menu

The Smiths - Meat Is Murder (1985)

mijn stem
4,04 (771)
771 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Rough Trade

  1. The Headmaster Ritual (4:52)
  2. Rusholme Ruffians (4:19)
  3. I Want the One I Can't Have (3:12)
  4. What She Said (2:40)
  5. That Joke Isn't Funny Anymore (4:57)
  6. How Soon Is Now? * (6:43)
  7. Nowhere Fast (2:35)
  8. Well I Wonder (4:00)
  9. Barbarism Begins at Home (6:55)
  10. Meat Is Murder (6:02)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 39:32 (46:15)
zoeken in:
5,0
Ik heb me net dit album aangeschaft, op vinyl weliswaar. Ik kende de groep niet echt, op enkele nummers van hoors een beetje. Ik heb hem nu een paar keer gedraaid en wow! Ik vind het echt een heel mooi album met prachtige teksten ook. Dat ik niet vroeger bij deze groep ben uitgekomen.

Het begin van meer, me dunkt.

avatar van Reint
5,0
Leeds schreef:
Redenen kunnen zijn:

Waarschijnlijk omdat deze nummers het minst voorkomen op de verzamelplaten, niet? Ik kan het mis hebben maar toch.

Wat wel zo is is dat dit album geen echte hitsingles heeft gehad (How Soon Is Now? stond hier origineel nooit op). Sterker nog, alleen That Joke Isn't Funny Anymore werd als single uitgebracht (en The Headmaster Ritual in Nederland), en dat is geloof ik de grootst floppende single van de band geweest.

avatar van Omsk
5,0
En toch is het een mooie en smaakvolle singlekeuze, deed hij het dan ook slechter dan bijvoorbeeld Shoplifters en I Started Something?

avatar van deric raven
4,0
bertus99 schreef:
(quote)


Allleen big mouth staat op The Queen. Leuk dansbaar nummertje inderdaad. De echte grootheid van Morrissey en Marr wordt pas duidelijk bij wat erop volgt: Mother I can feel the soil falling over my head en There is a light. Dat zijn onvergankelijke klassiekers, die ook live altijd weer een hoogtepunt waren en nog steeds zijn.


Altijd gedacht dat Panic en Ask er ook op stonden.
Gemiste kans.

avatar van bertus99
4,0
bertus99 schreef:


Allleen big mouth staat op The Queen. Leuk dansbaar nummertje inderdaad. De echte grootheid van Morrissey en Marr wordt pas duidelijk bij wat erop volgt: Mother I can feel the soil falling over my head en There is a light. Dat zijn onvergankelijke klassiekers, die ook live altijd weer een hoogtepunt waren en nog steeds zijn.


Altijd gedacht dat Panic en Ask er ook op stonden.
Gemiste kans. [/quote]

Panic en Ask zijn meer de vroege periode van The Smiths. Nog een beetje door bands als The Clash beinvloed als je het mij vraagt.
Nummers als Mother en There is a light hebben meer dat echte Morrissey-gevoel. Een melancholieke melodie samen met zijn unieke manier van tekstschrijven. Daat hou ik toch het meest van.

avatar van Strangeways
5,0
Panic en Ask zijn beide uit 1986 en als singles gereleased nadat The Queen is Dead al verschenen was. Is toch echt meer de late periode. Er is overigens geen nummer dat Mother heet, je bedoelt I Know It's Over.

Hoewel The Queen Is Dead dè Smiths klassieker is en ik met name de oneven nummers op dat album niets minder dan briljant vind, heeft Meat Is Murder me van de reguliere albums altijd het meest gepakt, met als grootste troeven That Joke Isn't Funny Anymore en The Headmaster Ritual. Er staan de nodige tracks op die voor het grote publiek wellicht onbekend zijn, maar MIM is een sterk geheel. Zeer dynamisch ook, zeker de 3 kortste nummers. Gelukkig zijn er ook de rustpunten That Joke Isn't Funny Anymore en Well I Wonder, die ontroerend mooi blijven.

avatar van bertus99
4,0
Strangeways schreef:
Panic en Ask zijn beide uit 1986 en als singles gereleased nadat The Queen is Dead al verschenen was. Is toch echt meer de late periode. Er is overigens geen nummer dat Mother heet, je bedoelt I Know It's Over.


Dat was dus even een uitglijer van mij. Ik haalde wat nummers van The Smiths door elkaar. Kan gebeuren.
Strangeways, is jouw foto recent gemaakt?

avatar van Reint
5,0
bertus99 schreef:
Panic en Ask zijn meer de vroege periode van The Smiths. Nog een beetje door bands als The Clash beinvloed als je het mij vraagt.

The Clash hebben nooit echt een invloed gehad op The Smiths. Qua punkbands was het voor hun meer stadsgenoten Buzzcocks, en oerbritse punkspoeten The Jam. Oh, en de New York-golf van daarvoor; Patti Smith, New York Dolls...

En vergeet vooral Oscar wilde en David Bowie niet

avatar van Edwynn
waar Musicmeter al niet goed voor is. Deze plaat van The Smiths al jaren in huis. Maar nooit was het kwartje echt gevallen. Totdat ik alle posts hier zo eens ben gaan lezen. En de cd opzetten natuurlijk. En eindelijk blijk ik rijp genoeg voor het album.
De druilerige instrumentatie en de galmende vocalen van Morrissey zijn de perfecte ingrediënten voor een grauwe winterdag.
Het prachtige How Soon Is Now? is voorlopig even favoriet.

avatar van Reint
5,0
D-ark schreef:
En vergeet vooral Oscar wilde en David Bowie niet

Lezen jij Punkbands.

Nihilisme
Na héél vaak luisteren erachter gekomen dat dit gewoon de beste Smiths is. For some reason draai ik deze gewoon het liefste. Van de heerlijke binnenkomer tot het magnefieke That Joke Isn't Funny Anymore en van het bezwerende How Soon Is Now? tot Barbarism Begins At Home, waarin de vier heren allemaal in bloedvorm zijn... ontzettend goed. De misselijkmakende afsluiter laat ik maar even buiten beschouwing. Jammer, maar toch siert het de Moz ergens ook wel weer.

avatar van xrockerx
5,0
jarenlang was Strangeways mijn favo plaat van the smiths maar nu denk ik dat deze toch wel mijn favo is....

ach ik kan sowieso slecht kiezen...The Smiths is verreweg het beste wat er ooit in muziek gemaakt is en vind alle 4 hun platen geniaal...al denk ik hun debuutplaat het minste luister al heeft die wel een erg mooie donkere sfeer.

overigens naast het feit dat ik vegetarier ben vind ik Meat is Murder echt een supernr...die geluiden door het nr heen (die niet uit een slagerij of iets dergelijk komen volgens "songs to safe your life") zorgen voor een beklemmende sfeer in combi met behoorljke hard line lyrics...lovin' it!

avatar van decicco
4,5
Ik ben weer even in die Britse sfeer.
Maar wat is me dit toch een prachtig album!
Die man zijn stem is zo appart gewoon kippenvel.

avatar van Wimisdehipster
5,0
Beste van The Smiths. Of Strangeways inderdaad. Ik weet 't ook niet, briljant album in ieder geval. Enige nummer dat ik praktisch altijd oversla is de laatste, ietwat te geforceerd.

5*

Misterfool
Met de queen is death had ik niet zo veel. Ik kon niet goed in het sfeertje komen en de stem van Morrissey droeg geen emotie aan me over. Groot was mijn verbazing toen ik terloops eens `how soon is now hoorde´. Prachtnummer!. En dan ook nog eens het briljante titelnummer. Gaat het dan toch tussen mij en de smiths nog goed komen.

avatar van rafke pafke
4,5
Ik ben me stilletjes de vraag te stellen of ik deze toch niet (nog) beter vind dan The Queen Is Dead.

avatar van Reint
5,0
Misterfool schreef:
Met de queen is death had ik niet zo veel. Ik kon niet goed in het sfeertje komen en de stem van Morrissey droeg geen emotie aan me over. Groot was mijn verbazing toen ik terloops eens `how soon is now hoorde´. Prachtnummer!. En dan ook nog eens het briljante titelnummer. Gaat het dan toch tussen mij en de smiths nog goed komen.

Als ik jou zo hoor is het misschien een idee Singles eens te proberen. Daar staan namelijk liedjes op die je in 1 keer pakken, en ook niet op studio-albums staan.

(verwijderd)
Dit was mijn kennismaking met The Smiths, stond al een tijdje op het lijstje om te luisteren toendertijd, alleen had de platenzaak TQID niet staan dus deze maar meegenomen. Tot op de dag van vandaag blijf ik dit ook beter vinden dan TQID..

avatar van bertus99
4,0
Het blijft toch bijzonder dat deze band, na zoveel jaar, nog steeds nieuwe liefhebbers weet te werven !!

avatar van Rudi S
5,0
(verwijderd) schreef:
Tot op de dag van vandaag blijf ik dit ook beter vinden dan TQID..


Dat hoor je wel vaker zeker hier op musicmeter.
Toch vind ik dat op de TQID de iets mooiere liedjes staan.
Nu vind ik zelf I know its over een van de allermooiste liedjes ooit, Morrissey is hier perfect.
Ik denk dat over de breedte misschien Meat sterker is maar in de uitschieters.

avatar van GothicBowie
4,0
Wederom een briljante opvolger van het titel album ''The smiths'' hoewel ik hun twee opvolgers net iets beter vond, een pareltje dat ik nog regelmatig opleg deze ''meat is murder''

avatar van ArthurDZ
5,0
Lang mijn minst favoriete Smiths-plaat geweest, maar nu vind ik deze, samen met The Queen Is Dead, hun beste.

Morrissey leverd hier enkele van zijn donkerste, mooiste teksten af...

What She Said, I Smoke 'Cause I'm Hoping For An Early Death

And When I'm Lying In My Bed, I Think About Life And I Think About Death, And Nether One, Particulary, Appeals To Me

Maar ook de rest van de groep is op dreef. Marr speelt heerlijk en ook de ritmesectie speelt wonderlijk op vooral Rusholme Ruffians (die baslijn! ) en Barbarism Begins At Home.

Kortom, prachtig werkstuk van een geweldige band die voor mijn part bij de 100 beste albums van de wereld hoort. Net als hun overige 3 studioplaten.

avatar van James Douglas
‘Anyone dumb enough to join the military should be allowed in’ (Bill Hicks)

Dedovsjtsjina; Russisch: дедовщина; "bewind van de grootvaders") is een Russisch begrip dat de mishandeling van jonge rekruten door ouderen (дéды; dedy) in het Russische leger aanduidt. In feite komt het neer op een zeer harde variant op de ontgroening
.

Ik zag ooit een aflevering uit de serie ‘van Moskou tot Moermansk’ van Jelle Brandt Corstius over de werkelijk mentale en fysieke terreur die jonge Russische soldaten moeten ondergaan. Voor een aantal blijkt de intimiderende ballast van deze lichamelijke vernedering een te grote, en men maakt een einde aan het leven nog voordat er gediend mag worden in de desolate spelonken van Grozny.

Wanneer ik The Headmaster Ritual dan opzet schieten die beelden altijd over mijn netvlies. Een soundtrack met blauwe plekken.

Echter, bij de tweede song van deze Meat is Murder zie ik Britse industriesteden voor mij opdoemen. Ellende, maar van een andere categorie. Naoorlogse grijze wijken vol geknakte zielen, niet in de laatste plaats door het bewind van ‘The Iron Lady’. That Joke Isn't Funny Anymore; naar verluid handelt het over een relatie die Morrisey had met een journalist. De journalist in kwestie weigert tot op de dag van vandaag ‘subject Morrisey’ aan te snijden. Desalniettemin, een innemende song met die voortschrijdende gitaarklanken van Johnny Marr en het klaaglijke..

I've seen this happen in other people's lives
And now it's happening in mine..



Dedovsjtsjina.

avatar van nognooit
4,0
Mijn favoriete The Smiths plaat, ondanks dat ik 'm enkele maanden terug pas voor het eerst beluisterd heb.

5,0
Het blijft ook mijn favoriete album, sinds de aanschaf in 1985. Soms neig ik iets meer naar 'Thhe Queen Is Dead', maar de sfeer op 'Meat Is Murder' beklijft meer.

avatar van niels94
4,0
Ik ben bezig met mijn Smiths ontdekkingstocht en dit is het tweede album dat ik beluister (na het fenomenale The Queen is Dead). Het niveau van dat album haalt het voor mij vooralsnog niet, maar het is zeker een heel erg goed album. Erg sterk van begin tot eind, net als The Queen is Dead, maar dat album heeft wat meer hoogtepunten in mijn beleving. How Soon Is Now? is wat mij betreft het beste nummer, het verbaast met dat dat een bonustrack is. Verder vind ik het pijnlijke titelnummer ook echt prachtig, mijn tweede favoriet, vlak achter How Soon Is Now?. Ik krijg echt de kriebels van die piano gecombineerd met die emotievolle zang. Prachtig. Ben overigens geen vegetariër, misschien zijn die kriebels wel schuldgevoel, als je die dierengeluiden op gegeven moment hoort..... Dat nummer doet waar hij voor bedoelt is erg goed

avatar van musician
4,5
The Smiths laten hier horen een volgende stap te hebben genomen in hun ontwikkeling.

Als totaal resultaat prima, maar nog niet volgroeid zoals The Queen is dead of zo subtiel als Strangeways here we come.

Vrolijk wordt je nooit van The Smiths, daar moet je het ook niet om doen. Donkere humor, sarcasme en ongeluk in tekst en muziek, daarvoor kun je op hun albums perfect terecht.

Dát plus natuurlijk een koppeling van ongebreideld talent en de juiste mensen op de juiste plek. Dat wil zeggen, de combinatie Johnny Marr met Morrissey. Dat heeft op zich toch geleid tot heel wat uurtjes spannende muziek.

Die ik vervolgens ook niet dagelijks opzet, daarvoor is het geheel wat aan de drukkende kant.

Het klopt m.i. dat er nauwelijks een oorzakelijk verband is tussen een Smiths album en het uitbrengen van singles. De paar singles die van dit album werden getrokken werden geen hits; aan de andere kant maakte The Smiths wel weer hits die (oorspronkelijk) niet op een regulier studioalbum waren terug te vinden. Dat deden ze al vanaf het begin overigens, vandaar dat de aanschaf van compilaties als bijvoorbeeld Hatful of hallow of The World won't listen noodzakelijk blijft.

avatar van AOVV
Zo'n nummer als 'How Soon Is Now?', ongelooflijk beklemmend natuurlijk. Maar dat is lang niet het enige prijsnummer, en als geheel is dit mijns inziens ook een pak beter dan het debuut. Ook 'Nowhere Fast' en 'Barbarism Begins At Home' zijn ontzettend goeie nummers, en dan vergeet ik er ongetwijfeld nog enkele.

avatar van spruitje
4,5
"How Soon Is Now?" hoort natuurlijk helemaal niet thuis op dit album. Niet op de originele UK -Rough Trade release in ieder geval. Het was namelijk een b-kant van "William, it was really nothing" (eveneens een single only). "How Soon is Now" een B(!)-kant. Man, man, that says it all.
Wat je zegt een luxe-probleem.
Desalniettemin vind ik de originele tracklist (zonder HSIN) toch een consistenter geheel.
Verhoog deze ongekende klasseplaat naar 4,5, hij krijgt net geen 5 omdat ik "Barbarism" een beetje vervelend vindt...

Gast
geplaatst: vandaag om 13:50 uur

geplaatst: vandaag om 13:50 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.