Queen - The Miracle (1989)

de mooie ballad was it all worth it ,

In mijn hoofd was dit ook altijd een ballad maar het is toch gewoon een vette rocksong?

Stukgedraaid destijds deze plaat!

Ik heb de Lp destijds ook helemaal grijsgedraaid. Als ik hem nu objectief beluister kan ik niet anders concluderen dan dat het 3luik": I want it all, The invisible man en Breakthru het fundament is van dit album.
Het album begint experimenteel met 2 nummers die bij elkaar horen, maar mist de uitwerking. het komt op mij te geforceerd over. Daarna het nummer The Miracle. prima song alleen jammer van het laatste stuk. Het past er niet bij en loopt niet lekker over. Ik krijg een gevoel dat er een soort epische song op moest komen wat in de jaren 70 ook regelmatig op Queenalbums te vinden was.
De 3 topsingles die daarna komen( alle top 10 hits in nederland) zijn dus de basis van dit album. Rain must fall en My baby does me....Tja ...opvullertjes misschien??
Scandal is muzikaal en tekstueel wel van een hoog niveau

was it all worth it is mij te bombastisch. Jammer de potentie van een klassieker had dit nummer wel. Alleen een overkill aan geluid en dat nekt deze song

My Baby Does Me en Rain Must Fall ijn typische Dacon-song, lekker funky, soulvol en zelf een beetje exotisch.

Ik houd wel van de afwisseling, geenszins opvullertjes, vind ik.

Invisible Man vind ik de minst track van de hele plaat.

En aantal aardige albumtracks, een paar goeie singles en wat mindere tracks: dat gevoel heb ik vaker bij Queen. Neemt niet weg dat ik een zwak voor de band heb, maar meer als 3 sterren kan ik er niet aan kwijt omdat ik ook niet zo houdt van die diversiteit aan type nummers.

Maar tien keer I Want It All op een plaat is toch ook niet leuk?

Ik vind de diversiteit aan stijlen bij Queen juist altijd een sterke troef

Ja, dat is ook wel zo, maar ik zelf kan niet alles waarderen. Ik verhoog mijn waarde wel, want ik vind het toch iets te laag.

Hahahaha. Dat was niet mijn insteek. Ik weet alleen dat een plaat met veel hetzelfde voor mij juist weer minder goed werkt.

Ik houd wel van schizofrene bands/acts...

Ik laat je mooi in de waan,,haha. Nee, zoals ik het in mijn eerste bericht omschreef is ruim voldoende wat mij betreft een passender waardering (ik kan geen 3 en een kwart ster geven )

In principe kan dat ook wel zo zijn, maar dan zou dat betekenen dat de meningen over de diverse songs ook bij de luisteraars ook erg verdeeld zouden zijn. En die indruk krijg ik niet echt. Over het algemeen blijken de meesten het wel aardig eens te zijn in hun mening over welke de mindere tracks van de Queen albums zijn.

The Invisible Man vind ik overigens ook één van de minst sterke nummers van dit album. Beetje Queen-onwaardig.

Ik merk wel dat de er een hoop Queen-tracks zijn, die vaak als minder worden beschouwd, juist door mij erg gewaardeerd worden.

Er is een funky kant aan Queen (en dan met name dankzij Deacon) die ik gaaf vind.

Beetje Queenlight vind ik. Misschien voor de afwisseling leuk, maar ik vind het wat slapjes en vlak.
Deacon was wel de man van de wat soul en funky inbreng inderdaad.

Ik vond My Baby Does Me altijd dermate slap, dat ik dacht dat het wel van Taylor moest zijn. Maar het blijkt inderdaad een Deacon/Mercury nummer. Ik vind het 3x niks.

Je hebt gelijk.;)......toch maar een 3. Zonder gekheid, ik wil hier niet wakker van liggen. Ik heb vanmorgen de 1e 2 nummers ook nog even gehoord, maar toch niet echt top, hoewel May wel lekker tekeer gaat. Opgeteld met The Invisible man, Rain Must fall en My baby ,toch een halfje eraf.

En zo zie je maar weer eens dat iedereen zijn eigen Queen smaak heeft. En daar valt dus niet over te twisten. Maar wel geinig om te vernemen. Ik vind dus My Baby Does Me een heerlijk nummer. Mooie sfeer en lekker subtiel gitaar werk. Om maar te zwijgen over de zang lekker gevoelig. En het verbaast me oprecht dat De buurman daar dus geen barst aan vind. Zie Jazz ha

Verrassend zeker dat het fenomenale Breakthru een Taylor-song is...

Waarom vind je Taylor songs niet goed?

Geweldig!
I Want It All toverde een zeer brede glimlach op het gezicht van onze lieve baby!
(Hopelijk is dat geen bepaalde indicatie )

Leuk ook is die verwijzing naar Death On Two Legs in Was It All Worth It.

Een brede glimlach na een paar dagen, dan is de baby er wel erg vroeg bij

It's A Miracle !

Die heb ik effe gemist (al een jaar of 24 ) wat is die verwijzing dan?

Kan er ook niets over vinden

The Miracle (album) - Queenpedia.com - Freddie Mercury, Brian May, Roger Taylor, John Deacon, Discography, Bibliography, Charts

Interessant , die Queenpedia; ik kende het niet, maar heb 'm even opgeslagen. Bedankt !

YouTube - Queen - Was It All Worth It (Lyrics)

2:54.

Kort, maar volgens mij wel duidelijk een verwijzing.

Oh, je bedoelt dat orkestrale stukje. Hm zou kunnen, want ik hoor ook de lasers van Flash Gordon terug

Tja, waar zal ik beginnen...

Zoals Iggy terecht opmerkte: het is puur smaak. En Breakthru' vind ik on-Tayloriaans goed. These Are The Days (waarvan ik juist dacht dat het een Deacon nummer was) vind ik ook prima. Maar Loser In The End, Drowse, Fun It, Coming Soon, Action, A Kind Of Magic, Don't Lose Your Head, The Invisible Man, Ride The Wild Wind... stuk voor stuk de zwakste schakels op verder behoorlijk goede tot uitstekende albums.

Taylor songs zitten doorgaans weinig vernuftig in elkaar. Ook tekstmatig. In die zin steken ze nogal schril af bij de bedenksels van topcomponisten Mercury, May en Deacon. Elk Queen lid schrijft weleens een draak, maar Taylor was er in gespecialiseerd. Altijd al gevonden.

Gelukkig noem je Modern Times Rock'n'Roll, In Love With My Car, Fight from the Inside, Radio GaGa en Heaven for Everyone niet.

Fun It en No More of That Jazz vind ik echt niet leuk.

Maar goed, ik snap je punt. Hij rockt wat meer rechtdoor. En dat is precies wat ik zo graag lust.

Vergeet Tenement Funster niet. Fantastisch nummer.

More Of That Jazz is dermate mager en zo ontzettend blasé dat het eigenlijk perfect past als einde van Jazz, en zelfs van de Queen-seventies als geheel. Uitgeblust. Klaar. No more. Dat waardeer ik er aan.

Goed, maar wat blijkt nu op Miracle en Innuendo? Dat juist Taylor sterkere songs schrijft dan Deacon.

Zal hij gegroeid zijn als componist? Ook na zijn serie soloplaten en zijn ander band The Cross? Dat hij zijn beste materiaal bewaart voor Queen?

Ik hoor eigenlijk niemand ooit over 'Hang on in There' die toch al zo'n 25 jaar lang standaard op de cd-versie staat.

Vette riff, lekkere solo, lekker rauw gezongen, goed gedrumd. Dat eindstukje lijkt op het eindstukje van 'Khashoggi's Ship'.

Ik vind het geen memorabel nummer. De rest van die extra tracks vind ik helemaal onafgemaakt. Losse ideetjes, geen kop of staart. Chinese Torture klinkt als een demootje voor een Digitech digipolyharmony shitpedaal.