MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

My Bloody Valentine - Loveless (1991)

mijn stem
4,03 (823)
823 stemmen

Ierland
Rock
Label: Creation

  1. Only Shallow (4:17)
  2. Loomer (2:38)
  3. Touched (0:56)
  4. To Here Knows When (5:31)
  5. When You Sleep (4:11)
  6. I Only Said (5:34)
  7. Come in Alone (3:58)
  8. Sometimes (5:19)
  9. Blown a Wish (3:36)
  10. What You Want (5:33)
  11. Soon (6:58)
totale tijdsduur: 48:31
zoeken in:
avatar
Kid A(cid)

Teletekst op Nederland 1, 2 of 3. Probeer pagina 372.

avatar
4,5
mja en die hebben t dan weer van het oorsprongkelijke opgeblazen artikel van NME, die inderdaad verkondigt dat MBV 2 albums gaat maken. Volgens mij heeft Shields gewoon gezegd dat ie oud en nieuw materiaal heeft en daarmee gaat werken. Dat is natuurlijk weer eens verkeerd begrepen. Voor verkeerd begrijpen, moet je sowieso al bij NME wezen, zijn ze een ster in.

avatar
Misterfool
twee nieuwe albums. COOL. hopelijk net zo goed als deze

avatar
stuart
Laatste tijd nog eens beluisterd, omdat ie nogal eens voorbij komt op de site. Aparte muziek; hier bij begin ik vanzelf te hallucineren, daar heb ik geen drugs voor nodig. Voor degenen die dit prachtig vinden: enjoy it.

avatar
Kid A(cid)
Mijn 1000e bericht is voor de beste plaat ooit.
Nu er alleen nog een zinnige tekst bij bedenken.

Heeft iemand van jullie die box al gekocht ofzo?

avatar
Lukk0
De eerste keer dat ik hoorde had ik echt iets van: 'Wat is dit voor herrie?' Nu, na meerdere keren luisteren, is het best goed aan te horen. Vooral Soon vind ik goed. Nog geen stem hiervoor, want volgens mij heb ik het nog niet helemaal door, maar ik ben er nu al gematigd positief over, dus dat gaat nog wat worden.

avatar van Suicidopolis
5,0
Kid A(cid) schreef:
Heeft iemand van jullie die box al gekocht ofzo?


Is die dan al uit? Ik dacht dat die al jaren in de pijpleiding zat?

avatar
Kid A(cid)
Volgens mij kon je hem via bol.com bestellen.

avatar
4,5
lol, niet doen. Voor zover ik weet is alles qua remaster alweer vooruit geschoven tot 2009.

avatar
Kid A(cid)
Vooruit, een raadseltje:
Waar gooit Kevin Shields zijn afval in?

avatar van Gajarigon
5,0
Kid A(cid) schreef:
Vooruit, een raadseltje:
Waar gooit Kevin Shields zijn afval in?


geen idee?

avatar van Djeff-iz-ded
Kid A(cid) schreef:
Vooruit, een raadseltje:
Waar gooit Kevin Shields zijn afval in?


in een pedaalemmer

avatar
Kid A(cid)
Djeff heeft hem goed, maar hij kende hem al.

avatar van royals
3,0
Ik snap deze plaat heus wel maar ik vindt de vocals echt te ver naar achteren gemixt. Ik weet dat dit de bedoeling was maar het luistert voor mij minder lekker zo. De gitaar-melodieën zijn heel mooi. Ik denk dat ik toch liever even Finelines van My Vitriol weer opzet. Maar ik ben bang dat dit is echt zo'n plaat die toen vernieuwend en revolutionair klonk maar als die nu zou uitkomen zou worden afgedaan als slecht gemixte, chaotische en vage indie rock.

avatar van korenbloem
5,0
royals schreef:
IMaar ik ben bang dat dit is echt zo'n plaat die toen vernieuwend en revolutionair klonk maar als die nu zou uitkomen zou worden afgedaan als slecht gemixte, chaotische en vage indie rock.


Dat was het toen ook voor mensen die naar de meer mainstream/ top 40 achtigere rock muziek luisterden .

avatar van Gyzzz
5,0
En dat zal het altijd blijven. Net zoals dit volgens mij voor de liefhebbers van een wat gruiziger geluid nog heel lang een geniaal album zal blijven, ongeacht de datum waarop het uitkwam.

avatar
haveman
Ik luister dit nu voor de eerste keer en neem aan dat je hier even aan moet wennen?

Zie hier wel veel Cure liefhebbers trouwens.

avatar
fastpulseboy
haveman schreef:
Ik luister dit nu voor de eerste keer en neem aan dat je hier even aan moet wennen?

Zie hier wel veel Cure liefhebbers trouwens.


zeker, neem er even de tijd voor en als je eenmaal verslaafd bent kunnen je die Faith no more en U2 gestolen worden.

avatar
haveman
fastpulseboy schreef:
(quote)


zeker, neem er even de tijd voor en als je eenmaal verslaafd bent kunnen je die Faith no more en U2 gestolen worden.



avatar
fastpulseboy
probeer maar! hehehe

avatar van orbit
5,0
fastpulseboy schreef:
(quote)


zeker, neem er even de tijd voor en als je eenmaal verslaafd bent kunnen je die Faith no more en U2 gestolen worden.


Even een lans breken voor FNM en in mindere mate U2.. zijn allebei toch wel erg vernieuwende platen. Vooral Angel Dust is niet iets wat zomaar door ieder album kan worden vervangen. Tuurlijk is MBV wel wat genialer, maar de afwisselendheid van Angel Dust heeft toch ook wel erg zijn charme. Niet een plaatje om zomaar weg te zetten. Achtung Baby is ook wel iets dat achteraf gezien heel erg vernieuwend is. Ik zou durven stellen dat Radiohead zich letterlijk heeft gekopieerd aan deze carriereswitch van U2, maar dan minstens 5 jaar later.

avatar van sean leonard
4,5
Behoorlijk uniek album, maar ik kan er niet heel lang naar luisteren.. De iets meer meoldieuze nummers spreken we wat meer aan dan de nummers met voornamelijk muren van geluid. Lijkt me wel geweldig dit ooit live eens mee te maken. Het hoesje is echt prachtig trouwens.

avatar
Ik kwam dit laast tegen
Originally appeared in NME, 9 November 1991.

Loveless Review
by Dele Fadele


Recently, some deep-sea divers stumbled on an underground cave thousands of feet below sea level. Stalagmites, stalactites and mini-icicles greeted their brave entrance, almost too beautiful to behold. Once their dazzled eyes adjusted to the scene, however, they noticed intricate drawings of animals on the cave walls which, presumably, had been there years before the Ice Age, 200,000 years before Christ.

This is an analogy for My Bloody Valentine's return. Look beyond the instantly attractive "sound-kaleidoscopes" of Curve, Chapterhouse, Slowdive and a hundred others and you'll see the blueprint that predates them, the fountain of inspiration they've drunk deeply from.

With "Loveless" you could've expected the Irish / English partnership to succumb to self-parody or mimic The Scene That's Delighted To Eat Quiche, like Nick Cave's "Black Crow King" who surrounds himself with a chorus of followers and finds himself appeasing them with versions of their versions of himself. But no, "Loveless" fires a silver-coated bullet into the future, daring all-comers to try and recreate its mixture of moods, feelings, emotion, styles and, yes, innovations.

The challenging thing about MBV is the way they force you to trip over yourself with mixed metaphors and, worse, when trying to quantify them with language. The frustrating thing is that they have no obvious information -political or otherwise - to impart. Kevin Shields and Bilinda are too busy serenading each other about private matters to let the world in on their sometimes lovelorn, sometimes suicidal, always sick words. You just hear echoes of words buried beneath monolithic obelisks of noises and silences, melodies and pummelled rhythms.

This is perhaps intentional. Maybe Kevin is reacting against a literary Irish heritage, perched above his head like the Sword of Damocles, by keeping his words to himself. But in times when children of conscientious objectors are forced to wear burning rubber tyres in black-on-black struggles in South Africa, when unionisation - which was hard-sweated and fought for - is being outlawed in humane Britain, My Bloody Valentine are vaguely saying f---all and encouraging others to follow suit. They maybe supreme poets of sound, the most inspired venturers beyond the precipice since Sonic Youth, but they still make you feel the same apprehension most people feel when their plane takes off, the same emptiness.

Those points duly noted, by any other criteria, this is a work of insane invention, sometimes moving beyond music as we know and sometimes loathe. At the cost of £250,000 (the studio threw a wild party when it was finished) and two years in the lives of Kevin, Bilinda, Colm and Debbie, it still sounds askew, sometimes necessitating you check your turntable for dust or speed, like Steely Dan's "Gaucho" (£1,000,000) being gnawed at the entrails by anarchists and maniacs alike. When "Only Shallow" lures you in with aggressive bass and a hardcore feel, waxing and waning, you know nobody else is arrogant enough to sound like this.

But wait. It gets better. "Touched" shows how far you can get with one simple chord and loads of special FX, the guitars bounding around as if caught in a natural disaster. And "To Here Knows When" is possibly the strangest single ever to chart, Einsturzende Neubauten caught fornicating with Belinda Carlisle singing though a mouthful of cotton wool. "When You Sleep" has the first audible words which fade in and out of an ocean of rippling and sneering guitars, with repetition to the fore and what seems like two songs superimposed on top of one another.

My Bloody Valentine have disassociated themselves from dance music and reggae basslines, which will please some staunchly white-bread elements of their audience no end, but saddens me somewhat. "Soon" rides in on a hip-hop drum loop / beat but elsewhere the spectre of rock looms large. The trio of "Come In Alone", "Sometimes" and "I Only Said" define the current house sound with nagging melodies, guitars impersonating keyboards one second, power-drills the next, and fey vocals that seemingly revel in melancholy without hitting too many minor chords.

If Heavy Metal could seem sad and desolated, as if soundtracking a scene of carnage too gruesome to fix your eyes on, then its prototype would be here. When "What You Want" reprises this atmosphere but draws it out for tantalisingly long moments, you know My Bloody Valentine are stating the case for those who want to drop their samplers and get sweaty, as if dance was just a fleeting fascination.

Still, they have used the best technology there is, otherwise "Blown a Wish" wouldn't have you teetering on the edge of tears with what resembles a Philharmonic Orchestra gone off-kilter played on guitars and Bilinda's dreamy but impenetrable vocal tongue-twisters. When "Isn't Anything" came out three years ago, who'd have thought its perpetrators would've been held up to the light and worshipped for their carefully quilted patchwork.

"Loveless" ups the ante, and, however decadent one might find the idea of elevating other human beings to deities, My Bloody Valentine, failings and all, deserve more than your respect.

Looking from a hilltop. 8/10

avatar van Schizophrenia
4,5
Net een paar nummertjes van gehoord. Leek mij op het eerste zicht een gigantische pop/emo band zoals fall out boy. Gelukkig had ik het gruwelijk fout, en hoop ik dit jaar meteen te beginnen met een klassieker in mijn lijstje. Hier kom ik op terug!
Ik vind de hoes trouwens precies omschrijven wat de muziek is.

avatar
haveman
Ik denk niet dat dit m gaat worden, maar dit is me door respectabele Mumers aangeraden dus ik probeer het nog een aantal malen.

Only Shallow gaat er wel in!

avatar van Ploppesteksel
2,5
Bij mij van't zelfde. Only Shallow is geweldig.. de rest pakken minder.

avatar
Zigstar
Doorbijten man, doorbijten. Een nieuwe wereld gaat open eens je dit kan appreciëren. Beste wat je kunt doen feitelijk is hem even aan de kant leggen, laten bezinken en dan later nog eens proberen - zo is het toch bij mij gegaan met dit album.. en met de meeste albums die ik nu het hoogst inschat.

avatar van Yeahz
Ik wil me graag aansluiten bij haveman en Ploppesteksel; Only Shallow is wat mij betreft ook echt een dijk van een nummer en de belofte van iets prachtigs, maar helaas wordt die belofte niet ingelost en heeft de rest van de plaat mij nog niet echt warm doen lopen.

avatar
4,5
Voor wie zoekt, is ook deze remaster inmiddels digitaal beschikbaar.

Nu moet ik zeggen, het geluid van Loveless, viel voor mij niet veel aan te verbeteren. Dat komt ook heel duidelijk naar voren uit deze remaster.

Een cd 1 en 2. 2 andere manieren van masteren en met ander bronmateriaal, die duidelijk verschil met zich mee zou moeten brengen.

Cd 1 dan.
Geen verschil waar ik echt wakker van lig. Wel zijn weer de high en low end geluiden opgepoetst. De gitaren klinken dus scherper en de percussie/drums en bas komen een heel stuk meer naar boven.
Over het algemeen geen effect, wat echt voor verbetering zorgt, maar slechter is het ook zeker niet.
Dat rommelen met de EQ komt het meest naar voren in superkleine dingen, die je pas echt hoort als je er op let.

Zo hoor je in Sometimes een stuk duidelijker een akoestische gitaarlaag, die me nooit super was opgevallen. Het grootste verschil zit in Soon, waar de percussie elementen nu veel meer naar boven komen.

Al met al, niet echt een reden om de remaster aan te schaffen, deze disc 1.

Disc 2

Minder opgepoetst als disc 1, wat dus nog dichter bij de Loveless komt, die we al kennen. Waar Disc 1 ook de digitale tape gebruikte bij de mastering, is dat hier alleen analoog, naar t schijnt.
De drums weer duidelijk een stuk minder zwaar, maar de duidelijkere herkenbaarheid blijft. De gitaren zijn wel flink overstuurd gemixt, wat voor een harder en rauwer geluid zorgt. Ze zingen echt duidelijk veel meer rond. Waarschijnlijk gewoon een kwestie, dat het weer anders in de mix is gezet. Toch heb ik het idee, dat hier ook het overall volume een stuk omhoog is geschroefd.
Disc 2 klinkt me duidelijk fijner dan die eerste, maar het zit qua geluid dan ook wel dicht bij het origineel. Toch is die kleine boost wel fijn.

Al met al, zie ik nog geen reden om naar de winkel te rennen voor deze remasters. Iets wat ik bij Isn’t Anything duidelijk wel had.

avatar van KampF
5,0
Remaster
10 van PF
Sales.

Gok ik

Maargoed, ik zal me ook maar eens aan de remaster wagen.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 22:17 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 22:17 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.