sxesven schreef:
Doe mij maar Isn't Anything. Loveless vind ik bij vlagen erg sterk, maar op andere momenten irriteert 'ie me mateloos.
Ik zal mezelf maar even quoten, aangezien ik ik deze zojuist naar de 4* heb verhoogd (waar 'ie gisteren nog op 3* stond). Nog steeds vind ik Isn't Anything sterker, en Loveless irriteert me af en toe nog steeds (maar niet zo mateloos), maar m'n waardering is weldegelijk gestegen. Om de rits aan prachtige nummers van 7 tot en met 11 kan ik moeilijk heen; ook Loomer vind ik geweldig, en Only Shallow en 'het introotje' (nummer 3, vergeef me voor het niet kennen van alle titels) mogen er ook best wezen. Mijn grootste struikelblok To Here Knows When is inmiddels zeker niet meer mijn grootste struikelblok: wat een prachtnummer! Waar ik het eerst een irritant haperend geluidsmuurtje vond is dat nu wel anders; een geweldige, gloeiende en dromerige en bezwerende song. Kwestie van esthetiek, me dunkt. In ieder geval, geniaal dus! Houden we nog over: de nummers 5 en 6. Vooral die laatste vind ik nog altijd niet te verteren (en wordt dan ook altijd geskipt), en ook aan de eerste vind ik niet bijzonder veel. Blijft echter over een plaat die bij vlagen bijzonder sterk is.
Een lap tekst, maar ik wil maar zeggen, tóch wel een mooie plaat.