menu

The Doors - Strange Days (1967)

mijn stem
4,15 (727)
727 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Elektra

  1. Strange Days (3:09)
  2. You're Lost Little Girl (3:03)
  3. Love Me Two Times (3:16)
  4. Unhappy Girl (2:00)
  5. Horse Latitudes (1:35)
  6. Moonlight Drive (3:04)
  7. People Are Strange (2:12)
  8. My Eyes Have Seen You (2:29)
  9. I Can't See Your Face in My Mind (3:26)
  10. When the Music's Over (10:59)
  11. People Are Strange [False Starts & Studio Dialogue] * (1:57)
  12. Love Me Two Times [Take 3] * (3:19)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur: 35:13 (40:29)
zoeken in:
thedude1975
IllumSphere schreef:
Eigenlijk is een heel goed album, maar helaas staat er een heel klein minpunt op het album en dat heet Horse Latitudes.


Ik vind het juist wel iets toevoegen aan het album, hoewel ik het geschreeuw van Morrison ook niet altijd kan verdragen. Daarentegen duurt het niet erg lang, dus wordt het niet echt irritant.

Waarom ik dit het beste album van The Doors vind blijft enigszins de vraag. Met de andere albums heb ik ook veel, maar deze is toch speciaal. Toen ik zo'n 20 jaar geleden deze band voor het eerst ontdekte was dit al snel mijn favoriet. Er hangt een wat donkere, mysterieuze sfeer op de plaat die ik bij de andere albums minder terug vind. Misschien is dat het?

avatar van IllumSphere
4,0
Ik trek een halfje af omdat het toch niet die plaat is die een vier en een half verdient. Na maanden van herbeluisteren ben ik tot die conclusie gekomen. Zoals ik al eerder zei ontbreekt er iets en dat zorgt er uiteindelijk voor dat dit een wisselvallige plaat is. En die keren dat ik het echt goed vind zijn in de minderheid. People Are Strange blijft één van de betere nummers van The Doors, maar als we dat tegenover de rest van dit album plaatsen vallen die andere nummers tegen. Strange Days blijft weliswaar een goede plaat, maar niet het niveau van het debuut of L.A. Woman .

Cured
Ik vind deze plaat eigenlijk nauwelijks of niets onderdoen t.o.v. de debuutplaat. Horse Lattitudes vind ik de enige afzwaaier. 2 topalbums in één jaar, zo ken ik er niet heel veel van. Ik vind juist het album L.A. Woman een stuk minder met een aantal matige nummers , wat meer een op blues/rock gerichte plaat, maar dit terzijde. Maar 4 sterren van Illumsphere voor Strange Days is toch een goed cijfer voor wat in jouw ogen een wisselvalliger album is.

avatar van deric raven
4,5
Horse Lattitudes vind ik wel weer goed.
Meer een gedragen gedicht, perfect muzikaal omlijst.

sugartummy
de tekst van het nummer "strange days" vind ik de beste songtekst ever! morrison is zoveel beter dan dylan. ik hou erg van teksten die een verhaaltje vertellen, zoals springsteen zo goed kan, de teksten van dylan klinken vaak te makkelijk, ondoordacht, terwijl het bekend is dat morrison er flink op zat te woegen, wat vaak een briljant resultaat gaf.morrison schreef in dezelfde geest als dylan toen deed, surreeel. ook geen verhaaltjes(weinig toch) bij morrison, maar zijn teksten zijn erg sterk. "horse latitudes" schreef hij als tiener. de beste dichters zijn jong, zie rimbaud.als men ouder wordt moet men maar romans gaan schrijven. jimbo werd niet oud, dus geen oude mannen zeikteksten van hem.

avatar van zaaf
5,0
beste doors wat mij betreft. no doubt.

mss is onheilspellend het goede woord wat voor mij het verschil weergeeft tussen doors 1 en doors 2.

en itt veel andere mensen zit er in mijn perceptie geen misser tussen. ik droom en mijmer van song naar song, of en toe opgeschrikt door een rake frase of oerkreet, maar het flowt voor mij zoals topalbums flowen.

avatar van orbit
5,0
Onheilspellender dan de eerste en qua kwaliteit nul,nul minder.. schijnt nog wel eens vergeten te worden. Dit is echt de volwassenwording, daarna is het nog een paar platen die dat geluid proberen verder te dragen, maar deze is unsurpassed.

4,0
Net als hun debuut geef ik deze ook 4 sterren. Ben pas net begonnen met The Doors, dus het kan nog groeien Uitschieters voor mij zijn You're Lost Little Girl, Love Me Two Times, People Are Strange en My Eyes Have Seen You.

Binnenkort zal ik ook Waiting For The Sun eens een luisterbeurt geven

avatar van Sanderzzz
4,5
Met het debuut de beste plaat van The Doors. Hoe meer je het luistert , hoe meer je het begint te waarderen. Het eindnummer is mijn favo nummer van The Doors (Eat your heart out 'The End' en 'Riders On The Storm')

avatar van wizard
3,0
Als ik de discussie hier zo lees, zou Strange Days een van de beste Doorsalbums moeten zijn. Als het niet de beste is, tenminste. Dit album was echter nooit een van de albums die ik zelf tot de betere Doorsalbums rekende. Voor mijn gevoel werd het niveau van het debuut, Morrison Hotel en L.A.Woman hier niet gehaald.
Na een weekend intensief beluisteren van deze plaat heb ik mijn mening niet kunnen herzien.
Op Strange Days staat weliswaar een aantal prima nummers, zoals You're Lost Little Girl, Moonlight Drive en My Eyes Have Seen You, maar als geheel vind ik het album toch niet zo goed werken. Daarvoor staan er net een paar te zwakke nummers op, zoals People Are Strange (dat ik een beetje onaf vind klinken, het eindigt bijvoorbeeld nogal abrupt voor mijn gevoel) en I Can't See Your Face in My Mind. Daarbij doorbreekt Horse Latitudes, hoewel ik dat 'nummer' op zich wel de moeite waard vind, de sfeer die heerst op de rest van het album op een onaangename manier.
Daarnaast vind ik When the Music's Over een twijfelgeval. Op zich is het een uitstekend nummer, maar door zijn lengte en plaats op het album (niet door de opbouw) dringt de vergelijking met The End zich nogal nadrukkelijk op. Die vergelijking wint The End dan toch met glans waardoor ik dit nummer steeds zie als 'dat andere nummer van meer dan 10 minuten'.

Na 'The Doors' klinkt dit album wat ingetogener, de toetsen van Manzarek lijken wat minder nadrukkelijk aanwezig te zijn. Zoals gezegd: een paar echt goede nummers, maar als geheel mist dit album toch wat.

3.0*

avatar van Funky Bookie
4,5
Na het bijzondere debuut kwam het vervolg en de kwaliteit werd er niet veel minder op.
Strange Days, You're Lost Little Girl, Love Me Two Times, Unhappy Girl, Moonlight Drive en People Are Strange zijn van het hetzelfde hoge niveau als het debuut,
Horse Latitudes is een typisch voorbeeld van de dichter die in Morrison zit en is met de absurde teksten exemplarisch voor deze kant van The Doors.
My Eyes Have Seen You en I Can't See Your Face in My Mind vind ik OK, maar wel van een andere orde en deze nummers zijn de reden dat ik een halfje aftrek.

En dan: het magnum opsu van de band. Het briljaten When the Music's Over.
Dit is 1 van de allerbeste nummers ooit gemaakt. Kenmerkend voor The Doors is het een aantal nummers ineengegoten die wel een schitterend geheel vormen. Het gospel-achtige gebrul van Morrison gecombineerd met soms hypnotiserende klanken maken van dit nummer een waar kunstwerk.
Alleen voor dit nummer is het kopen van dit album al de moeite waard.

avatar van lennon
4,0
When the music's over schalt keihard door mijn boxen, en weer realiseer ik me wat een super goed nummer dit is. Afkomstig van een net zo goede plaat!

Enige skipmoment is Horse Latitudes, wat natuurlijk wel weer bij Jim zijn act past. Het duurt gelukkig maar even, dus acceptabel. Maar het verstoort het luistergenot eventjes.

People Are Strange behoort tot een van mijn favoriete nummers van de band. Samen met When the music's over .. wat een klasse zeg!!!!!!!!!!

avatar van west
4,5
Je zal maar een vervolg moeten maken op debuutplaat The Doors. De band kwam in hetzelfde jaar nog met Strange Days, een album wat alweer op dat hoge niveau zat. Razendknap dus. De onmiskenbare Doors sound is verpakt in 8 sterke tot uitstekende songs, waarbij Love Me Two Times en People Are Strange er nog eens uitspringen.

Maar dan volgt nog één van de beste nummers ooit: het intense When the Music's Over. Dit sublieme meesterwerk van de heren wordt weer schitterend opgebouwd, van zacht naar hard en terug, van rust naar geschreeuw en weer terug. Dit wordt perfect neergezet door het ijzersterke spel van de band en een absoluut uitblinkende Jim Morrison. En dat dan ook nog eens 11 minuten lang.

Over lekkere toetjes gesproken: het hoofdgerecht krijg je er als laatste ook nog eens bij. Daarom verhoog ik deze ijzersterke plaat naar 5,0*. Dankzij een uitgave op RSD 2015 nu ook op geremastered mono vinyl te horen.

avatar van teus
4,5
west schreef:
Je zal maar een vervolg moeten maken op debuutplaat The Doors. De band kwam in hetzelfde jaar nog met Strange Days, een album wat alweer op dat hoge niveau zat. Razendknap dus. De onmiskenbare Doors sound is verpakt in 8 sterke tot uitstekende songs, waarbij Love Me Two Times en People Are Strange er nog eens uitspringen.

Maar dan volgt nog één van de beste nummers ooit: het intense When the Music's Over. Dit sublieme meesterwerk van de heren wordt weer schitterend opgebouwd, van zacht naar hard en terug, van rust naar geschreeuw en weer terug. Dit wordt perfect neergezet door het ijzersterke spel van de band en een absoluut uitblinkende Jim Morrison. En dat dan ook nog eens 11 minuten lang.

Over lekkere toetjes gesproken: het hoofdgerecht krijg je er als laatste ook nog eens bij. Daarom verhoog ik deze ijzersterke plaat naar 5,0*. Dankzij een uitgave op RSD 2015 nu ook op geremastered mono vinyl te horen.


Is zeker een van de sterkste albums van the Doors,maar haalt het niet bij de voorloper
Vind hierop Horse Latitudes helemaal niks,hadden ze voor mij mogen vergeten
Verder het geheel genomen bijzonder goed

avatar van west
4,5
teus schreef:
(quote)


Vind hierop Horse Latitudes helemaal niks,hadden ze voor mij mogen vergeten


Horse Latitudes is geen nummer, maar een absurd gedicht van Jim. Past wel weer goed bij wie the Doors waren en bijvoorbeeld ook bij The End van hun debuut.

avatar van hailtotherainbow
De regels When the music's over TURN OUT THE LIGHTS X3 lijken wel een kopie van END OF THE NIGHT op het debuut, Zoals ook het thema van NOT TO TOUCH THE EARTH vanop WAITING FOR THE SUN in het nummer CELEBRATION OF THE LIZARD terugkomt. Heel verrassend om dat te horen, het doet vermoeden dat veel van de ideeën/muziek van verschillende THE DOORS albums uit éénzelfde glorieuze jamsessie zijn ontstaan.

hailtotherainbow schreef:
De regels When the music's over TURN OUT THE LIGHTS X3 lijken wel een kopie van END OF THE NIGHT op het debuut, Zoals ook het thema van NOT TO TOUCH THE EARTH vanop WAITING FOR THE SUN in het nummer CELEBRATION OF THE LIZARD terugkomt. Heel verrassend om dat te horen, het doet vermoeden dat veel van de ideeën/muziek van verschillende THE DOORS albums uit éénzelfde glorieuze jamsessie zijn ontstaan.


Ik wist niet dat een Blue Eyes White Dragon zo kon schreeuwen

Verder boeiende opmerking. Maar je kan natuurlijk ook ideeën recycleren of thema's laten terugkomen.

avatar van hailtotherainbow
De blue eyes white dragon is dan ook op zowel aanval als verdediging een zeer consistente plaat

hailtotherainbow schreef:
De blue eyes white dragon is dan ook op zowel aanval als verdediging een zeer consistente plaat


Touché

avatar van Dardan
4,0
Strange Days consists of songs that were written in 1965–66 but which did not make it onto The Doors


Geen wonder dus dat The Doors met dit album gewoon die geniale lijn van hun debuutalbum konden doortrekken. "People Are Strange" is één van de beste Doors-nummers. "When the Music's Over" sluit dit album even goed af als "The End" doet op hun debuut. Het is eigenlijk verbijsterend als je beseft wat voor een nog genialer debuut deze heren konden gehad hebben als je hier de beste nummers van samenvoegt met die van het vorige album.

Niet dat het wat toevoegt aan de kwaliteit van de muziek zelf, maar dit album heeft de leukste cover die ik tot nu toe gezien heb

avatar van nlkink
4,0
Lennon schreef:

Enige skipmoment is Horse Latitudes, wat natuurlijk wel weer bij Jim zijn act past. Het duurt gelukkig maar even, dus acceptabel. Maar het verstoort het luistergenot eventjes.


Ik leerde dit gedicht kennen omdat het op één van mijn twee officiële muziekcassettes stond van het album 'Weird Scenes Inside The Goldmine'. Ergens in 1980 gekocht bij V&D voor het luttele bedrag van 10 guldens, toen maar liefst een week zakgeld.
In tegenstelling tot vele anderen hier was ik gefascineerd door het gedicht, de nachtmerrie-achtige sfeer.
Nu heb ik alle originele albums van The Doors op CD en ik ben zo aan het gedicht gewend dat skippen gewoon niet in me opkomt. Het hoort er voor mij gewoon bij.

avatar van spinout
4,5
Volgens mij zong Morrison het live weleens tijdens Light My Fire. Misschien is het dan voor lennon wel dragelijk.

avatar van BoyOnHeavenHill
5,0
Dardan schreef:
Niet dat het wat toevoegt aan de kwaliteit van de muziek zelf, maar dit album heeft de leukste cover die ik tot nu toe gezien heb
Helemaal mee eens. Google voor de grap eens op afbeeldingen van doors "strange days" album cover location !

avatar van teus
4,5
BoyOnHeavenHill schreef:
(quote)
Helemaal mee eens. Google voor de grap eens op afbeeldingen van doors "strange days" album cover location !


ja grappig wel interresant ,heb ook bij Morrison Hotel cover location gekeken

avatar van Dardan
4,0
BoyOnHeavenHill schreef:
(quote)
Helemaal mee eens. Google voor de grap eens op afbeeldingen van doors "strange days" album cover location !
Alvast een plaats om te onthouden als ik ooit eens N.Y. bezoek en een leuke foto wil maken

avatar van BoyOnHeavenHill
5,0
Stuur mij dan ook effe een afdrukkie!  

3,5
Ik vind het moeilijk om hier een cijfer voor te geven. Het is goedgemaakte muziek, maar dan ook alleen als ik er in de stemming voor ben (wat maar af en toe voorkomt). Toch bevat dit album goede track's.

3 sterren

avatar van Spoelworm
5,0
The Doors is eigenlijk 1 van de weinige band in mijn platen collectie waar ik zowat elk nummer wel goed van vindt. Deze plaat is , niet de maar zeker 1 van mijn favorieten van de band.
De albums van the Doors blijven min of meer op 1 constante lijn maar op dit album is de sfeer voor mijn gevoel toch net weer iets anders . Strange, dat zegt de titel al en de hoes past er goed bij.
Alhoewel sommige beter als de ander,ook op dit album eigenlijk geen slecht nummer te vinden.

Meer dan uitstekende nummers als Strange Days ,You're Lost Little Girl ,Love Me Two Times ,
Moonlight Drive en People Are Strange maken het geen slechte aankoop.

Het gekke is, When the musics over,daar heb ik dan persoonlijk weer niet zo veel mee. Ik heb de neiging hem te skippen.

Tja, ik geef hem de 5 sterren want ik vind het een top album en een erg sterke uit de albums van the Doors.

avatar van EttaJamesBrown
5,0
The Scream of the Butterfly. Dat is wat het is. Onaards mooi.

4,5
Ik kende The Doors eigenlijk alleen van Light My Fire en Riders on the Storm, maar door deze cover van Di-Rect ook in de andere liedjes gerold. En man, wat ben ik het gaan waarderen zeg. Prachtige plaat samen met het debuutalbum.

Di-Rect - Love Me Two Times

Gast
geplaatst: vandaag om 01:29 uur

geplaatst: vandaag om 01:29 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.