The Black Keys - El Camino (2011)

Erg sterke plaat, misschien gaat deze toch nog in mijn eindejaarslijstje komen want The Black Keys weten hier 11 sterke songs te brengen. Met een heerlijk haast rauw klinkend gitaargeluid en catchy refreinen. Mijn favoriet is Little Black Submarines die begint als een rustige ballad en uiteindelijk een lekkere rock song wordt.

Van gruizige garagebluesrock naar pop-achtige catchy blues beïnvloedde nummertjes. Leuk voor in de auto, zo af en toe. Dit is voor mij het punt dat ik definitief over stap naar Left Lane Cruiser. Een 3.5, want het blijven natuurlijk The Keys en met de plaat an sich is weinig mis. Nu stilletjes hopen dat ze heimwee krijgen naar een ontzettende smerige bluesrocker.

Ook het proberen waard, en volgens mijn nog dichter aanleunend bij de vroegere Black Keys is The Blackwater Fever. Al is Left Lane Cruiser ook niet mis...

Zoals bijvoorbeeld: Run Right Back?

Het probleem voor de meeste errug lekkere nummers op deze plaat is dat werkelijk alle tracks errug goed zijn en je er maar 3 mag uitkiezen. Ik zou er minimaal 10 willen aanvinken.
Maar ja, dat is nou de kracht van deze pracht van een bluesrock plaat.

Nee. Zoals driekwart van The Big Come Up bijvoorbeeld. Breaks vliegt binnen 5 seconden meer uit de bocht dan heel Run Right Back. Het album is mi gewoon te braaf, zonder het af te kraken trouwens.

Nou weet ik waar (alleen) het begin van Stop Stop mij aan doet denken: het debuutalbum van the Arctic Monkeys. En de rest van het nummer heeft dan weer de retrosound van the Last Shadow Puppets (ook Alex Turner van de A.M.).

Ook dit is een wat minder vaak aangevinkt nummer, maar op heel wat albums zou dit wel een favoriete track zijn. Dit komt dus omdat hier veel te veel goede nummers op staan. Gelukkig. Om er nog één te noemen: Mind Eraser: hallo zeg, wat een geweldenaar van een rocksong!

Skyline » The Black Keys – El Camino - skylinereviews.com Dit is hoe ik er ook over denk. De lijn tussen degelijkheid en geweldig over de hele lijn is te dun.

Ben hier eerlijk gezegd wel benieuwd naar. Door Danger Mouse geproduceerd in samenwerking met Black Keys.. Ga het eens opzetten.

Zeker doen Rene, erg lekkere plaat en Danger Mouse doet weer wij hij goed in is. Zit te twijfelen of ik dit nog een halfje omhoog doe.

Probeer vooral de vorige 2 albums.

Ik ga voor een 4... Ik kende de Black Keys uiteraard al en vind ze zeker te gek. Dit album zal wel in huis gaan komen. Bedankt Kos, zal de rest ook gauw gaan luisteren. Danger Mouse trok vooral mijn aandacht door zijn medwerking.

wat een fantastisch album, net gekregen voor kerst!

Goed album. Luistert erg makkelijk en heeft een toets seventies rock die niet misstaat.

Groeit dit album nog sterk?
Ik vind het een vrij saai album na 2 keer beluisteren en Little Black Submarines (Stairway to Heaven) stoort me...

Dat ligt toch echt aan jezelf. Bij mij kwam die in 1 keer keihard binnen. Probeer gewoon nog paar keer, is het niks dan is het gewoon niet jou smaak, doe je weinig aan

Girls - Die :
zelfde sound, zelfde jaar, beter lied (en beter gepikt)

In tegenstelling tot dat lied bijvoorbeeld wordt deze cd bij elke luisterbeurt iets minder interessant. Ik had hetzelfde voor bij Brothers. Het is allemaal zo ingenieus niet, we hebben te maken met simpele popsongs. De single Lonely Boy bijvoorbeeld is uiteindelijk gewoon een T. Rex rip off met wat commerciële wowowow's op gesmeten, om van Little Black Submarines nog maar te zwijgen.
Er is gewoon niets mysterieus aan deze plaat, you get what you hear and that's it.

Kortom, nu Kings of Leon een slecht imago heeft gekregen, springt maar iedereen op de kar van de Black Keys want die zijn wel nog cool.

Ik geef hem nog een paar kansen moest het plots wel een groeiplaat zijn en ik mij dus serieus vergist zou hebben maar tot nu toe vind ik hem niet meer dan een voldoende. Stem volgt nog!

Naar aanleiding van de hoge notering in de 2011 jaarlijst toch maar eens geluisterd. Had eerlijk gezegd nog nooit van de band The Black Keys gehoord, ook al zijn ze al aardig wat jaren bezig.

De eerste indruk van dit album is in ieder geval zeer positief en ik zal hem zeker nog vaker gaan luisteren!

De vergelijking met KOL lijkt mij nogal misplaatst. Hooguit met de hele vroege Kings of Leon, zeker niet met het arrogante overcommerciële bandje wat het helaas is geworden.
The Black Keys zijn trouwens niet cool. Die doen gewoon waar ze zin in hebben en werken met goede producers. Lees maar eens wat interviews met ze. Dat ze nu succes hebben, omdat dit een fantastisch rockalbum geworden is, met wel heel veel goede songs, mooi meegenomen. Leuker vinden ze het om live te spelen of in de studio te klooien.

Dit slaat werkelijk nergens op.

Hoezo? Hoe vaak heb jij de cd al beluisterd?

En dat is juist slim gezien! Veel mensen appreciëren dat juist! Maar als je deze plaat twintig keer opzet weet je wel dat deze plaat uiteindelijk niet zo veel te bieden heeft.

Je brengt het te arrogant, zie de reactie van JVT. Voor jou heeft deze plaat niet zo veel te bieden klinkt al heel anders.

Excuses voor mijn arrogantie, ik was missch wat kort door de bocht daar.
Ik ben gewoon ontgoocheld in mezelf aangezien ik één van de enigen ben bij wie deze plaat niet werkt. En dat voor de tweede beste plaat van 2011..
En om deze last wat minder te maken, smeet ik maar met drogredenen om mezelf beter te voelen.

Ik geef hem sowieso nog wat kansen! Missch is het gewoon een kwestie van hoe je er naar luistert.. Als 348 mensen gemiddeld 3,97 geven, zal er wel iets aan zijn zeker.

Nu ben je weer wat te streng voor jezelf. Soms heb je dat gewoon, dat een album - wat het merendeel wel waardeert en in jouw 'smaakgebied' valt - bij jou niet werkt. Ik verbaas mij daar ook wel eens over: dit jaar heb ik het bij de nummer 1 hier van het jaar Bon Iver. Vind ik wel aardig, meer niet, terwijl ik de voorganger geweldig vond. Maar hij staat tot mijn verbazing wel op nummer 1 van de jaarlijst. Jij hebt dat dus met de nummer 2.

Ik snap ook niet hoe dit album nummer 2 van dit jaar heeft kunnen worden. Wat ik hoor is echt een middelmatig rockplaatje zoals ik ze vaker hoor. Na 20 minuten heb ik er weer genoeg van, saai!

Ik moet zeggen, dat jij wel een aparte smaak hebt, al helemaal voor iemand van 15 jaar (als ik naar jouw top 10 kijkt). Dus dat is mogelijk een ander verhaal, meer een kwestie van muzieksmaak dus.

Zin in weer eens een ouderwets stampende en grommende rockplaat? Pak ‘El Camino’ erbij. De heren Carney en Auerbach gaan los in elf pakkende songs. Een fijne groove, meeslepende riffs, het zit er allemaal in. Weet nog niet of dit album de voorganger ‘Brothers’ overtreft (die was misschien wat subtieler), maar eens in de zoveel tijd moet je zo’n knarsende, beukende plaat langs horen komen. Niet meer gehoord sinds ‘Songs For The Deaf’ van de Queens Of The Stone Age en het betere werk van The White Stripes. Heel erg lekker!

Als je op zoek bent naar wat meer gif dan is het ook zeker aan te raden de gehele discografie van de heren Keys eens langs te gaan.

Tja, wat moet je zeggen van dit album. Eigenlijk een waanzinnige album.
Heb hem onder de kerstboom mogen vinden.
Eigenlijk wel vreemd want deze muziek is niet iets voor mijn vrouw.
Maar wat heeft ze het goed uitgezocht.
Ben nog maar weer eens aan het genieten.

Geef hem graag 5 sterren wat ik zeer zeker niet vaak doe.