Ik shoegaze er maar weer eens lekker op los in de avond, ik houd van de beschrijvingen die ik heb gelezen.
Het genre wordt gekenmerkt door de immense "gitaar-wall of sound" waaronder dromerige melodieën schuilgaan. De stemmen zijn amper te onderscheiden van de instrumenten omdat deze luider dan de vocalen gemixt zijn en de instrumenten zelf zijn nauwelijks te herkennen, ze vormen één muur van geluid. Teksten, als ze al verstaanbaar zijn, beschrijven zoete, kleurrijke dromen over liefde, dood en drugs. Loveless wordt wel omschreven als soundtrack van "zeemzoete dromen die verdrinken in een donker moeras van gitaar-noise".
Een half schepje dr boven op!
4,5*