Queen - The Miracle (1989)

Ja, op Jazz lijkt het wel of hij 3 armen heeft... heel apart.

Het intro van Liar. Dat is pas drummen. Of Ogrebattle.

Nee hij kan echt wel drummen.
Op een gegeven moment nam het drumkastje het van hem over.

Even over de gitaarsolo's:

Bij I Want It All erger ik me aan de radioversie... Het eerste stuk van de gitaarsolo en het oploopje naar het tweede deel zijn helemaal weggelaten.

Verder ben ik benieuwd of iemand wel eens de bizarre gitaarsolo van Invisible Man heeft kunnen nadoen...

De radioversie is altijd behelpen . Intro's worden zo goed als weggelaten en het moet kort en bondig . Was in '' 89 '' al zo .
En als het niet zo is wordt het altijd vol gelult door DJ .

De solo in The Invisible Man is inderdaad knap gedaan, maar wel erg gezocht en gekunsteld. Maar goed, wat moet je ook spelen op zo'n fantasieloze dreunende ondergrond van één akkoord.

The Miracle kent een paar goeie solo's, met name in Breakthru, Rain Must Fall en Was It All Worth It. Maar May kreeg er een handje van om, waar hij vroeger met zorg zijn harmoniën opbouwde door middel van vele overdubs, nu de gemakkelijk weg te kiezen door een harmonizer effect te gebruiken, een apparaat dat direct één of meerdere partijen toevoegt ten opzicht van de gespeelde toon. Onbegrijpelijk, wat het klinkt gepropt, digitaal en goedkoop. Je hoort het op Party en Chinese Torture (gruwel!). Op Innuendo en op zijn soloplaten ging hij hier mee door. Jammer.

De laatste plaat waarop Brian May nog echt geweldig klinkt, is The Works. Daar zat kracht in, in dat gitaargeluid.

Jij zegt gepropt. Ik vind dat May meer richting de metal zit zo nu en dan. Want de solos in Breakthru, I Want It All, Innuendo, Hitman, Ride the Wild Wind en nog wat uptempo knallers zijn steviger dan ooit tevoren.

In de oude dagen was Queen nog niet echt met harde rock bezig. Beetje barok en opera achtig. Ze deden de zang in lagen over elkaar dus dan ook maar de gitaren.

Je zou de gitaarsolo's van May op Shove It van The Cross of When Death Calls van Black Sabbath moeten horen. Echt moddervet...

Nou op de oude platen van Queen staan echt keiharde nrs. vind ik, sterker nog later zijn ze sporadisch maar harder geweest.

Het is een ander soort hardrock...

De nummers van met name de eerste 3 platen (Great King Rat, Liar, Modern Times Rock n Roll, Stone Cold Crazy, Brighton Rock, Ogre Battle), maar ook latere (Tie Your Mother Down, Sheer Heart Attack) etc. zijn beduidend minder stadion-hard rock gericht als songs als Hitman, I Want It All, Innuendo etc.

Ik geef toe dat Queen echt wel heel vette en stevige nummers (met name May en Taylor) in de seventies maakten.

Misschien dat de harde rockers van '89-'91 meer opvallen door de wat meer disco-achtige nummers waar mee ze vergezeld gaan, of misschien is de productie gewoon veel vetter...

Vroeger kende May variatie in zijn spel en in zijn geluid. Zijn solo's waren vaak mini-composities op zich.

De laatste 20 jaar horen we van hem alleen maar meer van hetzelfde: steeds terugkerende, bluesachtige licks, gespeeld met een moddervet (met de nadruk op modder) geluid. May is een voorbeeld van een muzikant die alle creativiteit verloren schijnt te zijn.

En ik zeg dat als fan, notabene.

Zijn solo's zijn wel inwisselbaar geworden, inderdaad.
Daarom koop ik zijn soloplaten ook niet.

Die van Taylor/Cross zijn veel diverser...

Vreemd dat ik vroeger Party/Kashoggi's Ship niet zo veel aan vond.

Maar ik vind ze steeds leuker. Echt lekker gedrumd, krachtig gezongen en wat lekker spetterend gitaarwerk.

Ja! De 'feel' zit m.n. bij Party gewoon helemaal goed. Ondergewaardeerd nummer.

Ik wou de remaster uitgave even op bol.com bestellen, maar valt me op dat die remaster versies uit 2011 daar moeilijk te verkrijgen zijn. De Deluxe versies van dik 23 euro zijn wel online te vinden, maar die van een tientje lijken ze niet te leveren. Vreemd!

U zegt?

En hier is de Deluxe...

Is het verschil in geluidskwaliteit van deze remasters tov de Japanse versies nog beter? De prijs is nl wel erg aantrekkelijk zo, althans van de normale versies.

Ik vind die Deluxe-edities ook best scherp geprijsd.

Ik heb die Japanse cd's en ik vind ze schitterend, dus laat ik het zo.
De interessantste extra nummers zet ik wel op een paar schijfjes.

Ik zal al die Remaster versies even aanschaffen komende tijd, dan heb ik het hele gebeuren maar compleet. Dank voor je tip overigens kaztor! Prijsen op play zijn stuk scherper.

De eerste 4 binnen via Play.com. 5 eurootjes voor de Re-Master versie. Binnen een weekje op deurmat. De rest van alle albums ook maar even aangeschaft.

Dit album toendertijd op LP gekocht. Een paar jaar later voor een leuk bedrag gesleten aan een klasgenoot die helemaal wild was van Queen. Voor een gedeelte van het bedrag hetzelfde album weer gekocht. dit maal op CD

Als ik het album tegenwoordig opzet dat valt me op dat het album nogal wisselt in kwaliteit. Eigenlijk kun je zeggen dat de singles die van dit album gehaald zijn (The Miracle, I Want It All, Breakthru en in mindere mate The Invisible Man en Scandal) de hoogtepunten zijn. De rest kan, op Was It All Worth It na, eigenlijk niet echt boeien.

Was It All Worth It had een paar jaar later ineens een dubbele lading. Na het overlijden van Freddy rees de gedachte of dit nummer al een verkapt afscheidsnummer was (vergelijkbaar met The Show Must Go On op Innuendo). Niettemin, een heerlijke afsluiter van het album.

Dat idee hab ik ook altijd bij het nummer, in de tekst wordt toch overduidelijk teruggekeken op de carriere van Queen.

Helemaal eens met brain75 (Welkom trouwens hier op MM.)

Ik heb dezelfde mening. Jammer van de zwakke broeders die er gewoon opstaan.

The Miracle en Innuendo zie ik als een totaalpakket.
Ze hebben deze songs noot live kunnen spelen, Freddie was ziek tijdens de opnames en het was een waardig afscheid van Queen, compleet met de nodige hits en clips.

Er is echter een verschil, daar waar de zwakste songs op Innuendo ronduit irriteren daar vind ik ze hierop goed te doen.
O.K die 2 geweldige uitschieters op Innuendo (openings en slotnummer), songs van dat nivo zijn hierop niet te vinden maar daardoor is het klasseverschil niet zo groot.

Daardoor vind ik "the Miracle" beter te doen, luistert lekkerder weg....

The Miracle is toch meer een stadion-rockplaat, terwijl Innuendo alleen Hitman heeft.

Innuendo bevat ook "Headlong", "I Can't Live with You", en "Ride the Wild Wind".
Die zouden het in een stadion toch ook niet onaardig doen.

Dat klopt dan wel weer inderdaad. Echter songs als Delilah, Slightly Mad, All God's People en Innuendo waren niet echt geschikt.

Misschien dat de Queenies wel nog van plan waren met de songs van Miracle het podium op te gaan. Kashoggi's Ship/Party, Breakthru, I Want It All, Scandal, Hang on in There hadden het prima gedaan, me dunkt.

Ik vind dit toch wel een erg lekker album van Queen, erg coherent zelfs wat bij Queen wel eens een probleem is. Eigenlijk vind ik alleen Party en Rain Must Fall wat minder. Waar in de jaren '80 de zogenaamde single versie vaak beter was dan de album versie vind ik dat op dit album helemal niet. I Want it All heeft zo veel meer power dan de single versie en de debiel die ooit heeft bedacht om dat tussenstukje van The Miracle moest verdwijnen mag gerust met pek en veren de stad worden uitgejaagd.

Ik heb hier de laatste zogenaamde 40th anni remaster van en die klinkt als een klok. Vooral het baswerk van de in mijn ogen wat onderschatte John Deacon is prachtig. De gele sterren zijn voor Scandal en Was It All Worth It

Wat een heerlijke adrenalineplaat is dit zeg!. Zit dit album vanochtend in de auto te luisteren naar mijn werk; en ik moet zeggen helmaal wakker. Snelle nummers en goede gitaren, goede zang enz. Moet wel zeggen dat ik maar t/m Breaktrough ben gekomen. Dus vanmiddag terug naar huis met Rain must Fall en My Baby does Me: ik hoop dat ik wakker blijf.

Memphis, moeten we ons zorgen gaan maken? Toch niet onderweg in slaap gevallen hoop ik?

Best wel lekker queen album.
Rock lekker.
Toen die in '89 uitkwam gelijk op cd gekocht.
Vondt hem toen matig maar kan hem de laaste tijd goed waarderen.

Uitschieters party,khashoggi's ship,de mooie ballad was it all worth it ,
En de absolute topper i want it all wat is dat een geweldige rocker.
Wat een geweldige gitaar solo zit hier in heerlijk, hier mochten ze we een heel queen album mee maken met zulke rock songs.

De hitjes zijn leuke kost(the miracle,the invisible man,breakthru).
Maar voor mij is i want it all de prijsschieter.
Al met al redelijk goed queen album.

Lekker drum werk en een vette heavy gitaar sound.

De cd Queen Rocks is een aanrader, een mooie verzameling hardere songs.