The Doors - Strange Days (1967)

Fantastische cd, helemaal kapot geluisterd de laatste tijd. Ik ben wel verrast dat People are strange zo populair is hier. Ik vind het een goed nummer maar 1 van de mindere van de plaat.

1 van de mindere ben ik niet met je eens, maar er staan zeker betere nummers op, bijvoorbeeld 'You're lost Little Girl'.
People are strange zal wel populair zijn omdat die regelmatig op de radio voorbij komt.

En dat de tekst een waarheid als een koe verwoord zal er er ook wel debet aan zijn ......... People are strange when you're a stranger ...... wie herkent dat gevoel niet ?

Ik vind de tekst niet zo bijzonder eerlijk gezegd, maar voor de rest wel een erg sterk nummer. Gewoon voor mijn eigen lol zal ik hier mijn top 10 nummers neerzetten van deze cd.

1 You're Lost Little Girl
2 When the Music is Over
3 Love me Two Times
4 Strange Days
5 I can't see your face in my Mind
6 People are strange
7 My Eyes have Seen You
8 Unhappy Girl
9 Moonlight Drive
10 Horse Latitudes

Zo, eigenlijk is het wel een hele goede cd besef ik me nu opeens nu ik de nummers zo neerzet. Ik vind deze denk ik zelfs een stuk beter dan het debuutalbum.

People Are Wicked, When you're Unwanted
Faces look Ugly, when you're Alone

Inderdaad Droombolus, een herkenbaar gevoel

1 Strange Days
2 When the Music is Over
3 You're Lost Little Girl
4 My Eyes have Seen You
5 Moonlight Drive
6 People are strange
7 I can't see your face in my Mind
8 Unhappy Girl
9 Horse Latitudes
10 Love me Two Times

Leuk idee!! Ik zie dat er eigenlijk maar twee nummers zijn die ik minder briljant vind, maar in combinatie met de rest zeer passend toch weer! Gewoon hun beste plaat dit.

Sta me toe even deel te nemen

1 Strange Days
2 I Can't See Your Face in My Mind
3 My Eyes have Seen You
4 You're Lost Little Girl
5 Unhappy Girl

6 People are strange
7 When the Music's Over
8 Love me Two Times
9 Moonlight Drive
10 Horse Latitudes

Pff, zo'n lijstje maken is veel moeilijker dan bovenaan even "selecteer je 2 favoriete tracks".

Vinden jullie het erg als ik niet meedoe? Op nummer 1 bij mij staat in ieder geval 'You're lost little Girl' .

1 When the Music is Over
2 You're Lost Little Girl
3 Strange Days
4 People are strange
5 I can't see your face in my Mind
6 My Eyes have Seen You
7 Love me Two Times
8 Moonlight Drive
9 Unhappy Girl
10 Horse Latitudes

Moeilijk hoor, ik vind nummers onderling maar heel weinig voor elkaar onder doen .........

De conclusie, na bovenstaande persoonlijke lijstjes, is volgens mijl dat
Horse Latitudes het minste nummer is.

Ik heb een lichte voorkeur voor When the music's over en Love me two times

People Are Strange staat hoe dan ook bovenaan bij mij. Wat een heerlijk nummer is dat en wat voor een eeuwige waarheid bevat het niet? Daarna Strange Days. Gevolgd door When the Music is Over en You're Lost Little Girl.

Minste nummers zijn voor mij Horse Latitudes, I can't see your face in my mind en in mindere mate Moonlight drive.

Sterke plaat. Hier wordt veel nadruk op het duistere en 'freaky' sfeertje gelegd, wat mij zeer goed ligt. Op andere Doors platen vind ik altijd wel één of twee mindere nummers, hier vind ik elk nummer goed.

Ik durf (nog?) niet te zeggen dat ik dit hun beste vind, maar hij gooit in ieder geval hoge ogen.

1 People are Strange
2 Strange Days
3 When the Music is Over
4 You're Lost Little Girl
5 My Eyes have Seen You
6 I can't see your face in my Mind
7 Unhappy Girl
8 Moonlight Drive
9 Love me Two Times
10 Horse Latitudes

People are strange beste nummer van de cd!

Die lijstjes lijken me meer iets voor het forum, niet?

Lekker cdtje!!

Strange Days is voorlopig mijn favoriet (3 keer geluisterd)
Heerlijk hoe het 'los' gaat na de YEAH!

Bij When The Music Stops heb ik een beetje het idee dat ze een 2e the end willen maken...
Zeker geen slecht nummer, maar ik vind het een beetje hetzelfde qua opbouw ofzo

Toch is er mijn inziens wel een groot verschil tussen die twee songs. Natuurlijk, beide songs hebben een majestieuze lengte en worden wellicht daarom met elkander vergeleken. Toch heeft When the Music's Over een heel andere insteek dan The End. Waar in The End de spanningsopbouw naar de climax toe ruim zeven minuten duurt komt de ontlading bij When the Music's Over al na het intro en komt vervolgens qua explosiviteit nog een keer terug. Daarnaast zijn het qua interactie met het publiek, voor Jim Morrison uiterst belangrijk, twee totaal verschillende songs. The End staat voor verwarring van het publiek en When the Music's over is veel meer een statement naar het publiek toe.

Volstrekt verschillende nummers inderdaad, snap die vergelijkingen dan ook absoluut niet. Als dat alleen vanwege de lengte en het feit dat het beide afsluiters zijn is, dan maak ik me toch zorgen over het gehoor van sommigen, met alle respect.

Rond 5 minuten en iets daarna komt er eenzelfde soort langdurend verhaal, met een gezongen zin - basloopje (of melodietje)...weer een gezongen zin - en weer even stil....
Dat vind ik redelijk vergelijkbaar met wat in The End het stukje is met the killer awoke before dawn......he put his boots on.... etc.

Dit deel bedoel ik in dit nummer (When The Music is over).
The scream of the butterfly
Come back, baby, back into my arm
Were gettin tired of hangin around
Waitin around with our heads to the ground
I hear a very gentle sound, very near yet very far
Very soft, yeah, very clear, come today, come today
What have they done to the earth?
What have they done to our fair sister?
Ravaged and plundered and ripped her and bit her
Stuck her with knives in the side of the dawn
And tied her with fences and dragged her down
I hear a very gentle sound
With your ear down to the ground
We want the world and we want it... x2
Now, now? , now!
En dan krijg je een orgel met een schreewende Morrison.

VS dit in The end:
The killer awoke before dawn, he put his boots on
He took a face from the ancient gallery
And he walked on down the hall
He went into the room where his sister lived, and...then he
Paid a visit to his brother, and then he
He walked on down the hall, and
And he came to a door...and he looked inside
Father, yes son, I want to kill you
Mother...I want to...fuck you


En (kleinigheidje):
Het einde van When The music is over:
Until the end.

Einde van The End:
This is the end.

Het zou inderdaad mogelijk kunnen zijn dat When The Music Is Over en the End voort komen uit een zelfde lang gedicht.
Vooral als je na gaat dat ze in het zelfde jaar zijn op genomen.

Toch vind ik het muzikaal volstrekt verschillende nummers met heel andere opbouw. Die poëtische voordrachten van Jim zijn natuurlijk bekend, en beide nummers bieden de ruimte daar iets mee te doen. Maar daar houd de gelijkenis bij mij een beetje mee op.

Muzikaal is het zeker een groot verschil. Maar het ging mij om de teksten.
Al waren die ook niet altijd samenhandend te noemen.

People Are Strange is kort en duidelijk; voor mij hun sterkste tekst op dit album.

Een '2e The end' is dan ook misschien wat overdreven geformuleerd...

Maar toen ik de afsluiter van strange days voor het eerst hoorde moest ik bij het bovengenoemde stuk weldegelijk aan the end denken.

Ik vind When The Music's Over eigenlijk veel meer een soort voorloper van Riders On The Storm qua tempo en opbouw. Maargoed, allen onmiskenbaar Doors

Al heeft laatstgenoemde dan weer veel meer berusting en wat minder ontlading. Het huidige weer leent zich er trouwens uitstekend voor om Strange Days weer eens op te zetten.

Ik merk nu overigens al dat ik vaker zin heb om dit album op te zetten dan het debuut.

Jammer, ik heb al maanden geen zin om The Doors op te zetten. Ik voel me helemaal geweldig. Het wachten is op de najaarsdepressie voor deze band.

Ach ja, in 1967 gooiden The Doors bijna achteloos nog een sterk album in de ether. Sluit goed aan op het werk van het debuut, tikkie duisterder, maar opnieuw erg fraai. 'You're Lost Little Girl' is samen met 'Love Street' (alhoewel niet echt vergelijkbaar) één van mijn lievelingsnummes van The Doors. En 'People Are Strange' is ook subliem. Twee kwaliteitsplaten in één jaar, het is weinigen gegeven. Jim Morisson had inspiratie genoeg.

Gek eigenlijk dat het eerste album wel in de top 250 staat en dit album niet. Zeker als je bedenkt dat de nummers uit precies hetzelfde jaar stammen. De heren hadden namelijk zoveel songs geschreven dat dat niet op één LP paste, dus maar gelijk twee albums uitgebracht.

You're lost little girl is een fantastisch nummer. Eigenlijk ken het album imho geen slechte nummers.

Dit album vind ik beduidend beter dan het debuut.

Waar het debuut een rauw statement is, bevat deze over de gehele linie doordachtere en meer verfijnde nummers.

Hoewel de historische waarde en de impact van 'The Doors' dus vast veel hoger zijn, draai ik 'Strange Days' anno 2009 een stuk vaker.