Tom Waits - Bad as Me (2011)

Moet zo'n beetje heel Tom Wait's oeuvre nog doorspitten, maar ben na de recensie van aERo toch wel benieuwd geworden. Ik denk dat ik deze ook eens ga beluisteren

Heel z'n oeuvre? Niels, waar heb jij gezeten?

Nee, serieus, altijd mooi dat mensen zo'n ontdekkingstocht kunnen beginnen. En wat Waits betreft, kan je enorm veel ontdekken. 'Rain Dogs' was je enthousiast over, dacht ik toch?

Ik overdenk een top 10 plaats, dat kun je dus wel zeggen, ja

Can't Waits for the album...

Hoor ik daar in de afsluiter melodisch het Wilhelmus terug of moet ik echt dringend eens mijn bedje gaan opzoeken?

Je hoort Auld Lang Syne (past ook beter bij de naam van de song dan het Wilhelmus ).

Interview Pitchfork

Geweldig dat interview op Pitchfork!!

En ook aan het einde over Procol Harum

Heb de luxe versie (cd+boek) van dit album inmiddels binnen!

En wat een ongelooflijk sterk album is het weer geworden!
Tom Waits on his best!!

Snap alleen de bonustracks niet echt hoezo bonus?

Op eenzame hoogte zit deze man

En laat dat nummer nu net in Nederland bekend zijn vanwege Hazes' voetbalklassieker "Wij Houden van Oranje". Wellicht dat je het daardoor onbewust aan het Wilhelmus linkt? Of je hebt altijd gedacht dat het Wilhelmus dat nummer is dat begint met "Nederland oh Nederland, jij bent een kampioen". Dat kan natuurlijk ook .

Lekker plaatje weer hoor, zo op het eerste gehoor! Was er een kwaliteitskeurmerk in de muziekindustrie, dan zou de keurmeester bij een nieuwe Waits vast een oogje dichtknijpen. "Dat zit wel snor," zou hij zeggen, en van de gewonnen 45min gebruik maken om eens bij zijn moeder op bezoek te gaan, want dat was alweer te lang geleden. Toch vind ik het leeuwendeel van de scores hier wat al te hoog. In principe is dit namelijk gewoon een herhaling van zetten. Verrassend is het werkelijk nergens. Maar als je daar even niet op let, dan is dit gewoon weer genieten geblazen. Vooral up-tempo nummers als 'Chicago' en 'Get lost' brengen de heupen in beweging.

Grappig, had inderdaad die Hazes klassieker in mijn hoofd, maar kon het even niet plaatsen

Dat doe je goed dan. Ik verwacht het op z'n vroegst zaterdag (dus zal wel na het weekend worden).

Goddomme die ouwe doet 't weer hoor wat een vuur zit er nog in zeg. En al die jongeren mogen diep buigen voor de fuckin' laatst levende legende op aarde!! Beste album van 't jaar daarna scott matthew daarna fionn regan. Verder alleen rommel!!
zo dat moest eruit

Krijgt hier veel hoge stemmen. Toch maar eens gaan luisteren. Was afgehaakt na Rain dogs, wat in mijn ogen een herhalingsoefening was van Swordfishtrombones. Ben benieuwd of hij me nog weet te bekoren.

Verder alleen rommel? Heb je bijvoorbeeld de cd van Laura Jean "A fool Who'll" al gehoord of Grace for drowning van Steven Wilson en zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan. Zo dat moest er ook ff uit

Smaakkwestie denk ik?

Deze plaat van Tom is te gek!!
Hadden jullie het boekwerk al gezien? Echt gaaf!!
Maar de rest wat hierboven wordt genoemd vind ik minder....

Beth Hart & Joe Bonamassa vind ik een van de betere platen dit jaar!
En Di-rect gaat denk ik voor een hele mooie verrassing zorgen

Voorgevoel

Nice, dit kan wel eens iets voor mij zijn.

Ik wist niet dat David Bowie en Paul McCartney al dood waren?

Hoeft toch ook niet.

Alweer?

Ben erg benieuwd toch wel, pas de afgelopen maanden echt in het oeuvre van Waits verdiept en dat is me zeer goed bevallen. Dan is een nieuw album toch een mooie treat...

Wederom levert Tom Waits een sterk album af. Misschien wel de enige artiest die zoveel albums heeft gemaakt, waar geen enkel slecht album tussen zit. Tuurlijk, ook zijn ouvre heeft zijn mindere werkjes, maar nergens word het ook maar matig. Bad as Me is toch geen typische plaat die je van meneer Waits kan verwachten. Het plaatje is vrij kort (wat bij Waits opzich al een verrassing is) en het is uiterst toegankelijk. Niet meer zo enorm donker, geen potten en pannen die dienen als instrument, geen human beatbox, maar gewoon een lekker nazomers plaatje.

Tom Waits is nog altijd goed bij stem, eigenlijk nog altijd zoals 20 jaar geleden. Met de teksten zit het weer goed snor, en Waits brengt zijn typische teksten weer even overtuigend als altijd. Vaak goed ruig, soms mooi rustig verhalend, maar meestal als een dronken man van 50 die elke dag weer zijn verhaal doet aan de verveelde barman in de plaatselijke kroeg. Ook met de muziek en de instrumentaties zit het goed. Wat opvalt is dat het erg rockt, dat er wat minder experimenten zijn en er worden wat minder ballades gezongen, echter als hij ze weer eens zingt - zoals op New Year's Eve - komen ze weer zeer oprecht en prachtig over. De nummers zijn wat meer up-tempo en dat komt de plaat zeer ten goede. Vooral de prachtige opener Chicago - misschien wel één van Tom's beste openers - en Hell Broke Luce zijn daar goede voorbeelden van.

Zoals ik dus al eerder zei, dit plaatje is één van de toegankelijkere werkjes van ome Tom. Nog altijd prachtig en subtiel, maar nu wat meer up-tempo en rockend. Waar de meeste muzikanten wat suf worden als ze ouder worden, blijft Tom zichzelf: Nog altijd een oude man, maar die na 40 jaar nog steeds kan rocken als het moet, en charmant kan zijn op de momenten dat het nodig is. Nog altijd kwalitatief hoogstaand, misschien niet meer zo vernieuwend als hij ooit eens was, maar nog steeds een muzikaal wonder, Tom Waits! 4*

ha ha, oke dan 1 van de drie laatst levende legende's! Maar Waits is wel de "greatest entertainer of the world" En ik kan 't weten want ik heb Waits, Bowie en Paultje alledrie live bezig gezien.

Als je bij mij in de winkel komt krijg je hem van mij hoor

Ik wilde alleen maar aangeven dat en meer goede muziek gemaakt wordt. Het aanbod is zo groot! Ik vind 2011 absoluut een topjaar, mits je maar naar de goede cd's luistert

Krijgen?

Hij is onderweg dus met een beetje geluk toch dit weekend (en de pindakaas versie volstaat tot die tijd wel)

edit: toch vandaag in de bus; een meevallertje (en inderdaad mooi boekwerk ook al blijft het onhandig opbergen)

Neil Young en Bob Dylan leven volgens mij ook nog

Inderdaad!

2011 is inderdaad een topjaar wat muziek betreft!

Nondeju, wat een héérlijke plaat is dit! Hoe flikt die man het toch iedere keer weer?