The Black Keys - El Camino (2011)

Volgens mij heb ik naar een ander album zitten luisteren. De blues druipt van dit album af. Meer blues-motieven en -riffs zul je niet snel tegenkomen.

Dat vind ik ook. Het gitaargeluid bijvoorbeeld lijkt veel op dat van de blues albums van de Rolling Stones.

Het interesseert me niet zoveel welk geluid ze tentoonspreiden, zolang het maar goed klinkt. En dat doet het. Ik vind het op eerste gehoor beter dan Brothers, maar Brothers vond ik nooit echt een "album". Het klonk altijd als een samenraapsel van liedjes. Dit vind ik meer een album.

Indeed, het klinkt misschien niet zo vettig meer als hun vroegere platen, maar je kan er wel duidelijk blueselementen in vinden, zoals je bij bands als The Rolling Stones en The Sonics ook kon vinden.

Het is nog steeds erg beinvloed door blues, maar naar mijn idee minder dan bij Brothers. Ik weet niet of het daardoor komt, maar ik vind dit iets simpeler klinken. Niet dat het me heel veel uitmaakt, want ik vind ik het zeker een goede plaat. Als ik moest kiezen, wat helemaal niet hoeft, zou ik toch voor Brothers kiezen. Dit kan natuurlijk nog veranderen. Hoogtepunt voor nu: Hell of a Season.

Ik vind het nog te vroeg om er een cijfer op te plakken maar na een aantal luisterbeurten ben ik erg positief. Eigenlijk alleen maar sterke nummers, waarvan ik Sister tot dusver het tofste vind. Ik mis het soulgedeelte van Brothers wel een beetje maar ik denk dat dat ook komt doordat ik die zo vaak heb geluisterd . Je kan inderdaad zeggen dat dit album meer een geheel is dan Brothers, maar ik zou eerder zeggen dat dit album wat minder gevarieerd is... Variatie maakt een album niet gelijk minder een geheel, want dat vind ik Brothers toch ook wel zeker.

Natuurlijk zit het er nog altijd wel een beetje in, maar minder dan bij Brothers en al helemaal veel minder dan bij alles daarvoor. Als ik ook alleen dit album zou kennen en verder niks van the Black Keys zou weten zou ik dit niet bestempelen als blues.

Klopt de releasedatum wel? Zag hem vandaag al in de winkels liggen

Ik vind het een geniaal album, sterker nog, hun beste tot dusver. Pakkende heerlijke nummers. Overigens vind ik het gebrek of de vermindering van het bluesy geluid niet erg =D

Die releasedatum wordt ingegeven door de platenlabels voor de VS, hier in Nederland worden alle platen die op maandag uitkomen, al op vrijdag uitgeleverd aan de winkels

Nu op de luisterpaal. Heerlijk album weer.

Na een eerste luisterbeurt vind ik hem al gewéldig. Beter dan hun vorige en zeker even goed als Rubber Factory. Top-10 materiaal!

Hij ligt al bij de Plato voor de geïnteresseerden.

Waarschijnlijk ligt hij al bij alle winkels.. zie 3 posts hierboven.. maandag is geen releasedag in Nl alles komt die vrijdag ervoor..

Ik heb hem vandaag gekocht, mooie digipack met als aanprijzend stickertje erop: "PLAY LOUD"

Ik zeg: DOEN!

De drie nummers die er echt uitspringen vind ik Lonely Boy, Little Black Submarines en Run Right Back. Het minst geweldige nummer is Money Maker. Verder is dit een lekker goed gelukt album, helemaal binnen het verwachtingspatroon van de meeste fans denk ik.

Ja mooi digipack inderdaad. Zag op de achterkant ook The Back Keys & Dangermouse staan. Wist helemaal niet dat Dangermouse hier ook achter zit.

Dacht ik ook meteen, maar volgens mij is dat ook best logisch (dat je dat bedenkt).

Gold on the Ceiling is GOUD!!!

Eerste luisterbeurt: positief!
Met Sister als voorlopige favoriet.

By Little Black Submarines moet ik een beetje aan Stairway to heaven denken.. (in iedergeval de eerste minuut)
Vanaf 2 minuten moet ik nogal aan Last Dance with mary jane denken van Tom Petty

Don't let it be over!

De beste cd van het jaar voor mij, er is geen enkel andere cd die mij zo snel heeft weten overtuigen! Vind deze ook één van hun betere cds. Nog altijd behoorlijk bluesy (ok, wel minder dan vroeger, maar je kan niet ontkennen dat het gitaarwerk de moeite is) en toegankelijker dan hun eerste 4 cds.

Brothers was de eerste stap richting het grootte succes (voor mij was dat Attack&Release), nu zijn ze aan het uitgroeien tot één van de beste "rockacts" van het moment!

Favorieten: Little Black Submarine, Run right back en Hell of a Season.

Album van het jaar? Album van het jaar (voor mij). Het spelplezier en enthousiasme spettert er van af. Dat maar zoveel mogelijk mensen hiervan mogen genieten. Rawk on!!

Alleen door de single Lonely Boy al 2 sterren. De overige 2 sterren hebben ze meer dan verdiend met nummers zoals Little Black Submarine en Gold on the Ceiling. Heerlijk dit. Ik ga dat dansje doen van de clip van Lonely Boy tijdens het concert denk ik.

Met een hoop oude auto's, een Spaanse titel, en elf keihard rockende nummers keren the Black Keys terug van het vorig jaar verschenen doorbraakalbum Brothers. El Camino heet het nieuwe wapenfeit. Het album is geheel geproduceerd door sterproducer Brian Burton, beter bekend als Danger Mouse. Elf eenvoudige, zeer effectieve gitaarriffs en krap veertig minuten overtuigende harde rockende nummers zijn het resultaat. Hoe klinkt dat nou? Dat zou ik je vertellen: het klinkt als een groot feest.

U weet dus nu al hoe het zevende studioalbum van Dan Auerbach en Patrick Carney klinkt, maar ik zal het nog even haarfijn uitleggen. Het goede van dit (blues)rockduo is dat het niet in een album of stijl blijft hangen. Je kan dus stellen dat de band zich blijft vernieuwen. El Camino klinkt als een album die The Black Keys bij een (nog) groter publiek populair gaat maken. Let op mijn woorden. De muziek is meer mainstream, en recht-toe recht aan geworden. En de mooie soul invloeden van Brothers zijn verdwenen. Jammer, maar de moddervette rocksound die ervoor in de plaats is gekomen, mag er ook meer dan wezen. De muziek bevat anno 2011 keiharde stampende gitaarrifs (met uiteraard Blues invloeden), die iedere gitarist wel had willen verzinnen. De riffs zijn constant van het niveau 'Your Touch' en 'I Got Mine'. Je krijgt daardoor het gevoel dat je in een stomende, niet meer te stoppen, rockmachine zit. El Camino stampt dan ook van de eerste tot de laatste minuut keihard. Op de verpakking zit dan ook niet voor niets het aanprijzend stickertje: "PLAY LOUD".
Op El Camino horen we een band waar het speelplezier vanaf druipt, een grote brok energie. Het enthousiasme werkt aanstekelijk. Op El camino wil je dansen, springen en luchtgitaar spelen. Maar het liefst wil je de plaat meteen nog een keer horen. Luister een 'Gold on the Ceiling' of 'Sister' en je weet genoeg. De refreinen zijn groots en catchy, en zijn makkelijk mee te zingen. Bovendien zitten de liedjes heel goed in elkaar, (wat we ook al hoorde op Brothers). En de teksten van Auerbach zijn grappig, en simplistischer dan voorheen.

De lengte van de plaat is ook opmerkelijk. Met iets minder dan 40 minuten, is het album ruim een kwartier korter dan Brothers. Misschien heeft Danger Mouse (die zijn werk uitmuntend heeft gedaan) zijn zegje gehad, want de speeltijd voor El Camino is de perfecte lengte.

El Camino lijkt haaks tegenover Brothers te staan. De mooie soulinvloeden hebben plaats gemaakt voor harde rock invloeden in de vorm van T. Rex, Led Zeppelin (Little Black Submarines), Queens of the Stone Age (Run Right Back) en the Pixies (Nova Baby). Brothers mag dan misschien wel een iets beter album zijn, El Camino ligt stukken beter in het gehoor. Het blijkt een goede beslissing te zijn geweest dat the Keys voor deze richting hebben gekozen want ze hebben zichzelf weer overtroffen. Het duo maakt niet alleen het beste album tot dusver op haar carrière, ze maken ook op de valreep van 2011 het beste Rock 'N Roll album van het jaar.

Damn, wat een fijne plaat!

Van: http://daanmuziek.blogspot....

Nette review, ik kan me er helemaal bij aansluiten. Keihard knallen dit, en het rock en roll album van 2011!

Na twee keer luisteren kan ik al zeggen dat deze plaat in mijn jaarlijstje gaat komen. Niet net als Brothers op één want daar is de concurrentie dit jaar te sterk voor. Maar wat een plaat leveren deze heren weer af. Ik ga hem morgen halen en dan eens lekker keihard op een goede set afspelen.

Thx

Damn, wat een lekkere plaat! Ik begin bij 4*, maar dat gaat nog wel omhoog!