menu

John Lennon - John Lennon / Plastic Ono Band (1970)

mijn stem
4,11 (409)
409 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock / Pop
Label: Apple

  1. Mother (5:37)
  2. Hold On (1:52)
  3. I Found Out (3:37)
  4. Working Class Hero (3:50)
  5. Isolation (2:51)
  6. Remember (4:36)
  7. Love (3:24)
  8. Well, Well, Well (5:59)
  9. Look at Me (2:55)
  10. God (4:10)
  11. My Mummy's Dead (0:59)
  12. Power to the People * (3:22)
  13. Do the Oz * (3:07)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur: 39:50 (46:19)
zoeken in:
buizen
1970.. band die allang uit elkaar is..
Pfff.

avatar van edje1969
Classic Albums is zeker een mooie serie Frenz . Fijn dat niet zozeer een carriere belicht wordt maar juist geconcentreerd wordt op 1 album. Die van Rumours is bijzonder interessant. Zie nog niet A Night At The Opera in je rijtje. Ook heel mooi. Er was ook een Nederlandse serie. Kreeg je albums als Groeten uit Grollo etc. Daar zat ook mijn favoriet Kayak-album Royal Bed Bouncer bij. Jammer dat die op YT niet terug te vinden is. Plastic Ono Band ken ik zelf niet uit Classic Albums. Als ik deze vind, zal ik het ook kijken.

avatar van Frenz
@buizen: uit elkaar, dus de relevantie is weg? Oud wel ja, maar soms moet je even en paar stappen terug zetten. Ik was verrast, Lennon zat in het vakje "niet voor mij" en daar is hij uit (nu luisterend)

@edje1969: bijna alle afleveringen vond ik zeer de moeite waard, die drie kwamen spontaan boven. Electric Ladyland moet eigenlijk ook genoemd worden

Groeten uit Grollo was ook mooi, maar toen ineens Caro Emerald??

avatar van bikkel2
4,5
buizen, je valt echt in herhaling.
En je hebt geen punt.

Zeer interessante plaat. Intens, persoonlijk en als we het over de kunst van het weglaten hebben, is dit misschien wel het schoolvoorbeeld.

Was er leven na The Beatles ??? Ik zeg volmondig ja.
En al had de plaat uit 1890 gekomen...
Dit blijft een klassieker van formaat. Zeker als je de achtergrond weet van deze plaat.

avatar van Stijn_Slayer
4,5
Mee eens, al werd op de momenten dat de rest van de muzikanten werden weggedraaid soms wel pijnlijk duidelijk hoe knullig de teksten kunnen zijn. Vreemd dat Lennon tekstueel soms ijzersterk uit de hoek komt en het andere moment net een amateur lijkt.

avatar van bikkel2
4,5
Ik vermoed dat dit te maken heeft met het hart op de tong hebben. Lennon wilde gewoon een hoop shit kwijt en verliest hier en daar de diepgang in de teksten wat uit het oog.
Dit hele album is eigenlijk een bezoek aan een pschycholoog, een uiting van wrok.
Maar Lennon verkoos het muzikaal te openbaren met sumiere muzikale begeleiding.
Een dappere stap. Want zoals ook in de docu werd gememoreerd, Lennon stond figuurlijk gezien in zijn nakie.

avatar van teus
4,0
Gelukkig hebben we verschillende meningen, voorbeeld; track 7... Love...
Zou je kunnen denken,....wat een simpele tekst, erg makkelijk allemaal bedacht
Of...juist die eenvoud ,gevoelig, diepgaand ,hoe diep kun je gaan over het onderwerp; Liefde
Lennon deed het ,prachtig!!!! krijg er soms kippevel van
Een songtekst kan ook mooi zijn in zijn eenvoud
Vind het een van zijn mooiste ! (zie mijn Lennon Top10)

avatar van bikkel2
4,5
Helemaal eens teus. Hoe simpel, maar oh zo doeltreffend kun je liefde omschrijven.Love is wat betreft een pareltje in alle opzichten.
Ik heb wel weer moeite met God. Waar lennon zijn geloof in veel zaken kwijt is geraakt. Maar dat vind ik iets te makkelijk achteraf. I don' t believe in Beatles.....tja, het maakte hem uiteindelijk wel de ster die hij was. En onze held was niet vies van publiciteit. Laten we dat maar op een momentopname houden. Zal hij later anders over gedacht hebben.
Mother vind ik wel heel doeltreffend. Hij meent elk woord.
En zo moeten we deze plaat ook zien. Puurder en eerlijker werd het niet meer.

avatar van Lambchop
Deze net gezien. Album ken ik paar nummers van. Luister nu de rest werkelijk geweldig. Stom dat ik zoiets voor de hand liggends altijd links heb laten liggen

avatar van lennon
4,5
Al lang geleden beoordeeld op een hele dikke vette voldoende, maar kom er nu achter deze nooit onderbouwd te hebben.

Na de docu van van de week, heb ik de LP weer eens opgezet, was een tijdje geleden.

Dit is altijd mijn favoriete Lennon plaat geweest, en die docu versterkt dat gevoel alleen maar. Zoals daar ook naar voren komt, het is de pesoonlijkste plaat die de man ooit heeft gemaakt, Vol met frustraties, liefde en rebelsheid.

All time favourite is God voor mij.. die tekst raakt zo enorm mijn eigen denkwijze hierover.. dit nummer is ook de reden geweest dat ik destijds Lennon als grote held ben gaan zien!
Working class hero.. alle woorden kloppen... niks te veel, en zeker niet te weinig gezongen.. grote klasse!! Sterk nummer tot in de eeuwigheid!
Love... hoe mooi en simpel wil je een liefdeslied hebben? Lennon kon het als de beste, en dat zit allemaal in deze 3,5 minuut gestopt..
En zo vind ik elk nummer wel iets bijzonders hebben...

Het is duidelijk dat Lennon the Beatles was uit gegroeid en zijn persoonlijk ei kwijt moest... Dat de Beatles ermee stopten was zonde.. maar ipv 1 album per jaar, kwamen er ineens 3 (Ringo even niet mee gerekend) mooie albums in een jaar uit (ok, Macca een jaartje later).... De split van de heren was zo erg nog niet...

avatar van bikkel2
4,5
Voor lennon en vooral ook voor George H moet het uiteenvallen van The Beatles een opluchting geweest zijn.
Beiden kwamen met een ijzersterk album op de proppen.
Wat betreft deze plaat, dit had Lennon nooit bij The Beatles kunnen doen. Daar schreef hij teksten die een stuk afstandelijker waren. Wel typisch Lennon, maar met een heel andere ondertoon.

En ziehier, een zeer persoonlijk werkstuk met een Lennon die het letterlijk vaak uitschreeuwt. Onbegrip, de keerzijde van de roem, verslaving, een moeilijke jeugd, en het geloof in zaken die achteraf nogal tegen vielen.

Moedig.

avatar van caravelle
Toch leuk om het van Lennon zelf eens te horen haha.
Vond het 30 jaar geleden altijd een duistere ongemakkelijke onheilspellende lp.
Begreep toen nog niet helemaal waar het allemaal over ging.
I don't believe in Beatles. Dat was niet niks. Ook voor mij in 1984 niet.
Zoals Bikkel al zij iets te gemakkelijk maar op dat moment in 1970 kon je alles uit Lennons mond verwachten.

avatar van JelmerHolwerda
4,5
Wat een heerlijk album is dit zeg, lekker puur en lekker rauw. Eerlijke teksten. Het raakt me. 4,5*

avatar van Mart
5,0
Dit is één van de meest persoonlijke albums die ik ooit heb gehoord. John Lennon legt op dit album al zijn problemen, emoties en frustraties bloot op een hele directe manier. Hierdoor komen de nummers hard aan. Het album begint met het zeer emotionele Mother. De manier waarop Lennon steeds harder “Mama don’t go, Daddy come home” zingt totdat hij het uitschreeuwt gaat door merg en been. Dit nummer is wat mij betreft een goede indicatie om te kijken of dit album wat voor je is.

Andere hoogtepunten zijn de melancholieke nummers Working Class Hero en God. Gelukkig is het niet alleen maar kommer en kwel, aangezien Lennon op andere nummers hoopvol en positief probeert te zijn, zoals op Hold On.

Muzikaal is het album erg sober: piano, drums, gitaar, bas en zang, zonder overbodige elementen. Hierdoor ligt de nadruk op de songwriting, welke ijzersterk is, evenals de melodieën.

avatar van BeatHoven
4,5
Zeer intieme en intense plaat van heer Lennon. De primal scream "Mother" hakt er tot en met de fade-out diep in. Nog een fucking mooie parel is "Working Class Hero", Lennons commentaar op de sociale klassen en geïnspireerd door "Masters of War" van Dylan. "Love" vormt een geniaal liefdesnummer in al haar eenvoud. Het optimistische "Hold On" is evenmin te versmaden. "God" mag dan muzikaal niet zo interessant zijn, het biedt een zeer belangrijke inkijk in Lennons gedachten. De zin "I don't believe in Beatles" doet dan wel even pijn.
(Working) klasseplaat.

avatar van Obscure Thing
4,5
Ik luister deze plaat niet vaak, maar dat heeft zijn redenen. Het is een zeer intense en persoonlijke plaat waar je echt wel in de mood voor moet zijn. Het enige echte meesterwerk uit de solo-carrière van Lennon. Opvallend is ook dat de andere heren uit The Beatles in de eerste jaren na hun break-up het beste werk uitbrachten. Iets met een creatieve piek denk ik. Dylan heeft volgens mij ooit gezegd dat hij de nummers uit zijn toptijd niet meer zou kunnen schrijven anno nu. Hij kent de persoon die dat schreef amper meer. Lennon gooit alles eruit op deze plaat en heeft daar nooit meer bij in de buurt kunnen komen. Mijn favorieten zijn het hartverscheurende Mother, het ultieme anti-moderne-samenlevingsnummer Working Class Hero en het herdefiniëren van zijn persoon in God. Maar eigenlijk is dit album één groot hoogtepunt voor me.

avatar van devel-hunt
5,0
John Lennon was duidelijk in verwarring vlak nadat the Beatles uit elkaar gingen, dat levert dat ook gelijk een van de meest persoonlijke platen op uit de muziekgeschiedenis.
Veel onverwerkte gebeurtenissen uit zijn leven komen er via de oerschreeuw therapie van dr. Janov uit. In Mother krijst hij het letterlijk uit, een krijs die in Well Well Well nog een tandje hoger wordt ingezet. Zijn constante gevoel van eenzaamheid in Isolation, geen thema wordt ontzien om uiteindelijk bevrijd via het nummer God zijn nieuwe eigen ik te omarmen.
Don't believe in Beatles, het ligt achter hem, om herboren zijn witte periode in te gaan, zoals hij dat zelf noemde.
Het ging even goed, maar echt lang duurde het niet.
Imagine, de opvolger van Plastic Ono band is toegankelijker en gelijkwaardig qua behaalde status. Maar daarna ging het alweer mis. The lost weekend begon waarmee zijn nieuwe pijn via mind Games en Walls and Bridges aan zijn publiek werd tentoongespreid, maar zoveel indruk als Plastic Ono band heeft geen een Lennon album meer gemaakt.
Samen met All things must pass, Imagine, RAM, Living in the material world en Band on the run de beste solo plaat van een Ex Beatle.

avatar van Stalin
Dec 11: John Lennon released John Lennon/Plastic Ono Band in 1970
borntolisten.com

Goede reden om deze klassieker weer eens op de draaitafel te gooien

avatar van Funky Bookie
4,5
Rechtstreeks uit zijn schreeuwtherapie schreeuwt ie een steengoede plaat vol.
Nummers als God, Mother, Isolation en Working Class Hero zijn van de buitencategorie.
De emotie van deze plaat voel ik echt. Dit is de reden dat Lennon mijn favoriete Beatle is.

avatar van teus
4,0
Schreeuwtherapie is mss wel goed voor de mens

Well Well Weeeeeeeeeeeeeeeeeeeellllllll !!!!

Geweldige track trouwens

avatar van Marco van Lochem
4,0
Op 11 december 1970 verscheen het eerste solo album van John Lennon, al zou je kunnen zeggen dat hij dit album gemaakt heeft met een band, aangezien de titel “JOHN LENNON/PLASTIC ONO BAND”. The Beatles waren officieel in april van 1970 uit elkaar gegaan en Lennon had met zijn vrouw Yoko Ono al 3 duet albums gemaakt, die niet veel met de muziek van The Beatles of zijn latere solo werk te maken hebben. Met dit album maakte hij een begin 7 solo albums (soms wordt Yoko Ono ook als uitvoerende artieste genoemd) en dit album behoort tot zijn toppers en is terecht uitgegroeid tot een klassieker. Met het schreeuwende “MOTHER” begint hij het album zwaar, want hierin komt de moeilijke jeugd van Lennon naar voren, waarin hij nagenoeg geen contact had met zijn biologische vader en niet bij zijn moeder opgroeide, maar bij zijn oom en tante. Via het kleine “HOLD ON” gaat het in “I FOUND OUT” weer ruiger en schreeuwt Lennon het weer uit. Het werkelijk prachtige “WORKING CLASS HERO” is ook qua tekst briljant, met tegenslag, tegenwerking op school en werk, maar dat je wel kunt uitgroeien tot held. “ISOLATION” is weer een mooi melodieus liedje. “REMEMBER” heeft een heerlijk uptempo beat, door Ringo Starr, die alle drumpartijen speelt. De prachtige ballad “LOVE” is ongetwijfeld voor Yoko Ono bedoelt, “WELL WELL WELL” is uptempo en kent veel herhalingen, daarna wordt weer gas terug genomen met de ballade “LOOK AT ME”. In “GOD” komt de cynische Lennon duidelijke naar voren. Hij bezingt de twijfel die hij heeft aan het God, waarna hij een lijst met dingen opnoemt waarin hij ook niet gelooft, zoals Hitler, Kennedy, Buddha, Elvis en….The Beatles. Het album sluit af met de demo-achtige versie van “MY MUMMY’S DEAD”, waarin hij, net zoals met de opener, over zijn moeder en in dit geval haar overlijden zingt. Met producer Phil Spector is John Lennon erin geslaagd om van “JOHN LENNON/PLASTIC ONO BAND” een geweldig klinkende plaat te maken, die geen minuut verveeld en waarin Lennon zich bloot geeft, als ware het een therapie. Schitterend!!

avatar van Axeqlusive
5,0
Afgelopen weekend dit album voor het eerst een bewust helemaal geluisterd, overigens na Imagine. Viel mij op dat er toch een verschil van geweldig en geniaal bestaat tussen de twee albums, wat in het voordeel van dit album uitviel.

Natuurlijk kende ik wel de bekendere nummers als Mother en Working Class Hero en had ik mij al eens in God verdiept aangezien mijn muziekliefde een ontwikkeling doormaakte toen ik zelf U2 begon te ontdekken (God part II is een soort antwoord op dit track). Toch is dit een album waarbij het mij verbaast dat ik mij daar niet eerder in verdiept heb. Naast de genoemde vond ik vooral Isolation er bovenuit steken, al staat er eigenlijk geen minder nummer op dit album.

Ik ben nu zelf op zoek naar een mooie vinyl versie hiervan, waarbij het jammer is dat er (nog) geen versie is zoals nu uitgebracht van Imagine. Wel zag ik drie verschillende versies in de platenwinkel (Sounds, Delft) met niet alleen erg verschillende prijzen, maar ook zeer verschillende kwaliteit van de print van de foto op de hoes. Maar eens zien of ik dit ga uitpluizen of wacht op een onvermijdelijke heruitgave (met de tijd) van deze klassieker.

avatar van Axeqlusive
5,0
Oké, ontdekt dat het (minimale) verschil in hoes bestaat doordat het twee totaal verschillende albums betreft. De ene van John Lennon, de ander van Yoko Ono. Weer wat geleerd.

avatar van Axeqlusive
5,0
Axeqlusive schreef:
Naast de genoemde vond ik vooral Isolation er bovenuit steken, al staat er eigenlijk geen minder nummer op dit album.


Dit album reeds meermaals geluisterd de laatste weken. Dat laatste is nog steeds mijn mening, al neig ik als favoriet nu meer naar I Found Out en Remember, laatstgenoemde bedoelde ik overigens eerder reeds in plaats van Isolation.

avatar van Dirruk
4,5
Axeqlusive schreef:
Oké, ontdekt dat het (minimale) verschil in hoes bestaat doordat het twee totaal verschillende albums betreft. De ene van John Lennon, de ander van Yoko Ono. Weer wat geleerd.


Dat is goed om te weten. Het zou een flinke tegenvaller zijn als je denkt dit album te hebben gekocht, maar achteraf blijkt het van Yoko te zijn...

avatar van Wickerman
5,0
Dirruk schreef:
je denkt dit album te hebben gekocht, maar achteraf blijkt het van Yoko te zijn...


Volgens mij precies de bedoeling destijds.

Gast
geplaatst: vandaag om 10:12 uur

geplaatst: vandaag om 10:12 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.