijzondere' stem, toonvast is. Vooral 'I know its over' doet gewoon pijn aan de oren, de best aardige muziek ten spijt. Ik ben bang dat de hoge ranking eerder te wijten is nostalgie dan aan kwaliteit. Robert Smith van the Cure, heeft ook een aparte stem, maar die doet niet zoveel pijn als die van morrisey. Sorry, ik heb het geprobeerd...

en ik nog denken dat je username een Morrissey referentie was hahaha!

"All over Battersea...some hope and some despair"

Daarin moet ik je helaas gelijk geven....

Dan moet je toch eens de gemiddelde leeftijd van de Smiths-adapten uitlichten.

Vind t grappig te lezen hoe mensen een voorkeur -en vooral een afkeer- hebben voor bepaalde nummers,
ik heb dit luisterdiamantje in +- 1987 leren kennen, jawel, in de vorige eeuw,
toen nog op lp,
en luisterde dit ding gewoon van begin tot eind.
een nummer skippen op een lp is lastiger dan bij een cd.

Voor mij zijn er niet perse mindere nummers,
zelfs bv frankly mr shankly en a vicar in a tutu zijn voor mij een onlosmakelijk deel van het geheel.

Zowiezo is t goed om lp's (cd's) van begin tot eind te luisteren, en nix te skippen,
zo heeft de maker het inmiddels toch ook bedoeld!