My Bloody Valentine - Loveless (1991)

Nou, ik vind een 4,0* perfect passen bij dit album!

Het album had enkel meer waard geweest als MBV het niveau van 'Only shallow' en 'When you sleep' een heel album had volgehouden. Daar zijn ze dus niet in geslaagd. Hoewel het nergens slecht is, had het dus zeker beter gekund!

Dude, wat ben jij lui.

Weet het. Maar je kan het beter eerder luisteren en dan kopen en als ik hem zie in een winkel gaat hij meteen mee


Ik zie al, hij kan overgaan naar een 5,0 maar moet ik hem wel meer luisteren

0,5 verhoging. , het album wordt steeds beter en beter

Met welke groepen kan je dit ongeveer vergelijken?

Pff ik weet het niet met dit album. Op zich wel mooi allemaal, maar het doet me tot nu toe weinig, terwijll ik dit album toch echt al een paar keer beluisterd heb. De band Alcest word hier ook mee vergeleken, maar dan vind ik Alcest toch echt beter, vooral de gitaarsound.

Jesu is beter

Alcest is inderdaad ook erg lekker. Hun nieuwe album staat in de wachtrij om toegevoegd te worden.

Goed zo!. En overeenkomsten met Jesu? Ik ken eigenlijk alleen dat laatste album goed, maar ik zie nu nniet gelijk MBV gelijkenissen

Heb daar ook net even naar geluisterd, maar dat is toch wel een heel ander soort muziek hoor..

MBV lijkt vooral op zichzelf, er zijn niet zoveel platen gemaakt die hier op lijken volgens mij. Andere shoegaze bands lijken hier nog het meest op, Slowdive, Ride, Curve, dat soort werk. Maar het geluid van Loveless blijft daarin wel uniek. Jesus and The Mary Chain zou je hier ook wel mee kunnen vergelijken, maar is toch ook behoorlijk anders.

zo!
Alcest was een mooie tip!
ff op hun myspace geluisterd, maar daar werd ik alvast erg blij van!
heeft iemand die hele plaat al???

Dit blijft de meest bizarre plaat die ik ken en dan doel ik vooral op mijn verhouding ermee.
Al sinds verschijnen in 1991 ken ik het (vrienden waren er dol op) en al 16 jaar blijf ik proberen. Met geen enkel album heb ik dat. Zonde van de tijd, niks is niks, maar deze blijft terugkeren. Genoeg gehoord ook kan ik wel stellen.
En tot op de dag van vandaag weet ik niet wat ik er mee moet. Zo zijn er dagen dat ik het wel uit kan zitten en zo zijn er dagen dat ik er van gruw.
Ik sta dan ook verbaasd dat sommigen het zo snel oppikken: ik doe er al zo lang over
Het zou wel bij mij moeten aansluiten maar de klik wil maar niet echt komen.
Zojuist iemand anders kennis laten maken met deze cd en het enthousiasme was er gelijk al. Dan denk ik.............. hij ook al...........

Haha, dat heeft iedereen wel eens denk ik: je wíl zo graag een album appreciëren, maar het gebeurt maar niet.
Bij sommige denk je dan: "laat maar, er is nog zoveel moois", maar bij andere móet en zal het lukken!
Momenteel heb ik dat bij Pain of Salvation - Be; ik vind het nog niet veel, maar blijf het proberen.

Ja ok, maar 16 jaar?! Dat heb ik met geen enkel ander album.

De aanhouder wint, aERo.

Grappig dat je dan toch blijft proberen.. denk je echt dat mensen in een hokje alto te plaatsen zijn waarin alle bandjes die daaronder vallen volgens altoos goed zouden moeten zijn?
Ik hou best van wat indie-gereutel op zijn tijd en kan veel waarderen uit de alternatieve gitaarscène, maar er is ook een gigantisch groot deel waar ik geen zak aanvind en ook nooit gevonden eigenlijk. Zoiets als The Pixies of veel platen van Sonic Youth bijvoorbeeld, doen me geen bal. Ik vraag me daar ook niets over af, hoe hard er ook over wordt geblèerd dat het geniaal is. Het zal wel iets amerikaans zijn of simpelweg mijn smaak niet, zoiets..

Dat is het.

I loop vaak het wijsje van "I Only Said" mee te neuriën door het huis:

TiduditududutiduduuduIEUEEWIE

Zo ongeveer. En dan gaan er soms (onwetende) mensen mee neuriën!

De diep verborgen aanstekelijkheid van Loveless.

Ja, zeker.

Check je pm!

Andere geinteresseerden kunnen ook altijd iets laten weten.

hahaha heel herkenbaar! ik fluit em meestal! en dat gaat gewoon onbewust als ik het nummer heb gehoord.

Wat een meesterwerk is het ook hè. Keer op keer als ik dit draai gaat er een vlaag van nostalgie door me heen. Het klinkt zo vreemd, je kan het maar met weinig vergelijken. Alleen bij Boards of Canada heb ik ook zo'n soort ervaring. Zo ben ik eigenlijk ook bij Loveless gekomen; de gebroeders Sandison (BoC) zeiden in een interview dat My Bloody Valentine een grote inspiratiebron voor ze was. Daar bij komt nog bij dat ik Sometimes in Lost in Translation zag, wat het effect van het nummer alleen maar versterkt. Die eenzaamheid, die constante ruis. Het sprak me erg aan, want ik had nog nooit zoiets gehoord (en sindsdien nog nooit iets wat het heeft evenaard). Ik luisterde wat samples van wat andere nummers en was verkocht; Ik kocht het album meteen. Ik vond het wel goed, maar het kon me niet echt boeien voor 4 à 5 minuten. Ook snapte ik niks van nummers zoals Loomer en Touched. Geef toe, Touched is toch ook een raar tussenstukje? (en dat vind ik nog steeds). Het doe me op de een of andere manier altijd aan olifanten denken. (en dat meen ik) Maar Loomer vind ik echt geweldig. Die prachtige melodielijn die verdoezeld wordt door die zware distortion.

Vervolgens heb ik het album een half jaar in de kast gelegd. Ik ontdekte andere dingen. Totdat ik weer bij toeval een aantal reviews las waarin gezegd werd dat het zo'n meesterwerk was. Ik begon weer te luisteren en hoorde toen pas écht de schitterendste melodieën die bij de gigantische gitaarmuren zaten. Vervolgens kan je niet meer genoeg van dat typische geluid krijgen. Ik denk dat Loveless nog een hele tijd bij mij op nr. 1 zal staan. 5*

ja olifanten of walvissen, daar lijkt het op.
ik vind het wel een mooi tussenstukje.

ik hou altijd wel van die fijne wazige tussen stukjes...
untitled op deze http://www.musicmeter.nl/album/38784 plaat is ook zoiets. heeeeeerlijk.

Veel albums worden op MM helemaal opgehemeld. Met sommige kan je wat en andere vind ik 3x ruk. Daar moet je je dan ook niet voor schamen idd. Zo vind ik Radiohead's Kid A en Hail to the Thief echt geen klap aan, terwijl OK Computer en The Bends geweldig zijn.

Van dit album kan Only Shallow me gelijk bekoren, de rest heb ik nog niet echt geluisterd. Ze hebben iig een origineel geluid, dus dat is iig het proberen waard.

Ik weet het, en MM komt er weer aan omdat die bandjes indertijd helemaal zijn doodgeknuffeld door de critici die ineens een nieuw troetelkindje meenden te hebben ontdekt. En zo lopen we allemaal achter de feiten aan Niet dat alles van Pixies of Sonic Youth slecht is, maar de bands worden beiden wel erg overgewaardeerd en hebben veel slappe zooi gemaakt. Voor deze plaat geldt dat gelukkig niet, ieder nummer heeft zijn kracht en verschilt in kwaliteit niet veel van het andere.. Dus als je Only Shallow te pruimen vind kan ik je de rest blind aanbevelen!

welke slappe zooi heb je het nou over?
bij sonic youth kan ik het me nog wel voorstellen dat er albums zijn die niet helemaal top zijn maar alle 4 pixies-albums zijn van een hoog niveau, (als je van college-rock zou houden tenminste).

ik krijg ook niet echt het gevoel dat sonic youth en pixies overgewaardeerd worden.
sonic youth hebben wel wat gedrochtjes op hun naam staan , maar voor mijn gevoel klopt de populariteit-kwaliteit verhouding bij pixies wel.

beide bands zijn altijd wel populair geweest in het indie-circuit en in het geval van pixies worden ze nu altijd wel doodgeknuffeld door de critici.
maar dat was in de tijd dat ze actief waren (1988-1991) niet altijd het geval.
de journalisten waren toen meer met hun aandacht op nirvana en pearl jam en (slik) guns n roses.


pas nadat de pixies uit elkaar gingen zijn ze onder fans en critici echt populair geworden.
ik geloof dat de reunie van pixies en de goede woorden van de critici (en ook een tig aantal bands die openbaar hun liefde voor pixies uitten)met de jaren voor een boost aan nieuwe fans hebben gezorgd, dat merk je ook wel op mume en andere sites.

zo is het trouwens ook met loveless gegaan,
8 van de 10 users die dit in hun top-tien hebben staan zullen deze plaat vast niet in 1991 hebben ondekt.
als dat wel zo is dan zou dat merkwaardig zijn.

het is ook niet zonder reden dat sommige bands in het alternatieve circuit populair zijn.
mensen vinden dan dat de muziek iets interresants heeft.
bij mbv is dat waarschijnlijk de unieke dromerige shoegaze-sound , en bij pixies is het denk ik de hard-zacht dynamiek.
van slechte muziek is er meestal nooit sprake.
het kan je soms simpelweg niet aanstaan.
dan worden eerlijke-meningen altijd gewaardeerd.
dat is altijd beter dan de meelopers-verschijnselen die je bij sommige bands ziet.
dus orbit, bij deze bedankt dat je pixies (een klein beetje) de grond inboort.

ps. ik hoor tot de nieuwe generatie pixies-fans (ik heb hun muziek pas na de 2004 reunie ontdekt)
en loveless ken ik amper 4 jaar.

we lopen allemaal achter de feiten aan.

Daar heb je gelijk aan. Maar The Pixies was al het troetelkind toen ze hun platen uitbrachten hoor. Nooit een verkeerd woord over ze gelezen. Terwijl het veelal toch een beetje verveelde cheesy collegerock is die ze maken, en echt niet voor instant liefde bij iedereen zorgt..
Ik heb Loveless wel ontdekt in 91, maar dat doet er niets aan af dat als ik het nu had ontdekt ik het nog steeds een mijlpaal zou vinden. Verder moet je het je niet teveel aantrekken wat ik ergens over vind, ik hou eenvoudigweg niet van garagerock/collegerock, vind het afraffelig en vervelend klinken meestal. En het is ook een truukje waar teveel bandjes zich al op hebben gestort. Maar het feit dat zowel SY als de pixies op onverdeelde aandacht en enthiousiasme kunnen rekenen bij de critici is wel echt zo. Ik vind dat af en toe een beetje hysterisch.. er zijn ook nog genoeg bandjes die zich wel uitleven in goed gecomponeerde en beter georganiseerde muziek die toch interessant is. Die verdienen van mij meer aandacht eerlijk gezegd.

lees:

ik vind inderdaad ook dat sommige critici als een 10 jarig meisje die net van dr vader heeft gehoord dat ze een pony voor dr verjaardag krijgt beginnen te springen als ze het over pixies hebben.

het enthousiasme is vaak overdreven.