My Bloody Valentine - Loveless (1991)

jawel, maar om dan slechts een 1 te geven als je de plaat en de ideeën interessant noemt en sommige stukken zelfs sterk vindt ...

Tja, het probleem is dat mensen die knop tegenwoordig niet meer weten staan, schijnbaar... Dynamiek? Nooit van gehoord! En dan krijg je dus van die lelijke remaster fenomenen...

Ik heb me hier dan toch maar aan gewaagd (rommelwinkel 2 euro ). Tot dusver vind ik het niet veel, maar het blijft me wel boeien en heb absoluut niet de neiging om het af te zetten. Raar, ik weet nog niet echt wat ik hier van moet vinden.

Naar mijn weten ligt de remaster 1 september in de winkels. Nog nergens te vinden op het web (of ik zie iets over het hoofd, maar dat lijkt me sterk). Hoe dan ook, voor mijn is deze plaat al perfect als nummer 1 (Endless Summer's remaster is beter in de zomertijd =p). Wat betreft het opschroeven: vast een paar contrastrijke stukken beter uitbalanceren binnen het KiloHertz spectrum. Maar wat? Zou een doodnormale EQ niet helpen?

De remaster versie is te krijgen op vinyl, dus meer geluid. Dat wel

Het blijft een toch een discussiepunt, dat remaster gebeuren (Sgt Peppers in talloze uitvoeringen bijv.)

Ik ben benieuwd. Spareribs zijn lekker (loveless), en met een piepklein beetje zout is het vast wat viezer (remaster) of wat lekkerder (remaster), maar het gaat uiteindelijk om de spareribs.

Ja.

Waarop baseer je je voor die datum?

Heb zelf de 180 gram versie. De geluidskwaliteit is uiteraard superieur aan de cd,maar dat is een open deur intrappen

op Play staat dus inderdaad ook nog steeds deze http://www.play.com/Music/CD/4-/5536971/Loveless/Product.html

Ik weet niet of ik er wat mee doe. Cd klinkt perfect. Kunnen ze wel wat volumes omhoog gooien, maar gaat het ook gelijk weer anders klinken.

Ik moest heel erg wennen aan de MBV sound toen ik deze plaat verleden jaar voor de eerste keer draaide. Heb ze dan ook een paar weken links laten liggen tot ik toevallig het nummer Sometimes hoorde tijdens een prachtige scene in de film Lost in Translation...

Vanaf dan heb ik de schoonheid van de rest van het album volledig ontdekt.

Misschien voor mij ook een goed idee. Ik wou Lost in Translation toch nog een keer zien.

Euh... hoeveel versies zijn daar dan van volgens jou? Ik weet niet beter dat er maar 1 cd versie is en dat is diegene die in 1987 is verschenen (It was 20 years ago today...)......

Oefff....en dan zijn er mensen die metal ''herrie" vinden.
(knap gemaakt album overigens; creatief)

kijk dit is volgens mij echt typisch z'on doorluister album. toen ik het aan de begin van de zomervakantie hoorde verwierp ik het als pulp. toch bleef ik het maar weer opzetten.

en nu 1.5 maand later vind ik het geweldig. de gitaarmuren zijn opeens niet meer zo ondoorgrondelijk. de verschrikking heeft plaats gemaakt voor de verukking.

nu alleen nog in mijn top 10 verwerken maar wat moet er dan weer uit.

Mag ik een voorstel doen? Yes of Dire Strait misschien?

Dit is ook echt een blijvertje. Eerst vond ik de noise echt fascinerend. Nu valt dat wel weer mee, maar ik voel nu de sensualiteit, de warme liefde die van deze plaat druipt een stuk beter.

, heb mn bericht per ongeluk verwijderd.
maar goed, als je kevin shields wil geloven dan hoor je op deze plaat helemaal geen effecten.
niks behalve een beetje galm, oh en een beetje vervorming, wat gepitch hier en daar, hij heeft blijkbaar wat equalisers gekocht eind jaren 80 ofzo.
en alles wat je hoort is gespeeld op gitaren.
de vorige keer dat ik ''i only said'' luisterde hoorde ik toch echt een wah-wah effect en op een ander nummer kan je op de achtergrond een fluit horen.
galm is een effect, vervorming ( ook al is het geen modulatie effect zoals chorus of flanger) is in feite een effect.
een fluit is een fluit, en geen gitaar.
conclusie: loveless is meesterlijk, maar shields is een bullshitter.

hmm de fluit is duidelijk lijkt me. en voor I only said heb ik je antwoord:

In a 1992 Guitar World interview, Shields described how he achieved a sound akin to a wah-wah pedal on "I Only Said" by playing his guitar through an amplifier with a graphic equaliser preamp. After recording the track, he then bounced it to another track through a parametric equaliser while he adjusted the EQ levels manually. The interviewer asked if Shields could have achieved the same effect easier by simply using a wah-wah pedal, to which the guitarist replied, "In attitude toward sound, yes. But not in approach

in ''sometimes'' hoor je ook synthgeluiden, maar goed dat kan ook net zo goed een gitaarsample zijn.
punt is dat er gedaan wordt alsof deze plaat gewoon met een paar gitaren en versterkers en wat distortion zomaar zo is opgenomen.

Die 'wah-wah' komt misschien ook voor in dit nummer, al weet ik niet dat het die 'wah-wah' is dat jullie bedoelen.. Heb het album al hele poos niet meer beluisterd & weet niet in welk nummer & wanneer en dit en dat dus gewoon linkje naar nummer dat ik bedoel: http://www.youtube.com/watch?v=ef8wRwhqlQo (Clement Peerens Explosition - Vinde gij mijn gat (niet te dik in deze rok)?)

hmm vaag.

"punt is dat er gedaan wordt alsof deze plaat gewoon met een paar gitaren en versterkers en wat distortion zomaar zo is opgenomen."

Dat IS dus ook zo. Er word geen geheim van gemaakt dat er vervolgens in de studio nog HEEL VEEL aan gedaan is. Feit is wel, dat er buiten die fluit, verder weinig extra dingen zijn gebruikt in het voorproces.

maar waarom heb je sowieso de drang om de plaat kapot te analyseren. Het gaat om het resultaat, niet om de middelen

De middelen zijn soms ook interessant...

Maar potverdikke nog aan toe niet essentieel om te volle van de muziek te kunnen genieten.

ik lig hier s'avonds van wakker.
een sampler is trouwens ook geen gitaar, ik hou nu op.

Ik vind het interessant, want ik vind het ronduit geniaal dat Shields zo'n almachtig mooi gitaargeluid heeft neergezet met zo weinig middelen!

Come in Alone met de subwoofer vol aan, heerlijk, die afwisseling tussen couplet en refrein!!

vind dit toch wel een van de raarste en tegelijkertijd mooiste herrie die ik tot nu toe gehoord heb. en dat bedoel ik als compliment.

My Bloody Valentine gaat twee nieuwe albums opnemen!

Eerste keer dat ik Loveless beluisterde vond ik alleen Only Shallow echt goed, de rest kon ik niet veel van maken. Maar zoals al eerder hier aangegeven is deze plaat een groeier, hoe meer ik hem draai, hoe beter ik hem vind en hoe meer dingen ik in de muziek ontdek. Stem volgt later nadat ik deze nog een paar luisterbeurten heb gegeven.

Bron?

Hij is al 17 jaar bezig met de opvolger van Loveless en nu opeens 2 nieuwe albums? Alhoewel, ze hebben al wel weer shows gegeven in Engeland, dus dat is al een goed teken.

Ik houd het toch op "eerst zien dan geloven"...