Nightwish - Imaginaerum (2011)

De extra veganza rock valt nu zelfs goed bij een Britpop fan.
Alle grenzen zijn verlegd.
Ik ben overrompeld bij Last Ride of the Day en Storytime

Leuk om te horen zeg!

Zonet "Storytime" beluisterd via Youtube en ben niet echt enthousiast. Hopelijk vormt dat nummer ook geen blauwdruk voor de rest van het album. Het lijkt, vooral vanwege die blije zanglijn, verdorie wel op ABBA met een stevig gitaartje eronder!!
Vooralsnog ben ik nog steeds benieuwd naar de rest, maar mijn eerste kennismaking met het nieuwe album is in ieder geval een tegenvaller.

Ondanks dat Storytime best Catchy is en een beetje in je hoofd blijft hangen vindt ik het oprecht één van de minste nummers op het album. Ik hoop dat dit voor jou net zo geldt.

Mee eens. Storytime begint namelijk als een typisch Nightwish nummer. Stevig begin met akkoorden en drums zoals we ze wel vaker hebben gehoord van Nightwish. De zang van Olzon maakt het geheel echter spannend. Een “Abba” achtige benadering van de zang maakt de track snel en een tikje apart, waardoor hij lekker in je systeem gaat zitten. Knipoogje van Olzon naar haar geboorteland?

*al een preview van mijn recensie op Progwereld

Ook ik heb een luisterbeurt achter de rug. De lijn in Dark Passion Play wordt ondanks alles toch wel doorgezet en de nadruk ligt op het avontuur. Qua songmateriaal vind ik dit album ongeëvenaard, maar Nightwish blijft niet helemaal mijn band. Met weelderige bombastische arrangementen vind ik niet zoveel mis, maar Nightwish legt er teveel de nadruk op naar mijn idee.

Desondanks zie ik Imaginaerum als een kleurrijk album met een aantal krachtige songs.

Mensen, door al deze geweldige reacties hou ik al van dit album terwijl ik er nog geen noot van gehoord heb! Op Storytime na dan. Ik ben zo vreselijk benieuwd...

Vandaag verzonden! Als ie morgen meekomt neem ik m mee t weekend in.

Mensen die dit album zonder een noot gehoord te hebben (op Storytime na, dan) de hemel in prijzen danwel de grond in boren, kan (en wil ik waarschijnlijk) niet begrijpen.
Laat de muziek eens rustig inzinken en geef je mening op het moment dat dat gebeurt is.
Als het je muziek al niet is, en je bij voorbaat al besloten hebt er geen noot van te luisteren, houdt dan ook lekker je mening voor je. Mij zul je geen recensie zien geven over een album van Caro Emerald. Ik vind dat nu eenmaal kut muziek. Mijn mening..........

Tegen wie heb je het en waar heb je het over?

Lees jij wel de berichten, The Cry? Is toch overduidelijk een reactie op het bericht van Gothica.

Ik weet echt niet wat je zo dwars zit. Gothica zegt naar mijn idee op een speelse manier naar het album uit te kijken, voor de rest zie ik alleen maar mensen hun reacties geven na een eerste indruk. Wat is het zo waard om zo'n betoog hiertegen te houden?

"Dit album (Imaginaerum) doet aan als een musical of epische film en ik popel dus om deze film te zien. In afwachting, koop het album. Het is een meesterwerk en het beste wat Nightwish tot nu toe gepresteerd heeft!"

Zeer goed album dus...

Nightwish - Imaginaerum| metalreviews | ashladan.be

@Jasper1991, waarom zou mij iets zo dwars zitten? Ik maak een opmerking die niet alleen voor dit album geldt. De eerste thread is gedateerd 23 september waarin gezegd wordt dat En zo zijn er nog wel een aantal opmerkingen hier geplaatst ver voor de releasedatum van dit maar ook andere albums waar ik mijn vraagtekens bij plaats.
Natuurlijk mag je als fan je mening hebben maar er is toch ook niets tegen om die mening iets meer te onderbouwen dan alleen maar te zeggen ik ben nu eenmaal fan dus alles is goed?

Nou dan mag jij mij eens uitleggen wat daar zo overduidelijk aan is. Niemand hier zegt dat het album goed is terwijl er niet naar geluisterd is door die persoon. Ook Gothica niet.

Dit zijn jouw woorden The_CrY:

En dan nu een quote van het aller eerste bericht geplaats bij dit album van Horned_Reaper:

I rest my case!

BTW, ik heb het album zojuist gekocht bij mijn plaatselijke platenboer en het zal een aantal draaibeurten gaan maken dit weekend. To be continued

Nightwish heeft wel een aantal leuke nummers gehad, maar op 1 of andere manier lukt het nooit om een heel album te beluisteren en trekt het me niet zo.

Misschien is dit de kans om dat te doorbreken.

Dan zou ik eerder Within Temptation opzetten ofzo dan dit.

Ben wel behoorlijk onder de indruk van dit album. Nog meer afwisseling zorgt ervoor dat ik dit een heel album lang geweldig blijf vinden, terwijl ik onbewust misschien zou verwachten dat de hoeveelheid bombast geen 74 minuten vol te houden is...tegen beter weten in, want dit is natuurlijk ook weer niet mijn eerste kennismaking met Nightwish. En orkest en koor is toch heel goed gedaan en voegt echt iets toe. Heb nog geen zwak nummer kunnen vinden, en zo'n nummer als Arabesque is toch prachtig door die percussie. Het rustige refrein van Rest Calm vind ik echt bloedjemooi waardoor dit op dit moment 1 van de uitschieters voor mij is. En sinds Toy Soldiers van Martika weet ik dat zelfs een kinderkoor een boost kan geven aan bepaalde nummers waaronder dus ook dit nummer.
Ook Marco Hietala's compositie vind ik deze keer bijzonder goed te pruimen.

Net als op DPP heb ik een zwak voor Annette... Wat een wereldzangeres zeg!
Een overdonderende luisterervaring!

Teveel orkest, te weinig orkest. Nightwish is nu een vehikel voor Tuomas' filmmuziek, en de metalelementen gaan niet veel verder dan de ritmische partijen. Wat een verspilling van talent!

Desondanks zijn er wel een paar nummers waar ik graag naar luister, orkest of niet. Scaretale en de eerste helft van Song of Myself zijn supervet.

Within Temptation valt totaal niet te vergelijken met Nightwish. De nummers van Within Temptation zitten veel, maar dan ook veel minder complex in elkaar dan die van Nightwish. Within Temptation is sowieso toegankelijker en zit veel meer in een pop richting dan Nightwish.
Dat wil uiteraard niet zeggen dat Within Temptation daarom minder is, integendeel. Ik ben behoorlijk onder de indruk van hun laatste werk 'The Unforgiving' en ook eerder werk kan ik zeer waarderen. Beide bands zijn verschillend, en uniek met wat ze doen, dat is waarschijnlijk dan ook de reden dat ze beiden zo succesvol zijn.

Tja, ik zie denk ik wel ergens vaag wat je bedoeld, maar hoe je je aan een bericht als deze kan ergeren is natuurlijk een kunst op zich. Maar goed, we hoeven elkaar niet te begrijpen.

Het album is inmiddels aangekomen en heeft een halve ronde gedraaid. Ik hoor bij sommige stukken inderdaad een voortzetting van DPP, maar ook genoeg nieuwe geluiden. Bombastisch als de neten maar ik ga nog meer rondes draaien voor ik stem.

Avontuurlijke plaat met veel afwisseling, maar uiteindelijk toch wel een beetje aan de vermoeiende en kitscherige kant. Uptempo meezingers als Storytime en Last Ride Of The Day zijn onweerstaanbaar, maar daar tegenover staan een paar matige ballads en een paar maffe, kermis-achtige songs als Scaretale en Song Of Myself. Best leuk in elkaar gezet, maar ik kan er niet heel veel mee. Daarnaast valt zangeres Olzon herhaaldelijk door de mand, niet zozeer door haar stem (die is prima), maar door haar gebrekkige engelse uitspraak. De orkest-partijen vind ik dan wel weer erg mooi. Jammer alleen van die overdaad aan volksdans/ riverdance deuntjes die te pas en vooral te onpas opduiken. Al met al een ambitieuze plaat, maar wat mij betreft niet één van de betere van de band.

Grappig. de minpunten die jij noemt vind ik zelf weer de pluspunten. Ik vind Scaretale en Song Of Myself juist een goed alternatief op het reguliere reportoire van de band. Daarnaast is het ook nog eens sterk gebracht. En waar ik niet te spreken was over het optreden van Olzon op Dark Passion Play, ben ik dat nu juist wel. Ok, het is niet feilloos angelsaksisch, maar ik vind het ten eerste niet storend, en ten tweede heeft het ook wel wat charme. En ja; ik kan ook volmondig beamen dat het wat kitscherig is. Maar zijn dat niet alle platen (nou ja, alle 3) sinds Once?

Song for Myself is toch wel mijn absolute favoriet van dit album.

Het nummer Imaginaerum is trouwens ook heerlijk om te luisteren.

Ghost River, Slow Love Slow en Rest Calm kan ik nog het minste mee van dit album.

In tegenstelling tot Dark Passion Play zijn de nummers op Imaginaerum rakender en compositorisch beter afgewerkt. Wat niet wil zeggen dat het album gebrek aan avontuur kent.
Ik was het die altijd zat te roepen dat door het gebrek aan spel Nightwish voor mij nooit een topband zal worden. Ook hier een overdaad aan - inderdaad - kitscherige orkest-arrangementen, maar potverdorie toch even een verzameling memorabele songs. Ik wordt meermalen bij de haren meegesleept en dan zie je door ieder manco toch graag heen.

Een groot gedeelte van een nummer als Scaretale wordt voor mij nog wel verpest door de blije polka, verder namelijk een uitstekend nummer waar Olzon op haar best is. Ik vind het toch ook wel een beetje ergerlijk dat zij het in Turn Loose the Mermaids tientallen keren over een 'riever' ipv 'river' heeft. Dat is dan ook wel het enige wat dat betreft.
Ik sluit me bij james_cameron aan als ik zeg dat met de folkoristische inslagen wat meer gedoseerd had kunnen worden. Verder hoor ik ook op dit album te weinig metal en teveel orkest, maar het typeert wel weer de Nightwish sound.

Scaretale is een hoogtepunt, maar ik hoor even graag de meezingers Storytime en Last Ride of the Day of het spannende Ghost River. Turn Loose the Mermaids is - ondanks the 'riever
' - duidelijk de beste van de ingetogenere, waar ik Slow, Love, Slow net te cheesy vind - alhoewel zo'n nummer wel het avontuur symbolissert van Imaginaerum. In Song of Myself hoor ik zes waanzinnige minuten, maar er had iets bezuinigd mogen worden op het spoken word.

Toen bleek dat het album uitkwam en de vele ambitie die van de band afstraalde, was ik behoed voor een absolute flop. Storytime lokte me toch tot een luisterbeurt en ik ben beloond voor mijn moeite. Mijn favoriet van Nightwish door de krachtige en gevarieerde composities. Indrukwekkend hoe ze me van de 75 minuten toch minimaal zestig minuten geboeid kunnen houden. Dark Passion Play was dacht ik de nekslag van Nightwish, maar ook met Olzon zit er meer dan toekomst in Nightwish!

Vanavond staat mijn recensie op de site van Progwereld, maar ook daar refereer ik naar een aantal 'truckjes" die wat mij betreft wel eens vervangen mogen worden. Bijvoorbeeld ook in de gitaararrangementen is weinig nieuws te bekenen. De koren zijn op dit album wederom een spectaculaire aanwinst, maar zolangzamerhand zou je toch eens wat anders verwachten...

Bij deze dan maar. Ik ben benieuwd of jullie het er mee eens zijn....

Nightwish – Imaginaerum « Progwereld

Mooie recensie!
Ben het er grotendeels ook wel mee eens, alleen heb ik op deze plaat nog geen zwakke track kunnen ontdekken. Ook Rest Calm vind ik prachtig!

Dat dit album kwalitatief helemaal in orde is, daar is geen twijfel over mogelijk. Alles is uit de kast getrokken en je wordt als het ware meegezogen in een doldwaze sfeervolle achtbaanrit door een duister sprookjesland met ritmische bombastische dreunen, indrukwekkende (kinder)koren en theatrale uithalen. Het damt, het stampt en het gooit je middenin een illustere kermis. Wat dat betreft is er weinig op aan te merken. Ook de stem van de nieuwe zangeres is beter geïntegreerd in het geheel dan op het vorige album vind ik.

Maar eerlijk is eerlijk, een trucje is het inmiddels wel geworden. Ik heb het allemaal eerder gehoord. Is het niet van de band zelf, dan is het wel ergens anders. Zo is de brug bij Scaretale gewoon haast een exacte kopie van Disney's muziek voor Phantom Manor, met name grim grinning ghosts, en zitten er wel meer dingen in die of al zovaak gedaan zijn, of gewoon gejat. Wat dat betreft snap ik die enorme credits voor de arrangementen van Tuomas Holopaïnen niet zo. De opzwepende koren en uitgekauwde filmthema's ken ik nu wel inmiddels en ze lijken er dit keer vooral voor het effect erbij te zijn geplaatst. Het is er zo dik overheen gesmeerd dat het na een paar happen de volle smaak een beetje te overheersend wordt voor mijn gevoel, ik mis een beetje creativiteit en vernieuwing.

Leuk/prettig, maar ik wil wel weer'ns verrast of overdonderd worden door iets met meer nuance en meer balans. In de tussentijd is het lekker losgaan op Ghost River, Storytime en Last Ride of the Day, of meegenomen worden door Slow Love Slow.

Hoi Ayreonfreak, ik heb net al je Nightwish-recensies gelezen, en natuurlijk metname voor dit album "Imaginaerum" maar ik kan het alleen maar met je eens zijn.
Vooral de recensies van de vorige albums. Dit album "Imaginaerum" nu een keer gehoord, gisteren pas aangeschaft, dus daar kan ik zelf nog niet zo goed over oordelen, maar je recensie hierover vind ik klasse.
Wat ik tot nu toe van "Imaginaerum" vind is ook klasse. Ook ik vind tot nu toe dat er nog wel iets meer metal-invloeden in hadden mogen zitten, maar ondanks dat vind ik dit album overbluffend en eigenlijk tot niks onder doen voor de klassieker "Once".
Hoewel op "Once" net mijn 2 favoriete Nightwish nummers staan te weten, 'Planet Hell' en 'Dark chest of Wonders'. Een andere grote favoriet van mij is 'The Kinslayer'.
Je merkt dus wel Nightwish mag voor mij behoorlijk Metal zijn.
Ik ga "Imaginaerum" gauw weer voor de 2e keer opzetten, ik heb immers al lang genoeg op de nieuwe Nightwish moeten wachten.