Tom Waits - Bad as Me (2011)

Hiervoor hebben ze nu eens de term 'ne gouwen ouwe' uitgevonden. Dijk van een plaat!

Ah, vandaag de deluxe-versie binnengekregen. Gauw beluisteren, en dan nog maar eens & nog eens! Lang naar uitgekeken!

Is het boekje van de deluxe versie de moeite waard?

Ik kan niet vergelijken met de gewone uitgave, maar het is gewoon een heel mooi boekje - eigenlijk is het een hardcover boek waar twee cd's in zitten Staat verder niet meer in dan de songteksten en een overzicht van wie er meespeelt, maar dat allemaal leuk gelayout met telkens een foto op de andere bladzijde. Wat de cd's betreft: één is de gewone met 13 nummer, de andere bevat de 3 bonusnummers - dat hadden ze natuurlijk wel op één schijfje kunnen zetten, had het afspelen wel een beetje simpeler gemaakt

Toch wel opmerkelijk: Coldplay krijgt de wind van voren omdat ze 'commercieel doen'..... als iets commercieel is zijn het dit soort truukjes.
Drie bonustracks die makkelijk op 1 cd hadden gekund, een iets uitgebreider boekje in ander formaat en flink meer geld vragen.
Maar ome Tom komt er blijkbaar mee weg (ook bij mij).

En dat album: op cd klinkt het gewoon nog beter

Dus jij bent om, en hebt toch maar de deluxe versie gekocht ?

Yep, waardeloos ding om op te bergen maar aangezien ik er meer heb liggen kan deze er ook nog wel bij en voorkom ik dat ik ooit spijt ga krijgen.

Maar ik had ook de gewone versie kunnen kopen en de 3 bonustracks downloaden want die zijn goed maar voegen ook niet al te veel toe. En dat boekje? Gaaf natuurlijk maar daar kijk ik over een tijdje ook totaal niet meer in. Achteraf spijt krijgen is niet fijn dus dan toch maar doen

Ik zou precies hetzelfde gedaan hebben, Tom Waits koop ik zelf chronologisch, mijn eerst volgende aankoop is Bone Machine.

Qua opbergen van cd's ken ik het probleem maar vaak geven die speciale uitgaves toch wel weer wat extra's ondanks dat ze moeilijk zijn weg te stoppen in een kast

Een discussie over hoe de cd op te bergen ? Deze man is geniaal.....
Al drie keer live mogen aanschouwen (Nijmegen, Den Haag, Amsterdam). Bad As Me is opnieuw een fantastisch Waits album !

Groot gelijk heb je

Al moet ik je zeggen dat erover futiliteiten zoals het opbergen van speciale uitgaves van albums best gediscussieerd kan worden

Maar zelf vraag ik mij af hoe jouw bevindingen waren na 3 keer Waits live, wat was jouw beste concert b.v. ?

Dat was zonder enige aarzeling de eerste keer, de Rain Dogs tour....ook omdat het `de eerste keer` was, denk ik. Wat een sfeer... ! Prachtige zaal, de Vereniging.... Op de tweede plek Carre en dan Den Haag..... misschien door de zaal (over futiliteiten gesproken).

Lijkt me geweldig: ik hoop hem ooit nog eens live te zien. Alles wat ik wil zien en wat mogelijk is heb ik nu gedaan alleen Tom Waits is nog overgebleven. Dus wie weet.....

De recensent in de Volkskrant noemt "Bad As Me" Waits' beste sinds "Mule Variations" en gaf de plaat 5 sterren. Vind ik wat overdreven (voor mij is Bad As Me 'slechts' zijn beste sinds "Blood Money"), maar het is zeker een van de beste platen van dit jaar. 'Back In The Crowd' en 'Hell Broke Luce' komen zeker in mijn Waits top 30.

Deluxe edition heeft een afgrijselijke verpakking, maar de drie nummers op disc 2 zijn erg mooi (vooral 'Tell Me').

Ondanks dat het album nog maar net uit is durf ik voorzichtig ook al te zeggen dat Bad As Me al tot mijn favoriete Waits platen behoort. Ik snap hem dus wel

Nu driemaal gehoord, en ik moet zeggen dat het geheel op mij niet heel verrassend overkomt. Nu hoeft dat helemaal niet, in het geval van Tom Waits. Want de songs staan als een huis, al zijn de ingrediënten nu wel bekend. Van de drie 'types' (zie Orphans) zijn songs vertegenwoordigd. Maar welke songs grijpen nu al mij naar de strot en/of brengen mij ertoe zelfs enige danspassen te maken? Nou, het hart zwelt vooral bij New Year's Eve, en het is meegrauwen en -klossen geblazen bij Hell Broke Luce. Beetje zoals bij Let It Rain van Real Gone. Left-right-left!

Dit is een soort "Best of" CD maar met allemaal nieuwe nummers. Elk nummer is raak en het is dan ook onmogelijk voor mij om favoriete tracks uit te zoeken.
Voor mij nummer 1 van 2011.

En de nieuwe Tom Waits bewaard tot de laatste glazen wijn en de laatste sigaretten van de avond.
Tsja niet heel verrassend, wel degelijke topkwaliteit.
Zal niet zo heel snel laatste echte meesterwerk Mule Variations overtreffen, maar toch flink aantal nummers die toevoegd mag worden aan de grote Tom-Waits-canon: Talking at the Same Time, Get Lost, Face to the Highway, Pay Me, Bad As Me, Kiss Me, Last Leaf en New Year's Eve.

Voor een paar eurotjes meer heb je een hele vette boekwerk erbij en een extra cdtje met 3 toffe tracks ik zeg doen!!

Tja, waarom is dit een truukje? Ze komen tegelijkertijd uit. Iets dat bijvoorbeeld bij High Violet van The National niet het geval was. Dat vind ik dan weer niet zo handig gedaan.

Als je extra's je waard zijn koop de de deluxe, anders niet. Ze komen tegelijkertijd uit dus je hebt de keus. Het lijkt me logisch dat voor de extra's wat meer betaald.

Natuurlijk is dit wel een truukje: een truukje om mensen te lokken die bereid zijn om meer te betalen voor nummers die ook op cd 1 hadden gekund. En natuurlijk heb je ook de keuze dus daarom is het slim en doen meer artiesten dit. Niks nieuws dus. Maar dit is wel degelijk commercieel denken en dat wilde ik een beetje aangeven. Niemand die daar over valt waar je bij andere artiesten vaak veel meer ziet dat het niet gewaardeerd wordt als ze iets 'commercieels' doen (een cd uitbrengen is in mijn ogen sowieso commercieel maar dat is een andere discussie).

Ik had het een ander verhaal gevonden als er wat meer nummers op cd 2 hadden gestaan (en dat zie je bij andere artiesten in dit soort gevallen wel terug). 3 Bonustracks is best wat karig voor een 'extra cd'.

Wat ik dan wel weer prettig vind aan deze keuze is dat je niet over een half jaar opeens een deluxe editie krijgt waardoor kopers van het eerste uur daar naast grijpen en dat zie je helaas ook nogal eens gebeuren.

Nogmaals: mij maakt het niet uit verder maar het valt me op dat sommige artiesten gewoon wat verder kunnen gaan dan andere (neem ook de enorm hoge concertprijzen al wat jaartjes terug en wat toen bijzonder was). Ome Tom mag blijkbaar net even wat meer en daar doe ik net zo hard aan mee.

Deze plaat draaide ze in de CD zaak, lekker makertje.. Wil hem pas half november kopen..
Dit lijkt me een plaat die prima past bij de winterdagen!

Fijne luisterplaat. Met wederom poetische teksten.
Maar Hell Broke Luce... Wow wat een nummer!
One van Metallica is er niks bij.

Ik was afgelopen vrijdag bij Plato in Utrecht. Er werd daar een plaat gedraaid waarvan ik dacht dat er iemand over z'n nek ging. Navraag leerde mij dat het "Bad as Me (2011)" van Tom Waits betrof....

Aha, even wat olie op het vuur bij dit item...dat mag ik wel.
Is het bovenstaande ook meteen je mening? Dan mag je ook het sterretje geel kleuren
Maar ja, de stem die jij associeert met overgeven - zo zingt hij al vanaf 1983...je wou toch niet beweren dat je sindsdien nu pas iets van Tom Waits gehoord hebt, en dan nog per toeval ook? Nee toch, he?

Tja. Ik heb het nog eens geprobeerd met Tom Waits gezien het enthousiasme hier over deze plaat. Regelmatig vind ik zijn stem irritant en regelmatig 'pakken' de nummers mij niet. Soms vind ik de teksten ook nog eens vrij simpel. 'Everybody knows umbrellas costs more then the rain', als voorbeeld. Dit is niet mijn ding.

Tja, je weet een beetje wat je kunt verwachten bij een nieuwe Waits.. Als je hem al kent (van zijn nieuwe periode) en niks vind hoef je niet te verwachten dat je dit album ineens wel iets zal vinden... Heel verrassend wordt het nergens echt.. Maar heb toch ook niet het idee dat ik het allemaal wel gehoord heb, het is meer dan gewoon blind hetzelfde doen in mijn ogen..

Bevalt me prima dus




Dit vind ik een beetje kort door de bocht... dat er nou her en der teksten in zitten die geen literaire meesterwerkjes zijn betekent niet meteen dat het album tekstueel zwak is... Ik ben met je eens dat hij wel eens beter heeft gedaan, maar om dit als zwak af te doen gaat me wat ver.

Verder zou je gezien je 5* voor Turn on the Bright Lights wel tegen onzinnige teksten moeten kunnen

Ik zei niet dat het album tekstueel zwak is, maar dat de teksten soms vrij simpel zijn. Dat is echt wat anders. En ik geef er een voorbeeld bij. Volgens mij beaam jij dat juist met je opmerking dat hij dat wel eens beter heeft gedaan.

Erg lang naar uitgekeken en overtreft mijn verwachtingen. Vond ik Real Gone (laatste reguliere album) aan de lange kant, met soms wel erg korrelige producties, daar zit dit album heel slim in elkaar met korte, bondige songs met het welbekende Waits/Brennan stempel.
Heb zijn gitaargeörienteerde werk altijd het best gevonden en de piano is hier opmerkelijk weinig aanwezig. Voor mij een luisterfeest. Verder swingt het, rockt het, ontroert het, oftewel doet het alles wat ik van Waits verwacht en waarom ik hem zo bewonder. Dik verdiende 5 sterren om dit na zo'n lange carriére en op zo'n leeftijd nog even te flikken.
Nu nog een tour Eénmaal live gezien in 2004 (Carré) en genialer dan dat heb ik het nog nooit gezien. Please, please, please....

Jaaaah, een tour!
Met o.a. Keith Richards op gitaar

Huh? Waar heb je dat vandaan. Op de site van ANTI- zie ik nog niks.